Skip to main content

Full text of "Hymni et Epigrammata;"

See other formats


LGr 
H7(.6hH 

Η Ο Μ Ε R I 
ΗΥΜΝΙ ΕΤ EPIGRAMMATA 



Ε D Ι D Ι τ 



GODOFREDVS HERMANNVS 



L Ι Ρ S Ι Α Ε 

ϊ Ν L Ι Β R Α R Ι Α W Ε Ι D ]\Γ Α Ν Ν Ι Λ 

C Ι ο Ι 3 C ο Q ν ι 



^ ^ yQi,\ 
b 



• S-Xll-i 



t) 



^ 



ν Ι R ο S V Μ Μ Ε R Ε V Ε R Ε Ν D Ο 

CAROLO DAVIDI ILGENIO 

S. S. TIIEOLOGIAE ΕΤ PHILOSOPHIAE DOCTORI 
IVECTOR1 SCHOLAE PRINCIPVM PORTENSIS 

S. D. 

GODOFREDVS HEKMANNVS. 



iVlagna ciim voluptate recordari foleo ilHiis teni- 

poris, quo tc, Ilgeni, vir fumme revcreiidc, ma- 

giftruin habiii. Nenio enim qulsqiiam eit, cui 

taiiUim, quantuni tibi, debcam, qui iimulac me, 

ferocis ingenii puerum, et ad arma quam ad liu 

teras paralioreni , iii dirclplinain acceperas , dou 

laodo domulfti facillimc, fed mox etiam tanto 

lilterarum aniore iuccndifti, ut ex illo tempore 

nihii his fludiis, qviibus nunc quoque vir factus 

teneor, liaberem. iucundius. Ac ncfcio litteras 

ipfaruin magis an tua caufla amare coeperim : 

quod, quuiii feveritatem luani et mftilia vidcicm 

ct humanltate tempcratam οΙΓο , ita mibi maximc 

placebam, li Uio me iudicio probari iiitelligerem. 

Ita factiim cil, ut et Ui me dillgeres, quemad- 

a 2 



IV ϋ Γ Ι S τ ο L Α 

modum etlam nunc diligis, nec milii qulsquam 
le cflet caiior. Ac par eiat hui:is amoris, (jnem 
nuUa absentiae diulurnitas potuit minuere , iani 
prideiu aliquod a nie edi monimentum , non quo 
lu tneam erga te pieiatem, de qua ηυη dubilare 
te icio, iutelligeres , fed qviod aequum efie vide- 
reiur, ei, cuius inililutione primum ad itrenuam 
liueraium tractationem , et, quod maius eft, ad 
honeftatem formatus eflem, me palam agere gra- 
tias. Itaque quum. iiuper ad Homeri hymnos 
revocatus eiTem, in quibus olim, ut fcis, luo 
hortatu primum pvierilis exercilationis pofui rudi- 
menlum : nihil reperiri pofle putavi , quod magis 
tamquam Uium ad le mitterem, quam fi quid ia 
his hymnis, quod operae pretiuni eiTet, me obfci- 
vafle fperarem ; praeferlim quurn a le ipfo cadeni 
carmina ampliilimis eiTent et plenis miiltiplicis 
doctrinae comnientariis iUuftiata. Et confirmatus 
fum in bac fententia, quuni mibi Langius nofter, 
collega tuus, cui fcripferam , quid de bis hy- 
mnis ienlireni, ea a te probari lignificaret. Ac- 
cipe ergo, Ilgeiii, boc munuscukmi ita, ut ei 
pretium ex mea in le vohmtate ilatuas. Nain ad 
caetera quod atlincl, fat piaeniii nic confcquu- 
tum putabo, 11 viri intelligeiites hanc Homeri 
hymnorum edltionem uon ρΙΓο fiipeiiliiam iiidica- 
bunt. Conlillum cerle non idem babui, quod 
alii cditores. INam emendare quidein baec car- 



EDITORIS. 



mina ituduimus omiies : fed qimm viae ad enm 
fiiiem ducerent plures , haiic alli viani ingreili 
Γαιη, quae, iit ego exiilimo, uon pcrduccrct. 
Nec mirum. Magaum enim ct excellcnlem dn- 
cem plerique fequuntur , magis quam par eft ic- 
curi. Ita fit ut eo aberrent, quo ille noii dii- 
cturus fuiflct. Ac Ruhnkenius , (|ui prinius noilra 
memoria bene meritus cR de bymnis Homericis, 
quosdam verfus ut fpiirios eiecerat. Id geuus 
emendaiidi quuni allis live oL• facililatem , five 
quod iniignem crilicum prodere videretur, valde 
placmlTet, exftiterunt pluies, qui quidquid m 
his hymnis expcdlre non poilent, eiiciendum 
pulaient. Quae emendaudi latio quam fit leme- 
raria, non opus eit ut demonilrem. Illud vero 
niirabile eft, non cogitaiTe iJlos , qui iicri polue- 
ril, ut tot tanlisque additamentis bi hymiii de- 
formarentur. Nam quod dicere folent, Graecu- 
bim iita compofuiiTe, grammaticum addldiire, 
verfus abunde venifle, quld tandeni hoc cft, aut 
quanmam vini babet, Ix Graeculos Graecis digna, 
graramalicos Homerum decenlia loqui videmus? 
lUud auteni, quum verfus aUundc veniiTe dicuntj 
quid aliud quam defperalio eft, unde venifle di- 
cant nefcientium? Horum. igllur crilicorum ratio 
quod mibi displlcuerit, nou aibitror lue excura- 
tione egere. Duae vero fuiit aliac vlae, a qui- 
bus nielioreni fruclum fperaii polle οχϊΓΐΐηιο. 



Yl EriSTOLA 

Vtramque iam aliis locis indicavi , unam olira et 
clare, fed fruftra, alteram nuper, led oLfcurius. 
Prior illa in invefi-lgatione lacunarum poiita eil, 
qxiarum fatis magnnm cfle in his liymnis nume- 
rum tum res ipfa monitrat, lum codicum com- 
paraiio docet, >alia, quae iion erant in vulgatis 
cdllionibus, addentium, alia, quae funt iu liis 
edilionibus, omitientium. Et vlx dubitari poteil, 
quin leciio hymnoium Homeri, quam nos liabe- 
mus, ex uno quodani eoque lacunofo codice ma- 
uaveiit : id quod ctiam me tacente infra clarius 
patebit. Sed hoc quidem genus emendationis, 
quod ex Jacunarum notatione depromitur, planum 
cft, et in fingulis locis femet ipfum luetur. Al- 
terum plus habet difficultatis , multisquc iii locis 
lam eit impeditum , ut a mutanda lectione etiani 
avocet criticum. Repetam rein ab ipiis eius 
initiis. 

Ex quo vir fummus, Fr. Aug. Wolfius, Ho- 
nierum nobis non uno modo reitituk, quiim de 
aliis rebus multis rectius iudicari coeptuni eit, 
luin rhapfodorum ars et difcipliiia in clariorem 
lucem poterit protrahi. Neque enim iiunc qul- 
dem fieri poteft, quin diligens et attentus Ho- 
inericorum poeraatuni lector, fi disfirnilitiidiuem 
partium et fimililudiuem pcrfpiceie didicerit, Btnul 
ctiam intelligat, quo confilio, quaque ratione iii 
liis carmiuibus faclendis poetae, quorum ea car- 



Ε D Ι τ ο κ Ι S. VII 

miua funt, ufi fuerint. Ex quo genere ca nuiic 
promam, quibvis hic opus liabeo. ΓιΗαρΓοίΙί live 
Homcridae quiim dlfcendis lecitaadisque Honieri 
carmin^L•us mullum arlis pocLicae vifuni coufequu- 
ti eflent, fi quid ipii coinponerent, triplici maxi- 
me ratioue utcbantur. Aut imitabaulur Honie- 
rum , aut ab Ilomero dicta copiofius perfeque- 
bautur, aut carmlna eius inierpolabant. Atque 
imitatio quidem non iii limili quadam reruiii 
iractatione et conforraatione dictionis conflfLebat, 
fed eoiisqiie piOgredlebatur, ut et verfus integros 
et locos iniignes ex Homeri carminibus depro- 
iiiere in inagiia laude poneretur. Placet fingula 
genera, quum pluiibus exemplis pofliin, uuo cer- 
te, fed eo ΐΐΐιιίΐιί, confirmare. Atque imitatio- 
nis luculentum cernitur documenlum iii principio 
octavi libri Iliadls , in queni locum plurima con- 
geila fuut, quae Homerus vel alius poeta (Home- 
rus enim de duobus is eit, qui eft antiquior) 
aliis iii locls apLius et maiore curn vi pofuerat. 
Secundo loco commeraoravi traclatiouem eorum, 
quae Homerus brcviter iiidicaflet. Huius quoque 
rei memorablle exemplum habet Ilias. Nam. illa 
deorum pugiia in libro vlcefimo primo , quaiu 
quidam noii immeriio reprehenderuut, quid eit 
aliud, quam explicata narratio eonim , quae Ho- 
nierus his veriibus, quibiis uibil inveniri poteit 
dlviuius j adumbraveral : 



Vlir EPISTOLA 

Setvov ^' ίβςόντνισε τίοίΤΥΐξ άνοξων Τε ^εων rs 
ύ-φό^εν' ΛυΤοΙξ ενεξ^ε ΐίοσει^οίων ετίνχζεν 
yccTocv άτίείξεσίψ^ οξ'εων τ οί\7ΐεινο(> καξψα. 
τίοίντες ο εσσείοντο τΐόόες ττολυττίαχκοε lo^js", 
κοί) κοξυφα), Ύξωων τε TioKt^ ncc) ννίες Άχχιων. 
ε^^εισεν ύττενερΒεν (χνοίζ ενεξων ^Αϊοωνευί, 
^είσοίς ^' Ικ Βξόνου uKro^ v.cu ici%e, μν\ οί υτίεξ^εν 
ycuocv α,να^^ϊΐ^ειε ΤΙοσειοοίων ενοιΙχΒων, 
οίκίού ^ε Β^νητοΊσι κοα οΐ^ιχνχτοισι φανεΐγ] 
σμεξ^οίλ?\ ευξθύέντο6, τύ Τε <?υ7εουσ< ^εοί τίεξ. 
τόσσοί οίξού KTvTios ώξτο Βεχν εξίοι ζυνιοντχν' 
ΥΐΤοι μεν ^οίξ ενχντού ΙΙοσειοΧύύνοε ccvockto^ 
'k(X>T 'λτΐόλΚων Φοίβος , εχοον lcc τΡτεξοεντοί ' 
ΰίντού ^' ΈνυαλΙοιο Β-εοΙ γλοίυκωττις ΆΒ^ψη' 
'^Ήξΐΐ ^' ccvThyi χξυσΥ]Κύκ(Χ,τος κελχοεινίή 
^ λξτεμις ΙοχεοϋξΧ•, Kccaiyvrjrvj εκχτοιο' 
Αυ}Το7 ^' ccvThv} σωκος εξίουνιος Εξμης' 
CCVTCC ^' οίξ Ήφχ^οίο μεγχς τΤοταμος /SoiSuomjs•, 
ον ΛοίνΒον κοίΚεουσι ΒεοΙ -i κνοξεζ οε "Σκκμοί,νοξον» 
Terlius denique modus, quo rliapfodi Homeio 
ulebantur, in interpolatlone politus elt. Inter- 
polalionem autem dico noii modo quam iiiinc 
plerifpie intclUgunt, quae eft in adiectione iiovo- 
yum veifiium, fed quam antiqui appellabant, ciiius 
elt omiiino reni veierem nova f[ ecie induere. 
Hoc genus late paiet, fed plcrumque facile deli- 
lercit. Vt ex Homericis carminlbus exemplum 
aiFeram, quis non videt, lougam illam Neftoris 



KDITORIS. IX 

oralioncm, quae cft in undecimo libro Illadls, 
alius poctac additamentum efle? in qua oratione 
tot iniOlenlia, lot negligentcr dicla, tot femel 
pofita inveniuutur , qiiot vix in uUo alio Home- 
ricorum poematum loco. Diverfae ab liis inter- 
polationibus eae funt, quae debentur diafceuaflis, 
Qui fieri non potult quiu multa mutarent , deme- 
rent, adderent, non modo ut diveria carmina 
connectcrentur, et tolleretur, li quid cuni aliis 
locis pugnaret, fed eiiam quum plivra carmiaa, 
ia quibus eadem res tractala eflet , iii uuum con- 
fundebantur. Cuius generis duo maxime funt in 
Iliadc loci, longiores illi ct perlurbatiores, quam 
ut videanlur ab uno poeta componi poluiJTe, 
pugnam. ad naves dico, et Patrocleam. Vtnim- 
que carmen e duobus, niii e pluribus, conila- 
Uim eft. In priori enim, ut allquod falleiu ai- 
gumentum afFeram , manifeito quaedam funt, quae 
quifecitj murum, quem Graeci condidiire ferun- 
lur, ignoravit, quum alter poeta eius mentionem 
faciat. In altero carmine fuiit qoae eo ducere 
videanlur, ut duas narrationes coiifufas fuifle ex- 
iflimemus, quarum altera Patioclum ab Eupbor- 
bo, altera ab Hectore occifum referebat. In 
huiusmodi quidem canninibus ciiticus iii eo de- 
bebit coniiltcrc, ut, quoad fieri poteft, iingula- 
rum parlium iudicia cruat: numquam autem eo 
poierit pervcniii, ut priftina illaruin pardum for- 



χ EPISTOLA 

nia reftituatiir. Mellus res fuccedet in aliis ve- 
leris poefeos reliquus. Etenim illa idco comme- 
moravi, ut limilem mlerpolationeni, fed quae 
explicationem. magis certam liabet, in Homeri 
hyninis aperirem. Neque iu his taulam, led 
etlain iu Batracliomyomachia ot Theogonia He- 
iiodi. In liis enini carminibvis omuibus alia te- 
niere repeli, alia libi repuguare, alia denique di- 
\eiTo dictiouis geucre expoui quis negct? Haec- 
cinc vero quemquam moveaut, ut conlinuo, li 
quid cuni cacteris partibus non bcne conveniat, 
eiiciendiim. exiilimet? Immo rcclhis iRa fervabit 
omnia, et quae fpiiria videntur, non minus ge- 
miina, quam qviae geiiuina, fpurla eflb ceniebit. 
Mutant enini fpecicm , prout conlidcrcs. Sed di- 
cam de hac re explicatius. Heiiodi Theogoniam 
hymnosque Homeri et Batrachomyomachiam alii 
poetae nuiic addendo, nuuc detrabendo, nunc 
niutando, prouti cuique coniilium, quod ipfe ha- 
bebat, poftnlare videbatur, interpolaverant : quae 
carmina fi. iic interpolata ad noftram aetalem per- 
■vemflent, profeclo nulla ex parte facilius elTet in- 
lerpolatoris veiba ab antiqui poetae diclis diitiu- 
guere, quam in Iliade et Odyflea. Sed magno 
fortunae beueiicio facluni elt, ut ia plurimis lo- 
cis fimul et veterem carminum iftoruni formani, 
ct ea, qiiae intcrpolatorum funt, habeamus. Li- 
brarii cnim, qui diveifas illorum poemalum rc- 



L• D Ι τ υ 11 Ι S. XI 

cenfiones aute oculos liabebant, quum eas muliis 
in locis congruere inter fe aniraadvertereut , eas 
receniiones, ut labori parcerent, in imum corpus 
coniunxerunt, femel fcribentes, quae diverfarum 
reccnlionum communia εΙΓεαί. Ouaraquam iic 
quoque factum eft, lU hic illlc aliquid livc de 
antiquioris poetae verbis , five de mutationibus et 
additamcntis mterpolatorum interiret, maxime ii 
non loto verfu, fed hemiltichio lautum, vcl 
alia leviori re inter fe discreparet diverforiim poe- 
laruni oratio. Quod etli valde dolendum eil cri- 
tico, quem ea res uunc ad periculofam coniectan- 
di neceflitaiem compellit, nunc eiiam omniuo in- 
certum reddit : nihil tameii impedit, quia ipfam. 
de pluribus receiiiionibus disputationem, quoad 
licet, perfequatur. Equidcni Batiachomyoniachi- 
am liic plaue pi aetermittam , quae minoris mo- 
menti eft, quam ut ia ea longius morari velim. 
Eius carminis varias lecliones qui coniideraverit, 
fponte intelligct, noii verfus quosdam tamquam 
fpurios expclli debcre, fed plures conftituendas 
efle Batrachomyomachlas , quarum multa commu- 
nia, alia diverfa lint. Theogoiiiae recenfiones, 
quas in unum corpus coniunctas babemus, uume- 
rari polTe feptem puto, ii e prooemio, quod ex 
multis fragmentis conltare iam alii viderunt, fa- 
lis luta potefi: couiectura pcii. IpiVim enim opns 
co eft argumenlo , ut, quuni magiiam partem per- 



XII EPISTOLA 

jielnitaie narrationis careat, non innltum praeiidii 
ad iftam coniecturam conferre poffit. Quamquam 
rnium iii liis locis, quibus iiihil praeter deorum. 
origines continetur, quaedam vcl aperte libi re- 
puguant, vel ipfa re ab aetate Heliodi abhorrent, 
luni vero magis etiam illae partes, quae maiorem 
oiDatuni admitlunt, fententiam nortram exitnie 
conlirmant. Vt ununi faltem exemplam afferam, 
quis fibi perfuadebit, quae verfu 727. leguutur, 

αυτάξ υττεξ^εν 
yYig ξΐζοα ττεφυασι Kcu οίτξυγετοίο ΒαΚΜσσγ\ς^ 
quaeque deiiide fciipta inveniuntur v. 756. 

h^cx. Ss yns ^νοφρξης koc) ΤΧξτοίξου Υίεξίεντος, 
τίόντου τ οίτξνγετοιο κοο) ουξχνου αστεςοεντο^ 
ί^εΙν}5 Tiavroiv TTriyoct noci ττείξατ εασιν, 
οΙξ'γίΧλξ ευξωεντΜ, rcc Ts στυγέονσ; Β'εοί τίεξ,' 
horumque verfuum repetilionem ν. 807. quis igi- 
lur fibi perfuadebit, haec ab eodem poeta caui 
ροΐιιίίΓβ? Immo omnis illa iuferni defcriptio iie 
c duabus quidem aut trlbus recenfionibus tam 
potuit ampla et copiofa cnafci. Quamquam non 
omnia iii hoc genere iii claram lucem protrahi 
poterunt, propterea quod mulla iuterpolatorum. 
additameata , ut e Galeno cognofcimus , perierunt. 
Sed redeo ad exordium Theogoniae : quod quo- 
iiiam , librariis nonduin taedio adaotandaruni in- 
terpolationum captis, fatis integrum ad noftram 
aetaiem perveuifle videlur, experiar, Ilgeui, an, 



L• υ Ι τ υ κ Ι s. xiu 

quae illo in loco coiifufa funt diverforum poeta- 
rum prooemia, feparari qiieant. Iii qua re airen- 
llcris inihi, nt fpero, liacc duo tamquam veri 
Hmillima ftimenli, piinium, omnes illos poetas 
eodcni verfu, quem Heliodi uomeii facraverat, 
eilc exorfos •, dciude alius ihapfodi prooemluni 
lurfus efle ab aliis rliapfodis interpolatum. Ita 
liacc fere iuvenicntnr exordia : primuni hoc : 
1 ΙΛουσοίων ΈΚίΚύύν;(Χσων αξχωμεΒ' ccslosiv 
a2 oci vv 7!oB^ "ΥίσΙοοον καΚψ iolooi^ocv cloiarjv^ 
άξνοίς τίΰΐμαίνονΒτ' Έλίκόύνοε ντΐο .ζαΒ-εοιο. 
rovh οΐ με τΐξωηστού ^εοί) τίξοζ μυΒον εειτίον ' 
Ίομεν •^ευοεοί τΤολλεί λίγε/ν ετυμοισιν ομοΊού* 
ύ'μεν ο\ ευτ ε^εΚωμεν , οίλγ}Βεού μυΒησασΒοα. 
'Λί εφασχν kov^ui με'γαλου Δ/ο? αξΤιεττειοίΐ, 
Kccl μοί σκητιτξον εσον, οοίφνης εςί&γ}λεο£ όζον 
^ξε•φ<χσο6ΐ BrjrjTcv, ενεττνευσοίν οέ μοι uv^y\v 
^εΐψ, ούς κλείοιμι rcc τ εσσομενοί τΤξό τ iovtoiy 
y,cct με κελονθ" νμνεΊν μακοοξων yivos ocUv εόντων, 
σφάς (5" αυταί ττξωτον τε και υστατον ocih άεΐ^ειν. 
αλλ(χ τΙγ\ μοι ruvroc ττεξ) οξυν τ] ■■ηεξ) τιέτξψ•^ 
τυντ/] Μουσαων οίξχωμε^οί^ Tcci Δ/]" ΐϊΐχ,τφ. 
υμνευσοίι τεξτιονσι μεyocv νοον ivTos Όλνμτίον, 
είξευσχι τ« τ iovroc toc τ εσσομενοί τίξο τ εόντχ, 
φων^ ομί]ξευσοιι' των ύ οίκοίμοίτοε ξέει ocv^rj 
kK στομοίτύον γ\οεΊο(> ' γελχ οε τε ΰωματαί τταΤξΰ^, 
Zj^vofi• i^iyacvTToto, Βεων οττι Κείξίοεσσ^ 
<τκιονα,μϊ\'^* Υίχεί όε κύξ-ή νιφόεντοα ΌλυμτΤου, 



XIV i: Ρ Ι S Τ Ο L Α 

^ωμοίτά τ α^ανοίτων. ocl ^' αμβξοΤονοσσχνΙεΊσοα^ 
^εων yhos ulaolov τίξοοτον κλείουσιν aoioy 
|| οΙξ%γ\5 , OOS laioc Kou Ουςανος ευξυί ετιχ,τογ, 
οΐ τ εκ των iyhovTo Βεο], οωτ'τίξες εύων- 
οευτεξον Λυτε Zrjvtx , Βεων τίοίτεξ γιοε κ«< ανοξων, 
οΐξχομενούΐ Β'' υμνευσι ΒεχΙ, ληγουσί τ doiOYiSi 
οσσον φεξΤΟίτοΣ εστι Βεων, ν,ξίχτέί τε με-γιστοί. 
U\jris ο άν^ξύύΤίων τε yivoi, κξχτεξων τε 

-^ ytycicvt^v 

νμνευσοα, τεςττουσι Aics vcov IvTos ΟΚυμτιου 
yioZaoci ΌλυμτΡίάοεί , κουξΛΐ Δ/οί oclytoxoio. 
Secundum exordiuni hoc eit: 

1 Μουσοίων Έλικωνιχοων άξχωμε^^ άείοειν-, 
oCi 3•' Έλικωνοί εχουσιν οξοε μεyot τε ζύ^εόν Τε, 
Koci τε ττεξ] κξγ\νν\ν ϊοειοεοί τί'οασ άτταΚοίσιν 
οξχευντοίΐ t koc) βωμον εξίσ^ενεος ΚξονΙωνοί, 
) 1 υμνευσχι Δ/οί r ulyloxov κοί) ττατνιχν ' HξrJVi 
\\ξyεlrιv , χξυσεοισι τίεοΐλοΐζ εμβεβ^νΐχν, 
κουξψ τ oclytoXoio Δ/οί γλαυκαιττ/ν Α^ηνην, 
Φ;Τ/3δΐ/ τ ΆτΓολλωνού, κούΐ ' Αξτεμιν Ιοχίοαςαν, 
τίοε Ucaswcixvoc yετ^oχov^> ivvcaiyoctov, 
Koc] @εμιν αίοοίψ, εΚιχ,οβλεφοίξόν τ ^λφξοοίτνίν, 
Ηβψ τε χξυσοστεφανον , καλτήν τε ύ,ιωνην, 
Αν}τω τ\ Ίοοτίετόν Τί, \οε Κξόνον cύyκυλoμtiτv|v, 
Ήω τ\ Ίτίελίόν τε μεyoίv, λχμτίξψ τε Σελ'^ίνην, 
Tctlciv τ\ 'ΛκίΛνον ts μεγοίν, κχ) Νυκτί» 

μελχινχν, 
άλλων τ ϋΐΒοίνχτων ιεξον yhc^ xliv Ιόντων. 



Ε ϋ Ι τ ο 11 i S. XV 

Sequilur tertium : 

oCl ^ Ελικώνος ί'χΰυσιν cqog jUtyoe rs ζοί^^ον τε, 
5 κα/ Ts λοεσσκμενούΐ τίςενού Χξοα Πεξ[Λησσο7ο, 
Υ] \7ί7ίουκξϊ]ννΐς , νι Όλμειου ζιχΒεόϊο, 
οίκξοτατω Ελιϋωνί χΰξου^ iveTroirjaocvro, 
κχλονς^ ΊμεξόεντοίΣ f ετΐεξ^ωσοίντο οε ττοσσίν. 
εν^εν αττοξνυμενχι, κεκ,οίλυμμενΜΐ Υίεξί τίολλ^, 
εννυχιαί στείχον, ττεξίκοίλλεαο οσσαν ΙεΊσοα 
ΰμνευσοα Αίού τ uiyioxov κχ) ττοτνιχν Ηξΐ']ν, 
^ΑξγεΙην, χ^υσεοίο-ί ττεοΐλοίί εμβεβχυίχν., 
ν,ουξψ τ χίγιόχοιο Δ<ο5• 'γλχυκωτην ^Α^νινψ., 
Φο7βον τ Αττολλύονοί , κοί) ' ΑξΤεμιν Ιοχεχίξχν, 
jjofc ΥΙοσειοχωνχ ^εγιοχον-^ εννοσίγχίον, 
καί @εμιν αϊαοίψ, ελίϋοβλεψχξόν τ Άφξο^ίτί]ν, 
Ηβψ τε χξυσοστεφχνον , κχλψ τε Αιωνψ, 
Αητω τ\ Ίχτίετόν τε, \οε ¥.ξόνον οΙ'^κυΚομγιτψ^ 
ϋω τ, ΙΙελιον rs μεγχν, λοιμτΤξην Ts Σελγι\•γ\ν^ 
ΓχΊαντ, ^Ω,κεχνζ,ν τε μεγχν, κα< 'ί^υκτχμεΚχιναν, 
αΚΚων τ α^χνχτων Ίεξον yhos• aUv Ιόντων. 
7 5 ΤΧυτ άξχ Μουσχι οίει^ον, Όλυμττιχ ^ωμχτ 

εχουσχί^ 
εννεχ Βυ-γχτεξεί μεγοίλου AiijV εκ'γεγχυΐχι^ 
Κλειώ τ , Ευτεςττη τε,' Θχλειοί τε, Μελτίο^ 

μενν\ τε, 
Τ^ξ'φίχόξη τ, ΈξΧΤύΰ τε, ΤΙολνμνίΧ τ\ Ουςχ, 

νΐη τε, 
ΚχλλιοτΤϊ} Β\ ν\τε τΐςοφεξεστχτγι εστ)ν ■ χτίχσεοον. 



XVI Ε ρ Ι S τ ο L• Α. 

^ ^άξ Koc) /Βασ/λευσ/ν αμ" οίϊοοίοισίν oTivi^et. 
ovTivoc Ti[^t](Tovai Δίοί κουξοίι //εγαλο/ί, 
ysivoixsvov τ islociuat ΑιοΤξεφεων βχσιλγ}(χν^ 
τω μεν εττι γλωσσ^ γλυκεξγ]ν %εΙουσ{ν ίεξσ'ήν,, 
του ΰ εττε εκ στόματος ξε7 μείλιχχ ' οι ^ε νυ λ«οί 
τταντεε is ccvtov όξωσι, οΐΛϋξΙνοντού Βεμισταε 
\ΒεΙι;ΐ(η οΙκ^(ην' ο ο αίσφοίλεωί οίγοξευων, 
ο^-^οί τε κοί) /uiyoc νε7κος εττιστού/χενως κατε- 

7Τοίυ(τεν. 
Τουνεϋοί yct^ βοίσ(λϊ]ες εχεψξονες, ουνεκοί λο6ο7ς 
βλοίτΐτομενοις οίγοξ^φί μετατξοτίοί εξγοο Τελευσιν 
^ί}ϊοΙύύς^ μοίΚοίκοΊσι τίαξοοιφαμενοι εττεεσσιν. 
εξχόμενον ά uvoi άστυ «9'εον ως ΊΚοίσκοντχι 
ccl^ol μειλιχίι;!, μετού σε ττξετΐει οίγξομενοίσιν, 
οΐοί τε Μούστων \εξΥΐ οοσις κν^ξωττοισιν. 

Ε verfu, qui ante ultimum eit, coniicias Odyir. 

VIII. 170. uude poeta haulit, iic efle interpun- 

gendum : 



.0 j^^ _' » - > ^ 



ot όε τ ες οίυτον 
τεξτίόμενοι λευσσουσιν — ο ο άσφαΚεως nyo- 

ξευεί — 
ui^ol μειλιχίια» 
Quariuni prooeinium his verlibus οοϋίΙίύίΓβ 
videtur : 

1 Μούστων Έλικωνιύόων οΙξχωμεΒ^ οίεΐΰειν, 
53 τοίς εν ΪΙίεξΙ^ΐ ΚξονΙο^ τεκέ ττατξ) μ^yεΊσoc^ 
Μνϊΐμοσυν/}, γουνοίσιν Έλευ^^ξος μεοεουσοί, 
λγ\σμοσΰνψ τε κακών, άμτίοίυμοο τε μεξμι/]ξαων. 



ϋ J) Ι τ t) 11 1 S. XVII 

svvsoc 7«f οι vvKTUs ifxljysro μητίετχ Ζευί, 
νόσφιν άτί οίΒ'ανάτων Ιεξον λΐχοε είςοινοίβοίΐνων. 
οΙλΑ 'ότε ΟΥ] ^ ivioiurc^ εψ ■, ττεξί ο ετ^χτίον 

μψων φθινόντων , τίεξί ο γιμοίτοί τΐολλ' ετελεσ^γι, 
vj (ί' ετεκ εννέα κουξχς ομόφξονοίί , ycriv οίοίοη 
μεμβλεΤοίΐ , εν σΤη^εσσιν ccH7]oioc Β'υμον εχουστ^ς, 
rvrbov UTt ακξοτοίΤΐ}^ ν.θξυφτ,ς νιψοεντο^ 

Ολυμττου^ 
εν^06 σφίν λιττούξοί re %οξο) kcc) όωμχτοί κχλοί' 
•τίοίς ^' ccvt^s ΧάξίΤες τε κα) ' Ιμεξος chi 

ε'χονσ-ιν. 
68 otl τότ Ίσα,ν τίξος Όλυμττον οίγχλλόμενιχι οτι) 

άμβξοσΐ^ μολτΐ^' τίεξί ο )Όίχε ycuoc μελοανοί 
υμνενστ^';, εξχτος οε τίοοων υτΐο οοντίος οξωξει 
νισσομενων τίΛτεξ εΐί ον' ο ο ουξανΛ, εμβασιλεύει^ 
ccvTos έχων βξΰντγ\ν Υ[0^ αΙ^αλόενΤίΧ ζεξοίυνόν, 
κοΙξΤεϊ vticrjaocs τΐοίτεςχ Κξονον' ευ οε εκοίστοο 
cl^otvoirois mroc^sv ομως^ kdc) εττεφξαϋε τιμοίί. 
Quiutuni exordium clecciu piiores verfus cum 
quarto prooemio commiines habulfle vidctur, quo- 
rum uliimi diio iic continuabanlur ciim duobus 
aliis veriibus, quibus iiniebatur prooemium: 
7) ετεκ εννϊοί κουξχς ομόφξονχ^, yaiv ccoi^^rj 
μεμβλετχι-, εν στνί^εσσιν οίΚΫΐοεχ ^υμον εχουσι;!^^ 
εν θοίλ/^ί' εξχτϊίν οε οιοΙ στόμοο οσσχν hlaui 
μελττοντχί ττοίντων τε νόμους κα) η^εοί κε^νχ. 

h 



XVIII Ε ρ Ι S τ ο L Λ 

Sexiuin prooeinlum ex eodem fonie , luide quin- 
luni eft, duclum eflc puto. ]\am in liis veiii- 
Lus, qui funt 65 — 67. 

ξξατψ οε otcc στομη caauv maoct 
μελτίονται τταντων rs νόμους-, να) ri^soc Keovcc 
οί^χνοίτων κλείουσιν., ετίνι^οι,τον οσσα,ν Ιεΐσαι, 
ultimus vcrfus, qui prioribtis peilime iunctus eR, 
ad aliud prooeniium pertinere debiiit. Locus 
auteni, quo eft inferliis, ruadct, ut eum verfuni 
pro aliis veiTibus, qui proxime antecediint, ab 
aliquo rhapfodo poiituni exirtimeinns. Ac vcii 
finiile eft, prooemiura_, quod iii noftra defcrl- 
ptione quavtuni eft, ita ab illo poeta interpola- 
tum fLiifle, ut ΙΓίαπι verfuni cuiii praegrciTis hoc 
fere modo couiungeret: 

Yj ^' εΤεκ εννεού κουςαε ομοφξονοίς , ^σιν uoiori 
μεμβλεΤοα ' εν στ^^εσσι ο οίκ^οεοο Β^υμον ε%ουσαι 
ccBocvciTov^ κλείουσίν, ετιηξΛΤον οσσοίν Wiaoa. 
Qui verfus quuni cffet pro varia lectione adicii- 
ptus, et quideiii eo loco, quo debebat, id eft 
poft alias varias lectiones eoruin verfuum, (pii 
- ab interpolatonbus mutaLi iunt, libiarii, nc ne- 
xus deiideraretur, cx acciirativo fecerunt gcniti- 
vum. Septinmm deuique exordium, ex quo qua- 
Uior verfus ct anius dlmidlaiu partem habet IIo- 
niericus hynnius ia Muiiis et Apollmem, ila con- 
formalum eral: 



EDITORIS. XIX 

1 "Μουσοίων Έλικωναχόων ΰύξχωμεΒ'' dsldsiv' 
94 Ικ yoiξ Μουταοον κα) ίκϊ}βοΜυ ΚττοΚλωνος 

ανοξες uoioo) ε'ίχσιν ετύ %3"cv) κα) ν,ί^οίξίσταΐ' 
εκ οε AiCS" βασιΚγιεΣ. ο ο όλβιος^ ovTiVcc Μ^υσοί; 
φΙΚύύνχοίΐ' 'γλυ'Λεξ'ή ο\ οίττο στόματος ξέει αυ^η. 
εΐ yaf Ti^ Kct) Tih^os έχων νεοκ,γ}οεϊ ^'υμω 
οίζγ]Τ(Χ>ι Κξοίοίψ οίκαχγι μένος, κυτοίξ άοΐοΌς 
■ ΊΛονσα,ων ΒεξοίΤΤύύν κΚε7(Χ> ττξοτεξων οίν^ξωτίων 
υμν^σ^ι μοίκοί,ξοίς Τε ^εους, ώ^Ολυμτίον εχουσιν, 
αΤψ' oys όυςψξονεων ε7ηλϊ}9•ετοα, ούαέ Τί κνιΜων 
μεμνητοίΐ, τοίχίως ϋε τιοίξετξοίτΐε οωξοί Βεύων. 
Facllc iutelllgiiur, in hac Theogoniae piooemio- 
runi defcriptione quaedam eliani aliter conititui 
poiTe. Ita quis diibitet, quiu lii veilus, qui- 
Lus ia primo exordio fatis cei ta fedes eft : 

οίυτις άνΒξωτίων Τε '^ενος, 'ΛξΧΤεξων τε yt' 

yccvTuov 
υμνενσαι τεξτΐουσι Δ,ιος νοον εντός Όλνμττου., 
ctiani iii fine fecuudi prooemli aple legi, et 
iiide, verLis τεξτίουσι Δ/οί in τεξττον Ζηνος mutatis, 
in lertium recipi potuerint? Vtcunique eitj illud 
clanim elYc aibhiOr, lot fere et talia, qualia 
experimenti caulFa defciipii, exordla faifle Tlieo- 
goniae. Vnde non immerito coUigimus, in ipfo 
opcie loiideni rhapfodorum interpolationes occur- 
rere. Scd mitlamus Theogouiam : de qua ideo 
expofui copioiius , ut ad Homerl liyninos traus- 
lata disputado probabilitalem ab illaitri exemplo 

h 2 



iX 



Ε ρ Ι S τ ο 1. Α 



haberet. Ac de maioribus Homeri hymnis nul- 
lus eR., queni alii poetae nou iuterpolaverint: in 
qua re illud peropportunum accidit, quod ali- 
quot in locis cum interpolalione etiam id, quod 
anliquior poeta dederat, feivatum eit. Coniun- 
xerunt enim librarii diveriarum receufionum le- 
ctiones, ut iu Maximo Tyrio ler. Marklandus, 
iit in Apollonio Rliodio Ruhukeiiius, ut in He- 
fiodo alii factum docuere. 

Dlcatur primo de hyumo Apolliuis, quo duos 
hvninos eosque non uniiis aetalls coiitineri iam 
uenio dubitat. Scd horum liymnorum uierque 
fuum invenit interpolaiorem, ul, li omnes babea- 
mus utiiusque receniionis diveiiitates , quaiuor 
hymni conflitui pofle videantur. EtfortaJTe^ fi 
quis hoc eadem audacia agat, qua tot verfas ia 
his hyninis obelo notari folent, mox editores 
horum hymnoruni de maiori voluiniae Tibi gra- 
lulabuntur. Equidem tutius eiTe putavi, ii ea, 
quae poiterioris reccnfioiiis eiTe viderentur, uucis 
includerem. Ac de duobus illis in Apolliuem 
hymnis is, qui efi: iii ApoUinem Delium, tam 
aperta babet duplicls recenlionis iudicia, ut mi- 
rum lit, neminem iu eaiu fufpicionem iucidiire. 
Tria proferam, qiiae omnem dubitalioiieni exi- 
mant. Verfus 78. vulgo fic legebalur: 
clnloi 7ίοΐγ\σοντοίΐ ccKrjo^cc χητεΐ λαών. 



Ε ϋ Ι Τ Ο η Ι S. XXI 

Hcperta cil varla lecdo : 

ohtoc '^oiWovToii, sKOcatoi ts ψυλοο νετίου^ων. 
Verlu g8. lcgilur : 

ri(rto '-^ctq οίκξω Ολυμττοϋ υττο χξυσεοισι νεψεσσιν. 

Qui verfus c|uuni loco illo movcri nequeat,me- 
lito displicuit fi.millimus verfus, (|iii uao intei- 
ieclo praecedit: 

ϊΙ<ΓΤο γχξ iv μεγοίξοίσι Δ/ίί" νεφελΐίγεξετκο. 
Juim igilur verfunij queni iiemo nou videt va- 
liain lectioneni efle alierius, eieceruut critici, quo- 
lum iudicium coniirmavit codex Mofcovienfis, 
iii quo is verfus non legitur. Verfu io5 haec 
iiivemuntur: 

Χξυσω ο οίξοο Δ>?λ裕 αττασχ 
βεβξί^εΐ') Κ(χ9-οξύύσοί Aios Αϊ]Τους τε 'γενε^λψ, 
y7]Boffvvy}, cTi μιν Βεος είΚετο οΐκίού ΒεσΒ-αι 
νϊ\σων γ\ηεΙξθυ Τε-, φΙΚϊΐσε σε κν\ξο^ι μοίΚλον. 

Quae quis reprehpndat ? Sed quum ilatini fequa- 
Uir liic verfus, 

7\v^r]a\ ως οΤε τε ξΐον ουξεσιν άνΒ'εσιν υΚ:ήί, 
cum Ruliukcnius in prioie epiftolarum crliicariiiu 
cditione elicienduni ceafeljat. Qui iu aliera edi- 
lione, quuni in codd. Parilieniibus et M.oico- 
vienli euni locum tribus vcriibus οπιΐΐΓι.5 lic legi 
vidlilet, 

Χξυσω ο αξοί Αΐίλος οίτΐοίσοί 

y}vBria , ως οτε τε ξΐον ουξεσιν κν^εσιν υλ>ΐίι 



XXII EPISTOLA 

mulavit fententiam, et damnatis veriibus , quos 
ante probaverat, geniiinum effe flatuit eum, queni 
prius putaverat fpurium €ίΐβ. At quid aliud hic 
quoque locuSj quam variam leclionem exliibet? 
Quae lectionis varietates qiium non fint ex eo 
geuere, quod librariis imputari poflit, planiiTime 
indicaiit alius poetae nianum, qui pro fuo arbi- 
trio illum hyranuin interpolaverit. Quid vero, 
ii etlaiii caufla, quare id factum fit, idonea, 
certe hoc in bymno, afferri poLcft ? Homerus 
ille, qui hymuuni fecit illum , cuius teftimonio 
ulitur Thucydldes, quum natales Apollinis ceci- 
niflet, puellas alloquitur, quae iu Delo iufula 
certamine muiico celebiabant Apollinem , limul- 
que Γιύ iniicit mentionem, quem caecum efle et 
iii Chio iufula habitare dicit. Clarlflimi valis 
nobile carmen canebant etiam alii rbapfodi, et 
canebant aliis in Graeciae urbibus , canebant etiani 
poelae neque in infula Chio habitantes, neque 
oculovum ufu privati. Hos fponte patet illa, 
quae ad puellas Deliacas fpcctant, pariterque caeci 
vatis commemoralionem omittere debuiiTe. Nec 
miiura eft, ii quis rhapfodus femel ita huuc 
liymnum interpolarct, hic illic eiiaiii alia ΓιιίΙΓο, 
quae ei mulaiida viderentur. Ilaec ubique inve- 
iiiri noii poflunt : pollunt vero ibi , ubi vel 
caiiiTa palet, vel cadeni teniere repetuntur, vel 
res aliena affeitiir, vel dictionis genus aliud eft, 



Ε D Ι τ ο R Ι S. XXIII 

vcl deniqiie ordo et nexus parliuni, qiii eil epicae 
pocfoos proprius , negligilur. Horum quaedani 
iii hoc hymuo, alla in aliis vidcbimus. Atque 
livmnus iii Apollincni Delium, qualis a caeco 
illo vate facius efL, lios verfus compleciebatur, 
quantuin quidem nunc iudicare licet : nam alio- 
vuni codicuni lecliones fortaflc olini liic illic alia 
doceL•uιU: v. i — i5. 19. 20 — 58. 61 — 72. 
74 — 95. 97 — i55. 159-178. Ideni hyninus poil 
iiiterpolaloris operam ex his verίlL•us confta,i)at: 
1 — i^- 19 -- 56. 59 — 71. 70 — 95. 97. 96. 
gg — 108. quo verfu ίillieL•atur. Perfequar 
liaec figillalim. Primo uterquc hymnus care- 
Lat his verfibvis, qui funt i4 — 18. 

χοίίξε (Λχκοίΐξ , ώ ArjTol, Ιτίεί rmes ccyKccoo 

TSKVOC, 

^ΚτίοΚΚωνοο τ avDCicroc zoci ΆξΤεμιν ιοχεαίξίχν, 
τγιν juev εν 'Ofruy/y, τον σε κξαναίί εν< Αηλω, 
κεκλιμενγ} τίξος [χακξον Όξο^ κοίϊ ΚυνΒ'ίον οχ^ον, 
dyxorxTuu φοίνίκος, Ιττ Ινωτίοιο ^εεΒξα^, 
Qui verfus etft ciim praecedenlibus, 

χαίξει ^ε ts ττότνιχ A>jrJ, 
ουνεκοί το^οφόξον koc) καξΤεξον υιον ετικτεν, 
fatis comraode cohaerent, iiuUo paclo tameii in- 
fcni paliuntur, quod eos fLatim requllur : 

ττως r ας σ υ}•ίννΐσω, τίοίνχωζ ευυμνον εονηχ'-, 
Idquc viderunL ctiain aUi criLici : qiianiquam caaf- 
fanij quare bic ilU verius leijaniur, uiuiis iniir- 



XXIV Γ. V 1 S Τ ο L Λ 

niam affcrunt, adfcviptos cllc aL aliquo propter 
praegreflum χοΰξξΐ. \ude veneriut^ infra dlcam: 
liic fatis eft eos ut alieaos leieciiTe. Scquuntur 
V, 20 — 24. 

TFUvryj yoif τοι, Φοϊβδ, νόμος μ?μξΚν\ται uoi^riSy 
ΥίμΙν dv νιττείξον ττοξτιτξόφον •, ΐήθ ccyd νν\(τους. 
ΤΓοίσαι οε σκοτηού τοί ο'-οον κ«ί τίξοοονεζ οί^ξοι 
υ•^ν\Κων Οξέων•, τίοταμοί 3•' (χλαοε τίξοξεοντες, 
ccKTccl τ shocKoc κεκλιμενίΧ-ι, λιμένες τε ^αλασσ-ήί. 
llos quoque verfas iam alii damuarunt, nou 
modo quod duo eorum etiam infra v. i44. i45. 
legantur, fed eliam quod vulgatam lectioiiem. 
νόμος βεβΚγ\οοται ω^ης emendare ηοα poflent, et, 
quis credat? quod terra conlmens iiiepte dicatur 
ττοξπτρόφος •, quuni id quadret etiani in infidas. 
Tanlum ex his vervim eit, repetitionem illani 
diioium verfuum non habere, qiio placeat. Sed 
addi poteranl gravlora , quuni omneni locum non- 
inliil ab iimplicitate aiitiquioris poetae aL•holτere, 
luin maxime ea γel•L•a^ quae funt in prinio veiTu. 
Quod fi. haec tribuimus recentiori recenfioni, uter- 
que poeta fe dlgnc loquetur, neutri auteiii repe- 
tido poterit vilio verti, quandoquidem Inrecen- 
tiori conformatioue huius hymni omiirum vldebi- 
mus eum locum , in quo iili duo verfus redeuut. 

Alius locus, in quo interpolatioueni depre- 
hendiiTe mihi vldeor , efL v. 50. Ibi primo haec 
leguuiur; 



Ε D Ι τ ο R Ι S. XXV 



οίνΒξύύΤίοΙ τοι TixvTss oiyivv\vov7 ίκατομβοί,ς, 
ivB'ccS' αΎείξόμενοί' κνίσση as roi (χστΐετοε ocki 
Qiiae verba quis du})itet quiu a primo Ijuius hy- 
mui icripiore proficifci potueriut? Sed fequuntur 
haec : 

^ΥΙξον oivoc^ sl βοσκοιε, ^εοΐ κε σ εχωσιν 
χείξος cct/ αλλοΤξΙης , ετίε) ου τοι τποίξ υττ ου^Λς. 
Prioieni verfum lurpiter mutavit Η. Stephanus; 
οι^ξον avocKT εΐ βοσκοις-, όί τε ^εοί κε σ' εχο^σιν* 
Rulmkenio is verfiis fupplemeutum effe recentio- 
ris grammatici vidcbatur. Ouiii fait etiam, qui 
vcrfum, quem non intelligere fe fateretur, pror- 
fus omitteret. '\ nus Parifi.eniium codicum liaLet 
βόσκεις. Vnde facile colligi poleit, gj, quod ante 
βόσκΰΐς lcgitur, e verfuum intervalUs irrepiifle, 
q um ut varia lcclio adfcriptum efTet ultimae fyl- 
labae verbl βόσκοις. Hoc li quis teneatj iimulque 
nominalivum uvoc^, malas caefuras, verfum muti- 
lura, feDfum deuiquc, qui in eo elle poflit, con- 
lideret, vix puto dubitabit, quin ita conigi de- 
beat : 

^ΐήξον οίνχζ βοσκ,οι σ?, ^εο) οε κε σ αΐεν ε%ασ/ν. 
Qui verfus quum propterea, quod fyllaba iii con- 
fonantem lerminala ante nomeu uvoc^ eft , non vi- 
dealur ab illo poeta factus efle, qui primus hunc 
bymnum condidit : Ycvi fi.mlllimum eil, locuni ab 
interpolatore ila efle conRitutum : 



XXVI epistola 

cc] οε κ ^ Ατίΰλλωνος ίκαίξ'γου vy\ov ε%^σ$•Λ, 

ονίξον άναζ βάσκοι σ? , ^εοΐ ^ε κε σ cuh εχωσιν 

χείξος ατΐ αλλοτςίγ}^, εττε) ου το ι τΐΊοίξ υττ ου^ας. 

Proxime liunc locum excipit verfus 78. 

cuius fupia iani facla eft mentio. In eo vulgata 

leclio, quae Rinplicior cft, 

οί'κ/οί τίοιγισοντοίί άκψεοί , χν\Τεϊ λοίων, 
aiitiquioris poctae eft; interpolatori debelur altera, 
quae magis ab Homeiica oratione recedit: 

ohlcc ττοιησοντοα, εκαστά rs φυλού νεττουοων. 
Nec maioreni dubilaiionem habet ver- 
lus 96. 

7]στο yctq h μεΎοίξοισι li^ios νεφελνιγεξετοοο, 
qui quuni apeite vaiia leclio lit eoium, quae v. 
98. leguntur, 

fjaro γοίξ οίΚξω ΟΚυμτίω xjtio %ςυσεύΐ7ΐ νεψεσσιν^ 
alteruter ab interpolatore faclus fit neccire eit. 
De utro eiiiiii ita flatuamiis, piorfus incertum eft: 
quaniquam uncis includi dcbuit is, qui non eo 
loco, quo debebat, legitui•. 

Denlque paucis diccndum eit de verfibus 
iSG-iog. de qulbus quum iam fupra disputa- 
tum fit, iiuiic illud tantuin quaeram, lUruni ver- 
fus i56 - i58. aii iSg. antiquioris poetae lit. 
Codicuni quidem aucloiilaSj qni vorfus i56-i58. 
omittunt, non eam vim babel, ut propterea in- 
tcrpolaloii adfcribi debeant. Nam iidein codices 
V. 78. iuterpoluLorls verba veibis auiiquloris poe- 



Ε D Ι τ ο R Ι S. XXVII 

lae praeiulcruut. Neqiie oratio aut in his verii- 
L•us, aut iu V. iSg. quidquani Labet, quod aeta- 
tem arguat rcccntiorem. JXon dubitandum tamea 
pulo, quia auLiqiii poetae hacc iiiit : 

Υΐν^γ\σ\ ως οτε τε ξΐον ουξεος ανΒεσιν vKvis. 
Nam hic quidcni poeta redle lic cecinit, quippe 
Hatini alia iu laudem ApoUiuis addiiurus. luter- 
polaior veio, qui illa, quae fequuiitur, quemad- 
nioduin fupra oilendi, omittere deI)cL•at,■ noii 
potuit non inlelllgere, ii ilorcntcni Dcli flalum 
uno verfu defcriberet, finem hymni nimis ieiu- 
Dum atque exilcm futurum eflb. Ilaque pleuiore 
uius ell ct graviorc peroi alione : 

Χξυσω ο οίξοο όίηλος οίτιασοί 
βεβξΐ^ει^ καΒοξωσα Δ;ο$• Arircvs τε yFv^^hyjVy 
yyiBocvvtj, οτι μιν ^εος ε'ίΚετο ohloc ^h^ai 
νήσων γ\7{εΙξου τε, φίλησε §ε κηξόΟ-ι μαλΚον. 
Progrcdior ad liymnum ApoUinis alteium, 
in quo italim lioc mii abile eft , quod is hyiiiniis 
iiiitio caret. NuUo euim paclo veius poeta lic 
ordiri potuit: 

ω ccvoc, κοίί ΑυκΙψ vm\ Μ);ιον!ψ εςοίτεινην, 
Kot) ΜίΚΐ]Τον έχεις, ενχλον τίόλιν Ιμεςόεσσαν' 
αντος ο ocv /IriAoto ττίξίκλνστγις μ^Ύ ανασσεις, 
Quod exordiuin qui conigendo emollirc volue- 
runt, iiae illi parum intcllexerunt, de ηΐΐιίΐυ ni- 
hil fieri poHe. At ΓοιίαίΓβ cafu inicriit cxoidi- 



\i\ni Γ, ρ Ι s τ ο L Λ 

νιηι? PotuiiTc quls iiegct? Faclum tamen ciTe 
propterea dubites, quod hic hymnus in omnibus 
auliquis libris cum priori liymno continualur, iit 
qui pars eius fit. i\ccedit quod in priori hymno 
qninque verfus fuat, (dlco aulem verfus i4-i8.) 
qui quuni ibi locum non liabeant , fufpicioiiem. 
ccrte moventj, fieri poiTe , ut ad ilhim alterum 
]iymnum referendi fint. Et, niii fallor, ita eil. 
OileDdi fupra, libraiios, ne eosdeni verfus fae- 
pius fcribere necefle haberent, pluia carmina in 
iinum coufudiflc. Ita iieri non potuit, quin ea, 
quibus illa carmuia discreparent, aut iu margine 
adnotarenlur, a\it ut pars contexlus uunc apto 
loco infererculur , nuuc etiam nou fatis apto. 
Hic quidem non eft, quod conqueramur de loci 
incommoditate. Nam, li recle coniicio, libra- 
rius is , a quo liymui Homerici iic , ut eos nuuc 
liabemus, prianim fcripli funl, L•ymnos in Apol- 
linein anle oculos habebat numero quatuor : quo- 
rum oniniuin quunij paucis mutatis, idem eiTet 
tsordiura, laboris compeiidium facfturus, femel 
ilUid exordium fcripiit, nihil praetermittens eo- 
riim, quae in iino exordio addita videret, quum 
iii aliis deefTent. lam quum ad finem hymui ia 
Apollmem Delium perveniflet, cui rncdio nus- 
quani inferere potcrat longuni illum Pyiliii Apol- 
linis hymnum , iive , ut rectius dicam , diios hy- 
mnoSj c quibus liic couflalus eft : quid aliud quam 



β υ Ι τ υ R 1 ίΐ. XXIX 

fuL•ncerct illos Iiymnos, οηιίΙΓο, quod iam fiipia 
fcrlpferat, exordio? Credibilc cft euim, poetas 
illos, qui lios hymuos fecciunt, iisdem veiiibns 
oifos cilb, c|uos ilomeii uominc lloL•ililatos clTe 
fclreut. Hacc li veri iiiinlia fuiit, licebit aliqno 
experimenio ostendere, quale poLuciit pioociiii^ 
uni efle h}mni iu Apolliuem Pythium. 

1 ΙΛνησομοα ovoe κά^ωμοιι Άττόλλωνο^ iKccroio^ 
ov te Βεο) KccTol muoc Aio^ Τξομίουσιν lovrcc, 
KOil ξοί τ οίνοίίσσουσιν έττισχεοΰν ίξχομενοιΌ 
12 τίοίντες αφ" ί^ξάων' χοάξει οε τε ττότνιού Ar]Tcc, 
ovvsKCC το^ΰφόξον V.CU κΧξΤεξον υΐον ετικτεν. 
Χχίξε μοοκοίίξ ■) ω Αγιτοΐ, ετίε) τεκές dyKoioi 

τέκνχ, 
^Κτί'ολΚωνΰί τ άνακτού kocI Άξτεμιν Ιοχεχίξκν^ 
TYJv μεν εν ΌξΤνγί^ ., τον οε αξοίνατι εν) Δ^'λώ;, 
κεκλιμένη τίξοε μοίκξον Ιξος κα< Κυν$-/οί/ Ιχ^ον 
dyXoroiTc») φοίνικος ^ Ιτΐ Ινοοτίοιο ζ^εε^ξοις' 
29 εν^εν οίττοξνυμενος ττασιν Βνητοίσιν άνχσσεις, 
ιη^ ω CCVCC) κοά ΑυκΙ'ήν κοίί Μ.'(ΐονίν\ν εξοίτειννιν, 

Ku] Μ;λ>ίΤίν έχεις. 
Hac rauoiie omnia, quae aiiLca difficuUalcni ha- 
Lchant, percommode expediuiitur. IlabeL hy- 
irinus exordiuin•, palet, cur id cxoidiuni omiiTiim 
iuerif, claiuiii eft, quomodo liic hyiiinus pio par- 
te praecedentis hymiii habeii potuerii; apparet 
denique, unde venerint prioris liyiiini vcrfus i4- 
i8. et quaie illiini in locuiu fueniu rcccpli. Haec 



XXX Ε Γ 1 S τ ϋ L Α 

qiiidem dc prooemio dicla funlo , quod ΓαΓρϊοοΓ 
commmic fuiHe duorum hymnorum , c quibus liic 
liymuus, quem Apolliui Pythio infcribunt, com- 
politus eit. 

Sed coniideremus nunc illas rationes, quibus 
hoc effici videatur j hymnum iftum e duorum con- 
iuaclioue hymnorum exftitiiTe. Ac narratio illa, 
quae eit de TilphuiTa, de Pythone ferpente, de 
oraculo Criilae condito, tot laborat taatisque in- 
commodis, ut, qui dUlgeuli Homeri atqne epico- 
runi lcclione feufum fuum iudiciumque acuerit, 
11011 poflit iioii ubique offeiidere. Noa quaeram, 
cui' omniiio TilpliuiTae meulio fiat, caqiie tam 
copiofa atque explicata. Nani lioc quidem video 
excufari poffe. Sed β erat de Til])haira diceu- 
dum , id aliter iufLitueiiduni fuiiTe plaiiiflirae in- 
telligitvir. Primuni iam illud valde mirum eit, 
quod Apollo, quibus verbis Tilphuiram conipel- 
lat V. 247. feqq. iisdein utilur etiam v. 287. feqq. 
ubi Crinac fc velle oraculum coiidere figuiiicat. 
Sed lioc levius eft, et feni certe poteft. Gravius 
eil, immo omnem excufationem fpernil illud, 
quod iieque ordinem iieque nexum habct iiaiTalio. 
Tilpliufla Apolliiiem iubet oraculum Criflani trans- 
fcrie, fe ipfani , 11 viciiium habeat oraculum, ce- 
lebritate cius obfciiralnm iri inetucns. Condit 
ApoUo teniplLini Criflae , iibi quiini Pythoiieni 
ferpeiiicm interemiflet, a Tilphuira ie deceptuni 



Ε D Ι τ ο R Ι S. XXXI 

inlclllglt. Ilaque rcverfus faxis eam obriiit. Cur 
vero non prius fe fraudc circumvenluni feniit? 
Nimlruni propteiea, c|uod locum, in τμιο tem- 
pluni condere fuafGiat Tilphufla, ueque amoe- 
nnni ct furmidablli rcipcute ίηίοΓίιιιη ciTe videt. 
Beue eflbt, fi lioc usfpiam poela lignificaiTet. At 
ille lam id obfcure iudicavit, ul vix conieclando 
aflequamur. Nam quum maxime ferpens ifte fa- 
ceret, ut Criira non eflet apta condeudo oracu- 
lo, commemoralio iiliiis ferpcalis, ad quem luaxi- 
me fρeclaL•at TilphuiTae fraus, non poterat obiter 
et quaii in tianscurfu iiiiici. Atqiii poela eam 
iianationem lic incipit v. qoo. 

κτεΊνεν οονιχζ lS.tos v\c§ αττο κξοίτεξο7ο βιοΊο. 
Vnde quid aliud colligas , qiiam dc re fermonem 
βίΐβ minime neceirarla? Quale iuitiuiu iflius di- 
greflionis, talis etlam finis. Nani hic quoque 
obilcr tanlum refeit, iiilcrfecliim rilc fcrpeulem 
ab ApoHine, v. ό56: 

os ry y οίνηχσειε, φίξεσκε μιν (χίσιμον yjf^cc^, 
'ΤίξΙν ye oi iov εψ^ηχεν uvoi^ εκοίεξγοί Άττολ,λων. 
Quuni deinde alia quaedani, iion magis ad rem 
facienlia fubieciiTet, perglt v. 5^5: 

καί ToT Κξ εγνω ^σιν ενι φξεσι Φοίβου ^Αττολλαύν, 
ουνεκύ μιν κξηνη καλΚ'ξζοος ε^ατίοίφνισεν. 
Εχ quibus veibis, quae teiupoiis habenl, nou ra- 
lionls lignlficationem , quis poteil colligcrc, pro- 



XXXII Ε ρ Ι S τ ο L Α 

pterea ίιαΓοι Apollmem, quod ad locum a fcrpen- 
te obfeiTum miflus fuerit? Omniuo veifus ojb- 
587. quibiis Apollo TilpliuiTani pnnivifle iiarratur, 
valde iuepto loco legunlur, quod, quae in his 
veriibus de Tilpliuira dicimtur, non modo cum 
caeleris nou funt nexa, fed proiTiis ctiam praeter 
exfpedlationcm veniunt. Nam nc verbum quidem 
iii fuperioiibus verfibus eft, ex quo quis couiici- 
at, TilphuiTae iterurri factum iri mentionem. Ac- 
ceduut duo alia, uiium, quod qui v. Suy. Tu- 
φωευε vocatur, is antea v. 3o6. et 352. Τυψοίων 
dicitur *, alterum, quod veiTu 555. aut uullo cuni 
praecedeutibus nexu, aui peilimo, ea repctuutiir, 
quae paeue iisdeiu verbis v. 5o2. dicla fuerant. 
jNani quis haec apte nexa efle iudicabit: 

DCvriKoi τόνοε λ»βουσίΧ βοωτΐΐί τιότνκχ, ^Ή^»/, 

555 Yj KOCKoc ττόλλ' ε'ξοεσκε Kocrcc κλυτού ψυλ.' ccv- 

ei quis ηοη fentiet, ultimum vcrfum hoc niagis 
iaeptum efle, quod v. 5o2. eadcm hls verbis di- 
cantur : 

ΐ] κακά τίολΚκ 
άν^ξ-ΛΤϊους 'ίξοεσκεν ετπ X^ovi^ τίολλά μεν (χύτουί^ 
τΤΰλλοί οε y.rjAoc ταναυτίο^ ' ίτίε) τίελί ττημα 

οούφοινόν. 
lias difficultates omnes feparandis, quae diverfo- 
luni poetarum fiuit, facillime poteiimus toilere. 



EDITORIS. XXXIII 

Et fuerimt, fi quid vldeo, hynini hi Apolli- 
nem, e quibus hic liymnus cornpoiilns eft, duo, 
alter iii Pjthium ApoUlnem, alier in Τ11[)Ιιιι1Γιαηα. 
Hoiiim is, qui Pytliii Apolliiiis eft, videtur fuiire 
antiquior. In eo uulla fuit Tbilpliuflae meutioj 
fed poit V. 243. 

εν^εν οίξ sls Α?^ΙχξΤον οοφίκεο 7ioii]svToc, 
itatiin fubiiciebatur veilus 'ΐη'ό. cuiii fetjiieniibus : 

ίζξζ €S Φλεγόων οίναςων TtcKiv υ2ξΐστύιχ>ν. 
Nam ne quis forte etiani verfuin 277. 

'ίν^εν οε τίξοτεξω sKtes εκοίτνιβό?^ Άττόλλων^ 
huic hynino tiibuat, illud impedit, qiiod hic 
veifus uon uili poft digreiTioaem allquam a defcii- 
ptloue idueris fubiicitur. Porio Pythonis ferpends 
commemorado, iit obiter taiitum inferta, quo 
urbls nomen inde ductum efle inLcHigeretur, bie- 
vis erat et plaue coniilio poetae accoinmodala. 
Cobaerebant enlm verfus 5oi. et o55. 

ccyxov οε γ,ξΥΐντ] κοίλλίξζοος ^ εν^Όύ Οξοίκοίΐνίχν 

κτεΐνεν οτναζ /S.ios υ\Ός cctTo Κξχτεξοϊο βίο7ο, 

h KUKOC τιόΚλ ε'ξόεσκε koctoc κλυταΐ ψυλ' αν- 

Clarum eit, recte baec obiter iiarrari, qunm 
illud quoque, cuius caufla narianlur, nomen ur- 
bis Pythonis, in trauscurru commemoretur•, re- 
cte etiam ob eamdem radoneiu obiter referri 
caedem draconis, 

τΐξΐν yk q\ ]ov εψηκεν uvot^' 

c 



XXXIV EPISTOLA 

porro inconilaiitiam in nominc Typlionis tolli, 
quum fervato loco, iii quo is Ύυψωευς vocatur, 
removeaulur illa, iii quibus occurrit nomeii Tu- 
φάύύν'•, denique verfum 355. qul et male coliae- 
rebat cum praecedentibus, et eadem continet, 
quae v. 3o2. leguntur, neque apto iiexu deflitui, 
neque inutdi repclitione laborare. 

Quum Tilphuflae DuUa iit in lioc carmine 
menlio, fpoiite intelligitur, verfus o]5 — SSy. 
quos liae nexu et praeter exfpcctatioiiem hic legi 
obfervavimus , eiiciendos efle, Quo facto aptif- 
fime cobacrent v. 574. et 588. 
Syi TYiv uvTov κοίΤετίυσ Ιεξον μζνοζ TjsKioio' 
e^ ov νυν ΠυΒω κικλϊΐσκετοίΐ' οΊ οε ccvocKrcc 
ΪΙυΒίον αγκαλεουσιν εττωνυμον, ουνεκχ κεΊ^ι 
οίυτου 7ΐυ(τε τΐεΚούξ μενοζ οζεος γ\ελΙοιο. 
588 γ,οίί τότε ^η koctcc S -υμον εφξοίζετο Φοΐβο2 

Αττολλων, 
cMSTtvocs ανΒξΟύΤίους οξγίονχς slsuyccyotTo, 
οι ^εξατΤευσονΤΜΐ ΠυθοΤ εν} τΤεΤξΥΐεσσγι. 
Huiic vero hymmim ante oculos habuit allus 
rbapfodus, qui quum parlier vellet condituni ab 
Apolline templum canere , antiquiorem poetani 
ita fibi imitaiidum fumpiit, ut, etii aliam uana- 
turus elTet fabulam , multa lamen, quae iii ufum 
fuum verterc poflet, ex illus hymno arriperet. 
In his primum eit exordium, quod qiiuni iis- 
deni verbis repetiiirct, faclum eft, ut bymnus 



Ε D Ι τ ϋ R Ι S. XXXV 

cius ab librario illo, qui hos liymnos in eam 
formain, quam uunc liabemus , redeglt, cum axi- 
tiquiorc illo Iiymno couiungeietur. Sed eorum, 
quae illucl exordium excipiunt, neicio an aliqtia 
pars huic poetae debeatur, nequc in aniiquiore 
hvmno fuerlt. Certe qiium recentior poeta fabu- 
lis iufereiidis videatur deiectatus eile, noii fine 
quadam veri fpecie verfus 182 — 2oU. 208 — 2 i3. 
25 1 — 259. ab aiitiquiore hymuo abfuiiTe conii- 
cias. Ouaniquara haec nimis incerta Γυιιΐ." Id- 
eoque uucos omiii, quibus in bac editione ea in- 
cUifa funt, quae reccnlloris eiTe recenfionis vide- 
baulur. Clarlor rcs eft iii bls, in quibus confi- 
liuni poelac ckicct. Nam quum antiquior ille 
Pylbium ApoUincra , ct oracul•lm CiuiTae condi- 
tum ceciniiTet, hic Aj)ollincru Tilpbufiium , tem- 
phimque eius ornarc bymno inflituit. Itaque 
fervata priore veleris hynini parte usque ad v. 
243. in qtio mentio fit Haliaiti, ad vicinum fon- 
lem TilpL•uflae Apolliuem facit accedeie : quae 
res exponitiir usque ad v. 2 85. iii quo loco quae 
funt idtimaj (v. 278 feqq.) rurfus ex antiquiore 
hymno adfcila fuut. Α Tilpbufla enim Criflam 
petere iufius Apollo eadem loca adlt, ad quae in 
aiitl([uiorG bymiio rtatim ab Hallarto veuiiTe dice- 
batur. Scd quae in priori carmiue v. 285 — 5oo. 
dc templo Criflae condito referuntur, ea qiium a 
coniilio receutioris poelae aliena eilent, liic omi- 

c 2 



XXXVI EPISTOLA 

lit, iunclis, ut videtur, llatim vcriibus 285. et 3o2. 
qviod fieri poluit lioc modo : 

Ko/A*j υττΰοεσξομε βησσα, 
Τξνίχεϊ^ ' sv^oi ο ΰναξ εκατϊ]βόλος εύξε ^ξύ>- 

ζοίτςεφί-Μ t με^οίΚνιν•, τεξοίί uyfiov- 
Qiioniam enim , ut fupra obfeivavinms, fraus 
Tllphuirae iii eo erat poliia, qiiod Apolli- 
neni ad locum. dracone formidaL•ilenl miferat, 
noii potuit obiter dici, ut in priore liymno, 
sv^oi ^ξοίκοανοίν κτεΊνεν olvu^. Iia ergo quum 
poeLa ad Pytlionein ferpentem perveniflel, ea- 
que opportunilate origiuem Typlioci, quem draco 
iile uulriverat, mullis eflet perfequutus _, lioc 
fere modo, ii conieciurae locus eR, iu viam led- 
iil, iervatis quibusdam, aut leviter mutalis prio- 
rls hymni verlibus : 
,555 uvtIkcc τόνσε λοίβουσχ βοωττιε ττοτνια,'Ήξϊΐ-, 

^ούκεν ετιειτα φίξουσοί κακω kukcv ν\ ο υτιϊοεκτο. 
357 '^V ^^ '^°'^' '"^^ εφίίκεν άνχζ ίκχεξγοε 'Κτιόλλων 

ν,οίξτεξόν' r\ ο cow^aiv εξε'χΡομενν] χαλεπ^σιν 

ζε'ίτο μεγ" ασ^μοίΐνίνσοί, κνλινόομίνη κατχ 

χωξον. 
3 75 καί τοτ ΰξ Ιγνω ^σ;ν Ινί φξεσ] Φόϊβος Άττολλων^ 

οννεκοί μιν ΚξΥινγ] κχλλί^^ΰος εζΛΤτάψγισεν' 
Finilur hymiius verfu 587. Quani commode baec 
omuia cohaercantj noii eget deiiiouftratloue : loUi 
autem liac ratione oniaia, quae duraj iuconciuua, 



EDITORIS. XXXVII 

infolentia cifc fiipra oL•feΓvavinuls, neminem la- 
tebit, qui ilngula volet perpenclerc. 

Multo magis impedita dispiUatio eit de hymiio 
Mercuiil, quem iiuo orc omues fateiitur ell*e cor- 
ruptiniixium. in ipfo ingrefTu eorunij quae de hoc 
hymuo dicluri fumus, peropporluue occunit bre- 
vior ille in Mercurium hymnus, cx quo cognofci 
poilu, maioris liymni eam fuiile clarilatem, quae 
poetas faclle ad imitatloucm atqiie interpolationeni 
iuvltaret. Brevior ifle hymnus, qui ex undecim ver- 
libus coullat, octo priores verfus communes habet 
ciiin exordio maioris hymni , nlfi quod pauca ver- 
ba mutata funt. Ac veri limlllimum eit, duos 
fuiire poelas, qui maioris hymni exordio lamquam 
proocmio in Mercurium uterentur. Nam qui funt 
iu iiae brevioris hynini verfus, 

xca συ //εν ουτω χοί7ξε , Δ/οί aoc) Μοαοίοος vU ' 
σευ ^' eycc άξ^οίμενο^ μεταβτισομαι άλλον L• 

υμνον. 
%ouq Έξμί] χΛξΐούύΤα, οιοίκτοξε, οωτος Ιαων^ 
lioruni tertium qiiid aliud quam variam lectionem 
prinii efle credemus , ita ut duo hymni , qiii uno 
lantuni verfu differrent, compendu cauiTa feniel 
fcripli fuerint, varia lectione adnotata? Vt liic 
brevis liymnus e longiore illo duclus efL, ita noii 
ininim, ii iii eodeni maiore hymuo etiam alius 
Βγουιογ laiet. Ac fimt in ipfo maioiis liynini iiii- 
iio quaedam, quae quum vel ab iniudi rcpetitione 



XXXVIII Ε ρ Ι S τ ο L Α 

eiusdemfenteniiae, vel aL•ΐnterruptaorationisperpe- 
tviitate offenfionem liabeant, ηοα poilint tamen ci 
poetae tribui, qui, utiufradicetur, univerfum maio- 
rem hymnum interpolavit. Repugnant eiilm huiuS 
confiliononminus, quam illius, qui primus hunc hy- 
iniium condidit. Haec fragmeuta fi eo ordiue, quo 
fparfa inveniuntur in maiore hymuo , colligas , iatis 
Lene cohaerere videbis. Ac, iiifi. fallor, primos 
lies et deceni verfus maioris liymni hic hymiius 
complecteL•atuΓ, cmii quibus reliqua fragmeiita fic 
erant coniiincta : 
10 αλλ' cte orj μεγοίλοιο Δ/οί voc^ s^srshslroy 
T^ 7}otl οεκοίτος jueis• ουξοίνΜ ΙστΥίξίκτο•, 
έν rs φοως Dcyayev^ αξΙσν\μΛ rs e^ycc τετυκΤο* 
17 ΐΐωος γεγονως, μέσω νΐμοίτι ίγκί^οίξιζενβ 
εστίεξίοε βους κΚε-^εν ίκηβολου "Άττολλωνο^, 
τετξοίαι Ty 7ίξθΤεξ);ι , r^ μιν τεκέ tiotvioc ΜαΤί*. 
2 5 'Ef/^ijs" Τοι τΐξύύΤίστοο χελυν τεκτΥΐνατ ccoiocv' 
111 Έξμ•^^ τοι Τΐξύύτιστοί τίυξηϊοί τίυξ τ ανεοωκεν» 
Quae his proxime fuccedcbant, hic omiii, quo- 
niani infra de his dicendum erit. 

Sed ad ipfum progrediamur maiorem hy- 
mnum. In eo hymno rnira diveriitate nuuc iira-. 
plex oratio eft ct ab omni inaui itrepitu vaciia, 
iiunc arguta ct nimio ornalu niolefta. Ow^g res 
quuni ipfa per fe ΓιιΓρίοίοηεηι moveat iuterpo- 
latioiiis, eodem ducunt nunc narrationis fumma 
pcrveiiitas , nunc non ferendae rcpelltlones, nunc 



Ε D ι τ ο 11 Ι S. XXXIX 

liirLatus vcrboriim uexus, niuic denique lectionis 
varietas adiulrabilis. Haiic qiiidem Aatim comme- 
morabo, ut tot leclioncs, quae libranls imputari 
iiequeunt, in ununi locum congeftae, disrentienti 
dubilationeni exiruant. Cactcra enim iigillatini 
fuis quacque locis Iraclanda iunl. Igitur v. 5i. 
Ι)Γθ συμφωνούν apud Antlgoniim Caryflium ^ί]λυτε- 
ξων cil• V. 65. ires codd. Parif. ωξτο praebent pro 
αλτο; V. 82. codex Mofcovienfis pro vso^v\Khs 
uyKotKov υλϊ]ς corrupuflimam quldem, fed tamen, 
ut videtur, ex alia lcclione ortam. icripturam 
babet, vso^yjKsocv οΐγκαλωξην '■^ v. log. idem svloiKKci 
pro ε7Γfλεψ^; v. i4i. idem κοιτελαμτίε pro l^i- 
λαμ7ί€\ V. 1 57. idcra <5'usa%' pro ? roi% \ v. iSg. 
idem φίξοντού pro λοίβόντοί; ν. i64. idem τίολλού 
αςμενοο pio τιοίυξαο αίσυλα\ ν. 1 83. idem μν\Τν\ξ 
ριυ Mcticc) ν. 202. ideni Ί^οιμί pro 'ί^οιτο', ν. 2θ5. 
idcm ττξτήσσουσιν pro φοίτωσιν'•, ν. 212. idem juv- 
^ov UKOvatxs pro Φοίβου Άττόλλων', ν. 224. idem 
'ίλττομΛΐ εϊνοίΐ ριο Ισ-ηι/ ομο7α', ν. 287. idem μν\Κων 
])ΐΌ κί^'^ύϋΐ'•, ν. 522. idcni αΤψίί Jg τεξ^ξον 7κοντο 
ρΐΌ αΤ-ψα ίί' Γκοντο κοίξηνοί', ν. 54g. idem βοιίνων 
pro /3α/νοΓ, ν. 552. idem ττολυν pro μξ^ο(>ν\ ν. 
4ο 1. idem Is• AaiVov οίντξον pro «τΤί^^α λοίϊνον ccv- 
Τξον ', V. 4ο5. ideni uTidivsvbsv ρΐ'Ο ατΤΛΤ^ξ'θεί' ; 
ν. 4ο4. idem yul)^ pro ττεΤζ^', ν. 45 1, idem ciTTocV" 
Tsg ρΐΌ έκ^στοί•; ν. 45 1, idem υ/^νοί pro οιμο^'•, ν. 
5θ2. idcm σμεξ^αλίον pro Ιμεξόεν'•, ν. 5ο5. idcm 



XL EPISTOLA 

%Λ ξού ot Kocrol pro ey^oi et ττοτϊ', ν. 535. idem 
^ΐο(μ7Τ8ξίς pro b,ior^?(p£S\ v. 544. idem φωνγι r 
Y\^e τι.τι,σι pro (pojv?} v.cc) τΐτεξυγεσσι'•, ν. 552. idem. 
σ^μνίχ) pro vulgato Μοίξαι- Sunt quidem in liis 
lectiouibus aliquae, quas ex lil•raΓioΓum enore 
repeti pofle non eit difRtendum , ex quo genere 
plures etiam poteraut affei ri : fed illas lamen coii- 
fideranti, quarum alia debuil origo efle, (et ha- 
rum multo maior eit iiumerus) iinmlque repu- 
tauti, paene omnes ex uno codice eiie ducias, 
quid allnd quani duplex hymni recenlio ollni 
exftitifle videatur? Quamquam valde eiiarel, qui 
codicis Mofcovienfis teftimonio ita uteretur, ut 
noii etiam flngulos codices per fe inlerpolalio- 
nem arguere crederet. Immo nuUus eil illorum 
quidem libroimn, qui ad noitram aetateiii per- 
veneiuiU, quin firaul utramque hymni receniio- 
iiem complectatur : fed ia .iis locis , qui funt 
utriusque recenfionis comniunes, alteram fere 
fequitur codex Mofcovienfis, alteram caeteri li- 
Lri. Quare hic codex haiic affert, eamque exi- 
miam utilltatem , ut iie locos , in quibus ultra 
fcribarum errorcm a viilgari lectione recedit , ab 
alterutra recenfioiie abfuiiTe exlilimemus. 

Scd videamus iingula. De quibiis quidem. 
ron pofle ita dispulari, nihil ut reliiiquatur dubi- 
lalionis, clariun eR. JNam quis auiil vibique an- 
tiqiia ab recentioribus diftiugucie, iudiciis, vU fa- 



Ε D Ι τ ο R Ι S. XLI 

cile aoillraari potefi., alibi delelis, allbi tantopere 
obfcuralis, ut ambiijuilas iudicium eludat? Ouam- 
quam id iu hoc gcuerc commodum accidlt, quod 
in nonnullis locis taiita orationis disfiniililudo 
elucct, quae nuUlus fugere ledloris ΓβηΓιιηι poffit. 
Eaque inlerpolaioreni non modo magis oruatui 
operam dedilFe , <|uani prifcum liymni icriptorem, 
fed etlam aetale aliquanio receQtiorem fuiilc ar- 
guil. Iiaque qiiiim ille iuis fe ipfe verbis mter- 
duni prodat, ceitlus etiam depreliendeturj Π alia 
argunieiita accedant. 

Ac flaiiui ab iuiiio valde abhorrent ab antl- 
qui poeiae fmipUcUate tot epiLheta, quae v. i5- 
it). congcfla fiint : 

κοίί roT iyshocto τίοίίοού ττ λυτ^ΐττον, cci}av' 

λ ψγιτΥΐν^ 

λΥΐ'ι'σττίξ, ίλοίΤΥίξΧ βοών, γιγ^τοξ' ον^Ιξων-, 

νυκτός οτιωτΐνιττιξοί^ τίυληοοκον, os τα% ε/^ελλεν 

αμφανεειν κλυτού ε'ξγχ μετ ccB^ocvccToiai ^εοϊσιν. 

Quamquam enim etiam maxinie limplicitatis flu- 

diofus poeta in loco, qualis hic eft, non ροΓιΐυ- 

rus fuiflet vmuin epithetoii, mullo lameii minus 

tantam epithetoruni multitudinem effudiiret, iii 

iisque aliqua, qviac ne apta quideni efleut. Nain 

e\oiTY\Poc βοών quum vocat Mercuriumj id non, 

ut caetera, ad ingeoium Mercurii, fcd ad Rngulare 

faiiluni fpeclat: pariterque quuni emu γιγήτοξ 

ονείξων appellat, rem affcil alienaiu, quia de mo- 



XI, II EPISTOLA 

ribus pucri expllcandum erat. Qiiod ii fecundiis 
liorum vcifuuni interpolatori rcddctur, mlebit ve- 
teiis poetae oratio, detradlo, qviod eam deforma- 
Lat, inutili additamento. 

Paullo poft, quum fpelunca egreiTus dicitur 
MercuriuSj ut Apollims boves abigcrct, italim fe- 
qiuiiuram exfpeAes eius rei expofitionem. At 
longe aliud, anlequarn eo pervenias, narralur, ci- 
iliaiae inventio. Et ea non folum admodum le- 
\ilcr cum praeccdcutibus copulata eR, v. 22. 
«λλ' cy οίνχίζχς ζν\τξΐ β'οχς ^k.TiOKKoovos^ 
cvocv υηεξβοίΐνων "u-^riqs^eos άνΤξοιο' 
h^cc χίλυν εύξων ίκτγισα,το μυξίον Ιλβον' 
fed ciiam pars loci, qui de teiludine et citliara 
eft, oratioiiera liabet iuQleftam, quaeiitam^ om- 
niuo ab antlquioiuni confuetudine valde abhor- 
rentera. Sed baec quidem lumc mittam: con- 
filtain in hoc verfu : 

evB^oc χελυν ευξων εκΤΥ\σατο μυξΙον ολβον. 
Neminem. fore exifdmo, qui %?λυν ενξων εκτη. 
cccro μυξΙον οΚβον eleganter dici pro χεΚυν ευξε 
crcdat^ quandoquidem ea perinepta foret elegan- 
lla, quae oratioiiem ita conformaret, ut res pri- 
maria pro fecundariaj recundaria autem pro pri- 
maria accipi deberet. Immo ii fubtilius iii huuc 
locuni inqiiirimus, ne ίυξε qiiidem fatis aptuni 
ciTe apparet. Nam quum dc ebadlis a Mercurio 
bobus dicere coepiflet poeta, debebat, β praeter 



Ε D Ι τ ο R Ι S. XL1II 

exrpeclationcni aliqiiid aliud vcllcL intcxcre, nou 
a Mercuiio digreiTioneni iilam ordiri. Ilabct eniin 
aliquid perverfitatis hacc ralio, qiiuin boves quae- 
rit Mercurius, ct tamen eas noii quaerit, fed ci- 
tharam facit. Ea peiveriitas iioii potuliret late- 
re po^",am de andquioribus, quoruni maxime pro- 
prium erat recle cogilare. lu qua re fola, ut 
Reiziuni noftrum, Ilgeiii, dicere folitum memi- 
iiifti, pofita erat admirahilis illa vcleruni ars 
rcribcudi. Ilaque li vctufLior ille poeta citharae 
inveutae meQtiouem hic fccit, eum aliquanto ali- 
ter ea dc re dicerc coepiiTe ciediderim. Sed 
fafpicetilr forlaiTe aliquls _, maiorem quamdatn hic 
factam efle mutationem, lum quod veri iiniile 
fit, prifcum quidem poetam, quum de abadlis 
Apolliiiis bobus dlcere inRituiilet, citharae aut 
obiter fadlurura fuiiTe menlionem, aut alio certe 
loco, quam ubi id, de quo dicere promiiiiTet, 
nondum eflet cxorfus•, tum vero etiani quod ali- 
ter rem referat ApoUodoius, cuius Darratio ita 
cura hoc hymno confentit, ut is ex hoc ipfo 
fonte hauliire videatur. Audiamus ipfum Apol- 
lodorum III. lO, 2. MxToc μίν ουν yi τΐξεσβυτύτγ] 
Δ/)' avvsK^ovaoc εν αντξω τγ\ς KuAAijvjjs• , Έξμγιν τΙ- 
κτει. oxjtos h ττξωτοι^ ξττ) του λίκνου κείμενος^ ίκου^, 
s]s Il/f^/oiv 7tUξocyivεrcct-, kcc) κλετττει /3οΛί, ois 
ενεμεν Άττόλλίον. ϊνοο οε μγ\ φωξοί^εΐγ} υτίο Των Ιχνων, 
ντιο^μοίτού rols τίοσ) τίε^ιε^ηκα , zoc] κομίσαί sls Πυ• 



XLIV Ε Ρ Ι S Τ Ο L Α 

λον, rccs• μ?ν Κοιττάί ε]ς cTTriKoiiov οίτΐεκζνφε, ουο 
οε KocrocBucroc^ 1 rois μεν βΰξσχς 'Τίετξοίίς κχΒγιλοΰσε, 
των οε κξεων roi μεν ΚϋίτζνοίΚωσεν |•ψ>7σ«5•, τοί oe 
κοίτεκΜυσε, κα* Τχχεως εΙς Κυλληνψ ωχετο. καί 
ευςίσκει τΐξο του οίντξου νεμομϊνψ χελωνην. τοίυτψ 
Ικ>ί(3ί3•Λ"^οβί, fiV το KVTos χοςοοίς ΙντεΙνας ε^ ων ε'Βυσε 
βοων^ κα) εξ'γχσοομενος λυ^χν εύςε κα) ττληαΤξον. 
Ατΐόλλων οε tus βόοίε ζνιτων, sls Πυλ^ν οί^ικνεΊτχι•, 
κοίί τους KocToiKoxJvTois οίνεκςινεν. cl οε Ιοε'ίν μεν TloCiooc 
IhocxjvovToc εφασκον» ουκ ε'χειν $ε εΙττεΤν ΤίοΊ Τΐοτε 
YlKa^moiv , Λοδ το μγ] ευξεΊν Ίχνος Kvoca-^xi. μχΒων 
οε εκ της μαντικής τον κεκλοφότοί., τΐξος JsiocTocv h 
¥^υλλψν\ν 7rocfaylv8ToCi , zoc] τον Έξμην οάτιοίτο. υ] οε 
ίτιεοεί^εν αυτ^ν εν ΤοΊς σττοίξγοίνοις. ^λτιΌκΚων οε 
οίυτον τίξος iSioc κομΙσο(>ς •, ras• βοάς κττ^τει. Aios 
οε κελεύοντας αττοοουνοα^ ϊ]ξνεΊτο. μγ\ τίεΙΒων οε , α^ει 
τον ^KtioKKoovoc εις Πυλοί/, κοί) τοίς βόας οίττο^Ι^σιν. 
άκουσας σε της λνξας ο Άττολλων αντιοΐοωσι τάς βόας. 
"Εξμης οε ταΰτας νίμων ■, συξίγγα τϊοίλιν ττη^οίμενος 
εσυξίζεν. Αττολλων αε κα) ταύτην βουΚόμενος ΧαβεΊν, 
την Χξυσην ξ<χβόον εύΐοου^ ην εκεκτητο βουκοΚων- ο 
^ε κα) ταυτην λαβείν οίντ) της συξίγ'γος η^ελε, και 
Τψ μαντικην ετίελ^είν' και ^ους , ^ι^άσκεται την ^ιού 
Των -^ηφων μαντικην. Ζευς οε αυτόν κηξυκα εαυτού 
κα) Βεων υτίοχΒονΙων τΙΒησι. Manifeltum eit , hanc 
Λροΐίοιίοιϊ uariatlouem ita cuni Homerico livmiio 
conveuiie, ut nou modo oiiinia, quae hic hy- 
umus, ied etiaiu, praeter folam cilhaiae iaven- 



EDITORIS. XLV 

iloneni, eodem ordiiie, et paene ilsdcni vcrbls 
relata conliueat. Quod quis credat cafu faclum 
elle? Nec inulium obftat, quod quaedam paullo 
alitcr fadla fcribit, quam in hjniiio narrantur, 
qiiuni ea aut in hyrauo, qualem ApoUodorus ha- 
L•uίt, fic, ut ipfe tradidit, exponi, aut ab Apol- 
lodoro ita, vlt iiunc in hymno legiintur, comme- 
moraii potuerint. Apollodorum quldem iingulis 
paginis iuierpolatum efle couilat ; et in bis quo- 
que, quae de Mercurio refert, id faclum arguunt 
codlccs. Atque omniuo ApoUodori libros in an- 
tiquls codiclbus Italicis ita icriplos inveniri ac- 
cepimuSj ut, ii cuin editionibus iili codices com- 
parenlur, fcriptorem hunc vix fui iimilem habi- 
turi Rmus. Qno magis in tali loco, qualls bic 
eft, univerfuin narraliouis ordlnein modumquc, 
noii illa et pauca et levia , iii quibus disfeniu hy- 
mni fciiptor, fpeclare debemus. Atqui ApoUo- 
dorus (ledeo enim illuc, unde digreilus fum) ci- 
tliarani inventam efle fciibit, quum Mercurius a 
furio et caede boum redux antrum iugredi vellet. 
Non diffiteor, me aliquaudo paene adduolum fuif- 
lc , ut ia veteri Homerico hymiio rem codcni 
modo, quo apud Apollodorum, nanatam fulire 
crederem. Movebat me aud;orilas Apollodori ; 
movebat locus perquam incommodus, quo nunc 
de cilbara expouitur; movebat omlilioiiis fufpicio 
qua vix llberari poteit is locus, iu quOj Apollo- 



XLVI EPISTOLA 

dori indicio , de cithai ae inventione dlccndum 
erat, v. i52. i55. Vidcbani etiaiu elegauililirae 
contimiari ea, quae de piOfcclione Mercurii ad 
furaiidas boves narrantur, fi. omiueretur cilliarae 
nientio : 
22 αλλ' oy dvcti^ccff ζγ\τει βόοίς Άττόλλωνοε 

ουοον υτίξξβαΐνούν υ•^ν]ξ?(ρεος όίντξοιο, 
66 οξμΜίνων oohov (χίτΐυν m φςεσίν^ οΊοΙ τε φωτες 

φνίλνιτοά Οίετίουσι μελοίίνγιε vvktcs εν ωξρ. 

ι^ελιος μεν εουνε. 
Pulabam igitur interpolatorem, f|uod ei Mercii- 
rius, quo certius falleret Apolliuem, ilatini ab- 
adlis bobus, debuiiTe cunas repetere vifus eflet, 
narralionem dc cithara, cx illo loco fubmotam, 
in principio bymni collocafle. £t intelligebam ita 
facile rationem reddi polTe, quare, quum alibi 
veieris poetae verfus, quos damnaverat interpo- 
lator, a librariis fervati eflent, hic plaue oniifluin 
eJTet antiquum narrationis iRius iiiitiuni : neque 
enim adfcribi ροΐυιΐΓβ , nifi. omni carminis perpe- 
tuitate iuterrupta. Revocatus tamen ab hac fen- 
tentia fuin eo, quod quuin omnia, quae aliter 
narrat Apollodorus, tum haec quoque , quae de 
cilhara refert, minus viderem , quaiu in bymno, 
limplicia efle. Simplicitas eniin index eft auli- 
quitatis. ApoUodorus igitur chordas faclas elTe 
fcribit c corio boum, quas Mercurius mactaflct. 
Idem pledlri iiivenlioneni addit. Ilyiiuii fcriptor, 



li 1) Ι ϊ υ κ Ι ί>. XLVii 

nlliil de ρΙοΛΓΟ dlcensj covium bubulam in ci- 
tliara expanfum refert, cliordas aulem agniuas 
fiiiirc narrat, parum follicitus, uiide lias rcs Mer- 
curius accepcrit. Clarum eft, quae Iiic rudla 
funt et temcre dld;a, apud Apollodoruni eiiicn- 
data et conlilio quodam perpoliia legi. Ouam- 
obrem ita nimc fcutlo, ApoUodorum , quamvls 
liiinc hyninum praccipiic relpiccrct, tamcn etiam 
alios auclorcs adliiLuiire. Et quuni dla Λροΐΐο- 
dori iiarralio aperte cpicuni qiicmdaiii coloieni 
liaLeatj quumque ille aliorum poelaruni , ut Λ1- 
caci, coinnicnla oiniferit, paenc rufpiceiis, aliani 
quamdani Ilomerici hymui interpolalioneni exfti- 
lliTe, quam quae iu uofLris codicibus cft, eaque 
ufum eHe Apollodorum. Qnac fufpicio ncicio 
aa alio quoqiie huius byniiii loco comineudciur. 
De co qiiidcm loco iiifra dlsputabilur. 

Sed rcdeo iu vlam. Atque iu ipfo illo loco, 
qui cft de reperta tcfludine, maxime Mcrcmli 
oratio Λ'. oo - 58. non eam limplicilalcni aupu; 
elegaiiliam redoletj qiia allae liuins Ijyvnni [)arlGS 
confpicuae funt. Iii qua oralioue li niliii allud, 
ccrie Ilefiodeus verfiis, 

ciKot βεΚτΒξον etvoct, Ιττε) βλαβεξον ro Βόξ^φίγ, 
malae intcrpolatoris fednlltali dcbctvir. Paullo 
ροΓΐ aperliora mibi videor interpolalionls veHigia 
reperifle in veiTibiis 45 - 4G. 

oos σ' οτίοτ ωκυ νόημοί οκχ στ8ξϊΰΐο τΐεξησεί 



XLVIll ETISTO LA 

αηξοζ^ cv rs Βκμεια) ΐΤίιστξωφωσι μίξίμναι, 
ccV οΤ8 οινήΒ'ωσιν άτί οφθαλμών οΐμαξνγαό, 
oos οίμ ΐτίος τβ κα) ε^γον Ιμηο^το κυοιμο^ 

'Εξ μη ς. 
'Άί' ots codd. Parif. Vulgo cci οτε, utiumque vi- 
tiofe pro ως οτε. Vix dubileni, quln liic duo- 
rura poetarum veifus couhiucli lint, quorum antl- 
quior fcripfeiit haec, qiiae funt venuiliiliine dicla : 
«i ύτιότ ακυ νογιμα> oici στίξνοιο ττεξγισει 
οίνεξνς, ον τε Βαμειοά ετΐΐστξωφωσι μεξίμνοα , 
ως αμ ϊτιοΣ Ts koc) εξΎον εμτη^το κυΛ/ζοί 

Έξμΐίί. 
alter autem lioc modo : 

ως ο οτε οινγιΒωσίν οίτί οφ^οίλμων ayw^^uyoc/, 
ως αμ ετίοδ τε kou εξ^γον εμη^ετο κύ^ιμος 

Έξμης. 
Sed perfequamur alios liiiius liymui locos, 
qui ab inteipolatioije labeni contraxerunt. Ac 
iion loDge ab eo loco, quem modo tetigi, impe- 
ditiilimi veiTus lecuntur : 
'j5 7ΤλανούΙ(Χς ό ηλχυνε otcc -φαμα^ωσεού χωξον 
'ίχνϊ] αίττοστξε-φχς' οοΚΐϊ]ς ο ου Κν^Βετο τεχνίής^ 
αντ/οί ττοΐϊΐσας, οττλοίς ταίς τΐξοσ^εν οτΐΐτ^εν^ 
τάς ο Ότίί^εν τίξοσ^εν, kcctoc ο εμτκχ,Κιν αντος 

εβοαχεν. 
coivooiKoc ο αυτίκ εξι-φεν ίττ) "φαμαΒΌΐς αΚί^τιν, 
8ο οίφξαστ v]o dvcYjToc οιίτΐλεκε θαύματα 'εξγίΧ, 
συμμίσγων μυξlκocς κοίΐ μυξσίΜοειοεοίς οζ.υς. 



EDITORIS. XLIX 

Tocv τοτε συνϋησχ^ νεο^-ηλίοί uyKuAov υλνις, 
αβλαβεούί υττο ττοσσίν εόιίσούτο σανοχλοί κουφού 
OiVTolffiV ΤΓεΤοολασι, τ<χ κυοιμοε ^Αξγειφόντνίί 
85 εσττχσε ΠιεξΙ^Οτεν ^ οοοιτί ξΙν\ν ο1^εεΙ\ων, 

οΐοί τ εττειγόμενος οολιχψ οοόν, αύτοτίξετίΥΐς ως. 
Ιη his clii qiiaedaiu manifeilo conupla lunL, alia 
laiuen , quanlumvis feiifu commodo nexuque de- 
ftiiuia, eniendatlonem noii videiitur admitlere. 
INeque a vaiiis ledliouibus quid(juani auxilii eit, 
quac et pancae fuiit et vitiofae : νεο^ν]λε(Λν ciyKoc- 
λούξην, quod v. 82. codex Mofcovieiiiis, et ccvto- 
rpo7tY\aots^ quod v. 86. idem codex cuni iribus 
Paririnis fup[)eduat. Sunt aatem, quae offeniio- 
iiem habcant, plurima•, et in oratione quideni 
hacc : primum, quod v. 76. verba ^oKlv]g ^' ου 
λή^ετο τεχνγις, quae novum Mercurii artlficium 
coiumenioraluni iri indicant, cuni iis coniundla 
fuut, qulbus idj quod iam didluni erat, explica- 
tur. Deiude hoc ipfuuij quod verfibus 77. 78. 
lepetuutur, quae his '/χν>; οίττοστ^ίτ'ψαί• , continen- 
lur. Tum iiniilis repetido , quaudoquideni v. 79. 
ubi rc ipfa cogcnte recle videtur 'ίξα-^εν corrigi, 
vix aliud iignificalur, quani quod fequeutibus ver- 
fibus expveiruni eit copiofius. Porro quod v. 80. 
noii ell cum praecedentibus nexus. Denique 
quod nou apie nonieii Mercurii poliuini eit ia 
iiienibro fecvindaiio. Accedunt ad baec diflicul- 
lales (juaedaiii iii le ipfaj qviae bic nanatur, prae- 

d 



EPISTOLA 



fertim fi ad Apollodomm refplciamus. Is quuiu 

ila fcribat: 7vo6 ^g fJiri φωξχΒεΙϊ] υττο rwv Ιχ^'ων, 

v7io^vifAocroi rols τίοσ] ττεςιε^γιαε^ kcu κομίσοίς ε\ζ Πυ- 

Acj/, et quae fequunlur•, ac pauUo polt: o\ οε }os7v 

μεν Ttoclooi ελαυνοντα εφασκον, ουκ εχειν οε είτΐείν-, τΐόι 

ΤΡοτε ΥΐλοίΒγίΟ-οίν , oicc το μγ\ ενξεΊν '/%νοί ουνασθ'Λ; ". 

manifeRo eit aliuni auctorem fequutus. Atqui 

merito mirerisj iRuni auclorem debere liynini 

fcriptore antiquioreni videri. Nam quo quaeque 

rcs refertur limpliclus, eo maioreni habet anli- 

quitaLis fjDeciem. Qui enim poftea fcriptores ex- 

ftiterunt, quo gratiani fcriptis fuis conciliarent, 

fere priorum fabulas novis auxerunt ct admha- 

bilioribus commcnlis. Atqui niuito fimpliclus 

eit, Mercuriam virgulta vel pedibiis boiini fabli- 

gaire, ut Apollodorus refert, vel caudis adnexulf- 

le, ut Antoiiiiius Liberalis iiib. 20, fcribit, quam, 

quemadmodum liymni icriptor dlcit, boves retro- 

grados el capita ipfi. obvertentcs abegifle. Ouod 

- quidem tam inepte eit atque abfurde iiivcutunij 

ut autiquiilimo poetae, qui primus liunc Βγιιιηππι 

coudiditj non videalur in memem venire polulfle. 

Et, li quld video, liunc quidem iRo commenio 

liberare debebimus. Ac primo videamus reliqnos 

liymni locos, in quibus vcftlgiorum retro verib- 

rum mentio fit. Y. 211. fenex Oncheflius, quL 

Mercurium viderat, haec refert Apollliii : 

(ζοττ',σω ανεεξγε, κύςη J^' έχον άντίον uvt^. 



Ε D 1 τ Ο Κ Ι S. LI 

PauUo ροίΐ Apollo, veiligia videns , ha loquitur 

ν. ίίΚ). 

'i%v(oc fJLfv 'TUQS y Ιστ) βοών οξ^ον.ξοαξά,ούν^ 
άλλα τΐοίΚιν τίτξοίτττχι L• (χσφοαι-Κον Κεψωνού ' 
βγιμοίΤοί ^' ουτ άνοξοί ταοε ylyvsroct, ούτε yv- 

yxiKog^ 
ουΤε λνκων τίολιων, ουτ αξϋΤύύν, ουτε λεοντών, 
ου^ε Tt γ.ενΤοίυξου λοίσιαυχενος εΚ'πομοοι εϊνοα, 
οίΤίί To7oc ττελωξοί βιβού ττοσ) κΜξΤΓοίλΙμοισιν, 
ulvx μεν εν^εν οοοΊο , τ<χ> ο οίΐνοτεξ ίν^εν ο^οΊο. 
Denique ideiii lovi liaec narrat ν. 54 1. 

Tcc ί)' ΰξ' )χνιού τοΊού 'ΡΤελωξοβ, 
οΊοί Τ oiycia^ocaB-cct , koc) dyotvov οοΰμονος spyoc. 
T^CTiV μεν yuξ βουσϊν h οίσφοαελον λειμωνοο 
αντίού βιημοοτ' εχουσοί Kovts άνΐφοανε μελοανχ, 
αυτοί S' ούτος άϊκτοί , οίμϊ\χοίνος, έτ οίξοί τίοσσίν, 
ουτ οίξού χεξσίν εβοανε ωού -^ΜμαΟ-ω^εοί χωξον, 
αλλ' αλλψ Tivci μΥίΤίν 'ίχων ^ιετξιβε κεΚευ^οί, 
To7oc 7Τελωξ\ ωί εί Tis οΙςο6ί:^σιν οξυσ) βούΐνοι. 
Horum locoium prinius taiUuiii iiidicat, Loves 
relro incefliire , capitibus ad pralum, unde abigc- 
Laniui•, converlis. In duobus relifpiis locis ve- 
ftigia tanlum commemorantur retro verfa, uoii 
ralio , cpia boves actae fueriut. Itaque hi diio 
loci, ii aliam interpretatioiieni, rpiam primiis, ad- 
miltautj noQ probabunt receirun ivliTc bovcs. 

d 2 



Lll Ε Ρ Ι S ϊ ό L Α 

Eam vero interpretationem ipfe pocta fuppcdliat 
hls verribus : 

TiKotvooiocg ηλίχυνε Oioc -φΊχμοί^ωοεΰί χοίξον-, 

ί'%ν< κτίοστξε'φιχ^. 

Quoruin verborum non poteft alius eiTe fenfus, 

quani Mercurium boves per aienain liuc illuc 

eglirej ut confufa hoc niodo velligia alio ducere 

viderenlur, qnam quo Loves abiiirent. ΪΙλχνο^Ιού 

adiectivum, fed corrupta fcrlplura, fervavit He- 

fychius r τΐλψοαίοί , 7ί(Χ.ξανομω , τετιμ-ημεν^ •, T^ τΤε- 

'7rActv)i/>tfv^ τηί οξ^η^ οόον , τουτεσην^ ούοΐκω. Sed 

iii hynini loco nefcio an hoc vocaL•ulun^ fubftan- 

tivum iit, licet aiiter videalur H. SLepliano in 

Thef. T. II. p. 1175. F. Ouamqnam 11011 nml- 

tiini refert, uliuiii praeferas. Quid aiiteni iii 

\'XVi οίΤίοσΤξε-φΛί, docet HoniCMUs Iliad. XXII. 194. 

οσσοίκι ο οξμν\<τειε τίυλαων ^αξόοίνιχων 

uvrlov αίζχσ^αι, ΙυοΐλΥ\τουζ υτιο ττΰξ^ους, 

είτίοος ο1 κα^νττεξ^εν αλαλκσ/εν βεΚεεσσιν, 

τοσσακι μιν '/Τξοτίκξοι^εν οΙττο^ξε-^ασκετΐοίξίχφΒάί 

•Τΐξος τίεσίον. 

Ilaqne Λροΐΐο, ultro cltroquc diiceutia videus 

veftlgia, miraliis eft, id quod volebat Mercurius, 

remeafle adpratuni boves. Quod β Mercmiiis bo- 

Lus ultro citro agciidis fallerc Apollinem iludebat, 

qiiid opus eralj ut eas receilim ire faceret? Al- 

terutro arlificio et poterat inperfedere, et dcbe- 

Lat. Et ut bovcs retroverfuni iiiccdenles iiitcr- 



ι: D Ι τ ο κ. Ι S. Llil 

polaloris commenUiin οίΓο exlfLimcmus, praeter 
liacc, quae iaiii aliuli, duo alia nec levia fuadent 
argnmenla. Primunj. verius 211. 

Ι^οτίΙσού «Vfc-f^yf , κχξη d \%ov uvtIov αυτω. 
Qui verfus eo loco non ioluni plane vacuus eit, 
fed paene faclt, ut oratio Oucliellii fenis iuepta 
vidcri debeat, qui ii lanlum miraculum , receiriiii 
cunles boves, vidiiret, vix euin poeta tam negli- 
^cntcr ea de rc lofpieutem iiUroduxiiTet. Hunc 
i<^ilur veiTum , quo deleto tantum abeft, ut illi 
oralioni quidquam delrahatur, ea ut etiam nia-r 
iorem elegautiam recuperet, addkamentuni inter- 
polatoiis eiTe arbitror. Deinde hulus ipiius loci 
corruptio, a quo oifa efl, iioftra disputatio, re- 
niovcre ab aniiquioiis poetae hyniuo iubet, quae 
de bobus rctroiTLim aciis uarrantur. Et maxime 
quidcni lii verfus laborant: 

'/%v/ οίτίοστξζ'^ας' ooKlr]S d ου λνιΒίΤο Τεχνϊ}ς, 
ccvtIoc 7roty}7ccs, oTThrcs Tocs ττξοσ^εν Όττισ^εν, 
rccs ^' οτΤίΒεν τΐξόσΒ^εν, kcctcc εμτίχΚιν otvTos 

εβοανεν- 
οίφξούστ i]o άνό-ήΤα όιεττλεκε Βοίυμοίτοί εξγα, 
Ιη quibiis 11011 modo ultimus curu rcliquis nou 
cohacret, ct duo illi, qui ante hunc funt, ora- 
lionein habeut frlgidam et profae diclioni quani 
poelicae Γιηήΐίοιοηι , fed edam veiba , ^ολΙης S ' ου 
λΥίΒετο τέχνης, mulio alitcr, quam apnd Home- 
ruiu folet, adhibita luat. Quac vciba quum, ut 



LIV Κ Γ Ι S Τ Ο L Α 

fupra indicavi, novum Mercmu artificium pro- 
miltere dcbeiint, hic de eadem re dicuuiur, qnae 
iani anie verbis '/χν/' ατίοστξε-φιχ^ conipieliciifa 
fuerat. Nani ii idem poeta , a qiio liic verfus 
profectus eR, etiam duos fequentes fecit, is '/χν/ 
αίποστξε-φχς eo modo inlellexerit necefle eft , qui 
plauiiis lils verbis dercrlbitur, dvrloi τίοινισας^ οτιΚοίε 
rccg τΐξόσΒεν Ιτησ^εν, rocg ^' ϊτΐι^εν ττξίσΒίν. Prac- 
lerea Homeri ufus exlgebal, ut poil haec , ^oKlv\g 
(5" ου λ^Β-ετο Τέχνης, aut uhhx fequeretur, ut 
Odjfl: IV. 455. 

evo γίξύύν άολΙϊ}ς Ιτίελή^ετο τέχνης, 

αλλ ν}Τοι ττξωηστχ λε^ν yhsT ηνγενειος•, 
aut iine copula id commeinoiai etur , in quo cou- 
fpicua eiTet Mercuiii aftutia, ut iu eodem Odvf- 
feae libro v. 52g. 

uvtUoc A)'y laBos οολίψ εφξάσσοίτο Τεχνην' 

Χξίνύμενος κατ» ογιμον εεΐκοσι ψωτας άξίστους^ 

είσε λοχον. 
Quod ii removerimus ea, qiiae interpolator, ut 
facta Mercurii mirabilloia redderet, adiicienda 
putavlt, rpoiite fe offeruat elegaQtiilimi verfus 
\ eteris ])OPtae : 
75 ττλανοαίας ο rjKocws otoc ■^χμοί^Μοεοό χ^ξον, 

Ίχνι οίττοστξί-φχς' ο^λίγις ^' ου λη^ετο τέχνης' 
8ο α.φξαστ ηό άνόητοί όιετιλεκε Ο-χυμοίταΙ ^yoc, 

σνμμίσγούν μυξίκας κα) μυξσίνοειοεΛς 'όζους' 

Τύύν τότε συνοήσας νεοΒηΚεος ciyKocKov ύλης 



Ε D Ι ΤΟ II Ι S. LV 

άσφαλϊύύς υτίο τΐοσσίν εοηΟΌίΤο σχνοχλοί Κουφοί 
85 οίυτοίσιν ττεταύλοισιν, οόατΐοξιψ οίλεείνων. 
Νοη opus ell, ut ofiendam, tolli hoc modo dif- 
iicullates onines, dc quibus fupra expoiituni eit. 
Atqiic apparet, tam lirnplicein cilb hauc naiiado- 
Dcm, ea ut anliquior videii dcbcat illo cominen- 
to, quod cit apud ApoUodoium. Quin prope- 
niodiim crediderim, quae Apollodorus refcit, ex 
(juocumque fcriptore pclita liiit, dcnique ck lioc 
liymiio, iit aiiliquinimo fonle, maiialTc. Νάιά 
quum liymni Icriptor Mercurium fibi tauLum 
calccameota e virguliis feciiTe, bobus ultro citro- 
que a(ilis, tradldiiTet, alius fcriptorj ex quo illa 
apud ApoUodorum narratlo dcpronipla eft, ca, 
quac liymni fcriptov dc Mcrcmio dixerat, ad bo- 
vcs transiLilit, iiiirabilius hoc fore exiiUmans. 
Aliter vifuni eft illi poeiae, qui veterem hymnum 
iiUcrpolavit. Hic iioii couteatns ils, quae piio- 
ruiu limplicilas probaver.at, niaius repcrit et pao- 
ue ηιοηΓίΓοΓαιη miraculum , boves retroveriuni 
ccdentes. Verfus, quibus de ea rc expofiiit, ver- 
fibus antiquioris liyiuni permlxtos, ut aliis in lo- 
cis, ita hic quoque confervarunt librarii. Alque 
inlcrpolalor, qucmadmodum ex ils, qnac bacle- 
iius dispulala funl, coUigitur, hoc modo fcri- 
pferat : 
75 TiKccvoolocs ν]λοίυνε oiol \1^ΐΧ[Λα^ωόεχ χο^ξον, 
77 ccyTiOi Tfon^aois^ οτιΚάς rocs τΤξοσ^έν oTitaBev, 



LVI ETISTOLA 

τ«ί ^' ))7tiBev ττξ^σ^εν, kcctcc ο ψτίοίλιν u\ros 

ίβοίίνεν. 
cdvoocKoc οουτίκ εξοί-φεν Ιτί) -^οίμά^οις ochlya-iv, 
81 συι^μίσ'^ων μυξίκας koc) μυξσινοεωείΧ^ Ιζους' 
Τύύν τότε συνοησοίς νεο^ν\λεος ά'γχαλον ούξν\ς^ 
ατφαλεως υτιο 7ΐΰσσ]ν Ιογισοίτο σανσαλα κr,υφo6 
αυτόϊσιν TrsTocActai, τα κυ^ιμος \^ξyεtφcvτr,s 
εστίασε ΠιεξΙγιΒ^εν ^ οοοίΤΐΐξΙψ αλεε^νων, 
Οίού τ εττειγόμενοε, οολίχην όσον οίντιτοξγισοον. 
Planuiu eil, ii lic utiique poetae fua reddanlur, 
nullis opus efle enlendatioιliL•us, niii quas etiani 
qui allier feutiret doii poflet evitare. Verfantur 
enim illae in veibis aperte corruplis : εξί-φεν, 
αβΚοίβεωε ^ Μυτοττξετπής ως. Hoc quideiu quare 111 
αίντιτοξησων mutandum putaveiim, in notis dixi. 
Sed ipfe liiiius veibi ufus verfum illiiin iuterpo- 
latori viudicat. Eumdem poelam, li recle iiiier- 
pietor vitiofam codicis ΜοΓοονίοιιίιβ fcripluram, 
νεΰ3-γ}λεχν οΐγκιχλούξην y fcripiiire puto νεο^ηλεος 
άγκαλον ύύξγ]ς^ quod ille codex plerumque recen- 
lioieiu ledllonem exliibet. Nec dubitaiiduin pu- 
to , quin verba, τοί κν^ιμος ΆξγειφόνΤϊΐς εσττιχσε 
ΙΙιεξίγ,^εν, ab anliquiore hymno abfuerint. Quae 
qiinni , ut fupra iiidicavi, ob nomen Meicurii iu 
fecundario oralionls nienibiO poiiluiu displiceaiit^ 
luni, qiiare ab auliquo poeta addeienlur, nulla 
cauiTa erat. Inter[)olalor vcro, qui difertini cal- 
ceameuta εττ) -φαμύ^οις α,Κΐι^σίν lacla dixiflcl, quali 



ι: D Ι τ ϋ 11 Ι s. Lvii 

iii loco non folent virgulta crefcere, necefle lia- 
l)ii;L, ea virgulia ex Pieria allata comiiicmorarc: 
quod quaiii apte fecerlt, non quaeram. 

Sed traiiseamus ad aiia. Ac tamelii lilc iHlc 
iiiveniuiiUir, quae dnbites an uon fint antiijui 
poclae verba, veliui οςη ν. gS. νΰ| IttUov^os v. 
97. tameu ea lantuni periequar, iii qulbiis cor- 
liora fuiU interpolationis vefligia. Et v. 101. 
haec lcguutiir : 

ΤΥίμος lit Άλφ^ίον ttotu^cv i^ios ά,λκίμος υ'ος 
Φοίβου ^ ΚτζοΚλωνος βους rjAotasv ευξυμετωτΐον^, 
οίκμντεε ^' ]'kocvov ε<; avhiov ύ-^ιμίλαΒ-ξον, 
Koc) λψους τίξοτΡοίξοιΒεν οίξίτΐξετίεος λειμωνο^» 
ΐθ5 ενθ' εττε) εν βοτοΙνϊ}ί' ίττεφοςβεί βους ίξίμΰκουζ, 
Koc) TUS μεν συνελασσεν L• (χυλίον αΒξο^ tovaxf, 
λύύτον εξετίτομενο^ς γ\ο εξσηεντα κυττειςον. 
συν ^' ίφόξει ^vAoi ttoKAcc, τΐυςος ο εττεμαίετο 

τέχνην. 
Minim eft, boves, qui iam ν. io5. iii ftabulum 
perveuilTe dicebanlur, iierum v. 106. iii itabuliini 
aAos narrari; mirum etiain, quuiu v. io5. paiti 
eiTc pcrliibeantur j v. 107. pafcenles defcribi• 
mirura. denique v. 106. κ«< rus μίν dici, ubi κ«ί 
omitLi debebat. Haec vero, ii quid videOj ia 
anllquiori caniiine lic fcripta eraiit: 
101 τημος ετί ^Αλφεΐίν τίοτοίμον Δ<οί οίΚν.ιμος νιος 
Φοίβου Άττόλλωνος βους *?λασεν ευξυμετωτΐουε' 
ιο6 κ«ί Tuls μίν συνελοίσσεν Is οίυ?\ΐον α^ξο loυσΰCSf 



LVIII Ε Γ Ι S Τ Ο L Λ 

AcoTov ^ξετίΤομ^οίς ιηά ίξσηενΤοί ζυτΐει^ον. 
συν ο ίψοξει ζυΚοί TioKKcc^ τίυξος ο ετίε- 

μοίίετο τΐχνΥΐ. 
Intcrpolator ca fic niutavit : 

101 ττίμος Ιτΐ Κλφειον τίοτιχ,μον Aics οιλκιμος v\os 
φΰΐβον ' ΚτίοΚλωνος βους γ\λοίσεν ενξυμετούτίους. 
α'ΛμΥΐτες ο ίκχνον L• oivKtov υ-^ιμΐΚα^ξον^ 
V.OU Κψ'ους τίξοτίΛξοι^εν άξίτΐξετΐεος Κειμούνοζ. 
ενΒτ' εττέ) ευ βοτοίνής ίττεφόξβει βουζ εξίμυκονε, 
ιο8 συν ο εψΰξει ^xjKoc TioKhri^ τίνξΐ: ^' εττε- 

μοΰετ αυτμ-ήν. 
^Κϋτμγιν enim nefclo an lalcat iu rmjj, quod eft 
in cod. Mofc. Iii eodem veifu poeta fortafle 
συν 9 ίφόξει fcripfcrat. Iii eo auiem, qui fequi- 
lur, fuipiceris eum ΙνΙχΚλε dediiTe , quum cod. 
Mofc. pro ετΐ'ελε-^ε praebeat hlxAKoc• 
Pavdlo poft ita legitur, v. 118. 
αμφοτεξοίς ο Ιτί) νωτοί χοίμα) βαλε φυσιοωσχε, 
syKKlvois ο εκυλίνϋε-, d/ aimcis τε τοξΥΐσοίς^ 
εξyω ο εξγον οτιιχζ^. 
Hic ηοη modo lyKKivcts repngnat praecedenti 
\erfui, fed etiam τοξ7\σας difficultatem liabet, 
quum noii poflit cum fequentibus veiLis conltrui. 
Practerea nefcio an omiiino λ' αΙωνας τοςν\σοίς 
exqmikms dicalur, quam auiiquioris pociae aetas 
ferat. Quare pro lioc verfu, 

iynXlvocs Ικυλ/ναε, σ/ ciluoyxs τε τοξησαε, 
iu veiuftiore hymiio alluni fuiire vcrfuin piiio, 



Ε D Ι τ ο R Ι S. LTX 

qiio bovcs iiiaclali eile dicerentnr. In liymno 
aulem co, quem interpolator fecit, jnuuo vcrfu 
οιιιϋΓο ita fuiire copulalam oralioneiii ΓαΓρκοΓ; 
τοφξού ο ίξΐβξυχουε eAiKocs βους εϊλκε Β'νξοίζε 
O01CCS oe,y%t τίυξος' ουν<χμίς όέ οι ϊτιΚετο τίοΚΚγ]' 
iyKhlvccs ό εκνλίναε, ω ocimois τε Τοξγ\σαζ, 
εξγω εξΎον οτταζε. 
Mirum iii moduiii perturbata fuut, quae v. 
i42. legnnlur : 

Κυλλην]/]^ α αΤψ' ocvtis• οοφίκετο ^7οί κοίξ*ινχ 
οξ^ξίοί, οναε τΐ οι οολι%ν\ς οοου άντεβόλτισεν 
ούτε ^εοΰν μοίκοίξων^ ουτε B'vr]rcuv αν^ξωτΐχν, 
ι45 ουάε κυνες λελ,οίκοντο. Δ/ο? ο εξίουνιο^ Έξμηί 
οοχμύύ3•ε)ί με'γοίξοιο οιά 'κλη'ιΒξον εουνεν 
αυξίι οττωξίν^ ivoihlyKios, yjvr ομίχλη, 
l^vaccs^ ο άντξου ε^ίκετο ττίονχ ννιόν, 
r}Kcc τίοσιν τΤξοβιβοον' ου yccft κτυττεν, οοςτίεξ 

S7T ουοει. 

ι5ο εσσυμενως ο άξχ λίκνον ε7ίά:χετο κν^ιμος Έζ' /^^s•, 

aTia^yocvov οίμψ" ωμοις είλυμίνος•, ηυτε τεκνον 

\'Υ\7ίιον^ εν τΤοίλοί/Μ^σ; ττεξ lyvvai Κ^Ίφος ά^ΰξων 

Ϋ,είτο, χελυν εξοίτην ετϊ οΐξίστεξα χειξο^ εί^yωv- 

Manifeiliflinium hic vitium in eo eft, quod uluiiius 

vcrfus uon coliaeret cum praecedeniibus. Quac 

res criticos niovit , ut v. i5i. corrigereut aiioi^yoi' 

voi ^' αμφ' ωμοΐζ είλυμενο^, paruni luta emendalione, 

pracrertini in fcriptore inteipolaLlonibus conupto. 

Srd laboraut etiam alia in hoc loco. Γιίηιιιηι tam 



LX Ε Γ Ι S Τ Ο L Α 

plene eft et graviter terminata oratio hoc vei Tu, 
ουτε ^εων μοίκα,ξων, ούτε ^νϊ^των άν^ξούτίων, 
ut neniiuem illiid exipectalurum puies, 

ουοε κυνεί Κξλοοκοντο. 
Sed hoc levius eft. Maioris eft monieuti , quod 
liis veriibus, 

^οχμού^Αζ μεγάξοιο οκχ, ν,λψ^ξον εουνεν, 
οίυξν ΰττύύξΐν^ εναλΙ<γκ,ιος , γιυτ ψίχλη, 
repugnant ϋ, qui italim fubiiciuutur : 
iS-uVcis• <ί' κντξου ίζίκετο ττίονού νγιον, 
ν}Κθύ TTcah ττξοβιβοϋν' ον ^άξ κτυττεν, ωςτίεξ 

Ιτί ουαεί» 
Domus enlni Mercuril antruin eit. O^ion^odo 
ergo domum ingreflus aiitrum peteie dici poteft? 
El quum in domum aurae et nebulae iiniilis irrepfe- 
rit, cur cavet, ne pedibus Rrepitum faciat? Haec 
profecto, fi- quidquam, diverforum poetarum fint 
neceiTe eft. Qi^od fi et inveutionis et oralionis 
fiinplicitatem rerpicimus, anliquiori poetae haec 
putabimus tribuenda eiTe : 

i42 Κυλλννηί^ ά αϊψ' oivri^ άφίκετο olu ζαςψχ, 
οξ^ξΐ:^, ονοε τι ο\ ooKi%v\s οοου οίντεβόΚν\σεν, 
ουτε Βε^ν μακοίξων, ουτε ^νΐήΤων άνΒξωτΤων. 

ι48 Ι^ΰσα,ς (J" ανΤξου, ε^ίκετο τιΙομλ ννιΌν-» 

fjKOC ΤΓοσΙν τϊξοβιβυϋν ου ^οίξ κτυτίεν^ ωςτίεξ 

ετί ουοεί. 
εσσυμενύος ^' οίξοο λίκνον εττ^χετο κΰωμοΣ Έξμη^. 



EDITORIS. L"^ 

Tuni vcra iulerpolator hunc locum llc videLuiir 
conforDiaiTe : 

i42 Κυλλ>7ν»|5• d α<ψ' civTis αφίκετο olcc kcc^yjvcc 
οξ^ξίοί, cvoe t/ 01 ocKi'X/is ohv οίντ^βόλνισεν^ 
ούτε ^εων μοίκαξων^ ούτε ^νΐήτων οίν^ςοΰττων' 
ούοε κίινεί λελοίκοντο' Aios ο εςιουνίος Έξμης 
οοχ[^ίω^ε)ί• μ^γχξοίο Oioc κλψΒ'ξον εουνεΥι 
Λυξ^ οττωξίνΐϊ evoiXlyvjos , ν\υτ ομΙ%λγ\. 
ΐ5θ εσσυμΐνωΣ ο ά,ξΐχ ΚΊν,νον ΐΤίωχετο' α,υτάξ ετί^ιΤοο^ 
CTioi^oD/oy οομψ ωμοις είλυμενοε, ■ηϋτε τεκνών 
νγ\7ΐιον , h 7Τ«λ«//?/σ; ττοίξα'^ννς λαίφοζ , ά^υξωϊ^ 
χείτο, χϊλυν εξοίτψ ετΐ οίξίστεξ^ χειςος είξγων. 
Ιιι oratioiieMercuiii, qiiaev. ι65. iiicipit, uon re- 
pngnabo, iu[uls verlus 166 — ijd. aL•antiquo poe- 
ta abiudicandos cenfeat: qui verfus, meo quidem 
fenfu, nonnihil a fimplicitate reliquae orationis 
Gt veiiviilatc receduiit. Similiter in iis, qiiae hunc 
locuni exclpiunt, quuin alia poflunt in dubitalio- 
nem vocari, luiii veiTus 25o. ob verbum εΚόχευσ^^ 
de quo dixi ad Orpbica p. 811. Sed miitam haec, 
et mauifeftiora auingam dupllcis receniit)nis indi- 
cia. Ac V. 259. ita fcrlptuin videnius : 

«s• 'Efjuifi εκccεξycv ϊοων α,λεεινεν εΰίυτον. 
εν ο ολίγω συνίλασσε κχξγι, χεΊξύς Tf, TTcdoig τε, 
ο*] ξΰί νεόλλουτοε , τίξοκχλευμενος ηόυμον ντινον^ 
οί'γξγις. είνετεον τε χεΚυν υττο μοίσχαλί;! είχε. 
O^iae quuni muliis modis vltiata liiii, lioc cerie 
apparet, ^η qcc, quod audacius quidam iii oToc niU' 



Ι^χϊΙ Ε ρ Ι S τ ο L Α 

tarunt, vlx aliunde ροΐυίΠβ, quam ex φ^ ^«, cov- 
runipi. Quo indlcio non dubitamus Ires poitre- 
nios verfus recemioii poetae adfcribere. Inter- 
polalor ergo, omiflb piimo veifu, lic videlur 
fcripliiTc : 

εν ^' ολίγω συνελοίσσε κύξγ}^ Xei^ccs Τε, τιό^οίς τε, 
φ•ή ξΜ νεόλλουτο^-, 7ΐςο\(.αλευμενος τήουμον υτινον, 
εγξ^σσων ετεόν yε, χεΚυν ο ντίο μοίσχκΚι^ είχεν. 
Nunc exiltimaii polerit prhnuni verfum immeiito 
pro corriiplo liaberi. Iii qvio verfu liaec verba, 
cuV Έξμηί εκύεξγον l^v <χ.λεεινεν-> coniungi debere, 
noii finit dubitare iimilis locns ia Odyir, IV. 596. 

l^Y\7toig fxs τίξοϊοων ηε τίξοοοίείς α,Κενιτοοι, 
Itaque qimm εαυτόν ad fequenlia fpeclare debue- 
rit, proclive cfl;, ea ideo ab librarils omifla cre- 
dere, quod limilllma eflenl his^ quae leviicr mu- 
tata interpolator pofuit: veluti li fcrlpfeiit anli- 
quus ille: 

oi)S Έξΐ^ΐ^ε εκχεξγον Ισων αλεεινε, ε ccvTov 

είν ολίγω ελσοί^, κεφχλην-, χε7ξάε τε, Tiooocs τε. 

Hinc quae fequimtur, videuuir aiiliqua efle 
tisque ad v. 260. 

ουκ Mcv, ου τίυ^ομνίν, ουα άλλου μυΒον άκουσχ, 
ΰυκ άν μψυσχιμ •) ου•κ άν μγινυτςον άξοίμψ' 
οίη βοών ελοίΤΥίξΐ, ΚξατΛίω φωτΐ, εοιν.οί' 
ουκ εμον εςγον Τούτο' τιάξος οε μα οίλλού /Ug- 
μν\λεν' 



ι: D Ι τ υ 11 Ι ί). ι.\ιιι 

υτίνος ^oiys μψγΐΚ? ^ kcc} ΐήμετίξ'/]^ γρύλοι μ?]- 

Τξός, 
στταξγχνοί τ οΐμψ ωμοισιν 'ίχειν koc) ^εςμοί 
Κοετξα. 
Ilorum poftrcma, qiiod aii^ulioia funt, fortaiTe 
iii fiifpicioncm poterunt iiiLerpolationis lialii. 
Quaraquam lioc amblgiuiui cft. Piiores veio il- 
lorum vciTuuin, negalionibus tolies line copula 
rcpetiiis, apcrlc piodunt ilieloiicae eleganliiic 
ftudiiini. Quid pro liis Iribus vcifibus, fpiorum 
lertius e v. Syy. ductus eft, is fcriptor dedeiit, 
cpii priinus hmic hjmimni fccit, cerliilhno ipfe 
docct teflimonio, cpii Apoilioeni v. 562. ila de 
hac Mercurii oradone dicentera introducat : 
αυτός uvTtiCoc μυΒον α.7ίν\Κε^εως ζΐτίεειτίεν' 
ουκ 'wov, ου τΐυ^ομψ, ουκ άλλου μυΒον άκουσα-, 
ουοε κε μψυσοαμ', ουο άν μψυΤξον άξοίμψ. 
Haec vero aiillqua cfL et Ilomciica oratio. 
Pergit Mercurius hoc modo, v. 269. 
μτή ns rcvTo TriiBoiTO, ττόΒεν roos νεΊκος ετυχΒ'ή ' 
Koii κεν οη μέγα ^οίυμα μετ άΒ^ίνάτασι ytvaTc, 
Tfoiiocc νέον ^ε'^οίωΤο(> oicc τΤξο^υξοιο τίεξγισαι 
βουσ) μετ οί-γξαυλοισι ' το ^' άτίςετιεω^• ciy:- 

ξΒυεις. 
X^h γενόμην, άττοίλο) $ε ττό^εί.•) ΤΡν]%ε1οί S' 

xJTto χ^ων. 

£ί ο εΒ'ελεις, τίοοτξΐ^ κεψαλψ, με^οίν cfKiv, 

ομουμοα-, 



LXIV Κ Ρ Ι S Τ Ο L Λ 

μγ} μίν cyx μητ αυτος υτιίσχομαι ηίτιος stvcet, 
μν\τε τίν άλλον οηο^τίοί βο^ν κλοτΐον υμετεξοίων, 
ocinvss oLi βοεί είσΐ' το οε y^Kscs chv oiy -ουω. 
Qnaluoi• prioies lioriim veviuuin lam funt veteris 
elegantiae nitore confpicui , ut, li cpiidquam iu 
hoc liynino, pro aDllqiiilliniis llaL•el•ί debeant. 
Sod quae nlllma iii liis verha funt, το ^' ccttps- 
τΐεως uyoξευειs^ cjuum apprime coaveniant fiulea- 
dae oralioui, vcl fola per fe fequentes verfus ia 
fnrpicionem addncuut. Snnt autein iu liis ijjfis 
veiiibiis, quae lianc furpicioiiem noii mediociiler 
augere videaniur. Hic quidem verfiis, 

%^is γενόμψ, ΛΤΐοίλο) ΰε τιόόεζ, τξΥίχεΊοο ^' υτίο 
•χ,^ων-, 
neque aliud quidquam coutinet, quam quod iara 
dicLum ciat, et argutior eit, quam pro piaece- 
deutium verfuum fimplicitate exfpecies. Quanto 
fi.niplicms iufra v. 576. 

ανταξ lyca Χ^ίζο^ yεvoμψ. 
Qni deiiide verfus fequnntiir, duas praebent du- 
Lilandi cauiTas. Primo eadem paene iisdem ver- 
bis repeluntur v. Sog. 

ου yoc^ \y(uys 
νμεΤεξΛς έκλεψα βόας^ cvo άλλον οτιωτΐοο, 
cclTivh είσι βοε£' το οε ογ\ κλεοε οίον οίκουω- 
Ncque liaec repetitio ell ex eo gcneie, quod 
amant veteres epici. Deinde Apollo in iis, quae 
V. 554 — 564. lovi refert; nullam facit iurisiuran- 



Ε D Ι τ ο R Ι S. LXV 

dl meutioncm, quod aut praeRiterit Mercurius, 
aut praeftare volueiit. Atqui aiitiqnus poeta ii 
Mercuriuni iurato negantcm iutroduxiiret, vix id 
praelerlri ab ApoUlne ίινϋΓοί, praefertim quuin 
ea re crinien Mercuili aiigeri deL•uiίΓet. His ra-• 
lionibus permotus orationem Mercuiii in antiquio- 
re hymno vcrbis, rc ^' αττξετίίωί ctyofevsis, fiui- 
lam eiTe, reliqnos autem quiuque veiTus interpo- 
latorem adieciire opioor. Ab eodeni verfum 3ii. 
ita , ut uuiic eit , mutatum puto , qu.uni antea ef- 
fet, ul nunc v. 277. 

cutivs^ ui ^iiss είσϊ' το oe κλεοί όϊον ηκουω, 

Iii eodem Mercurii atque Apollinis col- 
loqulo dubitatum eil de artificio illo paullo ob- 
fceaiore, quo Mercurius Apollineni illudit. Vi- 
deo de ea re polFe ia utramque parleni dlsputa- 
ri; poiTe, fi quis verfus 290 — δο5. damiiare ve- 
lit , reni ab epici carminis gravitate alienam , ver- 
fum 294. qiii noii babet antiquum colorem , fi- 
lentium Apollodori afferri •, polFe vero etiam his 
ita refponderi , ut haec argumenta evertautur, 
quum quidem de v. 294. fed de eo folo, coiice- 
datur. Qiiaie ab bis abstineo, quod pariter pro- 
babilia omui piObabllilate deltiuiuntur. 

Verfu 32 2. codex Moscovienfis, ut folet, in- 
lcrpolatoris maiiuni courervavlt, 

«Τψί» Ofc- τε^^ξον 'ίκοντο B^vouosos ΟυΚυμτίοιο^ 

e 



LXVI Ε Ρ Ι S Τ Ο L Α 

qumn vulgata lectio autiquioris poetae vcrba 
refcrat 

«Τψοί σ' 'ί'Λοντο κχξψοί Βυωοεος Ουλυμτίοιο, 

Sequuntur mox lii duo verfus, 5 2 5. 3 ^^6. 

ευμυλίν] ο 2% ^ΟΚυμτΤον οί•γοίννίφΰν^ u^ocvccroi ^s 
οι,φ^ίΤΟί ϊίγεξ^Β-οντο τιοτ) τίτΰχας ΟυΚν^τίοιο, 

ανά eliam purgali a vitiis , lioc cerle iiomine re- 

prehendi poflunt, quod vacui funt eo loco. 

Quamquam haec noii idonea caufla eit damnaii- 

di. Sed verfum 532. 

σ'^ουοίχΊον roh %^n^cc Βεων μεΒ^' όμ^γυξίν ΥίλΒε, 

nemo, femel monitus, antiquo poeta dignuni iii- 

dicabit. 

jNoii longe ab hoc verfu iic loquitur Apollo 

V. 34o. 

κλεψίίί' ' εκ ΚειμΖνοί εμοοε [ioZs ^%ετ εΚοί,υνων 
εστιεξίοζ ττοίξοί Blvcc ΤΓολυψλοίσβοιο ^χλοίτση^, 
ευΒυ Πυλονο iAecxv * Tcc ο άξ )'xvicc τοΊού τίε- 

λύύξΧ, 

otcc τ αγχσσασ^χί καΐ ccyocvov οοίΐμονοε Ι'^γα. 
τ^(Τ/ν μεν 'γάς βουσίν is κσφούελον λειμωνοί 
ccvtIcc βγΐμο&τ εχουσοί Kcvts ανεφοανε μΐλχινού' 
oivTos ο ovTos, οίϊκτος, οΐμγιχοίνοε , οίτ οίξού 

τίοσσίν•, 
ουτ άξοί χεξσ)ν έβαινε oid •^αμοί^ύόοεοο χωξον, 
«λλ' οίΚΚψ ηνοί μγ\Τιν έχων ωετξίβε κελευ^οί, 
roicc 'ΤίεΚούξ ^ ωςεί ris οίξαι^σιν ^ξυσ) βουνών' 
Ιη quo I0C0 li nihil aliud, certe hic verfuSj 



ϋ 1) 1 ν ο 11 Ι S. LXVII 

αλλ' οΙλΚν\ν tivoc μηην έχων ^ίξΤξίβε κίλευ^χ^ 
aperle locentior cfl. Scd qnid ii veterem poe- 
taiu liaec multo Lrevius lia dlxlHe ceufeamus: 

Tcc oc^ ιχνιοί Toioc τηλωςιχ, 
To7oc τΐίΚωξ t a)S s'l ης αίξοα^σιν οξυσ) βίχίνα. 

Nou dcfunt, quae probabilenx reddere hanc fu- 
ipicioucm videantiir. O^^aiiiquani quis talia af- 
fuiuare aiiiu? Ceriius interpolatorem depreheii- 
demus iii liis, v. 078. 

Ttslbso , κ«ί Ύοίξ Ιμίίο τΤΜτνς φίλος ευχβοα εΐνχί^ 
ouS cvK oUoc^' εΚασσού βόας^ ως όλβιος ε'ίψ, 
ουο υτίίξ ουοον εβψ' Το οε τ οίτξεκεως uyo- 

ξευω' 
Ήελ/ον οε μοίλ^ αίαεομαι koc) οαίμονας άλλους, 
κα) σε φιλώ, κα) τούτον οττίζομοα' οΙσΒοο κα; 

οίυτος, 
ως ουκ ηίτιός εΙμι ' μεγαν ο ετησαίομοίί οξκον ' 
ου μοί TCCO οίΒανίΧΤων ευκοσμ'ήΤοί τϊξοΒυξοίΐοί, 

Seuleiuiac in hls \criibus argutae, abruptae, raa- 
lc nexae j 01 atio 11011 qualeui in antlquo poeta 
exfpccles : cuiusmodi haec fuiit, ως όλβιος εΊνιν-, 
φιλω^ οίσ^ού κα) αυτός, ποη ad piaegreira, fed ad 
fequentia relatum, quae nlhil, iiiii quod iam di- 
cuiiii eiat, continciit. Si quid video, αις illud, 
quo duo verfus incipiuiit, clare monftrat, in hy- 
mno Interpolatoiis poftremos duo vcrfus omiflbs 
fuiire, prircuni autem poetam fcripfinb boc iiiodo : 

c 2 



LXVIII EPISTOLA 

378 τΐεΐ^εο, Ku) yicf IjWfTo ττοίτγΐξ φίλοζ ευχεαι είνοα., 
583 ω^ ουκ αίτιος εΙμι' μίγοίν ό iTitoalofjiut οξκον' 
ου μ.(Χ> τοίο αΐ&χνούτων ενκοσμητα τίξο^υξοίίοί. 
Μοχ ν. 591. ita fcribltur: 
άμφοτεξουε ο εκελευεν ομόφξονΛ ^υμον έχοντας 
ζ-ητενειν, Έξμ^ν αε ωοίκτΰξον τηγεμονευείγ, 
Kot) οείζαι τον χωξον εττ οίβλαβίίίσι νόοιο-, 
C^TTi} ο αυτ άτΐίκξν^ε βοών '/φΒ^μα κάξνινοι.. 
Quis dubitet, duos poflremos νειΓιιβ, qui fatis 
ipfa oratioue fe produnt, ab elegantiilimo auli- 
quioris poetae hynmo abfuine? 

Progreditur binc oratio venuRiflimis verli- 
bus, nifi quis veiTui 458. 

ΥισυχΙως v.ou ετίείτα ωακξίν^εσ^αι οίω, 
litem iutendat, usque ad v. 44t). Sed quis pro 
antlquis haberi volet verfus 447 — 449. 

tIs τέχνη•, τ/ί μούσα αμηχοίνεων μελεσωνων, 
τ/ί ΤξΙβος \ ατξεϋεωε yd§ αμα ΤξΙα τίαντα 

τίαξε^ιν-, 
ευφξοσυνην καΙ εξχτα koc) γ\ουμον υτινον ελεσ^αι. 
Qui verfus imniane quantuni diilaiit a fimplici 
venuflale illoiunij qui piaecedunt et fequuiilur. 
JXeque veiTum 455. 

Βαυμάζω Αιος υΙε τά^\ wV εξχτον κιΒαςΙζεις, 
qui valde ieluiuis eil, antiqul poetae elTe exlfti- 
1110. Nec pro certo affirmaverim , qui huuc ex- 
clpiunt verfus usque ad finem eorum, quae Apol- 
lo dicit^ iu antiquiore liymiio fuiiTe. 



Ε D Ι τ ο R Ι S. . LXIX 

PauUo ροΛ liaec leguniur ν. 46g. 

φιΚίί ^e σε μγιτιετού Zfui 
Ικ 7ΐΧ<τ'ή£ oalt}^-, ΐτΐοξεν όε τοι ciyKocci οούξού 
y.oci τιμύς' σε όε φοοσι ^οοήμενκί Ικ Ciiios ομφ^ί 
μχντεΐΰο^, εκΛεςγε, Atos• ττοοξίχ,, Βεςφίχταί Ttccvtoc• 
Koc) ννν οίυτος iyx τιοίϊο οίφνειον osoocr]y,cc. 
σοι ο οουτοίΎξετόν ες"; οχϊ\με\αι , oTTt μενοινΛζ» 
αλλ' ετίεϊ ουν τοι Βυμος ετίί^υει 'κιΒαξΙζείν, 
μελττεο κοί< χιΒα,ξίζε•> ν,οο) ciyKcciocs uKtyvvs•, 
oky μένος Ιζ ίμε^εν ' συ οι μοι^ φΙΚε^ κυοοί Ότίοίζε» 
ευμολτΐει^ μετού χεξσιν εγ^ων Kιyυφωvov ετοοίξην. 
Corruptiffimus vcrfiis, 

κα) νυν ocvtos iyco ττχίο' αφνειον όεοιχν]χ.οί, 
quocumque modo emendelur, alienus eE ab hoc 
loco , ii iervatur fequens verfus, 

σο) <ί' oίυrύyξετov ε^ίι οοίνιμενοόι, otrt μενοιν^ί, 
qui necefle eit aicdilime iunctus fuerit cum ver- 
Lis , σε ^ε φοίσι ^ούτιμενχι μοοντεΐας. Vter vero il- 
lorum veriuuni inierpolatori adfcribendus erit? 
Corruptus ille , opinor. Alter enim infra v. 'iSg. 
rcpciitur , et in loco mauifeite iuterpolato , ita ut 
non dubilanduni videatur, quin euni interpolalor, 
liinc fubmoium, infra ροΓηοΓίΙ. Sed de hoc qui- 
dcm verfu iteruni dlsputabilur infra. Praeterea 
idllmiis corum verfuum, quos adfcripii, iiullo 
modo cum praecedenilbus cohaerct. Tu quidem, 
Ilgeni, quiim ordine veiTuum niutato σΰμμολτίον 
pro ευμοΚτίει fcribeics, id είΤοοίΓΐί, ut^ li iu co- 



LXX Ε Ρ Ι S Τ Ο L Α 

dicil)us liic locus ita legereiur, quemadmodum a 
te emeudatus eft, iilhil fingl poiTet elcganLius. 
Sed quum in fcriptore~^ interpolalionibas corni|ito 
veifemur, quumque ea, quae llatim iflum verium 
cxcipiunt, aperte recendoris liut et aigulum di- 
cendi genus caplantls poetae, vide an aliquanto 
praeftet, nulla plane mutadone facta, fuuni cui- 
que reddere. Alque anliquior poeta , niea qui- 
dem fententla , liaec fcriprerat : 
475 αλλ' ετίε) ουν τοι Bvfxos εττι^υει κι^αξίζειν^ 
μελτίεο ycou αιΒΌ^ςιζε-, koc) ccyKcciotg αλί'γυνε, 
όεγμενοί ε^ εμεΒ'εν' συ ^ε μοι, φίλε, kvoos Ιτΐιχζε. 
^gi γιμε'ΐί£ σ' αυτ οξεος rs κα< ΙτττΓοβότύυ ττεοίοιο 

βουσ) νομουε^ εκχεξγε, νομευσομεν κΎξχυλοισιν, 
et quae fequiiniur. Interpolatoris vero liuec fuiit: 
475 αλλ* ίτίε) ούν rot Βυμοί εττιΒυει κιΟ-αξΙζειν, 
478 ενμοΚηει^ μετοί χεξσΐν εχαον Κί'^υφωνον ετοίΐξψ^ 
κοίλα κα< ευ κχτοί κοσμον ετΐΐστοίμενψ οί'^οξευειν, 
ευκν\Κοζ μεν εττειτα ψεξειν h oociroc ^οίλειχν, 
καί χοξον Ίμεξόεντού., καί is φιλοκυαεα ν,ωμον-, 
ευφξοσυνψ νυκτοί τε κα< ΐ]ματο9' ostis α,ξ 

αυτψ 
Τεχν^ϋ Koc) σοφίγι ^εο^γιμενος εζεξεείν^, 
φB^syycμεvη 7Τχντο7(Χ νόω χοίξίεντχ ctocicaKeiy 
ξεΊοί συνηΒεί);]7ίν α^υξομεννι μΛλοίχτ]σιν, 
εςγκσΐϊΐν φευγουσχ ^vriTTu^cv' cs οε κεν αυτϊΐν 
VYjiff εων το τίξωτον ΙτΐΐζοίφεΚΖς εςεείνι^, 
//αψ αΰτύύί κεν ετιειτοί μετψξοί τε Βξυλλίζοι. 



Ε D Ι τ ο R Ι S. LXXI 

σο\ ο αυτοίγξετον Ιστί οοοήμεναι-, otti μενοινοίς. 

Kocl roi ίγω οωσω ταυτψ , Aios dyKotl κου^ε. 

νμεΐί ο αυτ οξεο$ τε κοα ιτίτίοΐόοτου τΐεόίοιο 

βουσ) νομούς ίκοίεξΎε νομευσομεν ονγξοουλοκην. 

Extrema hymni pars tot ell lautisquc iiilii- 
cata difficultalibus j ut paene dc probabili expli- 
catione derperandum videalur. Sed conabor la- 
men, quani potero diligentiflime , iii liunc locuni 
inquirere, raagis ne quidquani non dicluni re- 
prehendatur, quani ut dictuni laudelur. Ac pri- 
jnum proferantur Apollodori verba, quibus is ca, 
quae in bymno hic narrantur, expofuit : cckovo-ocs 
os Tr,i λυξας ο Άττόλλων , αντιοΐ^ωσι τάς βοοίς. Έξ- 
μγίς σε TdvTus νεμων^ συξ^γ^οΛ τΐοίλιν τίϊΐζΰομενος , 
εσυξίζεν. 'ΆτιόκΚων σε κ«) rocvTyjv βουλομενος λαβείν, 
τ^ν Χξυσ^ίν ξχβόον εοίαου^ νιν εκεκΤΥ]Το βουΚοΚων. ο οε 
γ,οά τοίυτψ λαβείν αντ\ tvjs ffv^iyyos ν]^ελε, κα) την 
μχνΤίΚΥίν εττελΒεΊν' κα) ocvs , οι^οίσκεται TYJv οκχ, των 
-^νίφων μαντικψ. Ζευς αε αυτόν κΥιξυχ,α εαυΤου κα\ 
Βεων ντίοχ'^ονίων τϊ^ν\σι. Mittamus nunc discre- 
panliam, quae inter utrumque fcriptoreni eit, et 
vidcamus lantummodo, qua ralione cuni prae- 
cedentibus conluncta lint ea, quae de fiftula di- 
cuntur. Aperlum eit, nexum inter lias res eiTe 
nulhim , iiiii quod altera tempore poflerior cit. 
Et coniiiuxit earum commemoralionem Λροΐΐο- 
dorus per vocabulum τταλ/ν, quo iiihil nou pot- 
eft coniuugi. Licuit hoc ei, qui veterum fabu- 



LXXIl Ε Ρ Τ S ϊ Ο L Α 

las in libros fuos coogerebat. At in poeta, qui 
non commentarios fcribit, fed perpetuam uarra- 
tionem, quis talem uexum ferat ? Atqui hic no- 
iter non melias iita copulavlt. Quamquam hoc 
aliquis fortafle eiusmodi vitlum eiTe cenfebit, qiiod 
reprehendi, noii tolli debeat. Et profecto lubens 
ipfe iu hanc fenteutiam concederem, nifi plura 
efleut et graviora, quae me inde revocarent. Coii- 
lideremus ipfa poetae veiba, v. 607. 

χοίξϊ} d' άςα μν\τΙετοί ZfuiT, 
άμφω ^' ες φιλότν\τ(Χ> avvYiyays' κχ) ro μεν 

ΈξμϊΙς 
AviTdi^yjv είρ/λλ/σ? ^ιοί,μτι^ξες, oos εΤι κ«) νυν, 
σίίμοί τ 3 ετίε) κιΒοίξψ μεν εκι/]βοΚω εγγυοίλίζεν 
Ίμεξτην όεόαως, ο (ί' ετίοοΚενιον ΥΑ^οίξ^ζ^ν. 
uvTos <5" αυ3•' ίτεξϊ]ς coCPtYis ΐκμοίσσχτο τεχνών*. 
συξΙγ^(Κ)ν ΐνοττγ\ν ττοιγισοίτο ττήλ-Ο' οίχ,ουσττιν, 
Quae in his prima fuiit, ex iis poetam ad finem 
hyniiii properare coUlgas, minime autem ad alia 
Mercurii inventa trausituruni eiTe. Deinde quam 
frigida funt et inepta, quae his verfibus couti- 
nenlur : 

σγ\μοί r\ ετιε) κι^ύξψ μεν εΚΥ]βόλω εγγυάλι^εν 
ίμεξτ^ν §ε^χω^ , ο ο ετίωΚενιον Κι^οίξίζεν. 
Tum vero qui duo veiTus fequimlur, quls credat 
his poetam iiRulae inventionem comprehenfuruin 
fuiile? Quod, li qiiidquam, prorfiis eit iocrediljile. 
Immo explicalius hanc rem el copioiius defcribi 






EDITORIS. LXXIII 

mos cplcorum poitulabat. Neqne ita nofter de 
cliliara cxpofult. Sed progrediamiir ad rellqua. 
Ex Apollodoro couiicias, inveuta fiilula ApoUi- 
nem hanc fibi expetlturuiii eiTe. Couiicias lioc 
ciiam ex eo verfu, cjueni ftatini Γιιΐίϋοΐΐ poeta : 

Koc) τότε Αϊΐτόίοης *E^//>7v τίξοί μυ^ον εειττεν. 
Nam cur κ«ί τότε dicit^ fi lioc noii ad liiiulae 
iDveulioDem fpeolat? At longc alia, quam quae 
e.vrpecles, lo(|uiiur ApoUo. Metuere fe dicil, ue 
fibi limul et cithaia et aicus a Merciirio aufera- 
tur; praeeiTe eoim hunc lebus permutandis; qua- 
re rogat, ut fide dala ainicitiam promiltat. Quod 
ille quuni feciflet, viciflini fe ei amicum fore 
fpoudet Apollo, limulque dalurum dicit aurearu 
virgam•, futuri auleni fcientiam, quam petliiTet 
Mercurius , non pofle fe ei impertlre , iui eiuraii- 
do prohibitiim ; fed couceiTurum efle arlem per 
fortes vaticinandi , lum bouni allorumque anlnia- 
lium curam ^ fore etiam Mercuriuni nuncium Orci. 
SiCy pergit poeta, jlpollo amorem fuum ά^τηοη- 
ftravit Mercurio. Ne verbuni quidem de fiitula. 
Quare hoc quidem pro certo habendiim puto, 
fiftulae mentionem ne fupra qiiidein a poeta fa- 
ctam efle. Num vero qmdquam luciabimur verii- 
bus iftis eiedlis, ita ut reliqua hoc modonectautnr : 

%«^Ji οίξού μγιτίετοί Ζευς^ 

»μφω ο ες φιΚΟττΐ]τοο συνήγαγε' κοΰ f ό μεν 



ΙΛΧίν Ε Γ Ι S Τ Ο L Λ 

Α^ίΤοί^ϊΐν ΙφΙΚνισε ωαμττεξεί s^ert κείνου. 

Kcc] τότε Ανιτόίογις Έ^/^ίίν τΤξος /muSov εειτίεν. 
jNiliil profedlo : uani iie iii liis quideni idoiiens 
nexus eit, ct tolum illud iVpoIllnis ciini Mercu- 
rio colloquium ineptc adiectuni videbitnr. Quid 
enim? In graliam quum rediiflenl, Apollo me- 
lnere fe dixerit, ne citliaram arcujnrpie aiiferret 
Mercuriiis? Id vero ante reconciliatam graliani 
fieri debebat. Et cur doua dat Mercurio? De- 
dcrat iam boves et flagcllum. Niinc, amicitiae 
ftnlicet teftandae caufTa, caduccuni addlt, et ite- 
luin boves. Deliide quid hoc eft, quod Mercu- 
riuin futuri fcicntiam fibi ρείϋΙΓβ dlcit? Nihil 
ca de re dixcrat Mercurius. Atqui iic loquitur 
Apollo, uL clare rogafle Mercurium appareat: 
V. 555. 

μοίντεΐψ οε ψεξίστε, ί^ιοτξεφεί, ν\ν εςεείνει^, 

ουτε σε ^εςφοίτόν 1(ττι οοίνιμενοίί, ούτε τιν οίκλον 

cl&ocvccrccv ' 
et ν. 556. 

κοίί σι», κασΙγνγ}Τε Χξυσοξξοίτΐι^ μη με κίλευε 

Β-ε^φχτοί, τίίφίχυσκείν οσοί μ'ή^ετοα ευξυοτΐαο Ζευς. 
IUum igitur locum excidifle, iu quo Mercuiius 
vaticinandi artcm dari libi rogaverat, lam eit cer- 
tunij quam quod ccitiHimum. Supereft denique 
alla eaque uon miuima difficultas. Nam veriibus 
illis , quos poftiemos altuli , Itatlm haec fubiici- 
iiniiir : 



EDITORIS. L•XXV 



ανΒξΟύΤίων ^' οίλλον ^νιλν\σομοα^ άλλον οΜϊΐ,σω, 
τίολλοί 7ίεξΐΤξ07ίί•ων (χμε'γΛξΤων φυλ αν^ξωττων. 
Koc] μίν εμγις ομφ^ί οΙτΓονΥΐσετοα , csrts άν ελ^^ 
φων^ Koci τίΤεςυγεσοΊ τελψντων οΙωνων ' 
OVT0S εμΥΐς ομφγις οίττον^σετούΐ, ουο ctTrocTWa:, 
0S" σε κε μα-^ιλό'^οισι TriByjaocs οίωνοίσιν^ 
μαντεΐην εθίλ^/σ; ττχξίκ νόον εζεξεείνειν 
γ\μετεξγ\ν^ vchiv οε ^εων τΐλεον alsv iovTocv, 
φϊΐμ, οίλΐψ OOQV είσιν^ εγω ^ε χ,ε όωξΧ οεχοίμψ. 
Quis ηοη videat, ineple hic de fuis oiaculis ver- 
ba facere Apollinem , praefertim quuni quaii de 
re futura loquatur? El, quod gravius ell, quis 
haec, 

ττολλχ τίεξίτςοτΐεων οΐμε'γχξτων φυλ^ οΙνΒξύύΤΤων, 
de Apolliiie dici fibi perfuadeat, quae foli Mei- 
curio conveniunt? Senfit haec ellam Matthiae : 
quem miror , hoc deprehenfo indicio , iioii efle 
longiusprogrenum. Niliil eaim certius eil, quam 
hos verfus omncs ex illa Mercurii oratione fer- 
vatos eiTe, qua is artem vaticinandi ab Apolline 
petierat. Quibus hlc refedlis ita procedit Apol- 
liiiis orallo , ut noii folum nlhil in ea deiideraii 
poflit, fed multo etiam omnia, quam ante, pul- 
criora evadant. At qui tandem fadlum eit, ut 
non modo bi verfus foli ex illa oiatione Mercurii 
fervarentur, fed etiam intruderenlur in mediam 
orationem ApoUinis ? Aut couticendura hic eftj 
aiu bariolandum. Et hariolabimur, quod falteni 



LXXVI EPISTOLA 

iion magis oLeft, quam ftupere piodeft, dura- 
modo facillima leniilimaque ratioiie hanc pertur- 
batioiicm expedire fludeamiis. 

Itaque aiite omnia defereudus ιιοΜβ eit 
Apollodorus : ad cuius narrationein li ea , quae 
ία liymno iraduntur, exigenda efleut, nullus con- 
fuiionis et lacunarum iinis inveniri ροΙΓοί. Quod 
fi vefLigia fequimur, quae ipfe bymnus fuppedi- 
tat, primuni iiuUam βίΐβ fiftulae faclain mentio- 
iieni fatebimur. De qua re li expofuiiTet poeta, 
id, qiiemadmoduni fupra indicavij et copiolius 
feciflet, nec praeieriiflet, Apollineni fiftula dona- 
tiun eiTe a Mercurio. At unde ifli verius, qui 
funt de iiftula? AiTenlieris niihi fortaiTe, Ilgeni, 
β. dixero , qnid fentiam. Meminifti , fupia inven- 
ta efle miiioiis cuiusdani hymni fiagmentay quae 
libraru maiori bymiio inferuerint. Eius bymni 
qui duo poftremi reperd funt verfus, vide an bis 
comiiiode baec quoque , et praeterea tres alii ver- 
fus e iine maioris bymui, adiungi poflint : 
ϋ5 Έςμ^ε τοι τίξωτιστοο %ελυν tskty\vcct ccciocv' 
111 Έ^//^5" Tot τιςωτκττοί τΐυξνιϊΜ ττυξ τ ανεοούκεν' 
5θ9 κτίΐ[Λθί (5*' ετιε) κιΒ-Χξϊΐν μεν ίκϊΐβόλω iyyvccKi^ev 
iuepryiv οεοχως, ο ο ίττωλίνιον κιΒ-χξίζεν' 
ctvTos J*' otpB^' ίτεξϊ]ς σοφΙϊ]ς εκμοίσσοίτο τεχνν\ν' 
ffvp'yyoov hcTiYiv τίζ/ι^ΐσατο ry\KoB οίκουστγιν. 
576 τιοίσι ο cye Βνν\τοϊσι γ.αΙ ccBocvccrciaiv ομιλεί' 
7[ocυξOC μεν ονν ονηϊίσι, το ο ακξίΤον ν\7ίεξο7ίευεί 



JiDITORIS. LXXVII 

y.oCi συ ^h ούτω χαΊξε, Δ/βί κα) Mocioldos υΙε* 

ccvToc^ lyoi xce< σεϊο ν,οοί uKKvis μνησομ' οία^ηί, 
Κτ?//α ΓοιΐιΠ ριο crJiJioc. Eiit ί'οΠαΙΓβ, (|ui malit 
cx/iuoc , ojnainentiim. 

Remotis, qiiae de ilitula naiTaLanturj redea- 
mus ad verfus , qui praecedunt : 

χοίξτ] ^' οίξίΛ μν\τΙεΤΛ ZfJi-, 

αμψω ο Ιί" φιλοτΐ^τού cvvriyocye' tcoci ^' ο ^h 

ArjTdi'or]v εφίλνισε αιχμττεξεί εξετι κείνου. 
Supra iam ii^niiicavi, videri poetani fmire hy- 
innuin voluiiTe, et inepta elTe, quae fubiiciuntur, 
gratia reconclliata nictuere Apolliaein ; donis da- 
tis alia dare. Coniirmal fenteatiam meam ipfa 
oralio, quae neceflario exigit, ut Mercurii amore 
in Apollinem commemorato, etiam ApoUinis io 
Mercurium amor praedicetur. FortaiTe haec quo- 
que reititui poteruiii: 
5o6 χοίξΥ} ^' οίξ06 μγ}τ!εΤ06 Ζευς, 

άμψω ο ii φιλοΤΥ\τοί συνί^γαγ^' κα/ ξ ο μεν 

Εξμης 

Ι\.ν\Τό'ίον\ν εφΙΚν^.ίΤε οικμτίεξεε ε^ετι κε'.νου* 
5η ^ οίυτοΐξ ο Μίχίοίαοί ν'ιον uvu^ εφ'λνισεν ^Αττόλλων 

TTocvTol^ φ^Κ.ΤΥίΤί • χάξΐν ^' sTTs^nKS ϊ^ςονίων» 
Faleberis, Ilj^eiii, tani elegautem elle et venu- 
ftum hunc hymai exiluin, ut, niii ila fcripfit poe- 
ta, certe fic eum fcfipiiire optaudum fit. Sed 



LXXVIII Ε r Ι S Τ Ο L Δ 

l>ene intelligo, iion eiTe mihi fperaudum. te ante 
in meara fententiara concelTurum eiTe , quam eliam, 
reliquas difficultates , quae faue haud leves funt, 
expediverim. Couahor ergo. 

Atque inprimis lioc velim teneas, Lls data 
dona ei^e Mercurio , et iterum quideni iine idoiiea 
caufla. Hinc proclive eit coUigeie, duas iiic di- 
verfas narrationes confufas βίΐβ, unam , quae quum 
βαιρΓιοίοΓ tum antiquior eft, flagellum et Loves 
pro ciLhara accepifle Mercurium, alleram, cadu- 
ceum pio cilhara accepifle, iion inipetrata arte 
Yalicinandi. Haec narratio, quam^ ut magis me- 
ditatam, recenliorem eiTe credo, non eit tamea 
ab illo interpolatore facla, qui tot alios huius hy- 
mni locos mutavit, quod quidem falis arguit ora- 
tio, quae anliqua eit, nec moleRis ornamenlis 
onerata. Itaiie vero? Etiamne tertium poetam 
iulroducamus ? Sic eil. Nolo fententiam nieani 
argumentis piOLabilem reddere. Si probaL•il^s 
eft, fponte placebit, quum expofuero, qua ralione 
rem contigifle exiiiimeni, Homerus ille, qui pri- 
inus bunc hymuum coudidit, Mercurium ab 
ApoUine ilagellum et boves pro cithara accepifle, 
et ita eos in gradam redliiTe nanaverat. Alius 
poeta, fivc rbapfodum dlcere malisj itidem Ule 
untiquus, fed iito priore tamen recenlior, quum. 
Homericuni hymnum decantaiet, in extrema car- 
minis parle, quod aliam fequcrciur fabulam, dis- 



r. D Ι τ ο ii. 1 S. LXXIX 

cedeudum ab Ilomero iudicavlt. Hlc ergo Mcr- 

curium inlroduxit rogautcm, ut fil)! pro cuhara 

ars vaticluandi coucederetur•^ Apollincm aulcm, 

qui hanc illi ariem fe daluiuni negaret, caduceo 

et fatidicis foilibus cilharain fecit redimere. Ita 

cooformalum haLult Ilomericum liymDum is in- 

tcrpolator, cuius mvitationcs iii pUuiniis liuius 

hynini locis depreheudinius : qui quuni in extre- 

nia hymni parte niliil iiilerpolaverit, niii quod ia 

rhapfodi illius carmine fuiiTe videalur, iure exiili- 

niaLiuir ea ignorairc, quae Ilomciuni in fine car- 

minis expofuiire iudicavimus. Libraiius denique, 

cui liaec, quam nos haL•enlus, cariuinis forma 

debelur , et veterem Homericum hymnum , et il- 

lum veieris rhapfodi ab recentiore poeta iiucr- 

polatum ufurpavit; unde \itriusque lecliones con- 

iunxit, additis etiain veiiibus miuoris hyijmi, de 

quo fupra eft expoiitum. Ilacc ίί rccle couieci- 

mus, velurLiHinius ille llomeri bymnns, a v. 464. 

huius ediiionisj bos verfus compleclebalur : 464- 

472. 474-477. 491-508. 574. 575. 

463 rov 'Ef//i}i' μΰ^οισιν οίμεΐιίετο κ8ξ^λ?οΐ7ίν' 

ΕΙξύύΤ^^ μ ίκαεξ'γε ττεξίφξαοες ' αυτάξ iy^ σο) 

TtXVYfS ^ίμετΐξϊΐς εττιβ-ήμενιχι ουΤί μεγαίξω. 

σημεςον εΐανισεις' ε^ελω οε τοι r\7tios εΊνοα 

βουλ^ ycc) μυ^οισι ' συ όε φ^εσ) τΐοίντ ευ οίοα<,\ 

τΐξΜΤΟΣ γχς [Hiiios υ]ί μετ αΒΌίνοίΤοισι ^αασσεις 

vjiis τε Κξχτεξος τε' ψιλεΊ όε σε μητίετοί Ζευ£ 



LXXS EPISTOLA 



Ικ Ticiaris οσίης, 'ίττοξεν όε rot ixyKacc αούξ», 
Koc) rtfjiocs' σε οε φχσι οοιγιμεναι εκ A/cV ομφηί 
μανΤε'ιΛς^ εκ^εξ-γε, Δ<05• τΤοίξοο^ ^εςφατα Ticcvroc. 
474 σοί ο ciVTuy^sTcv εστί οαγιμενοΐι^ οτη μενοινόΐί, 
αλλ' εττε) ονν το; ^υμος ετΤίΒ'όει Κί^Μξίζειν, 
μελττεο κα) κ^Κξίζε^ κοα clyKccia^ οΐλεγυνε, 
λεγμένος ε^ εμεΒεν ' συ οε μα, φίλε, κυ^οε Ότίχζε, 
491 ΐήμε7ς ο αυτ οξεος Τε v,oc) ΙτΓΤΓοβίτου τΐεοίοίο 
βουσ\ νομουζ εκαεξγε νομευσομεν αγξοίυλοισιν' 
ενΒεν αΚις τεζουσι βόες ΤΜυξοισί μtyε'iσocι 
μlyoϊ}v ^ν]λεΙιχς Τε κοά οίξσενχε' ουσε τι σε χξ•η 
κεξοοιλεον τίεξ iovToc ττεξίζόίμενως κεχολούσ^κι. 

'Χΐί είτίύύν ούξεζ' ο ο εαε^χτο Φοίβος Άττίλλων* 
Έξμ^ ο εyyυccλιζεv εχείν μoίστiyo6 φ(χεινγ\ν, 
βονκοΚίοίζ τ ετιετεΚΚεν' εοεκτο οε Monclaos vlos 
γη^ησας' κΐ^οίξΐν οε λχβων εκccεξyoς Άττολλα;}/, 
'7ί^ν\κΤξω ετΐείξΐ^τιζε KotTcc μεξος' v] ο υττο νεξ^εν 
Ιμεςόεν κοναβησε' ^εος ο υττο κχλον α,ειοεν• 

"EvS-ct βόας μεν εττειτα ττοτΊ ζοί^εον Κειμωνού 
ετξοί'πετψ' otvTo) όε, A/cs" ττεξίκοιΚλεα. τεκνοί, 
ά'φοξξοι τίξος ΟΧυμττον ocyocvvιφov εξξωσχντο, 
τεξττόμενα φόξμ^yyι ' χύξη ^' οίξα μγ]τΙετα> Zfuf, 
οίμφω ο ες φιΚΟτν\το(> συ'vγ\yocyε' κα/ ^' ο μεν 

^Εξμης 
Ατ^Τΰίοψ εφΙΚν\σε οιοίμτϊεξες εζεη κείνου, 
^7^ οίυταξ ό Μοίΐοίοος υ'ιόν «ναζ εφΙΚ7\σεν ^Λττόλλων 
TiocvTol^ φίΑοτγ\η ' χοίξΐν ο ετΐεΟ-ηκε ΚξονΙων. 



Ε D Ι τ ο R Ι S. LXXXI 

Oviaeramus uunc, quomoclo omnem illam car- 
minis [)artcni rhaprodus ille Homero recemior, 
et inicrpolalor eius conformaiTe videautur. Te- 
mcrarius elTem, li quidquam in tali cauiTa pro 
ceilo aifirmare vellem. Immo niliil 3ΐίμά nro- 
poiiluin habeo, quam, quum hic maiiifeito quae- 
dani luxaia liut diverforum poetarum disfeniione 
ut leniiTmia ralione et communia omiilum et pro- 
pria iingnloium eruam. Atque intelligetur, ii 
ab uno loco dlsceireris, hoc paene peifici poiTe 
oniittendis verlibus Homerici liymni, pro quibus 
reliqui duo poetae alios verius repofuerint. 11- 
luin autem locum dico, qui in media oratione 
Apolliuis Mercuiu veiba habet. Haec quamvis 
levi, non falio tamen, ut aibitror, indicio fedi 
fuae rertituenlur. 

Sed quo facilius iudlcaii de hac omni con- 
ic(^ura poflit, en libi ίρΓυηι carminis finem , qua- 
leni ab illo ihapfodo conititutum exiftinio. 

463 Τον ό 'Efjuifs• μυ^οισιν οΐμε'ιβετο κρξ^χλεοισιν' 

Είξωτας μ ^κοοεξ'γε ττεξίφξαοες ' αυτοίξ lyca σο) 
rexvvjs ϊ}μετεξΥ}ί εττιβγιμενοίΐ ούτι μεγαίξω. 
σγ\μ?ξον εΐϋ^σεις' ε^ίλω οε τοι v\7iios εΐιαι 
βουλ^ }iOc] μυ^ΰίσι ' σν οε φξεσ] τΐχντ ευ otoccs, 
τίξωτος ya^ Δίο? υϊε μετ uB-oivuToiai ^χύσσεις^ 
jjOV τε ν,ξοίΤεξοΣ τε' φίλε7 οε σε μγ]τΙετοί Ζενς 
Ικ τίΛσγις οσΙηε, εττοξεν οε Τοι uyKocoi οωξού 
f 



LXXXII Ε ι» Ι S Τ υ L Λ 

κ«) Τιμοίζ* σε oe φασ; ^ανμενοα εκ Aios ομφίίί 
μαντεία^, εκαεξγε, IS.ios τιάξα, Βέςφατοί Tcoivru. 
ϋο\ ο (ζυΓοίγξετόνεστί oxri^svui., οττι μενοιν^ς. 
ccKK^ ετίε) ουν τοι Βυμος εττιΒνει κιΒαξίζείν, 
μεΑτίεο Koc) κιΒοίξίζε, icot) oiyKocius uKiyvvs 
^ίγμενο£ l^ εμεΒεν ' συ όε μοι, φ/λε, ^ωξον οτταζ?^ 
54ο ΒεζφΛΤΛ ττιφίχυσκων, οσοί μνι^ετκι ευξυοττοί Ζευς. 
οίνΒξχτΤων ο άλλον όΥ]λ7]σομο&ι , άλλον ονΥΐσω 
Τίολλά τίεξίΤξΟΤίεων αμεγαςτων φυλ' οίν^ξωττων. 
Kocl κεν εμγις ομφης οίττονησετιχί, osTiS αν ελΒ^ΐ 
φωνγι Koc) τττεξυγεσσί τελγ\ενΤύύν οϊωνων' 
ovtos εμγ\5 ομφ'^ς άτίοννισετοοι, ονο ΛΤίοί,Τϊΐσω. 
CS οε κε μο^φιλογοίσι ττιΒησχς οΙωνο7σίν 
μοίντεΐψ εΒελγίσι τίοίξΐν, νόον εζεξεείνειν 
ΐήμετεξψ^ νοεειν οε Βεων τίλεον oclh εόντων, 
φγΐμ\ άλΐψ ο^ον εϊσίν, εγω Μ ν,ε όωξοί ^εχοίμψ. 
496 ^Ω^ςεΙτΤων ωξε^'' ό ^' i^s^ocTo ΦοΙβοςΆττόλλων 
^99 yyi^woc^ ' κ/Β'α^/ν σε λαβών εττ κξίστεξα χείξος 
5ο 1 ττλι^κΤξω ετίείξγιτιζε κατά μεξος' γ\ ^' υτίο νέξ^εν 

Ίμεξοεν κονάβγίσε' Β'εοί ο υττο καλόν άειοεν. 
5ι5 κοίί τότε Av]roioY]s Έξμνν ττξος μυ^ον εειττεν' 
ΑεΙοία Maioioos υΙε, Οίάκτοξε, ττοίκιλομ^ητα^ 
μη μοι αμα κλεψ^ί κΐ^αςιν καΙ καμτιυλα τό^α' 
Τιμήν ydξ ττάξ Zr\vos έχεις-, ετταμοίβια ^ya 
Βησειν ανΒξωτΐοισι κατά χΒονα ττουλυβοτειξαν. 
αλλ' ε)' μοι τλαΙν\ς yg Βεοον μεyav οξκον ομοσσαι, 
17 κεφαλή νευσας, *7ε TTuyo^ οβξίμον υοως, 
τίάντ αν εμω Βυμω κεχαξίσμενα κα) φίλα εξόειν. 



IS D Ι Τ υ R Ι S. LXXXIII 

Kotl τότε MflC/adci vlos υτίοσχόμενος kccts' 

νευσεν, 
μ^ TtoT οίτίοκλε-^ειν•^ οσ εκηβολος εκτεοίτιστοίί^ 
μνΐ^ε τίοτ εμτΐε^Μσείν τίυν.ίνω οόμω' uvtocp 

Δττολλΰον 
hv\t6'idv\s ΚΜΤενευσεν εττ οίξ^μω καΐ φιλότν\τι, 
μγ[ rivcc φίλτεξον άλλον εν αθανατο/σ/ν Ισ^σθα;, 
μγίτε S^fcv, μητ άνοξχ, Δ/οί yovov' εν ^t τε'^ειον 
σόμβολον ά^οίνοίΤων τίοιησομοόί, γιο α,μοί ττύν'των 
ττκΓΤον εμω ^υμω και τίμιον' οίυταξ ετίειΤζχ, 
ολβον Koc) τΐλουτου οωσω τίεξίΚίχΚΚεοο ζοίβόον, 
Χξυσείψ, Τξΐ7Τετν}λύν, ΛΚϊΐξ;ον, ϋ} σε φυλοίζεί 
TfccvTccg εττικξοίΐνουα• οΐμους εττεων τε xoc] εξγων 
Των olyocB -ων, Όσού (ργ\μ) όοίημενοα εκ A;oV ομψης. 
μαντεΐψ οε φίξίστε, ωοΤξεφεί, riv εξεείνείς^ 
ουτε σε Βεεφατόν εστι οανιμενοίι^ ούτε τίν οίλλον 
cc^ocvccTuuv ' το γαξ ο]οε /Sio^ voos' οίυΤ(χς 'iyoiys 
7{ιστα)^ε)ς κητενευσοί^ kou ωμοσχ καξτεξον c^kcv, 
μνΐ Tivoc νοσφιν εμείο Βεων uhiy ενετικών 
άλλον y εϊσεσ^χι Zy]vos ττυκινοφξΰνα βουλψ, 
κοα συ, κeιcσtyvy]τε χξυσο^^ΛΤίί, μν\ με κέλευε 
^εΣφοίΤΛ τηφοούσκειν, οσα μτιϋεταί ευξυοτΐοο 

Ζευς. 
55ο άλλο οε τοι εξεω^ Moilrjs εξίκυάεος υΙε' 
552 (ΒξίΟί) γύς τίνες είσΐ, κccσlyvϊ}T06^ yεyocυ7oCi, 
ττχς^ενοι, ωκεΐ^σιν ciyocλλόμεvoc^ 7;τεξυyεσσιVy 
Τξε7ς• κχτού οε κξατος 7rε7rot.λccyμεvoc^ άλφιτού 

λευκοί » 

f 2 



LXXXIV: Ε ρ Ι S τ ο L Α 

* * -Κ 

οϊκίού νοίίεΤΜουσιν υττο τττυχί ΥΙοίξνήσσοίο, 
μο(>ντεΙν\5 (ΛΤΐοΙνεν^ε ύιϋοΙσΚζΛλοι, yjy ίττ) βουσ]ν 
TfoCis ST ίύύν ^λεΚεΤΥΐσού' 7ίΛΤΥ\ξ ο εμος ονκ 

οΐλεγιζεν. 
ίντευ^εν όη ετίειίΊΧ, τίοτωμενοίι ocKKoT ετί ahKijt 
ν,νίξίοί βοσαοντχί, κοίΐ τε κςχίνουσιν έκαστα, 
αΐ (ί' οτε μεν ^υιωσιν iaf]iiv7oct μελί χλωξόν, 
τίξοφξονεω^ εΒελουσιν οίλΥίΒεΙνίν ocyoξευε^v' 
7\ν ο ατίονοσφισ^ωσι &εων ■ησείαν εοωοην, 
τΐείξωνται ov] ετίειτοί ττιχ,ξε^ οοον νΐγεμο\ιευείν' 
TOCS τοι εττειτοο οίοωμι' συ ο άτξεκεως εξεείνων^ 
σΥΐν αυτού ψξενα τεξτίε ' κ«< ε] βξοτον άνοξα 

ααγι^ς, 
τίολΚακι σγ\ς ομφγιε άτΐονήσεται•, αΐ κε τυ%^σ<ν. 
574 Ούτω "Muiaaos υΐον uvu^ εφΙλγ}σεν "ΚτίόΚΚων 
τίαντοΐι^ φιλότ'ήΤί' χάξΐν ο ετιέ^νικε K^ov/ojv. 
Haec tam commode procedunt, ut vix pofliut 
melius. Mercurius citharani dat ApoUiui, iibi- 
que futuri fcienliam dari ciipit. Accipit citlia- 
ram Apollo, fed, qiioniam non fidit Merciirio, 
iuL•et eum ante omnia aniiciiiani iureiurando pro- 
mittere. O^^io^i ^^bi is fecit, tum demum re- 
fpondet. 

Ello igitur hoc noLls pofitum, ita ferme rlia- 
pfodum liaec couflituifle. Hinc vero nondum 
poterit probabilis ratio confici, qua tanlam huiiis 
loci corruptionem ortam efle credamus : praefer- 



Ε D Ι τ ο R Ι S. tXXXV 

tim quum, iiili temere aliquld ftatuere volumus, 
librarius, qui huuc hymnum in eam formam red- 
egit, quae iii noilris eit libris, non. videalur 
rhapfodi illius carmeu ab recentioris poetae in- 
terpolationibus purum habuifle. Quare videa- 
rnus, quomodo hlc interpolator verba veieris 
rbapfodi mutavcrit, fi. forte hinc origo perturba- 
lionis explicari queat. Et iiiii fallor, haud con- 
temneQdum iudicium praebet hic verfus, 

σο) οίυταγςετον iatt οχι^μενούί, oTTt μενοινόίί, 
qui quum duobus iii locis legalur, in neutio 
recte legitur. Primum iii his occurrit, v. 471. 
σε οε φχσι ΟΜΥΐμενοα Ικ Aios ομφγΐ^ 

jwcevrf/ocs", ίκαεςγε, ύ^ιος τίάξοί,^ ^εςφιχτα yroivroc, 

xoci νυν οουτοΐ εγω τίοΓίΟ οίφνειον οεοοίϊ^κιχ. 

σο) ο αυΤο^ΎξεΤον εση οούημενχ^ om μενοινούί. 

αλλ' iTTf) ονν Τΰΐ ^υμος ετη^υεί κιΒ^οίξΙζειν, 

μεΚτίεο kou κιΒ^οίξίζε. 
Iterum iii his ν. 48(3. ubi de cithara fermo eit: 

os οε κεν uvtv\v 

Wii's Ιων ro ττξωτον ετΤιζούφεΚως εςεείν^^ 

μχ-φ αυτως κεν ετίειτοο μετ^οξοί τε ^ξυλλίζοι» 

σο) ο αύτθί'γξετόν εστι οοονιμενο^, οττι μενοινού^. 

Κΰύί τοι iyou όωσω ταυτψ^ Δ/οί ccyKccl κουξε- 
Priore loco lu, Ilgeni, illum verfum deleii vo- 
luifti, altero alii. Rede fadum puto utrumque, 
fcd ita, fi. fimul in utroque loco fervetur. In 
prioie quidem loco lantum abeil, ut is verfus 



LXXXVI i; ι• I s τ ο L Α 

offenfioni lit, ut egregie el loco convenlat, modo 
abfit verfus, qui praecedit, manifeito ille perpe- 
luitatem orationis turbans. 0^0 veifu, ut fupra 
feci, eiedlo, ipiam reftitui arbitror quum Home- 
ri , lum veteris ihapfodi orationein. Sed unde 
iile verfus? Ab interpolatore puio, qui omiflb 
verfu, 

σο) ο' civTocyfsTOv εστί οοογιμεναι^ όττ< μενοινοίς, 
quo verfu infra ufurus ellet, ita icripferat : 

σ« ^s φασι ^χημεναι εκ Δ /oV ομφης 

μαντείοίς, εκχεξΎε, Δ/οί ττύξοί, Βε^ψοίτού τίύντοο• 

Koc} νυν αυτοί εγω σε ττοίνομφοοΊον οεοοίγικα. 

οίλλ' ετΐε) ουν Τοι Βυμος ετιι^υει Κί^οοξίζείν-, 

ευμολττεί. 
Senfus in illo verfu, quem emeadatum dedi, liic 
cit: ipfe nunc intellexi , te vatein ejfe. Apollo 
enim, ut ait Apollodorus, ucc^m εκ Trj^ μαντι- 
KYis τον κεκλοφότα , deprehenderat Mercurium. 
Et eadeni res etiani in liymiio v. ai5. narrata 
fuerat. Veuio niuic ad allerum locum, in quo 
legitur verfus, 

σο) αυτύγξετόν εσΤί οοίγιμενο^, ^oTTt μενοινοίς. 
Ibi veio neque cuni praecedentibus, neque cuni 
fequentibus verbls cohaeret, ita ut non mirer, 
ii cui delendus videatur. Quamquam quum er- 
rore hic repelitum eiYe noii Tit veriiiniile, propter- 
ea quod nulla erroris caufla appavet, coufultius 
elTe piiio, indagare uude iuferi potuerit. Euim- 



I 



Ε D Ι τ ο R Ι S. LXXXVII 

vero lioc harlolari efle fcio : at nihil aliud coafe- 
qui volo, quam ut ne iucredibilia dixifle videar. 
Igilur fic fortaflb res accidit. Librarius , qui Ho- 
meri laymnum et veteris rhapfodi carmeii ab re- 
ceniiore poeta interpolatum coniungebat, diiorura 
voluminuni comparalione distractus, quum omif- 
fo per errorem illo verfu liuoc fcripfiflet, 

κ«/ Toi lyoo οωσω τούυΤψ, Δ/οί uyAoce κουξε, 
quae ibi fequebanlur, infia fcriptiirus, fubiecit 
haec ex Homerico liymno, 

^μεϊ£ ο αύτ οξεόί Τε ncc] ΙτττΤοβοΤου τίεοίοιο, 
et reliqua usque ad finem illius orationis : tum 
uegle(5lis, quae fupra omifla hic adiiceie voluerat, 
jierrexit fcribere, quae antiquus Homeri hymnus 
fuppeditabat. Delnde verfu 54o. monitus, 

^'ΐςφοίτοί, ττιψαυα-κείν, οσού μν\οεται ενξυοτΐοί Ζευ^^ 
qui, nili totus, maxiniam certe partein iu verli- 
bus fvipra oniinis erat, animadverfo errore, ibi 
addidlt, quae fupra neglexiflet : verfuni autem, 
qui hunc, qucm appoful, praecedcbat, 

σο) αυτοίγξετόν εσΤί οιχνμενοΐ,ι, οτΤί μενανόίς, 
1η maiglne adfcripfit ad eumlocum, ubi cum ic- 
liquis omiflis verfibus leponendus eflet, fignis for- 
tallb quibusdam ca de re monens. Verfus ille 
ab libranis, qui hunc codicem defcripferuut, an- 
le V. 4go. infcrtus eft, quum poft eum collocari 
dcberet. Sic iii hymno ApoUiiiis v. 96. ex mar- 
glne in alienum locum vcuit. Ilaec li babent 



LXXXVTII EriSTOLA 

aliquam veri fpeciem, in hymno interpolatoris 
ila iciipuim fulile ciedlderim : 

471 σε οε φασι Socri^svoct Ικ Δ/οί ομφγ\ς 

lAocvrslocsi iKoCffye, Δ/ο? ττχξχ ^ίςφοίΤΛ tiUvtcc. 
yeu νυν αύτος εγω σε ττοίνομφοίΐον osocitjKoc» 
^jh uh?C iTts) ουν rot ^υμος ετπ^υει κιΒ^ύξΙζειν, 
478 ίυμοΚτΐει μετΛ χεξσ]ν ϋχων λιγυφωνον εταΙξν\ν•, 
KocKu Koc] ευ kcctoc κοσμον ετηστχμενην αγοξευειν» 
svKtjKos• μεν επειτού φεξειν ες ouiTcc ^οίλειηίν 
y-oc) χοξον Ιμεξόεντοί, καί is φίλοκυοεού κόύμον, 
ευφξοσυνην WKTos τε ^ou ϊίμοίΤος. osTiS άξ αυτ'ήν 
τέχ\ί;ΐ κχ] σιφίί^ ^^ημενοζ ε^εξεείνΐβ, 
φbεyyoμξVϊ\ TiuvToioe. νόω χχξίεντχ ^ιούσχ,εί, 
ξε7ο6 συνϊΐ^ι-Ιίίσιν α^υξ:μεν'η /^αλακ^Τίν, 
εξγοίσίγιν φενγουΊΟί (5^uyi7r«S-cv ' os οε κεν αυτνίν 
vijis• ίων το τΐξύύτον εττιζοίφελως εξεείν^, 
μ(Χ•φ οίυτως κεν εττειτα μετψ-ξοί τε ^ξυλλΙζο(. 
490 κα/ τοι εγού ^ωσω ταυη^ν, Δ/οί αγλαε κουςε. 
489 ^'^^ ^' οίύτοίγ^ετόν εση ^ανμενοίΐ, %τη μενανοί^. 
■ 540 τω μοι '7ΐιΊ:ανσκειν•, Ισχ μν\οετοίΐ ευξυοπα Ζευς. 
αν^ξύύΤίων J" άλλον ^ηλ^ΐσομοα-, άλλον ονΥ\σω^ 
et reli(|ua , usque ad ν. 50 1, iiiter quem et ver- 
fum 574. feptem alios verfus ΙιιΓβΓυΙΐ iiiterpolalor. 
Vides, Ilgeni, hac ralioue cauflas certe ape- 
riri, quibus lanla perturbatio nafci poluerit. 
Vtrum vero haec faiis probablllter dispuiaverlm, 
an nielior aliqua et facillor inveniii poffit ralio, 
alii iudicabuut, donec foriilan aiiquid lucis e 



EDITORIS. LXXXTX 

Louis codiclbus accelTerit. Sed haec quldeui de 
hymno Mcrcurli. 

Veneiis hyninus, carmen Homeri iiomine 
digniffiiuum , paieni cum rell(|iils maioribus liy- 
nuiis lt)rleiu Jialmlt. Alijiie iii hoc quoqiie car- 
miue codex Mofcovieufis , fccundaiu maxiiue i e- 
ccuiioaeni fequmus, varias lecliones exlilbet, 
qiiae vel iolae de iuieipolallone diil)itaie piOhi- 
beaot, ut V. 18. τΐουΚυχξυτοί ^s Tc^oc^ qnod cor- 
nipturii vide.tur ex his t^ ιολόχξυ<τ' ci'h tO^ca, pro 
Kcc] γίζς rjf u^s To^xj v.t)6. κητιον, nifi hic eiror eft, 
ριυ ΚυτΓξον; ν. 6j . νεφεσι ^Ιι^φχ pio νεφεεσσι ^οως; 
ν. 2ο5. leqq. ε'^ιθίν<,χοευειν et τεημενον et οίφυσσειν 
ρνο εττιοινοχοενοι ei τετιμενοε et οΐφίσσων, ν. 2 1 5. 
Ίσοο Βεοισίν pro rj^oiToc Ttcivrot. Multo inagis du- 
pliceiii lecenfioneiu aliae alioruiii codicujii vul- 
gatarunique editioiiuni led-iones produnt, ul v. U2. 

αμβξοτω, oicc Βεους εττενψο^εν cclsv iovToi^, 
cui alius verfus lubieclus eit, haud. dubie pro 
hoc ia fecunda recenfi.one poiitus : 

οίμβξοσίω, εοχνω, το §cc ol Τε^υωμεν^ν ηεν, 
Sic etiam ν. gy. 98. 

f) ris νυμφαίων •, ctlr uK<Jiot> icocKcc νέμονται, 
ri νυμφεων, oci καλ^ν οξος τοοε vocisToiovctVt 
quorum alier pariter in fecunda recenlioiie pro 
priore pofitus fuerit necelTe eft. Et v. i56. 
cv σφιν αεικεΚίϊ] vvos εσσομαι, οίλλ ε1κυ7α, 
ei' tot οΙεικεΚίη yvvrj εσσομοα, ηε κοί] ουκί. 



XC Ε ρ Ι S τ ο L Α 

Rulmkenius ex his duoLus veiTibus, quorum alier 
alieruni excludit, unum facieLat elegaQiiiTimuiiij 

parum tamen probabiliter de ea emendatioue dis- 
jnitaiis. Qui fi animadvertiflei, codicum Pariii- 
cnfi.um leclionc, pro Linis verlibus hunc unum 
exhibentium, 

ol) σφιν αεικελ.1ϊΐ ywyj εσσομαι ψ κα< ουκ/, 
ctlani coniirniaii vulgatam fcripturam, ab emeli- 
datione abstinuiiTet. Prior enim iitorum verfuuni 
inlerpolatoris eft, nec vcrba αλλ' είκυίού funt ab 
iuterprete adfciipta. Slc in liymno Cereris v. 
21 3. εττε) ου σε κοίκων άττ εολττού roKYjcov εμμεναι, 
αλλ' dyoi^m• Tam aperta haec fuiit exempla, ut 
nemineni repugnaturum fpcienius, β alias quo- 
que huius hymnl difficultates eodem modo expe- 
dire ituduerimus. Et multo hic facilius negotium 
elt, quaiTi in hynino Mercurii : quuni et pauca 
inierpolator mutafle videatur , ueque omnino lan- 
ta lit huius liymni , quaiita illius , corruptio. 

Prima iuterpolationis vcftigia Inveniri in his 
pulo, quae de Minerva dicuniur v. 9. 

ov yuq o\ ευααεν εξ'γοί τίολυχξνσου Άφξοοΐτ'/ι^, 
10 οίλλ' οΐίξοο οι ττόΚεμοΙ Τε ccoov κιχ] ε'ξγον ' Αξηος^ 

υσ•μ7ναΙ Τε, μοίχοα τε, κχ) uyKoccc 'i^y ctKεyυvειv, 

'ΤίξύύΤΥΐ τεκτονας άνοςοίς εττιχ^ονίοι^ εοΐοοίζεν 

Tioi^aoCi σατίνιχς τε kocI αξμχτο6 ττοικίλοί χοίλζω. 

h ^ε rs τταξΒενικοίς οίτταλόχξοχς εν μεyccςcισιv 



ΕϋΙ Τ Ο 11 IS. XCI 

1 5 ayhoid ίξγ εοΐάιχζεν^ Ιττ) φξεσ) γείσου εκαστ*?/. 
Ιιι priino liorum veiTuuiu nieui caulla aul ov yocp 
ol otaev εςγχ rciibenduin eft, aut ουτ/ oTevccosv sqyoc. 
Nili fallor, ulraque leclio coniundla cfL ab libra- 
riis , quarum illa , ου yoiq ol cchv εξγχ , ut iimpli- 
cior, ita antiqulor eiFc, altera auleni, quae ora- 
tionem liaLet niagis abruptani, inlerpolatoii de- 
beri videtur. Ilic quidem eodeni indicio depre- 
henditur etiam v. 12. quein verfum ciim eo , qui 
fequitur, propter id ipfuni, quod noii fuut bene 
uexi cum praecedentibus, ab antiqiio poeta abiu- 
dicandos puto. Accedit inuiitatum apud veteres, 
quod fciam , vocabuliim σοίτίνϊ], Neque vero re- 
pugnaverim, fi quis v. i4. ^^s ts fcribendum et 
hunc quoque verfuni cum v. i5. interpolatori tri- 
buendum exiftiniet. Mox interpolatoris 3ομηιβιι 
in V. 20. iam alii anlmadverteiunt. 

Difficilius efL de hoc loco iudicai e : 
75 avTY} is κΚισΙοίς sv7toiy]Tovs οΐψίκχνεν» 

rov ^' ευξ εν στοΰ^μοΐσί Κελειμμενον οίον ατΐ 

αλλύϋν, 

^Κγχ)σν\ν Yjfccoi, Β'εχν οίτίο κάλλος εχοντοο. 

οι (J*' α.μο6 βουσϊν ετίοντο νομουε koctoc τίοιγιενταζ 

'Τίοίντεε' ο ο εν στα^μοίσι λελειμμενος olos άτί 

οίλλων 

στωλε^τ ενΒΌ6 κα) εν^οο ^ιοίτΤξΰσιον κι^οίξίζ^^ν• 

στη J*' αύτου ττξοτΐοίξοι^ε A<cV BvyccTvi^ Αφξο- 



XCII Ε Γ Ι S τ ο L Α 

JNon auiim uUum ex his veriibus damiiare. Ve- 
rumtamcii quis neget duorum poetarum verfus 
iii lioc loco coniungi potuiflej quorum, alter ita 
fcripfeiit : 

7 5 uvrri is κΚισΙας εντΐοι^του: οΐφίκχνεν. 

Τον ο ευξ' εν στοί^ΐλοϊσι λελειμμενον οίον ecTt 

οίλλων, 

^Ayxl(TV}v Υίξωα, ^εων cctTo κοίλλος εχοντοί. 
8ι στ? ^' οίυτου τΐξοττύξοι^ε ^ιος ^vyoiTi]^ Άφ^ο- 

alter autem fic : 

75 pturij σ' Is KKialocs ευΤίοΐΥίΤουε κφίκοι,νεν- 
78 ol ό οίμοί βουσ)ν ετίοντο νομούς κοίΤοΙ τϊοιηεντοίί 
ΤίάνΧες' ο ο εν στοί^μοίσι ΚεΚειμμενοζ olos άτί 

άλλων 
τίύύλεϊτ ενΒ^α Koc) εν^οί οιοίτίξνσίον κι^οίξίζων. 
στί; ί' uvTov τίξοτίάξοί^ε Αίος ^vyoirviq Άφ^ο- 

οίτγι. 
Paullo poft haec leguntur: 
9 2 χοίίξε οΙνασσ\ yitis μοίκοί^ων τύόε οωμοίΒ^ iKocvstffy 
'Ά^Τε///$•, rj Αγ}Τω, m Χξυσεη Άφξο^Ιτη, 
Υ} Θέμις ιηϋγενγ}ς, ΐήε γλοίυκούττις ^ABvjVij, 
7] τίον ns ΧοίξΙτων οευξ νίλυ^ες, «7 τε 9^εόϊσιν 
ττοίσιν εΤΛίξΙζουσι koc) d^ocvctroi κοίλεοντο^, 
ΥΙ τις νυμφαων, ccl τ άλσεο6 ■κοίλοί νεμοντοίΐ, 
f} νυμφεων, oct κοίλον οξος Τοοε νοοιετοοουσιν, 
V,ul TtYiyois ΤΐοΤοίμων, κχϊ σιίσεού τίοινίεντοο. 
At quani iiiepta eft toi dearuiu enimieratio* 



Ε D Ι τ ο R Ι S. XCIII 

Quae, lU ego quidem exiftimo, autiquum poe- 
tani prorfus dedecet. Is fic fciipferat: 
92 χοίίξε άνο6(Γσ\ ^rts μοίκύξων τοίοε οωμα^^ Ικοίνεΐί, 

'^Κξτεμις^ ν\ Λ»;τλ;, ν]ε Χξυσεγ} Άφξο^Ιτη' 
95 >7 ττου TIS ΧχξΙτων ^'ευξ' ^λυB^εs, οίΐτε ΒεοΊσιν 

τίοίσιν εΤΛίξΙζουσι, κοά d^civciroi KochsovTXt, 
98 h ns νυμψοίων, cttT α>λσε<χ> kccKx νεμονΤοα., 
KOi) Trviyols τιοΤΜμων κα) τΐΐσεού 7ίοιν\εντα. 
INifi hic ctiam duos verfus , qui medii iuntj. non 
habuit. Interpolator ita haec mutavlt: 
92 χαίξε οίνοίσσ, fjrts μοίκοίςων ΤΛοε οωμαΒ^ Ικοίνεις, 
'ΆξΤεμις, rj ArjTou, >je χξυσεη ΆφξοαΙτη, 
t] @ίμί^ >7Uyfv*7S•, νιε '^Καυν.ωτίίζ 'A^ijv^' 
r\ τίου Tis ΧαξΙτων οευξ' λ/λυ3"?5•, α7τε ΒεοΤσίγ 
Τΐόΐσιν εταίξίζουσι, κοί) oc^ocvocTot κοολεονται, 
98 rj νυμφεων, ocl καλόν Όξος τοοε vtxtsTciovatv. 
\erfu 11 3. haec fcripta videmus : 
γλωσσχν ο υμετεξην τε kcc) Υΐμετεςψ σύφοί cl^cc, 
Ύξωᣕ yccq μεγο6ξω με Τξοφΰί Τξεφεν' rj ^ε 

ωατίξο 
σμικξΥΐν Ttouo ατίταλλε, φίλγις ττχξοί μΐ]τςοί 

ίλουσα. 
ως όη roi yXZacccv ye κα) ύμετεςην εν ot^oc. 
Rulmkeiiius ultimum in lils veriibus, iit illepi- 
dum et inficetum, damnavit; cui aflenliens Mat- 
tliiae etiarii primum eiicit, longe iiifulliilimum 
eiTe ratus , fi. Venus fuam fe linguam patriam 
DoiTe proiiteatur. Enimvero infuirum ellei, ii 



XCIV i:i»ISTOLA 

hoc folum diceret: fed quum et aliam linguara 
et patriam fe noiTe dicat, quid dicit aliud, quani 
praeter patriam linguarn fe Troianam quoque di- 
dicifle ? Et hoc verfu eiecto , quis non videat, 
duos fequentes, in quibus de Troiana nutrice eJt, 
ineptos fore , ita ut uno deleto maiorem fequi 
vuinam oporteat? Mihi verfus ifte ob ipfam di- 
ctionis fi.mpllcitatem et venufl.iflimus et antiquiiTi- 
miis videtur. Sed interpolalor, fortaflis liac ipfa 
fimplicitate paruni deleclatus, eum omiiit, et il- 
lum addidit, quem damnat acuto nec teinerario 
iudicio Rulinkeuius. 

Etiam quae v. 2i3. leguntur, 

τους ol οωξον 6οω)ζξν s%siv' ειτίεν σε sxocaTcc 
ZjjvoV ίφΐήμοσΰν^σι ωοίκτοξος Άξγειφόνηΐς•, 
cas εοι u^uvocTos κα) άγ^ξως Τσα ^εοϊσιν, 
fic videnlur ab iuterpolatore couitituia είΤβ, quod 
ftatim fequeretiir: 

αύτοίς εττειοη Ztjvos oy ϊκλυεν «γγελ/αα^ν. 
X/edlio librorum enim, ϋτίεν τε εκίχστχ, veteris 
poetae carmen ita habuiiTe arguit: 

tovs Oi όωξον εούύκεν εχειν , ε]7ΐΐν τε εκοίστοί, 
uos εο( cc^uvuTos καί κγγίξιχοί νιματΛ ticcvtu. 
Neque dubitatione vacuus eit locus , qui eft 
a V. 245. ad 256. Ouamquam hlc quidem cer- 
lls indiclis deftituimur. Apertiora funt interpo- 
lalionis veltigia iu his, quae pauUo poil de uym- 
pbis fubiiciuntur : 



Ε D Ι τ υ R Ι S. XCV 

γεινομίνΐΐσίν εφυσχν sm χΒον) βωπανείξ^ΐ, 
χοίλοίί, τϊ]λεΒ<χΰυσ•οα , εν ουξεσιν v^tjAoTaiV 
έστοίσ ηλίβατοί' τεμένν} οέ έ κικλνισκουσιν 
άΒΌίνοΙτων ' rccs ο ούτι βξοτο) κείςουσι σιον\ξα)' 
Nemincm fore putamus, qui iion videat, duos 
veiTus, qui ulilmi fuut, a prioris poetae liymno 
aL•fuilίe. Eos interpolator pofuit pro du.oI)us 
aliis verfibus, hoc niodo : 

τ^σ; j"' αμ rj ελοίτοα Υΐε ^ξυεί ύ•φικοΙςν}νοί 
εσΤΛσ ^λΙβατοΓ τεμένη αέ ε κίκλνσκουσιν 
uQocvcctuuv ' Tois ο ουτι βξοτοί κείξουσι σιονίξω. 
Eodem modo mox, quuni vetus poeia fcripiiiret, 
Tcv μεν εττΥΐν ^rj τίξωτον ελίίΙ 7ίθΚυΥ]ξοίΤος νιβη, 
άζουσίν το ι οευξο Β'εοίϊ οείζουσϊ τ ε τίοόϊοα^ 
pro liis veriibus interpolalor Los exliibuit: 

σο) iyoo οψξοί κε Tuvtoc μετού ψξεσ) TiuvTcx, 

οιελΒΌι}, 
Is τΐεμτΐτον εΤος uvTis ελευσομχι^ υ)ον ocyovaoi, 
Pervculmus deniqac ad hymnum. in Cere - 
rem : quem 11, pai itcr iit priores, ab aliquo intcr- 
polatore refictum efle conteuderimus , non crit 
metuendum , iie mulu nobis coutradicant. Naiu 
etli iii hoc carmine nou licet illo adminiculo iitl, 
quod in rellquis hymnis codicum discrepautia of- 
fcrebat, tameii quilm ipfe liymnus, qualem cuiu 
iiunc habcmus, quibusdani iii locis alieiiam ma- 
iium prodit, tura , quod ctiam, gravius eft, Pau- 



XCVI EPISTOLA 

laniae auctoritas de interpolatlone admoiiet. Et 
illa disreiilio, quae eft iuter hunc hymuum et ea, 
quae tamcjuani ex eo profert Paufaiiias, iam le, 
Ilgeni, movit, ut Paufauiiim ariiid Homeri car- 
nien refpexiiTe, quein autein iios habeinus hy- 
ninuiu, euni Homerici illms imilatione factuni cf- 
fe ci ederes. Α qua opiuione lua ipie vides quain 
paruin abiit liacc ratio, quam ego eiTe ample- 
cteiidam piito. Similia in aiiimadveiliouibus ad 
Homeri hymnos disputavit Mattliiae, niii quod is, 
quum recle animadvertlflet, qui locl laboraient, 
ad eam tanien fe perduci reiiLeniiani palFus eft, 
quam vereor ut aliis facile probare poflil. Narii 
quum Paufaniam, quae ex hoc bymno afFeit, 
praeter unura locum , fed euin non fatis certum, 
e pofLeriore hymni parte deproniere ; quae auteiu 
in piiore parte leguntur, Pamphi, uon Hoineri 
teRimouio firmare videret; quumqne illam ipfam 
pofl.eriorciii hymni partcm non falis cuni Paufa- 
niae dictis confenLire intelJigeret : ouinia, quae 
funt a verfa 5oo. usque ad fiiieni ex Honierici 
hymni reliquiis a grammatico aliquo compolita, 
et bymno illius poetae, cuius funt 5ou. priores 
vei ius , addila eflb exillimavit. At quae hic di- 
cit de grammatico , ii ex eo Duniero ali(juem iu- 
telligeret, ia quo poetae fuerunt nobilillimi, ba- 
beret fortafle, quo aliquem ad fuas partes perdu- 
ceret : fed quales ipfe appellaie folet grammati- 



EDITORIS. XCVII 

cos, aL liis valcle alicna cit tanta arlis poelicae 
pcrilia. Quac vero de priore hymni parte clls- 
puiat, magnopere vercor, ne duos Paurauiae lo- 
cos, ([uibus llla lenteniia nilitur, longe aliter in- 
terpietari debeamus. Horum locoiimi unus eft 
lib. IX. cap. 5i. extremo : νύξκισσον §8 olv^zs γ\ 
yri Ku) ττςότεξον εφυεν, εμο) ooKcIv^ εΐ rois Ώοίμφω 
τεκμκίξεσ^οα χξη η Υΐμοίί 'ίτιεσί. yeyovuos γοίξ ττολ,- 
λίΤί τΓξΰτεςον ετεσιν rj ^<χ,ξκισσο9 ο ©εστηευ^^ κοξψ 
ττίν ί^νμγιτξόί,' φγ\<ην αξΤΐοίσΒϊίνκι τιαίζουσοίν aoc) uv- 
Β•η συλλεγουσοίν ' αξΤΤΛσ^ηνοα §ε ουκ Ίοις οίτΤίΧΤϊΐ^εΊ- 
σαν, οολλού να^κ/σσοίί". Atqui hoc ille loco Ho^ 
nieri ieiUmonium ne poterat quidem afTerre, quia 
hunc Therpieuii Narciflb^ cuius aetas in Tiieiiae 
teiupora iiicidiile videUir, iuniorem efle credidlt. 
Alier locus maioreni habet dubitationein. Sic 
enim I. Sg. fcribit Paufauias : ετεςχ ^s ύ^ο<; εζ 
^Ελευσίνας ττξος Ι^ίίγοίξΛ άγει. ταντην Ιξχομενοις τνιν 
c^cv φξεαξ 1^\ν u\^ivov (Ald. av^icv) καλονμενον, 
ετίοίησε h Ποίμψούς ετίΐ τουΤω τω φξεαη κοί^ησί^ιχί 
ί^ήμητξα μετοί τψ άξΤίΐχ^Υΐν rris τκχίόός , γξοοι είκοί- 
σμένψ' εντευΒεν αε uiirrjv ατε ywcuKoc Άξyεlocv υττο 
των ^υyccrεξωv των Κελεου χ,ομισ^ψχι τΐαξοί τ>)ν 
μγΐτέςχ, κκΐ οι τνιν Μετοίνείξοίν ουτω 7Τ;στευσαι του 
τΐοίί^Ός τψ ιχνα,Τξοφην. Ιιι 4"θ loco id niiruiii eit, 
quod Pauranias iion addidit, diveria ab Humero 
tiadita elle. Quamquam hoc noii magui ino- 
nienii eiFe puio. Potult eiiim Pauianias llome- 



XCVlU Ε ρ ι S τ ο L Α 

runi eodem modo praeterire, ut illos praelcriii^ 
nni ad fonteni Callicliorum confcdifle Cerereiu 
tradideraut. Malus elTet in ΙΓΐο iileuiio poudus, 
fi qiiis Ruhnkenio duce Painphum cum Homcro 
confcuHire et fonteni illuni vocaiTe Partheniuni 
putaicl. Sed paruni pι■oL•al)ilis cft ifla Ruliukc- 
nii opinio, nec quidquani liabet, quo ei vel ali- 
qua veri Ipecies coucillari pollit. EiunL fortairc, 
qui Paufaniae filentmm fic interpretenlur, ul Ho- 
meriim ab eo non potuilTe teitem advocari cen- 
feant, quod is foniis nomeu omifiilet. Ceile du- 
rifiima oratio, quae eft iii hymni v. g8. 99. 
έζετο y iyyus o^olo ^ φίλον τετιν\μΐνν\ -ήΤοξ, 
ΐΙίΧξ^ενίω (Ρξεοοτι, ϊ^εν ύόξευοντο TioKirui, 
"VVoliium videtur ηιονϋΓε, ut τΐαξ ΒεΙω φξίιχτι 
fciiberet. Haec quidem ratio eili liauc duijita- 
lionem removet, quae eit de foiitis nomine, ve- 
reor tamen ne ob alias cauflas, de quibus in 110- 
lis dixi, admitli nequeat. Sed paratuni eft aliud 
reniediuni nomen fontis ab Homero omlllum 
cenfentibus. Etenim fieri potuitj ut aut nomea 
illud Parthenii fontis, aut lotus verfus, qui eiiis 
fontis mentionein continet, ab interpolatore adii- 
ceretur, quandoquideiix etiam alii funt in hoc 
liymno loci, qui apertiilime vel additi iiiit ab alio 
poeta , vel iramutati. Sic certe quis mirabilur 
Homciuni, lilentem de foiitis nomine, non tc- 
Item a Paufania pioduci. Suiit liaec quidem 

4 



L• D 1 τ ο κ Ι S. XCIX 

omnia inc(;rta : fed haiic lamcii vim liabciit, iit 
iion ad cani coiiiectandi audaciam coiifugienduni 
eflb doceaut , qua noviilimus Ilonicricoruin liy- 
niuoruni edltor paeuc dimidiam partem carmiuis 
daBinandam iudicavit. 

Scd pergam in co , quod facere inilliui : 
oftendani iii lioc quoque liymno ad minimum 
duas reccniioues confufas ellb, quarimi etii utrius- 
qiic veUii^ia liabcat codex Mofcovienlis, maxime 
taineu, ut iu reliquis liymnis, recentiorem fequa- 
tur. Iia autem disputaLo, ac ii duae, nec plures 
receuliones fiiciint. Quamquam enini in liis lo- 
cis, quos non efle a primo liyrani fcriplore pro- 
fectos puto , iniignis diverlilas eft , quum alii 
oplimos et elegiuuiflimos veiTus contiiieant, alii 
vel argumento vel dictione recentioreiii ae.tatciii 
iDdicent: non eft tameii haec lalls duscrepantia, 
quae falis certo diveifos iuterpolatores prodat. 
Quaie iii co confifLendum arbitroi^, ut falis ha- 
Lcam illa removere, quae non Homeruui aucto- 
leiu liabere videanlur. 

8ed ante quam eo perveniatur, vindicare 
volo locum , qiii apud alios iii fufpiciouem in- 
leipolatiouis veiiit. Non longe ab hynini initio, 
ubi laptus Proferpinae defciibiturj aciite quidain 
auitnadvcrtcrimt, nou cohaeiere verfum 58. ciun 
iis, quae praeceduQtj nibil auieni delidcralum 



§2 



κ Γ Ι S τ ο L Λ 



iri, ίΐ veiTus J omilTis 22 — 07. ila puieuluv lun- 
cti fuifle : 

ΚΒκλομίνϊ} τίατξξο, ΚξονΙοϊΐν υτΐοίτον κ<χ] αίξίστον* 
38 tixriTocv ο οξίων κοξυψοί) ku) βίν^εα τίονΤου 
φων^ υττ ocBocvccry- 
Verfus aulem 22 — oj. quum allunde venifle ar- 
bitrarentur, cupidlus alla eliam quaeiiverunt, quac 
in his vcrlibus repieliendeieuL: (juae quidem prae- 
terire fallus diico. Perfuafiflimum eiilm niilii lia- 
beo, ii verfus 58. ciim praecedenlibus apte iua- 
ctus ellet, ncnilnem umquani exftiturum fuiire, 
cui verfiis ifd displicereiit. Sed videamuSj quid 
in illa iuudlura vilii lit : 

οφξού [Xiv ουν yoiiuv Ts koc) ουξανον αστεξοεντοο 
Λευσσ? Βεοί, v.oCi TicvTov dyu^qozv Ιχ^υοεντοί^ 
ocvyois τ ΐήελίου^ εΤι ο η^τιετο μν\τεξοί κεον'ήν 
οψ?σ3•ίί;, KOi) (pvKcx. Β'εων αιεί'^ενετοίων' 
τοφξού οί ελ7Γ<ν i^ελyε μεγαν vcov (χχνυμενν\ς τίεξ. 
^^ νΧ^Ι^οίν ϋ Οξέων κοξυφοί) Koci βεν^εχ τίόντου 
φων^ υττ dB^uvccTt!' Trjs ο εκλύε ττοΤνκΛ μ^τνίξ. 
Νοη puto quemquam, cui cognlta lit epica Grae- 
corum poefis , dubitaturum elle , quln liic lociis 
mutllus fit, quandoquidem illa, 'lcppoc μεν•, oppo- 
iitionem aliquam reqmruiit. Sed lioc quoque iam 
■videiunt alii. Quo magis mirum eft fuille, qui 
V. 22 — 57. eiici veliet, quum liic locus, reper- 
lis verfibus, qui excidernut, oplime cum v. 58. 



EDITOKIS. Ci 

coliaerere potnont. EuimvciO calumniaretur, ψύ 
ncijarct illornin verfuiim, qui aiullli funt, uon 
aliam ροΐιιίΙΓε feuleutiam efle, qiiam hanc: (jiu/in 
vero ipjam terrani fuhiifjet , nec quidquani nifi 
tenebras circiiinfujaa videret , tiini vero animuni 
defpondit. Tiiru qiiidcm perabfurde rubiicere- 
lur : refonahant vero caciuniiia montium. At cur 
fupj)leamus, quae dlci non poluenint; quae au- 
teiu debucriuu dici , praeiermlttaiuus? Qiiod.fi 
diicem reqniniur ipiuin hunc locum, hoc polius 
poctam dixiflb credemus : quuni vero hiantem ter- 
rain ingrederetur , feque ad inferos deduci intelli- 
geret, tum prorjiis dejperans multo , quain ante, 
clamavit vehementius : et rejonuerunt montium ca- 
cuminaj et jnaris cavernae : audiitque inater. Aper- 
tnm ell, hoc modo et Dexum rclliiui, et caveri, 
ne quis pofthac miretur, quod Ceies audire filiae 
clamorem dicatur, quiim ante ncmo deorum, 
praeter Hecaien et Solem, quidquam percepent. 
Ν 011 puto, fi χξυσαόξου ν. 4. viiium icriptu- 
rae eft, mterpolationis iudiciutn invciiiri aiite v. 
47. iu quo furpecta habeo verba Tiorvioc Δ^λ). 
Vcrcor enini ne hoc iionaen, quod iiusquam ulur- 
pavit llomeriis, aclati iuterpolatoris facilius, quam 
illius poetae, qui piimus huuc hymnum coudidit, 
adfcribi debeat. Veterem fcriplorcin J^7« Bsuoiv 
pofuifle credideiim. Occurrii nomen A»]iy etiam 
V. i2ii. et 497. Ac vcrfum 497. iion οΙΓο ab aa- 



CII Ε Γ Ι S τ ο L Α 

liqiio pocla factum, fponie iutelligkur. Veifti 
211. aviteni, 

οεζαμ.ίνγ] ο oalvjs %vsy,sv 7ioXv7foTvio(> Δίία), 
nomen Δίκ» eo magis iufpecluni habeo , quod et- 
iam adieciivuui 7ίολυ7ΐότνί<χ> duL•itat^onem niovet, 
Vereor eniin nt id apud autiquioren) ApoUonio 
fcriptoiem iiiAeniatur. Quare interpolatorem 7(0• 
λυτΐότνιοί AW, veterem poeiam ζανΟ-η ^ημγιτνίξ 
fcripiille crediderim. Scd cpiuni lcmel huius 
verfiis facla iit mentio, non ell praetereimda eru- 
didirimi Schaeferi fentcntia, qui, quod λ et ν fre- 
qucntiilime permutentur, ut ad Charitoncm de- 
nionitravit DorvUUiis , svsksv in ελοίχεν mutanduiii 
cenfet. Quod ille iic interpretatur : Jacri Jiono- 
ris compos efi facta: poetani enim, non opiis ef- 
fe ratum, tit de iuRilutione facii ritns diceret, id 
commemorafle, quod coufequens eft; nequc id 
obrcurum fuiiTe initiatis , qui cognitam L•aL•uel iut 
niyiticani vim cyceonis ; οσ\ν\ν aiitem 11011 Hmplici- 
ter efle rituni facrumj ied adiunctani liabeie lio- 
iioris et venerationis iiguificatioiiem •, uiide ideiii 
eiTe, quod Sua/ctfv, ut apud Aichiam epigr. XX. 
Quac quamvis docte liiit et fubdliter disputata, 
non omiiem tamen mibi de illius emendationis 
veritate dubitatioiiem eximuiit. Si cW^ff dictum 
eflet I ro θυσ/οίί•, ut in illo Archiae epigrammate 
et in hymiio jVercurli v. 100. facile adducercr, 
ut poelam negleclo lempoiis ordiue dixiire cre- 



EDITORIS. CIII 

(icrem οσΙης (λαχξν'• qnac verba liuuc ciTent fen- 
ί Γιιιη habilura : coinpos facta eft facrorum, quae 
ei in myjleriis Eleitfiniis ojferri folent- Sed dii- 
]>ααη potcft, an cyceonem non oL•tαleriuL Cere- 
ri. Nihll cerle ea de rc tradunt fcriptores ab 
iiuhnkcnio eL Meuriio in Eleuiiniis ca[>. X. alla- 
li: c quibus hoc lantuni difcas, initiatos cyceo- 
iiem bibifie. Quod Γι, vit vidcturj ο<τΙ-/\ hoc loco 
I (le riiii facro 5 quo ipfi tautum initiati erroium 
Ccrcris meiiioriam colebant, accipiendum eil , hi 
potueruni οσΙν\ς Kuyxccvsiv dici , quod ad banc 
cacremoniam admitterentur -, non Ceres, quae eam 
praeibat. Aocyxjxvciv enim eorum eft, qui aliquid 
lege quadarn libi debiliim conrequuiilur. Quare 
pronior funi in cani fententiam, ut Voflii conie- 
cUiiani, οσί-ήζ Ιτί',ίβϊ] , pracfeni vclim : qnae etii 
longius a codicis fcriptura recedit, id ipfiim ta- 
iiicii cxprimit, quod a limplicitate , qualis efle 
anliquoium poetaruni folet, maximam comraen- 
dationem babet, inititulum elle Cereris facio eum 
lilum, quem deinde initiati lenueiint. 

Maiiifcflo iiiterpolati funt verfus 108 — 110. 
iibi baec lcguntvir de filiabus Celei ; 

τεσσαξεζ, ωίτε ^socl, κουξηϊον uv^oi εχουσοα-, 
Κοίλλι^ΐκγι, κα) Khsiaiolnrj ,' ί^7]μω τ Ιξοεσσοί^ 
Κκλλι^ο'ή S•' , γι Τύύν τΐξογενεστοίτγ} rjsi/ άτιασεων. 
Ilis repviguat Paiifamae teRiraouium Ι. 38. rci oe 
\£ξχ roiv ^εο'ίν Έ^υμολτιος koc) ou ΒνγαΤεξεί όξωσιν 



CIV EPISTOL Λ 

ul Kehecv. κ^λουσι οε σφοίς Ιίάμφως rs koctcc rccv- 

Tcc Ktx] Ομν]ξ02 IS.ioyh'£tav y κοα, ΐΐαμμεξοττγιν ■> v.ca 

ΤξΙτ);ν Σΰίΐσοίςοιν. Ruhukenius quideni oρinaL•alur, 

nomiua illa_, quae ab Homero poiila fcribit Pau- 

faiiias, circa fiuem hymni, ubi de Cereris facris 

feimo eR, a poeia commemorata fulfle : verlus 

autem iftos libi arioruni negligeiitia eHe omiflbs : 

quaniquam miium elFe faletuiv, aliis Celei filia- 

bus, quam qiiae Cererem hofpltlo excepiilent, 

coiiiiiiiirani elle cuiam faciOrum. IUa Rubnkenii 

fentenlia iiec tibi iatisfecit, Ugenij neque aliis : 

et iuie quidenij praefeitini quuni Celei filiae 

apud Homerum non videantur Cereris facra ob- 

iifle : quod ueque e Pauraniae veibls coUigi pot- 

elt, neque 5 β poflet, buiic Paufauiae locuni cum 

iis , quae idem alibi de Ceieris lacris ex Homeri 

hyniiio piofert, conclliari pateretur. Facile vero 

oninein difficultalem expediemus, fi. ires iitos 

verius, qui noniina filiaruni Celei coiilineut, ab 

interpolalore fic confonnatos pulabimus : qui 

quuni fequerelur alius nanationis fidem , pro no- 

minibuSj quae ab Honiero fcripta videbat, haec 

pofuit, quae nunc leguntur. Et fortafle feivavit 

partem aliquam verborum, quibus Homerus ulus 

fuerat , quem credas ila fcrlpiifle, 

Τξείίς, ousst rs Β'εοίΙ, κουξϊΐϊον civ^o^ εχονσοίι, 
lum pofuiire nomma, eoiuinqne iini addidlfle 
haec^ ri των τίξί^ενΒστατν] t\sv οίπασέων, Libraiius, 



ι; ι> Ι τ ο II Ι Ά. CV 

qiii codiceni ΜυΓοονΐοηΓειιι fcripiit, moie Γιιο 
iiuerpolaloiciii lequi, quani Honierum, maliiit. 
Itaque eliam v. i^G. Κχλλιόίκ•ή pio Saciara_, vcl 
Pammeropc ab interpolatoie polila vidcUir. 

Vcniunt eLiaiu in fufplcluiiciii iuierpolalionis 
verfiis 202 — 2u5. 

ττξ'ιν y Ws oYj %K?vi^s μιν "Ίύμβτ] ν,ύν εΐ^ΐού 
τΐολλχ τταξχσκούτττουσ ετ^^ψατο, ττοτνιαν, ayvr\\i^ 
^sioriacci, γέλασα; τε, καΐ Ί'λοίον σ%??ν ^vfxcv. 
Vj ση οΐ Koc) ίΤΐειτοί με^υστεξον ευοοοεν (jqyoCis. 
Νοπ enim in 1ιι."> aut lloiiieiica eft, aut omuino 
aiitiqua oraiio•, tuni ob μ\)) fecjuentibus epithelis, 
quae line nomine, eilani li χλευ^/σ<ΐ' fcribereiur, 
displicilma elTent; lum ob leitiuin Yerliim , qul 
miiiime clegans cft-, tiini deuiqiie ob vocabnlum 
opyotis. Iia(|uc bos verlu.s eo facilius ab iutcrpo- 
latorc addi ροΐαίίΓο ilalneniiis, quod is cclebra- 
tos ab alils laiubae iocos noii putaveiiL lilcutio 
efle piaeiereimdos. 

Quae a v. 5oo. leguntur, mea quidem fen- 
lentia neque ita frigent, neque tam inter fe pu- 
gnant, ut mullis magnisque inlcipolationibus coi'- 
rupla exiftimari debeant. Exponamus argumen- 
tum ordine eo, quem poeta inRituit. Cowdito 
tcmplo Eleuiinii domura abeunt. Manet eo ia 
templo rellctis deorum coctibus Ccrcs, ct ileiili 
anno mortales affligit. Ob eam rem Inppiier pri- 
mo Iridem iiiiuit, quae Ccrercm ad deos arccjr.ii, 



cvi j; Γ 1 s τ ο L Λ 

cleln, quum liacc lcgatlo friiftra fuliTet, caeteros 
(leos. His iioii anle illa fc ad Olympum rediin- 
ram dicit, quam vlfa fiHa. Ilaque Mercniius ad 
Plutonem ab lovc miuiuir, iii rcducat Prorerpi- 
nam. Coafenlit Pluto, fcd Proferpinae grauuni 
comedendum praebct mali Panlci. Ila Proferpi- 
na revifi.t malrciii, cni interroganti , numquid cibi 
apud iiiferos gurtavcrit, quo facto fore, ut duas 
aniii partes apud fnpcros , unam apud Plutonein 
dcgat, tum qno modo rapta fiieiit, ad utrumque 
rclpondet, gl ringnla, ut acla finl, cnarrat. Ibi 
jalutabunda Piorerpinam adeit Hccale, ex eo tem- 
pore fatelles eius. laiii luppiter Rheam mlltit, 
quae Cererem ad deos reducat, et dona promiltat, 
limulque iignificct, adnuiflc lovcm, ut Profcrpina 
iinam anni pariera apnd inferos, duas incaelo degat. 
Sic placata Ceres fniguin iibertalem facit homini- 
l)us, regibus autcm. Eleufinils facroruni fiiorum cu- 
ram commlttit. In his praeter illa, qviae deHecale 
iiarranlur, iiibilvidco, quod oiTcniioni οίΪ6 poflit. 
Scio miratuni eiTe aliqucm^ quod templo cxflru- 
CLO noii Ratini facla eflet facrormn nientio, ct 
quaelivifle, quid interea fadluin eflet in hoc teni- 
plo. Nimirum facra , ut in aliis templis. Sed 
de his lacuit poela, et rcdle quideni, non foliini 
quod fruftra facla funl irata Cerere, fed etiam, 
quod alia commemoralurus cflct, quae iiiidlo nia- 
gis, quain ifta facra, movere deam debebant. 



ι: D Ι τ ο R Ι s. cvir 

De ΕΙοιιΓιηΙΙδ aulcm orgiis nc poiuit qmdem eo 
loco dlcere. Ridiculum enim fulilbt, Cererem 
facrorum caeremoiiias inftitucre , quibus itatim fe 
adeo iuiquam praebitnra eflet, ut antiltituni pieta- 
lem fame j)uuiret. Alias, quae de omni ifta uai- 
ratione excitatae fuut dubitationes , lilentio prae- 
teriri volet, qui ΓεηΓαιτι liabet Homeri et epico- 
rum leclione beiie fubad;iini. Sed tanien ex his 
duas, quac fortaflc cuipiam eiTe fraudi poflint, 
brcvilcr attingam. Quaerunt, cur ad Olympvmi 
vocetur Ceres. Miruni vero. Nam quid hoc aliud 
ellj quamorare, ut iram deponat? Et quid frequen- 
tlus fieri videmus, quani iiivitari ad folilos coe- 
lus euni, qui iimultaie orta ab iis fe abslinet? 
Qul li obfequllur, hac ipfa re in graliam fc led- 
ire oitcndit. Alterum, iu qiio liacretur, hoc 
efL, quod^ quum Ceres fciat, divifam apud fupe- 
ros atque infeios fore ProferpiDae maniionem, 
id deinde luppiter ita fore ei fpondeat. Nam 
iicque Cererem lioc, niii faclo edoclam, fcire 
poiTe, nec, li ca id eventurum fciat, cx lovis ar- 
Litrio pendere. Ad utrumque parata eit relpon- 
fio. Scire poterat Ceres, quia vix dubitari pot- 
cft, ila crediluni fuiiTe, qui deorum apud iufeiOs 
aliquid guftaiTet, eum tertiam anni parlcm fe Orco 
addlxiirc. De Proferpina autem lic fore fpoudcrc 
poterat luppiter, quod, quaiitumvis ali<|uid fala- 
le eirct, Lic tamea fata nonnimiquam iiiigrare pofle 



CVIII EPI5TOLA 



creclebalur. Slc in Illade, quum de morte Sar- 
pedonls dclibciat. Vnde faAum ik, ut nunc fa- 
luiu diis , iiunc dii fato potentiores liaherentur, 
indicavi in dlsfertatioiie de traglca et epica poefi^ 
quae addita elt Aiiftotelis arti poedcae , p. 265. 
Et hic rjuidem non vacua efl illa de lovis confen- 
fu nanalio. Nam quum Plalo , fraterlovis, ipfo 
adiiuente love, rapuliret Proferpinam, ct eo qui- 
dem confilio, ut cani uxoiem duceret, meluere 
poterat Ceres, iie Inppiier, quo gratum faceret 
fralri, violala fatonini legc ia omne tempus apud 
iufeios eiie Proferpioam iineret. Sed verfus 458 
— 44o. 

τ?σ/ν σ' fyyJS-fv ?λθ' 'Exolrrj λιτίοίξοκξή^μνος' 

Τίολλοί ο άς αμψοί'γοίπΐΐσε κός-ην Δγ]μητ€ξος 

uyvnv * 

?κ του οΐ τίξοτίοΚος noti οτίαων ετΐλετ χνχσσοί' 
lios veiius quum vel ob vocabulum κόςψ ab an- 
tiquo hyinno removere debeamus, tum ipfo argu- 
meiito prodniit iiiterpolatorem, niaioiis doclriuae 
et recentioiis ftudiofum. Simt veio etiam paullo 
anie, quae ab eodem interpolalore addita vide- 
aiitur iii oralione PiOrerpiiiae : ac primo v. 407. 

ΤΰΙγχξ iyca roi, μγιτεξ, εξω νημεξτεού Trocvroc. 
yeluitiorem poetani maluiire credas: 

τοίΎοίξ iycu ro(, μγ\τεξ^ «A*jS-ia τιοίντ ciycξευσω, 
Neque euim antiquum efl g^w» Mox qui legitur 
vcrius^ 



£ D Ι τ ο R Ι S. CIX 

άκουσαν oe βίγι με ττξοςγινοίγκοίσε ττύσασΒ^αι, 
tam turpls ell, ut uoii ab interpolalore fadlus, 
fed e rcholiailarum aclΩotation^L•us oilus exlfti- 
niari debeat. Sequiiuiur paullo polt liaec : 
;ήμε7ί μίν μχλού τΐα,σοίΐ ocv Ιμεξτον λειμωνού 
1\.ευ>(.ΐ7ί7ΐΥ\^ Φοίίνω τε , κα] Ήλεκτξ')], κ«< Ίανθ»/, 
KCU Μελίτν-, Ιοίχη τε, '?όοεΜ τε-, Καλλίξόη τε, 
'Μνίλοβοτη τε, Ύνχ^η τε, κα) 'Ω.κνξοϊ] κκλυκωττις, 
Χξυσνίί'ε τ\ ^Ιύνείξχ τ\ Άκοίστγ} τ, Άόμητγ] rf, 
κ«) '^cocTtYit ΙΐΚουτω τε, xcc) Ιμεξοεσσοο Koc- 

λυψύϋ, 
Κ») Στι'ζ, ΟνξοίνΙτή τε, Ταλοίζοίυξ^ι τ ^ςατεινη, 
ΙΙαλλας τ ίΎξεμύχη^ Kcc) ' Αξτεμις ϊοχβιχίξού 
Τΐοΰζομεν, Υΐό' άν^εχ αξεττομεν χείξεσσ Ιξοΐντοί. 
Huius loci mcutiouem fecit Pauranias IV. 5o, 3. 
lils verl)is: ττξωτος οε ων οίοΰύ ετταησχτο εν Tois 
ε7Τε7ΐν Ομνίξο^ Τυχν}ς μν/ΐμγιν εττοιησχτο ^ε εν υμνώ 
τω ες Τ'ήν ΰ^ν\μνΐΤξΛ^ uKKcis τε £ίκεοίνου ^υγοίτ^ξ^ς 
κατχξι^μουμενος, ως ομού κε^^ τ^ /\ν\μ•ητξος τίΐχίζΰίεν, 
γ,οί) Ύΰχν\ν ως Ώκβαν.υ κ«< τοίυτψ TioCi^oc ουσαν' 
κ«) ουΤως έχει τα ε7ΐγ\' 

τίμεΊς μεν μοίλοο Trocacct οίν ιμεξτον λειμωνού 
ΑευκΙτττΓΥΐ, Φuivω τε-, •κχ) Ηλ^κΤξγ], κα< 'luv^v\y 
ΊΛτήλοβοσΙς τε Ύυχη τε κα) Ω.κυς:ν} κοίλυκωττις. 
yerfuni, ψή uon eR apud Paufaniam, 

KOi) Μελίτνΐ , Ίοίχιΐ τε, ^ϊό^ιύ Τε, Καλλιςογ] τε, 
quod nihil ad rem faceret, Kuliiikcnius iive a 
Paufauia live ab eius liijrario οιηίίΓιιιιι pulahat. 



ex Ε ρ Ι s τ ο L Α 

At Pauranias, opinor, fi f|uid volulflet omitlere, 
foliiiu attuliflet eum veiTum , iu quo nomeu Tu%>j 
eft : librarium autem eius iniuria accufaJjimus, 
quuiu facilius ifta οιηίΠιο expediatur, li verfuni 
ab interpolatore additum cenfeamus. Idem adie- 
ciiTe huuc verfum videtur, 

Ποίλλαί r syqsfAocxv], Kot) Αξτεμ(ί Ιοχεαίξοί. 
Quum euiiii , ut Ruhukenius docuit , Minciva ac 
Diana inter illas virgiues fuilTc dicauiur, e qua- 
runi coelu lapta eft Proferpina, has iulerpolator 
deas non putavit praetereundas elle, quamquam 
earum mentionem nec loco apto , neque ea ra- 
lione, qua decebat, fecit. Seniit Iioc iam Mat- 
tliiae. Nec numeii iu iilo verfu elegantes fuiit: 
quos aliquo tameii modo excufaie riudui ad Or- 
plieum p. 729. 

Apertis interpolalioiaibus vitiatus elt hic lo- 
cus V. 473. 

y] οε κιουσού Βεμ^στοτιόλοις β(Ζσιλευ(Γ(ν 
Μτίεν Ύξιτττολε/λω τε, ΑιοκλεΊ τε ττλγίζίττττω, 
ΕυμολτΓου τε /3/?/, Κελβύϋ S"j ιίγντοςι λαών, 
ΟξΥΐσμοσυνγιν $•' Ίεξων, koc) ετΐεφξαοεν ίξγια καλά, 
ΎξίΤίτοΚεμο) τε, ΠολυζεΙνω τ, ετι) τοΙς όε Αιοκλεϊ, 
σεμνοί) Toi y οντίως εστί τιαξεζίμεν •, ούτε τιυ^ε- 

σΒοίι, 
ουτ οίχεειν' /Wfycc γχξ η Β^εων αχός \σχ(χνεί 

αυοΥΐν. 
Ολβιοι, CS Tcc^' ΙτΤωττεν ΙτΐίχΒονΙων οΙν^ξούΤΤων' 



ι; υ Ι τ υ ιι ι s. cxi 

ος ο areA/ji•, ιεξχν ος τ αμμοξος, ουττοσ ομο;γιν 
ocJaocv t'%£-<, φΒΙμενος τΐέξ-, υπο ζόψω ι-υξωεντι. 
Alif|uid adiiiniculi ad explicaiidum hunc locuni 
confert Pauraiiias, qiii IIIj. II. cap. i4, 2. fic 
fcriblt: cv y«^ uv ττΰτε Ομνίξος τταξηκί'ν uvrcv 
(Dysaulen) ev τοϊς εττεσιν' εση γχξ κοί) "^Ομ-ήξω τΐε- 
ττοιτμενχ ίς ί\ν\μνιτξΐχ,' h οε οίυΤοΊς KccrocK-cym τους 
dtdoc.x^svrus ύτΐο τηί" Βεον την ΤεΚετγ\ν ί^υςοουΚψ ου^ενού 
οΐόεν ΈλευσΙνιον• έχει οε ούτω τα ετίη ' 

οεΊζεν Τξίτΐτολεμω Τε^ Αιοαλεΐ τε 7ϊ\ν\^ΐ7!7{ω-> 
Συμολττου Τε /3/y, Κελεΰο S•' η•γητος( λα,ων 
οξησμΰσυνϊΐν Ιεξων, κ«ί εττεφξαοεν opyioc ττασ/κ. 
Εχ liis verbis hoc certe elucet, vetTum, ([ui lios 
ία livmno fequilur, Paufaniae ignotum fuifle. 
Eum vero intcrpolator addidit, c|ui Polyxeui quo- 
quc mentioiiem facicndani puiaict. Eidcm etiam 
καλά dcL•etur pro τίοίσιν^ quod eft apud Paura- 
uiam, el, nili fallor, εϊτίεν quoquCj <|uodj lU va- 
via lcclio, iii marginc vcl verfuum intervallls ad- 
fcriptuiu, iii texluni venit. Alquc iiiterpolalor 
liunc locnm iia , Α recilc conilcio, conformavcral : 
»j οίξ εειτίε ΒεμιστοτιοΚοίζ βασιλευσιν, 
Ύξίτττολεμο) Tf, Πολυ^ε /voj τ', εττ) Tois οε Δ<5κλϊΓ, 
Έυμόλτίου Τε βΐ^^ Κελεω θ', Υίγητοξΐ λοίων^ 
οξ-ησμοσυνψ $•' ιεςων, κα) ετίε^ξαοεν Όξγιοί zocAcc, 
Eidem poetae, li redle fcntio, iribui dcbcnt eliaiu 
Ircs verfus, qnlbus beala inillalorum fors prac- 
dicalur. Turbant euini nouuihil uarrationis lim- 



CXII EPISTOLA 

plicitatem, quae airliquiorum cft fcriptorum pro- I 
pria. Et foitanb lii verfus e Sophocleis, noii 
Sophoclei, ut videbatur Piuliukenio, ex liis ex- 
prefli fuDt. 

Ulumos fex verfiis non efle antiquos, falis 
prodit oralio : quanKpiam li quid liorum a ve- 
luftiore poeta piOfecluni eil, id huiusmodi fuiJle 
crediderini : 

7λ«9"' Έλευσίνος Β'υοεσσίήζ άημον εχουσχ, 
civTY\ κοί) κουςγ] ττεξίκοίλλγ}^ ΠεξσεφονείΟύ' 
οί^τάξ lyx) και σείο κοά οίλλγιε μνγισομ ocot^tji. 
Ιη maioiibus Honieri hymnis videlur eLiam 
hymuus in Bacchum fuiile, ex quo iiovem verius 
Diodorus Siculus afFcrt, finein autem confervavit 
codex Mofcovlcnfi.s. Hunc quoque hymuuni ab 
allquo rhapfodo interpoIaLum fuifle apertum eit. 
Ac primo haec ibi fcripta fmit : 

7]y κοί) κυανεασιν εττ οφξυσι νευσε ΚξονΙων' 
άμβξίσκχι ο οίξοί %cuToci Ιτΐεξξωσα,ντο οίνχκτος 
κξοίΤο^ οίΤΐ ccB^oivoiToio' μεγαν ο ελελι^εν 

Όλυμτίον. 
ως ε]7ίων, Ιτϊενευαε ν.οίξΐι\οίΤι μητΐετχ Ζευς. 
Tibi quidem, Ilgeni, Ires priores hoiuni verfuum 
ex lliade liuc tradudli vldebantur, quiim allquis 
librarlus eum veifum, qiii nunc quarlus borum 
eit, exemplo illuftraie vellet. Quod quis iieget 
iieri poluiile? Sed quuni toiics iu Homeri by- 
mnis iutcrpolaloris mauus depreheiidatur, quum- 



li D 1 τ Ο Κ 1 i>. 



cxiii 



que in lioc ipfo Bacchi hyrano alii eiiam vcrfus 
ruppolili Ihu, ίΐ)Γο fatcberis, maiore cum fpecie 
veritalis tres illos vcriiis ihapiodo adίcriL•i, qui 
Homeri hyninum ad fuam mcutem refinxerit. 
Ci cdibilius cil auiem , lios Ires vei fus pro quar- 
10, quani quartuin pro tribus illis ab iDterpola- 
loie fciipuim eiTe : proptcrea quod horum homi- 
imiu illud erat coniilium , nou ut detraherent 
qiild<piani de Hoinerici carmiiiis oruatu, fed lit 
euin augerenl. Quod modo dicebam, alio etiani 
iii loco iflius fiagmenti alienos verfus invciiirij 
iani vidit novillimus edkorj Matlhiae. Sic euini 
L•ymnus finitur : 

7λ)ΐθ' εΐζαφιωτχ, yvvocif^avh' οι οε σ uoioo) 
οί^μεν οίξχόμενοι Κγι^οντες τ\ ούοε Tiy εστ/ν 
σεΐΌ 7ε λΥΐ^όμενον Ιίξΐίς μεμν^σ^οί( άοι^γ\ς. 
ν,οί) συ μίν ούτω χοίϊξε •, Δ;Λ;ι/υσ είξούφιωτχ, 
συν μν}Τξ) Σεμελυ, Υΐνττεξ κκλεουσι Θυούνψ. 
Maiiifeiiuni eil, ultimos duos verfus iioii ΓπίίΓε iii 
eodeui carmine, iu quo tres illos^ qui his priores 
fuiit. Vtios autem Homero , utros interpolaLori 
tribiiendos cenfeamiis, non poleit obfcurum efle, 
quum in iribus prioribus minime Homerica ora- 
tio iil. 

Dabls niibi banc venlam, Ilgeni, ut, quum 
bucusque prodiidla Rt hacc dlsputatio, pauca adii- 
ciam dc minoribus hymnis. Etcnim iii bis quo- 
que allqui fuutj iu qulbus nou diibia reperian- 

h 



^;χΐν Ε Γ Ι S τ ο L Α 

tur interpolalioms indicia. Vnum L•orunl liy- 
mnorum , qui eil iii Mercurium , iam fupra alti- 
gi : nunc reliquos commemorabo. Ac primiis 
horum eit hymnus noftrae edilionis X. iu Veiic- 
rem , in quo quum vulgati libri habeant, 

χαΊξε ^scc ΣαλαμΊνοζ ΙϋΐΛτιμε\Ύ\ς με^εουσχ 

Kcu 7iocjv\s KuV^ou • oos Ιμεξόεσσαν ccoioriv, 
codex Mofcovieafis, confervator fere interpola- 
donum, pro his verlibus alios exhibet: 

χοίΐςε ^UKOct^oc, Κυ9-ΐήξγ]ς ευκημενν]^' με^ίουσοί, 

sivocAiyjs τε Κυττξου' oo^ ο Ιμεξόεσσοίν αοί^ην. 
Dolendum eit, quod hic codex in hymno XVIII. 
4. iinkur, nec reliquos hymnos continet, iu qui- 
Lus fortafle limiles habuit inlerpolatioues. 

Certe idem codex etiam iii hymno XY. qui 
cit Ίϊΐ Herculem, pro veilibus 4. 5. 6. vulgaia- 
rum editioiium tres alios verius , aperte illos a 
lecentiore poela fados , exhibet. 

Maxime vero codicis huius aud:oritatem de- 
lideramus in bymuis XXIV. et XXIX. Quo- 
rum iii XXIV. qui eil iii Veftam, bic verfus 
legiiur : 

εξχεο rcv^' dvcc otncv ετίεξχεο Βυμον εχουσοί. 
Ouem veifum quum Barneiius probabili conieclu- 
ra iic emeiidandum cenluit, 

εξχεο rovi^' uvcc chov εν^εοί Βυμον εχουσοί^ 
videtur ille qiiidem verani ledlioneiii iuveniiTc, 
fed ila tamen, ut non proriiis damnaiidiiiii fit 



EDITORIS. CXV 

I vcrLum Ιτίΐξχεο- Quod vcrbum indicio elt, 
(|uiiin dc duobus poeiis altcr lic, uL volebat Bar- 
iieiius, fcripiiiret, alteruin fciipliiTe tali cjuodani 
modo : 
j ευφξονοί rov^' uvoc οίκον Ιτΐΐξχεο Β^υμον 'ίχουσού. 

Hymiii autem XXIX. qui eft iii Veilani et 
j jMercui ium , hoc eit initium : 
I Ίστ/»|, vi 7iecvTu)v ev οωμοίσιν νφνλο'ίσιν 

ά^ανύτων rs Βεων, χοίμοά Ιςχομενοον τ ocv 

Βξωτίούν 
ε^ξψ οίβιον έλαχες•, τίξεσβτϊιοοο r^riv, 
χχλον εχουσοο γεξ06ς Kcc) πμψ ' ού γχξ οίΤεξ σου 
ε]λcA7rtvcιί( Βνγ]Το7σιν, Ίν ου τίξωτχ] τΐυμοίΤ'ϋ τε 
^ΙατΙχΐ οΐξχόμενος σττενσει μελιτήοεού ohov- 
Ouoruni vcrfuum Ires poftremos iam tu, Ilgcnl, 
ab aliqiio iiilerpolatore additos eJFe monviifti. 
Sed in eo a le disfentio, quod eum inlerpolato- 
rem duos verfus, qui hos antecedunt, .onulifle 
puto, ita iit is verba coniunxerit hoc modo : 
Ίστ/)^) yj τίοίνΤύύν εν οοομασιν υ-^ΥΐΚοΊσιν 
κοίλον εχουσοο ΎεξΜί κα/ ημίήν. 
Conllructioneni illam pronomiuis cum panlcipio 
illuftravit Matthiae ad hyninuin Apollinis Pylbii 
V. 157. Sed iuagls depravata eit rcliqua hynuii 
pars : 

KOi) συ μοι, ΆξΎειφόνΤού, Δ/οί" aoc) Μΰ&ιαοος υΐΐ; 
οίγ^εΚε tj^v μοίκαξων χζυσοξξκτη•, όωτοξ έχων, 
νοίίετε οωματχ κχλύ, ψίλχ ψξεσίν αλληλοισιν 
h 2 



CXVI EPISTOLA 



'Ihocos ων ΐτίαξΥΐ'γε συν αιόοΐ^ rs φίλ^ rs 
^Ιστίχι' οίμφοτεξοί γχξ ίτΐιχ^ονίων οίν^ξωττων, 
εΐοότεε εξΎ/Λατα nocAoi, νόω τ εσττεσ^ε κα) ^β^' 
βίο editio princcps, nrque aliier reiiquae, niii 
quod leve fcripturae vitium ita corriguul νόω 3"' 
ίστίεσΒε. Verfuni illuni, 

νοίίετε άωμοίτοί καλοί, φίλοί φξεσίν αλλκ,λοίσ/ν, 
alli alio loco poneuduni cenfuere, Dcmo auteni 
talem potuit locuiu invenire, iu quo mutatus ver- 
iuum oido non pareret alias et inextricaLiies dif- 
ficuliates. Quae res, ut ego aibitror, nionere 
nos debet, ne tani lubricae nos viae conimitta- 
mus. Quuin femel liic liymnus non videaliir ab 
interpolationibus immunis efle, ecquid putabimus 
tulius reperiri ροΙΓβ, quam fi. hic quoque inier- 
polatoris mauum deprehendcre conemur? Et 
videor mihi errorem illum deiexifle, quo cogui- 
to et explicari facillinie perturbatlo iita, et lolli 
leniilimo remedio poflit. Duo poftremi verfus, 
alter vocabulo Ίστ/?/, alter participio εΐ^ότες inci- 
piimt. Sumamus, quod fieri poluit facillime, 
utrumque vocabulum ad prioreni horum veiTuum 
peitlnuiiTe, ila ut aiuiquioiis poelae fit fciijOVfs•, re- 
cciidoris ΊστΙτ^ : quod quum fupra ellet adfcri- 
piuni ab illo llbiarlo, ciil hodierua Homericorum 
liymnorum foima debetur, alii, qui buius codi- 
cem defcribebant, in eum errorem iiiducli fiuit, 
ut participiuni εΐ^ότες, quod infra fcriptuni eflet, 



EDITORIS. CXVlI 

ad fcquenteni verfum referrent: in qiio quuni ef- 
fet repolitum , librarii metro vim fieri fentientes, 
aut verum ct genuinum buius veiTiis initium, 
aut aliquod e medio vocabulum omifere. Igitur 
antiquiorem poetam, quura ante invocaflet Ycltam, 
ita ie ad Mercurium convertiire puto : 

v.oCi συ μοι, Άξ'γε/^όντα, Δ;οί• κα) ΊΑοίκχ,όος vis, 
νοίίετε οούμοίΤοί καλοί, φΙΚοί φςεσ)ν α,λΚν\Κοισιν 
slooTss ' (χμφότεξοι γοΐξ ετΤιχΒονΙων άνΒ^ξοοττων 
^υεσ^•' εξγματοί κοίλοί , νόω θ' εστίεσ^ε koc) ϊ}β^. 
Liceat enim fentcntiae concludendae caulTae ad- 
dere verbiim , quod fciibi a poeta cerie potiierit, 
quemadmodum fcribi poluit etiam aliter : ut, 

εξγμοίΤοί κοίλ' εφοζοίτε. 
Iiiterpolator liaec ita mutafle videlur : 

y.oc] συ μα, Άξ-γείφόντα, ^ios noc) 'Moctccoos υιε, 
άγγελε των μακύςων εξιουνιε^ οωτοξ εοοων, 
'ίλ»οΣ ων εττάξϊΐ'γε συν ulaol^ rs φίλι^ τε 
Ίστ/^* άμφοτεξοι γα,ξ εττιχΟ-ονΙων αν^ξωττων 
ξίιεσΒ' 'ίξγμοίΤΜ κοίλιχ, νόω $•' εστίεσ^ε kcc) »7/3?/. 
Vides , Ilgeiii , bac ralione illud effici , ut verfu- 
um ordo, qui lemere perturbatus efle videbatur, 
iion modo i'e ipfe tueatur, fed etiam cmendaudi 
necefiltatem removeat. 

Denique hyranos XXX. qui eft in Terram 
malrem, XXXII. qui eit in Lunaiu, et XXXIII. 
qui cR in Dioscuros, non omnl inlcipoladonls fu- 
fpicione vacuos eflc, in notis dixi. 



CXVIII EPISTOLA 

Vides, Ilgeai, quae mea Γη de Homeri hy- 
mnis fententia : quae li a veritate non aMiorret, 
pariter et horum temeritati lerminum figet, qui 
pro fua libidine optimos verfiis eiiciunl, quum_, 
nnde venerint, dlcere nequeant, et iraperitiam 
coercebit aliorum , qui, quidquid iii his hyninis 
fcriptum legiturj Homericuin ciTe deputant. Per- 
poliii haec ratio poterit alio tempore, fi, quod 
valde optabile eit, alii et boni reperti fuerint codi- 
ces. Nam inhocitatu, iii quo nunc iila carmina 
fiuit , inchoari genuiuorum a fuppoRlis diiudicatio, 
11011 perfici poteft. Itaque quidquid nuuc a iiobis 
disputatum eit, lempori relinqualur, et dodloruni 
iudicuni peripicaciae. 

Sed iam venienduni eft ad hanc hymnorum 
Homeri editionem. Eam ego hoc coiifilio iiiititui, 
ut ad ea, quae ipfe de his carminibus feiitirem, 
denioiiitranda texlum liaberem iion modo antiqua- 
rum editionuni vkiis vacuum , fed eliam iis mu- 
lationibus careiiteiii, quas reccutiores critici, loii- 
ge aliam illi, atque ego, ralloneiii fequull, rece- 
perant. Ac veteres editioiies qiiam corruptae iiiit, 
omnibiis iiotum eit: praeierea dcfunt iii iis verfus 
aliqui , quos e codicibus protulit Ruhnkeiiius. 
Iii recentioribus autcni, praeter illud, quod iam 
dixi, iiuiic lacunae , quae iioii rarae iii his hymnis 
fimt, non indicalae, iiunc alii verfiis, quam 
quos ego ΓιιΓρβοΙοβ habeo j micis incliifi, 



Ε D Ι τ ο R Ι S. CX1X 

quia in iiovlillma editione opiimi verfiis 
et maximc genuini prorfus omifli funt. Ita 
factuni cft, ut opdmum iudicarem, ipfos Homeii 
hymnos edcre. Quod fic feci , ut ct lacunas li- 
guis quibusdam indicarem, et uncis includereni 
ca, quae ab inierpolatoribus addita viderentur. 
In textu eos lantum locos mutavi, quos vel ab 
aliis vel a me ipfo certa emendatione fanatos cre- 
debam. JNotas addidi, non ut perpetuo qiiali 
commentario hos hymnos illuflrarem , fed hic il- 
lic, ut iu meniem veiiiebat, maxime quuni corri- 
gerem aliquid, aut ab aliis disfenlirem. Plerum- 
que etiani indicavi, cuius emendatio eflet, qiiani 
recepiiTem. Et fere femper memorabiliores le- 
ctiones codicis Mofcovienfis adnotavi, quod hae 
aut ei^e ab iuterpolatore profectae, aut proficifci 
potuifle videreutur. Saepe eiiam, Ilgeni, alias 
Yidebis varias leciiones adfcriptas efle, et non- 
iiiimquam vix menioratu dignas. Hoc quare fe- 
cerim, accipe. Qiium poft liiam diligeiitiilimaiu 
iii boc geneie operam iiovae e codicibus lecdo- 
iies iii lucem protraclae eilbnt, limulque conic- 
cturarum, quas viri docti fecerunt, crevifleL copia, 
paeiie adieciiTcm his hymnis accuratam variariiiu 
lectionum et plenam collectionemj nili veritus ef- 
fem, iie novifliinus editor;, qui in litulo fuae edi- 
tionis varlas lccdones fe addidlfle profiietur, ea 
re fuae edidoui allquid detractuni iri pularet. 



Cxx Ε Ρ Ι S Τ Ο L Α 

Νοη poiTum tamen dlsfimulare, eum varias le^ 
ctiones, quas ante in auimadveriioDibus non fane 
fatis flndiofe collegerat, hinc negllgentms etiam 
iu cdldonem liymnorum contulifle. Quo factum 
eit , ut in codicum lecdonibus indicandis non 
modo aUquolies ab Rulmkenio, fed interdum et- 
iam ab femet ipfo discreparet. In primis vero il- 
lud miratus Γιιηι, quod faepiiTime e Floren- 
llna editione, quae ommum prima eft, le- 
cliones affeit, quarum nuUum ell in ea editio- 
iie veftigium. Atqui quum lu, Ilgeni, hauc 
ediLionem diligeutinime comparafles, ex tuis 
adnotationlbus petere iftas lecliones poterat. Equi- 
dem ufu cognovi, Florenrinam editionem nuni- 
quani ab eo vifam efle, fed, quod prorfiis mi- 
rabile eit, quum fortafle earum editionum aliqua 
uteretur, quae ad Florentinam expieflae feriin- 
tur, eum coniectura, quid in Florentina eflet, di- 
Yinantem , id ipfum ei edllioni adfcribere noa 
dubilafle. Quare faepe, et plerumque notato 
eius errore;, ne lectores, uter vera diceret, ne- 
fcirent, Florenlinae editionis lectionem adfcri- 
beudam duxl. Vt perfaepe in bac editioue, ita 
inteidum etiam in aliis conferendis, non ufus elt 
ea diligentia, quam iure exfpectafles. Quare uou 
raro Floienlinae edltionis leclionibus eas ad- 
didi, quae fimt in fecunda et tertia Aldiua, a. 
M.D.XVII. et M.D.XXIV. iiem iu piima Ce- 



Ε DITORIS. CXXI 

plialaei a. M.D.XXV. Has autem qnatuor edltio- 
ucs meis ipfe oculis in liugulis locis ufmj)avi. 
Quemadruodum fortafle nolet aliqiils iftas adno- 
tationes addltas e/Te, ita efl etlam^ quod οηιΙΙΓαηι 
vltuperabitur. Conqueftus eit eiiim nnper lo. 
Heur. Voilius, quod quidam, quae iii epiriolis 
niythologicis fcripiiflet, nefcire fe limulaient, et 
paene pro noa fciiplis habere. Id ne niihi nunc 
quoque vitio veitatur, profiteor, me legiile, qnum 
hyninum iu Mercui ium , ne qiiid de Alcaeo lyri- 
co dicain , a Cynaetho factum efle iibi perfuaiif- 
finiuiii habet•, legifle, quuni iii eo hymno Ιντξο- 
'TtiCtg fafcias y μετν\οξ(Χ> aras , φωνψ moctationem, 
βουλευειν Τ/να aliqueni οοηβΐίυ adiiivare , κνω^αΚον 
trucem adfpectu inierpretatur ^ legiire etiaiu aiia 
niulta huiusmodi , ad quae medicuni eius allen- 
deie oportet. Sed haec ablegemus ad Honieri- 
cos illos et Hefiodeos lerrarum orbes, ad a-) iif- 
lim iu labula defcriptos, et angufto ciuctos aniiie 
Oceani. Mihi quidem non tani miruni videtur, 
ab uiio talia excogitarij quam mireraudum, a 
niultis credi. 

Sed verendum mihi eft, Ilgeni, ne abutar 
palieutia tua. Paeiie enim ad libri maguitudi- 
iieni haec crevit epiitola. Itaque finem faciam 
fcribendi, et ad Aefcbylum meum revertar, uude 
paullisper ad hosce hymnos disceflbram. Tu νό- 
το hoc mimufculum fic accipe^ ut ab eo datum 



cxxir Ε 1' 1 5 τ ο L Λ ι: D Ι τ ο 11 1 S. 

cogitcs, quem amore et pietale neino corum, quij 
te coluiit, vincere poiTit. Nam adniuatio qui- 
deni tuaruni praeclarillimarum virtuium , quibus 
antiquaiii lcliolae Portenfis laudem fnmnio pa- 
triae et liuerarum. emolumeiiio ad illud faitiguim 
adduxiRi , quod vel propofi.luni habere perpaucis 
fcholis, nedum. coufcqui licet, communis niihi 
cum Qmiiibus eit: illud autem propiiuin L•abeo, 
quod me noii modo pluribus, quam alios, ac 
maioribus tibi meritis obitrinxiiti , fed edam ab 
ipfa pueritia mea eo es amore coniplexus , qui 
paternum aequaret. Quo araore tuo ut nibil nii- 
lii diilcuis elt, iia me, quoad vivam, iure luuin 
vocabis. Vale, Ilgeni^ multosque per aniios re- 
ge inclitam Portamj amoeniffinium illud littera- 
rum domicilium, cuius equidem uumquam iiuc 
defiderio, eiiaiii propter Langium, collegam tuurrij 
quem fcis quanti faciani, recordari foleo. 
Dabam d. vii. Maii, a. ciaiacccvi. 



( 



Ι. 
ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΩΝΑ. 

Νίνησομχι ουό'ε λά.^'ωμκι Άτόλλύΰνοζ έκχτοιο, 
CV τε '3'εοΙ κχτχ άωμχ Αιος τρομέονσιν Ιοντχ, 
ν,χί ξ)χ τ οίνχισσουσιν έτησχείον έρχ^ομενοιο 
txvTSQ «Lp' έάρχων , Ότε (^χίάίμχ τοξχ τιτχίνει. 
Αητω ό' οίη μίμνε τΐχρχ) Δί'ί' τερτικερχΰνω, 
η ρχ βιόν τ έχχλχσσε κχΐ έκληίσσε (ρχρέτρψ ' 
ν,χί οι χτΐ ΐα^^ίμ'Λν ωμών χείρεσσιν έλουσχ 



3• Legebatur «α/ ζ/ά γ' avafaaovjiv, quod nihili efi. 

/|. Miium eit adeo haereri potuifle in hoc veifu, ut verba, 
ort φαΐδίμίχ τόξα τιταίνεί, prorfus contra morem et leges epici 
carmiiiis, fic explicarcntur, quandoquidein deus eji arcilenens. 
Nihil illa aliud iignificant, quam, quum arcinn tendit: querp ten- 
dlt ille, quum eit iratus. Quae fententia tantumabeit, ut huic loco 
male conveniat, ut magnum pulcerrimo exordio ornamentum ad- 
dat. Nam poeta initio univerre reverentiam defcribehs , quam 
dii praeitent ApoUini, ipfum deum eo habitu auditoribus oiten- 
dit, quo ille maxime eit admirabilis. Quare eum non actionls 
expertem introducit, fed fungentem officio fiio. Ita deum I^ 
actu motuque verfantem intuens, incalefcente animo, quod reli- 
quiim eft , tamquam iemel et certo quodam tempore factum 
enairat. Praeteiita ύ pro praefentibus poiiu pulantui j omriis 
loci veiiuit as perit. 

Α 2 



4 Ι. ΕΙΣ Α Π Ο Λ Λ Λ Ν Α 

ro^ov ύρεκρέμχσεν τ^ρος ηίονχ νοιτρος έοΐΌ, 

'ηασσα.λον εκ χρνσίου' tou ό' έζ ^'ρόνοι/ είσεν kyovQOi. 

10 τω ά άρχ νέητχρ είύύκε τχτηρ άέττχΐ' %pV7ku•), 
ίειτινυμενος φίλον υΐόν' ίττειτχ όε όχιμο-^ες u/J.ot 
tvd'x κχ^Ί'ζουσιν' "χ,χίρει 6ε τε ττάτνιχ Κψύ y 
οννεκχ τοξοφορον και ηχρτερον νι'ον ετικτεν. 

[ΧαΓ^ε μχκχιρ , ώ Αητο/, έττεί τέκες ΰγλχχ τέκνχ, 

i-j Αττολλίύνχ τ ύνακτχ κχΐ ' Αρτεμιν ιοχέχιρχν, 
rvv μεν vj Oprvyl•/^, τον όε κρχνχ^ ένΐ Αηλω, 
κεκλιμένη ττρος μχκρον ορός κχΐ Κύν&ιον ογ^^ον. 



\\. Interpungebatur xouq^, μάγ-αι^ ω AyjToi , quotl ποπ recie 
factum videtur. Conitruitur eiiim J eodem modo , ut articulus. 
Quare interpiinxi, χαΐςε μά^αις', ώ Ajjto/. Sic etiam Iliad. IV. 
igg• XVII. 716. fcrlbi velim, φίΧοί, ώ Μίνίλαε. oyaxXfii, J 
Μενίλοί. Et iii Odyffea VIII. 408- XVIII. 121. XX. igg. χοΓ$Έ 
ηάτίζ, u ξεΊνε. Maxime confirmant hanc regulam ii loci, c|ui 
maxime labefactare eam videntur : hos dico , in quibus w non 
adiectivo , fed praecedentl adiectivum fubitantivo iungitur , ut J 
ΤΐαΊδεε ο1%τςοΙ. Kiniirum non dicitur 01 ηαΊδεε οΗτςοΊ, fed o< 
otxrjoi ηαΊίε5. At quum ol ohrgo) natSis dicimus , primarium eit 
οιχτςοί; qiium oi naioss ol οΐχτξοί, potius eft τταϊ^εί. Itaque qui 
w οΐκτξο) Ttaioss dicit, miferos alloquitur, qui funt pueri ; qui J 
5Ta7Jfs οίχτςοί, pueros, qui funt miferl. Aperta eit cauiLi , quare 
haec formula articuli exemplum deferat, neque J παΐίεί ω οϊχτξοί 
dicatur, Multum autem refert, utra loquulione utaris. 'β /uoxa^ 
Ατρείόνι, μοίζ^ιγενίε, ολβίόδαιμον fellcem praedicantis elt. 'i1 toJ 
argaTyiY>isc-vTos iv Tgoia nori ^Αγαμίμ -jovos τιαί, claro patre ortuni 
compellantis. Opponiintur infelix et Ignobill patre nauis. Quod/i 
w Άτζείδη μά%ας, ώ πλΊ Άγαμίμνονοί dicas, opponentur, qiii 
non fiiut Atridae, et qiii cum Agamemnone alia fuertint neceni- 
ludme iuncti, quani quae inter iilium et patrem efi. Contra 
recte Sophocles, J φάοίάγνόν'• opponuniur enlm tenebrae, non 
liimeii iinpuruni. In Homerico illo J τιάτε^ νιμίτε^ε Κξονίδνι, 



Ι 



Ι. ΕΙΣ Α Π Ο Λ Λ Λ Ν Α Γ> 

αγχοτχτα (Ρο/νηιοζ, tV Ινα^το/ο ρεί&ροίζ.^ 

ΐΐας τ οΐρ σ ύμνησα χχντί•:ς &ύυμ]/ον aouTX ; 
{ττάντη yxp τοι, Φοίβε, νομό-; μβαέληται ΰίοιάης, 30 

τίμ&ν αν ηττειρον ττορτίτροφον, ηό' uvx νήσονζ. 
τχσχι όε σκοττιχί τοι u6ou ν.χΐ τρωονες ά}ΐροι 
ν^Ρηλων ορέύΰν, ττοτχμοί 3" αλ:;ίε ττρορύοντες, 
αγ,χχί χ εΐζ χλχ κεκλιμίνχι , λιμένες rs •θ'χλχσσηι;.'] 
ή ως σε ττρχτον A/;r:i; τεκε χχρμχ βροτοισιν, 25 

ν.λιν^'εΐσχ ττρος KvvSov ορός ν.ρχνχ^ ένΐ νήσω, 
Αηλω έν αμφιρντ^; εηχτερ3'ε άε κυμχ ηελχινον 



atlicctivi loco effe pmo haec, Tsarfg ιημίτεζε' Sed ellam fi cui 
placeat poit ι^μ,ίτίζΐ interpungere, J τίάτίζ ιημίτεςε ilici, non 
ω νιμίτΐζε ηάτεζ debebat, cjuod effet, nojler, /lon aliornin paicr. 
Ex his coUigitiir rcrte iii Sophoclis Antigona v. 742. legi : 

ώ TrayxoiK/ffrf , δίΛ 6ί%νΐ5 ίων τίΛΤζί , 
nec fciibi poile ώ τιαΰ ν.ά%ί^ζε , fjuod ibi diccndum fuiffet, ώ «α- 
%ιζτε ηαϊ. 

18• Legebatur Cn ^Ινωποιο ςεί^ζΟίΐ. Correxlt iam Reizius. 

20. Pro vulgato, νόμο5 βεβΧι!\αται ΰδηΒ, fcripii, vόμos μεμί- 
Anra/ dotaijs. Νόμοχ doio-/js, ut alibi ο'ιμο! ct ίιμνοί aoiSy[s, Bf- 
βλν,μίνοί recte in μεμε'λ.ν\μίνοί mutant in Alclepiadae epigr. i5. 
Caeterum boc loco piaftuli, quod mutationem miaimam require- 
bat. Aliocjni polJQt etiam iic fcribi , νόμοι μεμεΧήατ dotovis, 
elifa dipbthongo, ut 111 ίΙι^ύα.τ Iliad. IV. 248• iVar Od. 11. 405. 

VI. 307. 

26. Vulgo Κυν&οί igos. Scripfi Κύν^ου ogos cum Holitenio 
ad Steph. Eyz. tum, quod infra bic poeta Y^m^os dicit mafculi- 
no genere, tiim quod Homeri ufus genitivum cxigit. Sic "iJjji 
ojfa, oqos K-jX'Ky\vy\s, Tv[^{iy\s , Μαλειάοιν , ΤΙαιςννισσον , Avroxav>ji• 
Nec repugnant, li recte imerpinigaiitur, OdyiT. IX. 21. h δ' 
cgos αύτγ,, 'Sy.^iTov είνοσίφυλλον, agntgtitis, et XIII. 35 1• to-jto 
όέ Ν)}ζ><τόν ^(sriv, ogos , ααταείμενον vXvj. Stepbanus Byz. quldcra 
Cynthuin %a) 3>)Xuxws iiai ούάετΐζΜ! dici fcribit, fed quuin non 



6 Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛίΙΝΑ 

t^^st χι-ρσον^ XiyVTevoioti; άνέμαισιν. 
evd'eu ατορννμενος ττχσιν ^νητοΐσιν άνιχ,σΰεΐζ, 
f f il• 

οΟ οσσονζ ΚρτιΥη τ έντος 'ΐχι-ι κχΐ όημος Άβ'ηνίίΰν 
νήσο ; τ Αΐγι'νη , ναυσίκλείτη τ Κΰβοια, 
Α/να/, ΤΙειρζσί'αι τε , «ai άγχιχλη ΥΙεΐΓχρη3Ός, 



irveniatur neiitro genere dictum , |)raplpr liunc Ιι^τηη'ι lofum, 
q)ii nihil probat , niafciilino aiitcm gonerc faepe ilicalur, quod 
iugero Steplianum non potuit , liuiic icilpllffe v.a\ ^νί'λυ%Μ5 xai 
ugaiviyius credidenm. 

29. Quis liic ordo narrationis eit: %\^sv ατιοςνύμίνοί τιΰσιν 
9]/y,Totefj άνάσσείί, οσσουί Κζίητνι itiTos ^χί< et aliac urbcs : τόσσον 
"in woivovact ίκν^βόλον 'Ϊ-λϊτο Λ)ΐτω? Fruiira excufantur, quac moii 
epicorum poetarum prorfus repugnant. Itaque, ut olim iam fa- 
tiendum dixeram, lacunae iigniim pofui. Poeta haec ilc retule- 
rat : Latona, y4pollinem paritura, acliit, oaisovs Y>^qy\Tv\ ivrcs ίχ(ΐ. 
Enumeratis illis urblbus, ut apte continuaretur oratio, repetiit ea, 
quae tot interlectis veriibus e memoria auditoribiis elabi, potue- 
rant, τοααον ίτι ωδίνονσα ΐ*ν\βό\ον 't%tTo Ayiru. 

30. Legebatur Κ^ητιη ivros ΐχει ■χα) δνιμοε 'A^jjvJv. Scripfi 
Κζνιτνι τ, ob liiatum : vide ad Orph. p. 728• tum ^A^vfvio)^, ut 
epicorum ufus poftulabat. \ ide Porfonum ad Odyff. 111. 278• 

32. Qui Aegas liaud dubie Euboeae urbem efle dictiiat, non 
reputavit, Euboca cominemorata miriim effe urbem eius infulae 
addi, Rectius fortaffe infula.m Eiibocae vlcinam, Hefychio aliis- 
que auctoribus, intellexiiTet. Sed credjblle eit, Achaiae oppidum 
dici, memoratum Homero Iliad. \1Π. 2o3. Vlde Strabonem 
P• 385• feq. (5gi. feq.). ΆγχιάΧν^ non opus eft ut muteUir, fi 
oppidiim infulae Peparethum, cuius mentlonem Stephanus Byzaii- 
tinus fecic, iiitelligas. Sic infulam ct urbem confudit Sopbocles, 
Tvis αμφιάΧου Σαλαμίνο$ έχων βά^ξον αγχιάλου. 

35• Autocane Aeolidis eft. Nec nomeii corriiptum elTe affir- 
maverim, licet faclle fcribi poffit, ^a) αντα Kavtjs ogos αΐηΰ. 
1'hocaeae emm Cana e regione eXt. Scd potuit A^roxavjj vel 



J. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΛΝΑ η 

Θρη'ί'κ-ίος τ Άδ'όϋΰς , κχΐ Τίηλι'ου άκρχ 'AxpTjvci, 

ΘρηΙ'κίτι τε Σ,χμοζ, Ίίης τ ορεα σηιόεντχ^ 

"Σκύρος, κχϊ Φύκαιχ, κχι Αΰτοκχνης ορός αίττύ, 35 

Ίμβρος έϋκτιμένη, κχι Αημνος οΙμιχ3'χλόεσσχ, 

Αεσβος τ ηγχ3'^η , Μχκχρος β$ος ΑΙολίωνος, 

καΙ Χίος, ή νήσω•^ λιτχρωτχτη είν άλΙ κεΐχχι. 



iiions vocari, ut ab regione Canaea, vel pars montis, ut ab aliis 
partibus fecerneretiir. Strabo p. 615. (914) tiT iv ΐ-κατον στα- 
6iots yj Καν>;, το α•^τα7ςον ακρΜΠ^ξίον τω Λίχτω , χα) ηοιοΰν τον 
Άόςαμνττιη^ον -χόληον , ού /xigos ν,Λ) ο Αα'ίΤίχόε ίβτι. Κύναι Jl 
τιοΧΐχνιον Λο-χζων rJv tx Κυνου , χατα τα άΐ(ρα rjji Λίυβου τά 
νοτίύτατα , nsifAtvov ΐν τγ Κανα/α ' αντ*ι δί μίχζΐ των 'Α(>γίνουσ(αν 
otiiytsi ■Aoi ry.s υπις-χ!ΐμίν>^ί angas , vj-j ΑίγΛ rivis όνομύ^ονσιν 
όμωννίΛίΛΐί ΤΜ £Ί»)ω' όίϊ 6} μα-Λ^ωε r>)v oiVTsgocv ^υΧ'Καβη]/ ίχφίζειν 
Α\γα.•ι, MS ακΤίϊν χα< ας'χαν' οντΜ γά^ -χα) το o^os όλον ^voua^tTO, 
6 νΖν Kavijv ν,αΐ Kavots• Χίγουαι. Aduit mox : νατίζον όέ αΰτο το 
οί%ζΜΤηςιον A'r/st xfxA>jj5a/, us Σατιψω φ^νι , το os λοιπόν Καν»/ 
5(34 Kctva/. Adfcripfi haec piopterea, ut appareiet Aefageam non 
cffe Aegam. 

36. Legebatiir "ϊμβζοε τ ίν%τιμίνγ,. Delevi copulam. Sera- 
per enim Homenis ίνχτίμενοί, pariter atque in plcrisque vocabu- 
Jis itJ ante tluplicem confonantem habentibiis , et in iirjyjros, 
ίύσβΐλμοί , έϋμμΐλί*\! , ac proprio nomino Έύσΰοιςο$, Quaedam 
rariora tliphlhongo non foluta occurrunt: tvnqviaTos Hiad. XVIII. 
471• εΰπζυμνοί IV. 2/(8. ειιστζωτοί hymn. Ven. 158• Alla va- 
riant. Slc ευδμν\τοε Od. XX. 302. εΰξεατοε Iliad. XVI. 402. 
εΐιφζίαν XV. gg. εύφραίνειν XVII. 28. XXIV. 102. Od. II. 311. 
ίύφζοσύνΐή IX. 6. X. 465. XX. 8• εΰφζαβΪΜί XIX. 352. alibi fo- 
lutam diplitUongum habcntia. Alia deniqiie corrupta funt, vel 
«;eite dubia. Od. VII. 97. pro λεπτοί ενννιτοι legendum λεητοΊ 
ευννν^τοι, quod viiium etiam Iliad. XVIII. 596. fublatum eit. 
lliad. XXIII. ii^,. σείζάβ τε πλίχτα^ fuiffe pro sstgas τ ευπλέ' 
%Tous, coniifias ex Od. XXII. 176. 192. E-HaKOTCos in bymtt. 
Ven. iCg. male erat pro ivaxoTtos. 



ϋ 1. ΕΙΣ Λ Η Ο Α Α Χ2, Ν Α 

ττχητΰίλόείί; τε Μ/^:ί,", «λ; Kwfiyjcoy άκρχ ηχρηνα, 
4^ κλ; Κλαροί ulyXTjaacx, κχί ΑΙσα-γίης ορός ίχ-Ιττύ, 
ΗΧί Έΰίμος ύ^ρηλη, Μυκάλης τ αϊττεινχ καρψοί, 
Μίλητος τε , Κο;•;^ τε , τόλις Μερόττων άν^^ρώνων, 
V.UI Κν/ίοζ αΐνεινη , καΐ Κα^ττα^Ό? ηνεμοεσσα, 
Νίί|Όι; τ , r-iai Πα'^ o^ , 'Ρρ/ν^Γα τε ττετρηεσσχ. 
•4^ τοσσον ετ ωόινουσχ εκηβολον ΐκετο Αητω, 
ε'ί Τι: οι yxikicv υίεΐ' ^Άοι οΐκιχ -3'ίσ•3'χι. 



3.9• TlamctXosis , οίϋΠηπί figniriralus vocaliuliini, (•μιιιηι fit a 
τταλλί/ν deductuni, quod eft crifpare, Lorqiicie, vldeiur loituofuin 
ilgnliicare. Hinc viarum eft et monilum et infularum epidieton. 
Et infularum quideiu a mulliplici liitoriim flexu. 

4i. 43• De Snmo iic loquitur Sliabo p. 457. (701) ut etiain 
nomen Homero notiim fiiiffe indicet. Cnidum autein quum Idem 
P• 653. (965) vso)Tiqofj rJv νφ" Όμ^ςον Χεγομίνων vocat, non 
Homero, led iis, qiiae is de Heraclidis retulerit, recentiorem effe 
fignificat. Haec monere viJum eit propter illa, quae Malthiae iii 
prolegomenis ad animadveiiiones in Homeri hymnos p. 22. 
disputavit : quae omuis disputalio .argumentls nititui• valde in- 
finnis. 

4(S• Libii vftr. £i' Tis aoi γαιί^ν νί(7 ^ίλΐΐ. Cod. Parif. Α. 
ti T4S <soi yatuuy. C. fi τα yataoiV' B. eV Tts ot γαιάων. Varie 
correxerunt viri docti. Equidem fcribendum piiteni jV r/y oi 
yoiiiwv ϋίλοί v7i οΙν,Ιίχ ^ia^at , non tam quod in antiquo poeta 
Oix/ce brevem vocalein praecedcre ροβυΐβΐ, quam quod in iormis 
&ελί<ν et vist ^haereo. Tif? quidem duabus fyllabis vereor ne 
nusquara dixerit Hotnerus, Nam lliad. XVllI. 144• 458• XXI. 34. 
XXII. 362. Od. XI. 272. iibl eit υΐΐ'ί ίμψ, υίεΐ TlgtafyiOio, ν'ίίϊ lx>j- 
βό'λ,ί^ , vlft, ό δ'• vix poteft dubitari qiiiu νϊϊ reponendum iit, 
quod etiam Iliad. XXI. et XXU. in variis lectionibus eit, licet in 
priore loco fcboliaftcs ν'ιεΐ tueatur. Recte vTi pro vlu editura 
Od. XIV. 435. in iine νειΓιιβ. Corripi prlorem fyllabam po- 
tuiffe docct iic idVirpatuni vios Hiad. \Ί. 130. et alibi. Timi 



Ι. ΕΙΣ Α 11 Ο Α Λ Λ Ν Λ ,) 

eti όέ μχλ ίτ^ομζ,ον κχι έ$εί$ί<τχν, ουόβ τις ίτλη 

ΦοΤβον όί^χσδ'χι, κχΐ τηοτί'ρη ττερ έονσχ' 

TTp/u y ότε όη ρ έττΐ Δήλου έβησετο ττότνιχ Aj/tw, 

y.Xi μιν χΜειρομένη Ιίττεχ ττερόβντχ ττροςήυόχ ' 5θ 

Αηλ , ει yxp 3: έδ'^λοις ί'άος εμμενχι νιος εμοΐο^ 
Φοίβου Ατ:ολΧί•:νος, ^ίσ-'^χι τ ενι ττίο^χ v?/oV. 
χλλος 6 οίιτίζ σΆ'ί itod' ά-^ετΣ'.ι^ ουάε σε τ/σει, 
ουό' ευβί -yj σε γ' t7scd'xi οί'ομχι , ουτ ευμηλο-^, 



i%i\tiv 11011 θίλε^ν, cplcum eft : de qna re aliquul fenllffe ΓιιΓρί- 
ceris SchrailLriim nd ΛΙιιΓααιιιη ν. 2ig. In Odyff. XV. 3'^• "''' 
etli folet oTTt ^iXouv, Ariftaidmm le^iffe οττ έΆίλοιεν oblcrvat 
iclioliaites apud rorioiium. Kec vitlo carere piiteni illucl Λ])ο1- 
loiiii llliadli II. guo. * 

01.3 ίΤί μίΜνάζίίν ^ίλον ΐμ,τιεδον^ 
Qni fortarfL' r<iipilt, 

01,6' ίΓ< μιμνα^ειν aSsv '/μπεδον. 
5Γ. \'uIgo ίί γάζ κ' ι^ίλείΐ. Λΐϋ aliter correxenint. Νο- 
νίΙΓιηιιΐΒ edilor ^ ag χ' t^iXoiS ex Odyff. XVIII. 5,56. ξεΐν yj a^ 
%' ί'Άίλοί5. Rarus hic liiatus. Praeter illum Odyffeae locum noa 
nili ^ u() r< apud Honierum lliad. XIX. 5G. Od. XX. 166. et 
όη ά/ Od. VI. iio. \ II. 18. X. 275. obfervavl. Sed recte vul- 
go , niodo reponaliir optativus. E* enim optantis eit fimulque 
hortantis, iit Iliad. X. iii. XVI. 55g. XXIV. 74. Od. IV. 388- 
Ncc particidam oih avcrfatur haec loquutio: Odyff. XV. 644. 

Ύ)ήλεμαχ, εΐ yiq xiv aw πολύν χζόνον ^vSa^s μίμνοιε. 

Haec partlcula apud Ilomerum non, ut aj)ud receniiores, comes 
oft optativl alioriimque modorum in certis quibusdarn loquutio- 
nibus, fod fola pcr le additur, ut dubltatioiicra aliquam indicet. 
Haec obfervatio patct latillime, magnamque coiiftituit Homcricae 
oiationis ab rccentlorl diiferentiam. 

54• Ένβου! , oiniffiini a lexico^rapbis praelcr Scapulam, nc- 



ΙΟ 



Ι. ΕΙΣ Λ Π Ο Λ Λ Λ Ν Α 



55 ού$£ τρνγψ^ οίσεις^ οντ ccp ψυτκ μυρίχ φύσεις. 
αϊ &έ % Άτΐόλλίανοζ euxhyov vrjou {:'χ^σ'3'χ, 
οίν3'ρϋθτΐθί τοι -τΓχντε; α^/ίνησουσ έκχτομβχς, 
evdOci' ΰ-)'ειρόμενοι ' ηνίσση όί τοι άσττετος αΐεί. 
[βηρον κνχζ βάσκοι σί, ■d'eoi Μ %έ σ αίεν ί-χωσιν 

6(> χειρο; ατ αλλοτριης, έζει οΰ τοι ττΐχρ υττ ού^ας.'] 

'Xi$ φχτο' χοίΐρε 68 Αηλος, κμειβομ^νη 6s ττροςηυίκ' 
Αψοϊ , κυ$/σΤ7] 3'ύγατερ μεγχλου Κοίοιο , 
χστΓχσίη μεν 'dyLoye yovTjV έπατοιο άνχχτος 
δεξχίμψ' αινως yoip έτ-!]Τυμόν εΙμι 6νς7]χηζ 

65 dvSpci^iV' ώ$ε 6έ %εν νεριτιμήεσσχ -γενοιμην. 
αλλχ τόίε τρομεω, AtjtoI, εττος , ουόέ σε κευσΰϋ ' 
λίψ yxp τινχ ψχσΐν xτxσ^'uλov Ατολλωνχ 
ίίσσεσ^'χ^ μέ^χ 6ε τΐρυΤΆνευσίμεν α^'χνχτοισιν 
}ίχΙ ^νητοΐσι βροτοΐσιν έτι ζεί^ωρον ά.ρουρχν. 

'JO τψ ρ' xtyiv^ όείόοικα κχτχ (ξΐρένα %χι ηχτχ '%μον, 



fcio an ηοη occurrat alihi. Vulgo Ipgebatiir σε ίσεσ^οΐί et oud' 

50. De lioc veifu virle praefatlonem. '^Av omlfit Homerus 
Illad. II. 340• V. 303• -^• 247• 557• -^^'• 45- XIX• 32i. XX. 
427. XXI. 274. XXIII. 151. XXIV. 2t3. Odyfr. III. i,ig. VU. 
314. XI. 103. XII. 77. XIV. 123. XVI. 386. 

64. £^vs*ix*is non eit de mala fama intelligendum, fed ilgni- 
Ccat odiofum. Id quum alibi belli epitheton fit, poffet quidein 
de arraorum itrepitu accipi, cjuae prima ijgnificaiio eit, niii re- 
pugnaret ίαΐνατοί ίϋί>ίχ>ίί Hiad. XVI. 442. X\ III. 464. XXU. 

180• 

71. Edd. vett. άτιμνί^γ,• Codd. Parif. drt^visots•. quod cor-. 
rectoiis eft, ii vera funt, fpiae \n pracfallone Indlcavi. 

78. Codd. Parif. oi%ioL τιοΐί^αονται, ixajri τε φΰλχ vsTroviuv. 



Ι. ΕΙΣ ΛΠΟΛΛΛΝΑ ιι 

μη, οτότχν τί irpLoTOv 'β^ φάος ηελιοιο, 
νησον οίτιμησ^, tirstT] κρχνχηττεόός εΙμι. 

έ'νθ"' ί'αέ μ,βν μέ'^Ά κυμχ τί,χτχ κρχτος χλις χΐεΐ 

κλνσσβι ' ο 6' χϊΧψ yxTxv αφίξετχί , η κεν χόι^ ο/ «5 

τεύξχσ•9'χι νηον τε κχΐ χλσεχ όενίρηεντχ. 

τονλυττοίες ό iv εμοϊ ■δ'χλχμχς, Φωκχί τε μελαινχι 

οΐκίχ ττοιησοντχι ακηίεχ, χήτεΐ λχων. 

αλλ' ε'ί μοι τλχι'ης γ£ '3'εχ μί^χν όρκον ομοσσχι, 

έν•3'χάε μιν τρωτον τεΰζειν ττερικχλλεχ vtjov, 8θ 

εμμενχι χν^'ρωτΓων χρηστηριον, χυτχρ εττειτχ 
* * ¥ 

TtuivTai; έττ <χ.ν3'ρύ)7Τους, έττειη ττολυίϋνυμος εστίν. 

'»Ω.ς άρ' εφη ' Αητω όε •δ'εων μεγχν Όρκον ομοσσεν ' 
Ίστο) νυν τχόε yxL• κχΐ ουρανός ευρύς υτερ3'εν, 

TiXi το κχτειβόμενον Έτυγος Ι^ωρ, ος τε μ.εγιστος S5 



gi. Poft hunc vprfiim lacunae iignum pofui. Nam Ttdvrcts 
tn ay^gunovs fic intuUigpre, ut oraculum dicatiir omnium liomi- 
iium communc fore , ineptum efi , praegrerfis verbis , ΐμ/Λΐι/οίΐ 
αν&^ωττων χ^γ\<}τν\ζΐο\ι. ApoUo aiitem Π putaretur iuberi, coiulito 
oraculo, alias gcntes invifere, non Γοΐιιιη omiffio verbi Vrco pror- 
fiis ab Homerico ufu abhorreret , fed perabfurde etiam diceretur 
TfavTas ίπ dv^gMTtous. Id Homerus vel eius imitator dixiffet, 
OTinifl μίν yigaoitj ^νμόί rt TifXfvtt , ut Iliad. XIU. 784. Od. XIV. 
517. XV. 338. XVI. 81• XXI. 342. Itaqiie huiusniodi fenten- 
ti.im excidifle piito : ac deinde jipollinis claritatcm fainn pcr- 
vcnlurnm cjfe ad omnes homincs. Hanc fiifpifioncm iirniat iimi- 
lis locus Iliad. X. 212. (v. etiam Od. I. 298•) 



la Ι. ΕΙΣ ΑΠϋΛΛΛΝΑ 

ορ:ίος, SeivorxTOQ τε τέλει μακχρεσσι ^εοΐσιν ' 

ή y.7j-j Φοίβου τ^όε d'vx$-/jQ 'έσσεται αΐεΐ 

βύΰμο; y.xl τεμενο;, τίσει de σέ γ εζοχ^χ τταντα;:/. 

Αϋτχρ έττεί ρ ομοσεν τε, τεϊ.ευτησεν τε to-j Όρκον, 

go Δ^λοί μεν μάλα χχΐ'ρε yoi /φ έκχτοιο άνακτος. 
Atjtw ό έννημαρ τε τ.χΐ εννεχ νυκτχς Χίλττοις 
κόϊνεσσι τέταρτο. '9'εχι ί εσχρ ivd'xL• τχσχι, 
οσσχι χριστχι εχ<τι, Αιωνη τε. Ρε/;; τε, 
Ίχνχί'η τε Θέμις, ηχι κγοίστονος ^Αμ(ξ!ιτρίτη^ 

9^ χλλχι τ xdOivxTxi, νοσ(^ιν λευκωλένου "Ηρης ' 
[_ήστο yxp εν με^χροισι Αιος νεφεληγερέτχο.^ 
μοΰντ] ά' ουκ έζέτυστο μογοςτό^ιος Ειλεί3'υιχ' 
7] στο yxp χκρα Ολυ,ατΛ) ντο %ρυσέοισι νέ^εσσιν<, 
"ϋρης φρχίμοσόν^ λευκωλένου, η μιν ί'ρυκεν 
ΐοο (ζηΧοσυντ^, οτ χρ υίον χμυμονχ τε κρχτερον τε 
Λ;;τω τέξεσ3'χι κχλλ'.τλοκχμος τοτ εμελΆεν. 
ΰί'ί 6' Ίριν τρουτεμ-^χν έϋκτιμένης χτο νήσου, 
αξέμεν Κίλει'3'υιχν, ντοσχόμενχι μέγχν Όρμον, 



87• Viilgo αϊί'ν. Recte Eaincfius αΐΐί, ut in fine _verfus. Vide 
praefai. ad Ur})h. p. g. 

g2. Vulgo 'ί)/6ο'^ι. Poilulante epicorum ufu fcnL•enclum erat 
iv&uiJf. Deberent taJia tncite corrigi poffe. 

g/j. Miror iiimis doctum videri potullTe, fi Tliemis ab urbe 
Ichnis Ichnaea vocarctur. Immo doctum effet, ii ab inveiti- 
gando. Practerea Homerus neque cpilheta philofophiam redo- 
lentia habet, neque invrftlgatricem ΙχνΛΪψ , fed alio et quidem 
oompollto vocabulo appellatuius fuiifct. Ab urbe iioaiinatani 
faiis tucmur, quiis iam Ilgtiiius conimcinoravir, 



Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ι3 

^ρυσε/οισι λυοί'τιν isputycv, ivvexirrjxuv. 

νόσφιν 6' ηνωγον ηχλέειν λευκίΆ^νου Ήρης, ιο5 

μη μιν βττειτ ίτεεσσιν αττοστρέ•^ειε•^ ΐουσχι/. 

αυτχρ έτει τόγ άκουσε ττοίηνεμος ωκίχ ΙΙρίζ, 

/3?7 ρχ 3'έειν, ΤΛ%έωι; 6k 8ιψυσε τχν το μεσί]γύ' 

ccvToip fcVe/ ρ' ΐκκνε d'suu εόος, αίτυν Όλνμτον, 

civrai οίρ ΈίΙλεί^υιχν αττ' εκ με^ΰροιο '^ΰρχζε ι ίο 

εκττροκχλεσσχμ^ιιη 'έττεχ τττεροεντχ ττροςηυίχ, 

ΤΓχντχ μχλ ως ίτΐίτεΧΚον Ο^υμ-πιχ 6ο)μχτ 'ΐχουσχι. 

τ^ d' χρχ ^νμον ίΐτεί3'εν ε•Α στη^εσσί φιλοισιν. 

βχν 6ε ττοσίν , τρηρί•:σι ΐΐεΧειχσιν ί^μχ^ ομοΐχι. 

εύτ tVi Αηλου tpxrjs μογοζτόκος ΈιΙλεί^'υιχ, Ιΐ5 

$7j τότε την τόκος είλε, μενοίνησεν ίέ τεκέσ^'αι. 

άμφϊ ie φοίνικι βχλε ιτηχεε , γοί^α ό' ερεισεν 

λειμωνί μαλχκω ' μειόησε όε yxi" νχίνερ^'εν ' 

έκ ί' εβΌρεν τρο φόωςάε' •3'εχί ό' ολόλυζχν χττχ^χι. 

εν^χ σε, ηϊε Φοίβε, •^'εχι λόον vSxTi κχλω ΐ2θ 

ά^νχς κχι κχβ'χρως, στταρ^χν 6' εν Ο^χρεΐ λευκώ, 



Hjif r' Άζγείνι , %α} 'AXaXyto^svyils Ά^ψι^. 
Ampliitrltae epitheton eft cx Od. XII. 97. 

iii^Ts', ά μυςία /SoVxfi άγάιτοΜΟ! Ά/Λφιτζίτ!^. 
lo/j. Vulgo ifqy^hov , correciuni a Larneiio ct Ugcnio ex 

od. xvm. 295. 

116. \ ulgo r>)V τότε 6^. Emendavlt Ilgenius. 

Iig. Operarum errore, ojnnor, in Wolfiana etlltione eft y.(l- 
J»jffe T£ : quae Π effet omnium libiOiiim lectio, coriigi tlcbcbat. 
Servarunt tamcn recentiflimi editores. At cdd. vett. oinnes et 
i[)fa Eiueftina recte (Λίίδη^ε dL 



ι4 Ι. ΕΙΣ Α η Ο Λ Λ Λ Ν Α 

λετΓτψ, v^yxTbM ' ττίρι όέ χξιυσεον στρο^ον ψιχν, 
cvS' άρ Αττολλοΰ^χ χρυσα,ορχ d^^axTO μητνρ, 
αλλχ Θι-μις νίκτχρ τε nxl αμβροσ/ην έρχτεινην 

ιζ5 cid'xyxT7^crj χερσίν έττηρζχτο ' χχΐρε όε ATjruf 
ουνεηχ τοξοφοροι/ κχΐ κχρτερον νΐον ετικτεν. 
uvTccp έτείόη Φοίβε κχτε'βρως άμβροτον ε1§χρ^ 
ού σε γ εχειτ ίσχον χρυσεοι aTpo(po{ χσττχίροντχ^ 
οΰόε τι όεσμχτ ερυηε , λΰοντο όε ττείρχτχ τχντχ. 

ι3θ αυτίκχ 6^ ud'xuxT:^ai μετηυάχ ΦοηΒος Άττόλλων' 
Eij/ /«ο/ κί^'χρίζ τε φ/λη ηχΐ κχμττυλχ τοζχ, 
χρηΰΐα 6' χν•3'ρίατοισί Αίος νημερτέχ βονλην. 

'i2i είττων έβιβχσκεν έττΐ χ3Όνος ενρνο$εή]ς 
φοΤβος χκερσεκόμης έκατηβόλος' χΊ ό' χρχ ττχσχι 



Ι29• Praetuli βίαματ sgvjis, ut elegantius, ilve conitructionem, 
five fomim fpectes. Codd. Parif. όεσμά σ', Nec όίσματ eit in 
Florentina, Aldinis, et Ceph. ied όεαμάτ• ^εσμά non ej[t apud 
Homeruni , nifi in hymnls. 

133. Vulgo από- Emendavit Mattliiae. 

iSg. Edd. vctt. ws υτε ζ>ίον. Codd. Parlf. et Mofc. us οτε 
τε ςίον. Barnefiamim efi, us οτε rt giov, receptum al> aliis. *Av- 
&f7v femel eit apud Homerum, et qiildem de lanugine barbae, 
Od. XI. 3rq. Si αν^εΐν exquifitius effet pro hymni aetate, quid 
verbo ^αλλί/ν in Homero effet faciendum? 

142. Vulgo άλλοτε δ' αϋ Mviaovs. llgenius βν yyi^ovs, ut ego 
quoque correxcram. Particula abeffe rniUo modo poteit. Cae- 
terum quum coniungi νιτιειςοε et vijjo; foleant, nec cauffa iit, 
quare folas infulas adiiffe dicatur Apollo , ad Vigerum p. 718. 
iicut etiam Ilgenius fecit, avsgas de tena cominenti, ut apud 
Pindanim 01. VI. 15. intelligendos cenfui, et adhuc cenfeo. 
Non disfimilis eit Aefchyli losus in Pciiis v. 949. 



Ι. ΕΙΣ Α Π Ο Λ Λ ί1 Ν Α ι5 

•9'χμβεον ud'uyarxi' χρυσγ 6' οίρχ Αηλος κττχσχ 1 35 

[_βεβρί3'£ΐ, κχδΌρωσχ ίλιος Αητονς τε ^ενέ^τλψ, 
γ)]3'οσΰ'^η, Ότι μιν •3'εος εΐλετο οικίχ 3'εσ3'χί 
νησί-^ν ηττείρου τε , φ/λησε όε κηρο3Ί μχλλον.'} 
ί/ν-^'ρ/σ', ως οτε τε ρίον ουρεος χν^εσιν ύλης. 

Αύτος ά' χργνρότοξε, χνχζ έκχτηβολ Άτολλον, t/jO 

άλλοτε μεν τ εττΐ Υ^ν^ου έβησχο τχιττχλόεντος, 
άλλοτε d* αν νήσους τε ηχΐ χνερχς ■ηλάσκχζες. 
τΐολλοί τοι νηοί τε :ιχϊ χλσεχ άευίρηε^τχ, 
ΤΓχσχι όε σκοταχί τε φ/λχι κχί ττρωονες άκροι 
υ'^ηλων ορέων, τΐοτχμοί 3"' «λαίε ττρορέοντες. ι4^ 

α,λλχ συ Αηλω, ΦοΓβε , μχλιστ έτιτίρτεχι ήτορ, 
kV'^x τοι ελκεγ/τί•:νες Ίχονες ηγβρέ•3Ό)/τκι 



r\iju τοι χα) πανόδυ^το-ί 

λθίοπα3>7 τε σεβίζίΛν 

αλίτυηά τε βάςν^ 

noXtws yivvai 7!ενΆητ/Ιςθ5- 
«Scio lianc, raetro itiOphico arguente, conupta efTe. Non puio 
lanien vilia eile ciusmodi, iit euin locum hlc in exemjdiini tralii 
vetent. Scholiaftes MS. Guelferb. ΐ^γουν us 7sqMy\v εύφηΐΛουν σε, 
ούτω )(α< Τίανόίυζτον vCv μίλοε τιι/λΦμ 7ifv&ijr>7$>of , σεβίζων *α) 6iix 
^^yivoii τιμΰν τα λαοπα^ίί κα) αλίτνηοι βάςνι t^s τιόλεωί, τουτί- 
tjTi τα, dv χίςοΜ jcai &aAarrvj toIs ΠΙ^>σα«ί συ[Λβάντα. 

ιφ. Hunc et qualuor fe(juentes veilus affert Thucyditles 
III. 104. in cuiiis libris magna eit nec temere negligenda varie- 
tas. Et in hoc quidem verfu ita habent Thucydidis codiccs : 
βλλοτί vel αλλ' ότε Δ>;λω Φοϊβε μάλίστά γε ^υμον ίτίςφ^*\5. 
Vt aliae;in his codd. lectiones , ita haec quoque ex interpreta- 
lioiiu oita vldetiiiv, quaudoquidem in cod. Mofcov. cTt ίττιτί^ηΐ» 
i\To^. 



ι6 1. ΕΙΣ Α Π Ο Λ Λ Λ Ν Λ 

κντοΤ^ συν ττ^Λ^σσι ηχι aioonji; α?ίθχοισίν. 
ο'ι 6t σε ττνγμχχή^ τε και ορχη^^μω κχι cioioy 

ΐ5θ μνησαμ.βνοι Τίρτουσιν , Όταν στησανται αγωνχ. 
(puoj }ί α,δ'ανχτους %αΙ αγηρως ίμμεναι a/e/, 
ος τοτ βττχντιχσει , οτ ΐχονει; χσροοι ει&ν 
ττχντων yxp κεν 'ί^οιτο χχριν, τέρ-^αιτο ck '^υμίν^ 
άνίρχς τ εΐζορόων , κχλλιζωνους τε γυνχϊκχζ, 

ΐ^ν) νηχς τ ωκείχς , ηά' χΰτων κτήμχτχ τΐοΧΚχ. 

ττροζ όε, ToSa μεγχ &Λυμχ, οου κλέος ουχοτ ολείτχι^ 
κουρχί Αηλιχάες, έκχτηβελέτχο ■3'ερχτνχί' 
χΐ τ έχει χρ ττρωτον μεν Αττολλων ύμνησασιν, 
αύτις ό' χύ Κητίά τε κχΐ ' Αρτεμιν ιοχεχιρχν 



ι48• ^'ulgo avTOis συν τιαίόεσα xai χΐόοΐγ,! αλόχοισιν. Atl 
Vigerum ρ. S^5• correxeram αύτοΐσιν τιαίόεσσιν. Perraro enim 
cvv additiir, ut Iliacl. XIV. 4g8. άπη^αξεν oi χαμα^ε «'-'"ί "^^ 'f*J" 
Ajjx^ ^ag>1, qiiotl lliail. XX. 482• iine paiLkula tlichur, rijX' αντζ 
τζιίλ^ικι yiagyj βάΧε, Et IX. ig4• at^Tvj συν φόςμιγγι. Λρικί Tliucy- 
<liclem eit in imo libro avrols <svv τεχίεασί γυναιξί τε aiJo/jjff/v, in 
plerisquc aiitem σνν σφίσι vel σψοισιν τε-λίεσσι γυναιξί τε σ>>ν vel 
σ^ν ε'ί άγυιάν vel αγνιαν. Quod ίι veiba poetica ab liis, quae 
poffunt interpretum ei£e, tliiihixerlmus , verfiim habebimus ele- 
gantiflimum : 

cvv σφοίσιν τε^ίεΰσι κα< αΐόοίγε αλόχοίσιν• 
Homerus lliad. 1\ . iGa. 

συν 'ΐφγ,σιν κεφαλ-^σ* γυναιξί τε χα) τεχεεσσιν. 
Relicjuas lectiones ex liac fere paraphrafi 01 tas fufpicere : συν 
To7s αυτών παισ) γυναιξί τε ajjv ^s αγνειαν. Nolui tamen vulgatam 
lectionem mutare, qiiae ab aliqiio ιΙκιρΓοιΙο profecta effe potuerit. 

i4g. Ό?χ»ί&/Λω vulgo , et lic umis cotlex TIiuc}didis, cuius 
leliqui libri οςχν\<ιτύϊ liabent. Hoc iiefcio an pracferendum fit. 
Qiiamvis enim uiraque forma et jiroba iit et Honieiica, folent 
tamen epici poetae jcpetcndis Homcii veriibus vel eorum par- 



Ι.- ΕΙΣ ΑΠΟΛΛ^ΖΝΑ \η 

μνησΰίμΒνχι, ανίρων τε τταλχι^ν ijoe yvvxr/.iov ι6ΰ 

υμvou κεί^ουσιν, d'ikyov(7i 6e φυλ' χν^'ρωττΜν. 
ττχντίύν d* άνβ'ρώττων φωνχ; κχι κρεμβχλιχστνν 
μιμεΐσ3' ίσχαν ' φχι'η 6έ κεν χυτός εκχστος, 
φ^έγγεσβ" ' οίτω σΦιν ηχλη σννχρηρεν κοι$-/}. 

'Αλλ' xyed-\ ίληκοί μεν Άττόλλων Άρτέμιίι ξύν, i6c> 

χχιρετε ό υμεΐς ττχσχι ' έμεΐο όε κχι μετοττκί^'εν 
μνησχσ'^" , οττοτε %έν ης έττιχ^Όνίων χνΒ'ρωτΓΟίν 
evd'xa χνείρτιτχι ζεΐ'νος τχλχιΐείρ;ος έλ^Όύν' 
ω Hovpxii Τις ά' νμμιν χνηρ ηόιστος xoiiMU 
ένβ'χίε νωΚ&ιτχι, κχι τέία τέρτίεσ^'ε μύλιστχ, \ηο 

υμεΤς S ευ μχλχ ιτχσχι υττοκρίνχσ^' εΰφημως ' 



ticulis delectari. Atqui 6gxyjjrv7 τία) αο(δ>ί ^^ Od. VIII. 253. 
XVII. 605. 

150. Lnterpreti debelur lectlo χα^ι^τΰσιν vel xa^iVw^iv vel 

i5i. 152. Hos verfus iam prldem eodem modo emendave- 
ram, ut eos edidit Ilgenius : quorum fi unus eiicitur, cur fervetur 
uUus? Vulgo ; ot τότ έηαντ'ΐΛ αειό τ 'Idovss. Tres Parif. oj J»} ror' 
inavTia fffio τ 'laovss• Cod. Mofc. οί τότ' ^ndvriaat τ' 'laovss. 

165. Verfus 1U5 — 172. aiFert Thucydides 111. 104. e cuius 
codd. receptum Ruhnkenlo auctore Ίλίηχοί μίν pro Jjj A>;r« μίν. 
Codicls Mofc. lectlo, αλλ' αγε Ayitm μίν χαΊ Απόλλων Άξτίμιδί 
ξίιν , videtur a correctore profecta eiTe. 

166. Edd. Aldd. Ceph. χαίςιτε ΰμΰε. ΔΙ ab Η. Stephano 
additum efle fcribil noviflim us editor. At iam ed. Flor. χαίρετε 
d' νμΰ!• 

ι68• Plerique codd. 1'hucyd. i'y^a<J' avfi^-r^rat TaXaniigtos 
αλλοι insX^Mv• Lectio haec inde orta videiur, quod librario , e 
culus codice manavlt, obverfarentur verba ά'λλοί iniX^Mv, ver- 
fum tcrminanria Iliad. IV. 331• 

171. Edd. Aldd. Cepb. νμεϊί fJ. Hic quoque noviiTt- 

B 



ι8 Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΩΝΑ 

τυβ^λοζ Λνηρ > οΙκεΤ 6ΰ Χ/ω έτι ττχιτΓχλοιίσσ^» 
του ΤΓχσχί ^ετοττ^σ^^ΐ:/ αριστενονσιν αοιίχί. 
"ημ&ΐς 3' ύμέτερον κλέος ο'ΙσομΒν , οσσοι/ έττ χΐχν 
^7^ ύν^'ρωτηϋν στρεφόμεσδ'α τόλεις ευνΆίετα.ϋ:σαζ' 
oV $' εττι 6)j τΐείσοντκι, έτΐει κχΐ έτητυμον έστιν. 



mus editor i' a Stephano ίπΓεηυιη dicit, qui'nihil ηΐβ ed. 
Florenlinae fcripturam repetiit. Tum vulgo Cnoitglvaa^f άφ' 
»j,wfwv, quod ex aliqiiibus Thucydidis codd. emendavit Ruhnke- 
iiius. Vitiofa leciio eit eliam apud Ariitidem in oratione xarii 
Tuv ίξοζχουμίνων vol. II. p. 409• 

173. Damnarunt hunc vcrfuin cum tribus fequenlibus edito- 
res, auctore Ruhnkenio, qui hanc animadveifionem quum aliis, 
tum Valkenario, fe probaiTe fcribit. Mihi fecus videtur. De 
primo qiiidem horum verfuuin iniuria Ruhnkeniiis, vorbis a^i^- 
στιΰουσί)! dotict) offenfus, exclamat: tua Ce lijigua prodit , ο ho- 
ne : digna liaec Junt Nonni aetate , non Hoineri. "Vfum vt-rbi 
dgiarivtiv non potuit repreliendere , quo verbo quum Pindarus, 
Aefchylus , Tlieocritus uii funt, tum ipfe Homerus , nec femel. 
Nec pluralem dotoai, quo non mitur Homerus, in mente habuit. 
Quod fi aliquid hic eit, in quo haerere potuerit, id aut in eo 
iiC pofitum neceffe eit, quod doiial dicantur dgiariUEiv, aut ad 
omnem fententiam, quae in hoc verfu eit, fpectabit. Sufpiceris 
eum in hac opinione fuiffe, in qua nefcio an fuerit Ariitarchus, 
u^iaTivstv ab Homero noii niii de hominibus ufurpari. Hic 
certe Iliad X. 306. ubi de cquis erat, 

o< χεν αςιστιν^σι ^oC-s iTti \/ν]υαϊν Αχαιών, 

lcglt, ot 5cfv dgfjToi ί'ωσι. At iani Piiidarus dixit dgivrs-jst ν6ωζ, 
ut ne ilc quidem de Noniio cogitari queat. Sententla vero tani 
parum habet offeniionis, ut inaxime convenire poetae videatur, 
ii fuorum carminum praedicet excellentiam : quod ille tam facit 
/ine iiiviJia, quam ubique iimllia dicunt Homerici heroes. Et 
quid aliud hoc verfu cominetur, quam quod in Iiis veibis 
eft, quae nemo putat fpuria effc, τε^ rtgTJta^t μάλιστα? Sed 
fortaffe gravius videbitur allud argumeiuum, quo hunc νεΓΓιπη 



Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΛΝΑ 

αυτχρ έγωι/ ου ληζο: έκηβύλο'^ Αττολλίϋνχ 
vuvtxu κργνρότοξον, ou ηυηομος τέκε Atjtm. 

ω Oivci, κχι ΑνΖί'ην, κχϊ ^Ιιρνίην ipKTsmjv, 
jixi ΜίΚητον 'έχεις, ενχλον τόλιν ίμερόεα^χν ' 



damnavit Ruhukenius. Vix enim praeteriturum luifle Thucy<li- 
dem liaec verLa, quod ad Homerum pertinerent. At brevitatii 
ftudiofus Thucydides recte omifit verfum, qui nihil eorum, quae 
demonitrare vellet, effet probnlurus. Videbat enim , id quod iu- 
dicavit rectiiJQme, eo verfu non dici de ceitamine muiico , de 
quo ipfe disferebat, ied generatim poetam laudaii. Reliquos tres 
verfus, maxime hunc, 

01 δ' tTH (J>j Ttsluovrat , ίπεί xal ίτνιτυμόν iarii, 
eiusmodi elTe ait Ruhnkeniiis, ut iiemo, femel monltus, eos pro 
Homerlcis ilt habiturus. Equldem ne in his quidem veriibus 
quid reprehendi poflit vldeo, nifi forte aliquis, quod tamen non 
poteit tuto fieri, rariorem loquutionem <3Τί>ΐφάμΒσ^α TsoXtis im- 
probet. Poterat cnim poeta dicere, avSgas αναστρ^φόμεσ^α , vel 
ίταστςεφόμιαΆαί, TsoXits τ tu vatsTauaas, ut OJ. XIII. 325. αλλ' 
οΆ.λΐ)ν Τινά ya?av άναστζίφομαι, et Od. XVII. 486. ίηιστζύΐφΖαι 
TtoXvicts. Ab illa igluir loquutione li discefferis, hi verfus, maxi- 
nieque is, qiiem maxime vituperat Ruhnkenius , eum habent an- 
tiqiiae fiinplicitatis colorem, ut ante alios pro genuinis habendi 
fint. Caeterum neminem fpero fore , qui verba Thucydidis, 
{TtXivra τον επαίνου ^s τάδε τα ί'π»), pro Ruhnkenii opinlone 
intcrpretetur. Gravius argumentum peti poffet e verbis Ariftidis, 
niii hic e folo Thucydide videretur liunc hymnum cognitum lia- 
buiilc. Is vol. II. p. 4og. iic fcrlbit : r/s- ά^ιστο! intav nott^Tyis; 
ΟμνίζΟί. tIs 6 us τιλίϊστον dv^qMTtots agiayin , vcc) t^ μίχ'Κι- 
ffra xaigovatv ; ij τοϋτό γε otai avTos vr.ig αντοϋ τΐζοείόετο. 
6ιαλ.εγόμε))05 γάξ rals AyiXiaai , na) Ματαλνων το π^οοΊμίον , ε\ 
rts fgoti' ΰμα,ί <Ρ>ίθ•<κ , ώ noCgai, ris δ' ΰμιν «v>j\' ί^διατο! αοιδών 
ί•/Άάόε ηωλε'ιται ■λα) tiui Ttgns^^e μάλιστα t νμεϊχ δ' ε-υ /^αλοί naaat 
vTToxj/vasiif af/' -/'ιμΰν, τυφλοί av^g, οΙ%ε7 ii Κι'μ ίνί ηαιτιαλοίατ/ι• 



ι8ο 



20 



Ι. ΕΙΣ Α Π ϋ Λ Λ il Ν Α 



ΰίυτος 6' οίύ Ατ^λοιο τερικλνστης μεγ" χι/άσσεις. 
ίΤίΤί 6ε φορμί•^ων Αρτους έρικυίεος νΙος 
φόρμιγγι yXK^vpf ττρος ΐΐνδ-ω ττετρηεσσα^, 
αμβροτχ εί'μχτ έχων τεδ'υύμεΐ'χ ' τοΐΌ 6ε φόρμιγξ 

iS5 Χρί^<^<^ου ντΓΟ ττληκτρου κοίνχχην έχει ίμερόεσσχν. 
εν-Β'εν 6ε ττρος Όλυμττον αττο χ^Όνος, ωςτε νόημχ. 
εϊσι Διός ττροζ 6ωμχ, ■3'εων ^ιεθ" όμηγυριν άλλων ' 
αΰτίκχ 6 ad'xvxTOiGi μέλει κί-θ'χρις κχι αοιόη. 
M-OVCxi μέν •9" χμχ ττχσχι χμεφομενκι οττι καλ^ 

IQO ύμνευσι'ν ρχ ^'εων 6ωρ χμβροτχ, ηό χν'^ρωτΐαν 
τλ'ημοσυνχς, οσ έχοντες νττ χ&χνχτοισι 'JeoTiiv 
ζωουσ χ(^ρχ6έες κχΐ χμηχχνοι, οόόε auuxyrxi 
εύρεμενχι 3'χνχτοιο τ χκος κχϊ γ]ρχος χλκχρ. 
αυταρ εϋττλοκχμοι Χ,χριτες κχϊ εν(Ρρονες 'Stpxi, 

ig5 Άρμονίη ^\ "Η/3;/ τ ε, Διός ^ν^χτηρ τ Άφροόϊτη, 



ι8ΐ• Cod. Mofc. avTos γά^ ί^ηλοίο 7!εςι•ιιλύ<:του. ACros oft 
idem. 

ι88• EJtl. Alclcl. Cepli. αντίκα α^ανάτουι , ηοη Florpnil- 
ua, in cjua eit αυτίχα ό\ (juod. Stephaiio tiibnlt noviiJGmus editor. 

200. Έν 6' αύ ex einendatione Matiliiae. Viilgo fvJ' av. 

2o8. A^^ulgo μνί^στγ,σίν, qitod iii Florentina fine iota fubfcri- 
pto eit. Lide reclo Μ)ΐτ^στ*1ζσίν alii. Ante cnim, quain quis 
^vyisTvaatv fcribat, pluralis eius iiominis erlt exemplis firmandus. 

2og. Vulgo όππόσ otvwo^fvoi. Cod. ^lofc. ότιπόταν ίίμινοί. 
Metro repugnante correxerunt us ηότε μνωάμενοε, quod male 
tueretur, qui Odyif. XVIII. 55. afferret, 

ιηόύ d' αζ ixysXascxs μετεφύνεε μννίΰτγιςε^αιν. 
IIjI recte alii libri μετεφ^νει• Scribendum videtur, cTir.OT αγαιό• 
μενοί , proxime ad veterem fcripturam. Indignatum Coronidi 
Apollinem fuiiTe conitat. Vcrbo ufus Homerus Od. XX. i6. 



Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΛΝΑ 2ΐ 

βρχ^ενντ, Οίλληλων tiri ιιχρχω χεΐ'ρχζ ί'χονσχι. 
τ^σι μεν οίιτ αισχρή μετααέλττεται ουτ έλχχειχ, 
αλλχ μχλχ μεγχλη τε 1$εΤν κχΐ εΐόοζ αγ;/τ?/, 
"Αρτεμις Ιοχεχιρχ όμότροφος Άτόλλωνι. 

εν ά' χυ τ^σιν Αρης κχι έυσκοττος Άργειφόντης, 30f» 

τΐχ.ίζουσ ' χντχρ ο ΦοηΒος Άτόλλων έγκΐ'3'χρί<^ε{, 
κχλχ κχι υ•\^ι βιβχς ' χ'/γλη $έ μιν χμ.Φι(Ρχείνει, 
μχρμχρν^χί τε ττοόων κχι έϋκλωστοιο χιτωνος. 
ο'ϊ 6' έττιτέρττοντχι δ'υμον μ^γχν, είςορόωντες, 
Αητω τε χρυσοττλόκχμος κχι μητιετχ Ζευς^ 2θ5 

νϊχ φιΑον τΐχίζοντχ μετ χ^χνχτοισι ^εοΤαιν. 

Πωί τ χρ α ύμ^ησίο ττχντως ευυμνον εοντχ\ 
3/6 σ έ -Ji μνηστή ρσιν χει'όω κχι φιλοτητι, 
οτττοσ χναομενος εκιες Άτλχντίίχ κονρψ, 
Ισχυ χμ xvTid'b^ 'Ε,λχτιονβ^ ενίτΐτΐω', 2ΐΟ 



ωί qa, του VvSov ΰλάχτει αγαιομίνου yict%oc, \qy<x. 
Deinde 'ArAavr/Jce, ut recte tamen foimatum, quantiimvis iit ex- 
plicatione liaereamus , β cod. Mofcov. praetuli yulgato 'Λ^αντ/ία. 
2 ΙΟ. Vulgo haec fic fcripta leguntur: 

Ισχι/ aju.' βντ<9•£^ Έλατ(θνί<ίγ ίύίηηω ; 

>j ύμα Φόςβαίιτι Ύ^ιόπω yivos ij a^ 'Ejfv3f?J 

»; αμα, Αευ*ίη7ΐ!ύ xa) Αενκίτιτίοιο όάμα^τι 

Tis^os, 6 d' 'ίτιηοισιν ; ov μι^ν TqioTtos γ' ivtXincv. 
lu his Τςιότιΐΐύ yijos Ilgenio , Έξεχ^ει Barneiio et codicl Mofc. 
ίνίλΐίτΐίν aliis debelur. Sed etfi hic omnia obfcura funt, illud 
laraen patet, Triopis mentionem perabfurde fieri, ubi modo de 
filio eius Phorbante fermo fuerit. Quare vlx dubltari poteft, 
Tflonos genitiviim elTo, ad queTn qiiae referebantur perierint. 
Sed magis etiara laboramus in fenfu totius verfus. Qui quo 
Yulgo legiiur loco , tk^os de ApoUiiie intelligi poitulat. A" 1 



2,2. Ι. ΕΙΣ Α Π Ο Λ Λ il Ν Α 

3/ 'άμοί Αενκίττιτω και Αευκιτητοιο 6χμο!,^η, 

^ αμΰί Φόρβχντί, Ύριόττεω yavoi , η άμ Ερε^θ'έί" 

* ♦ » 

'ϋεζός, ο ό' '/ττιτοισιν ου μην ΎριΌχός y autkeirsu 

¥ * ♦ 

7] ως το tpwiOv χρηστηριον ΰ.ι/δ'ρωτίΌΐσίν 
21 5 ζητ&ύων κχτχ yaTav εβης έκχτηβόλ' "Αχολλον^ 
ΐΐίεριην μεν ττρύύτον χχ Ουλνμτΐοιο κχτηλβ'ες' 
Αέκτον τ Ήμχ^Ί'ην τε ττχρεστιχες, -ηά' 'Kviijvx;, 
xxi όίχ ΐϊερρχίβονι;' τχχχ S' εις Ίχΰΰλκον ΐκχνες , 
Kijvxiov τ έττέβηζ νχυσικλε/της Ενβοίης. 



Αροΐΐο peclts incedebat, quid mlrum , illiim, qul equo utebatur, 
tjuisquis fuerit, non veniffe tardius ? Miraremur, fi pedes equi- 
tem curfu aequaffet. Praeterea etiam propter haiic cauffam ab- 
furda eit Ifta comparatio, quod Apollo , ut deus, etiam pedes 
debuit equite effe celerior; quod eit huiusmodi, ut oranem com- 
parationem excludat. Quare et nt^os ifte , et qui equo Λ -ebeba- 
tur, homo fuerit neccffe eft. Id vero non poteit aliter cogitari, 
quam fi locus et turbato verfuum ordine , et lacunls vitiatus eit. 
Itaque hunc verfum, 

*; o/<a AtvnlnTtM χα) Αΐναίτίποιο όάμαζπ 

qui ob initii fimilitudinem fedem fuam mutaverat, ante illum 
eollocavi : 

ij aua Φϋ^/3αντ<, Tgionsij» yivos, *ι αμ Έρίχ^ί?. 

Tum perrexerat, opinor, hoc modo poeta: ^'roi c [λίν , Phorbas, 
incedebat 

TTf Joi, ό J' 'fn7toi<itv ' ου μν(ν ΎςΙοηόε y hiXiiTttv 

ν'ίόε , 

ft quae fequebantiir. Narrabat igitur , ia illo iive itinere ilve 
ccrtaminc, quum Phorbas pedes iiicederct, eqiio autem uteretur 



Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΛΝΑ a3 

στης 6 έττΐ Κ-ηλχντω ττΕ^ίω ' τό τοι ουχ α,άε '^vuiJo S.20 

Tsv^ciijdOii V7J0U τε κχί άλσεχ 6ενόρηεντχ. 

evd'6U ό' Κύρίττον 6ιχβχς, έκχτηβόλ' 'Άτολλον, 

¥ * ♦ 

βηζ χν ορός ζχ^εον χλωρόν' τχχχ ί' ΐξχς οίτ αυτού 
ες Μυκχλησσον tMU κχι Ύεύμησσο -j λεχεττοίην. 
Θηβης 6' είςχφήίανες εάος κχτχειμενον υλτ^' 22.5 

ον yxp τΓύΰ τις ενχιε βροτων Ιερ}] ένι 03/,'3^« 
ουό α,ρχ ττω τότε γ raxu ατχρττιτοί, ov^s κέλευ^Όΐ, 
θηβης α,μ. ττείίον τυρηί^ορον, οί?ιλ' εχεν υλη. 
'εν3'εν 6ε τροτε'ρα ΐ'κιες έκχτηβόλ' Άτολλον ' 



Eicclitlieus, Pliorhantem ea fuiffc pedum celeritate, ut ab Erech- 
theo non vinccretur. 

2i6. Vulgo Ilif^iyis, Cofld. Parif. Uifgiyj. Mofc. Utsgiyiv. 

Zfj. Vulgo λίχΓον τ νιμΛ^όενηχ Ttotqi^nxts ij μαγν*;ίίαί. 
Cod. Mofc. »j(J' ayv<)ivai. Inde Ilgenius et Matililae recte fcri- 
pferunt Ήμα^ί*ιν rt Ttagtanxss }j<i' 'Eviyjvas. Sed non debebat 
AeCxov r in initio verfus recipl. Non enim Atv^os , fed λευγ,ύε 
TTora^os vocabatur ille fluvius. Ego Λόγχον ά' emendandum 
arbitror. Is coniiguus Emathiae locus eit, male a Stephano By- 
zaniino in Epiio coUocatus. Vide Holitenium ad Stephanum v. 
Ajyxoi, et Dukerum ad Thucydidis, apud quem multa eit Lynci 
mentio, 11. gg. 

223. Adco inepta eit virentis montis fine nomine commemo- 
ratlo , ut dubitari nequeat, verfum excidiffc. Quare lacunae 
fignura ροΓιιί. Mons autem iile Meffapius fit neceffe eft , cjuem 
male in Euboea coUocat Stephanus. Boeotiae effe, ct in hac 
ipfa regione, qiiae Lelantio campo oppoiiia eft, e Strabone p. 
4o5. (621) e Paulania IX. ^2, 5. denicjue ex Aefchyli Agam. 3o3. 
intelligiiur. 

227. ΓΙω'ποΓΕ ό' ^jav, quod novifllmus editor priniis edd. 
tribuit, cft In Ceph. Sed Flor. Aldiiiae rrxTiOTt y'. 



24 



Ι. ΕΙΣ Α Π Ο Λ Λ 12, Ν Α 



λ3ο ^Ογχηστον 6' Ι^εζ» Ώοσι$η1Όν χγλχον άλσος' 
svdOi νεο^μτίζ 'π'ωλος άνχττνέει α.•χ^3Όμενοζ κηρ, 
ελκών άρματα, καλά ' χχμαι ό' έλατηρ dyxdOg ττερ, 
έη $ί(!ΐ>ροιο ^Όρων, ooou έρχεται ' οΊ όε τέως μεν 
ν,είν οχεα κροτέουσιν , άνακτορίψ οΐφιεντες. 

20J εΐ 6ε κεν αρματ «γωσ/ν ίν άλσεϊ' όενάρηεντι, 
ΐτίτΐουζ μεν κομεουσι , τα όβ κλιναντες έωσιν. 
ω^ yxp τχ ττ^ω'τ/σθ"' οσίη ytvf '5'' ' οΊ όε άνχκτι 
εύχονται, όίφρον όε ■3'εον τότε μοΤρχ φυλάσσει. 
ε^3'εν Sk τΐροτέρω εκιες εκαττιβόλ' 'Άτολλον ' 

^4^ Κηφισσον ά' αρ εττειτχ κιχήσχο κχλλιρέε-^ρον , 



*3'• Άχ3ο/*ενοί jtijj edkll cum Ilgcnio pro ax3c/LtfvJi ■ntq. 

De interpretatione loci aflentior Boettigero, cuius doctam ad- 

notationem inferuit animadverfionibus fuis Matthiae. Sed in ea 

adnotatione quum Spanhemius ad Callimachi hymnum Dianae 

laudatur, is locus eft iii notis ad hymnum Deli. 

242. ΙΙο'λΰπυζον, uiitatum Homero epitlieton, pro τίοΧύηυςγον 

recte Wolfius et Ilgenius e Barnefii emendatione receperunt. 

Ε Tiuqyos iiulla apud Homerum compofita funt, praeter ίΰπνζ- 

γον ΎςοΙ>\ν lliad. VII. 71. 

250. 251. Valde hi verfus memorabiles effe debent vcterem 
geographiam tractantibus. Antiqiiifiima enim haec mentio Eiiro- 
pae eit, eaque talis, ex qua id nomen antiquitus ad paivam 
tantum Europae partem pertinuiffe appareat. Keizio quidem, 

vjTsstgav fcribendiim coniicienti, tanto minus afrentlor, qiiod bis" 
iu hoc liymno hi vcrfus occuniint. Nec, ii Hoinero Europa 
ignoia fuit, id hic ullam viin habet. Quamquani valde vereor, 
ne id commentum fit grammaticorum , ex iilentio argumcntan- 
tium. Et quo tandem ex iilcntio, qniim Iliad. II. 461 • fit Άσ/ω 
iv Χΐΐμ,ωνιΐ Nempe ibl illi Άσ/ω genitivum effe volunt, cuius 
emendationis eam ipfam rationem afTerunt, quod Afiam non 
noverit lioinenis. Strpbaii;is Byz. in v. Άσ/α : fjr< •)ΐα1 



Ι. ΕΙΣ Α Π Ο Λ Λ 12 Ν Α ί>.5 

ός τε Αίλα/η-Β'εν ιτροχίει :ιιχ.λλί[ίροον 1§ί•:ρ. 

τον άικβας έκχεργε και SixxkbJju ττολύττυρονί 

Ι'ν•3'εν α,ρ εΙς Αλί'χρτον ύφίκεο τΓοιηεντχ. 

[βη<; ό' έττΐ Ύίλφονσσης ' τ03ί τοι χώρος αττημαν 

τενξχσ3'χί VTjou τε %χι χ^αεχ ίεν^ρ-ηεντχ' 2-1^ 

στηί; όε μχλ άγ% αυτής, χχί μιν ττρος μΰ3Όν ί'εινες ' 

Ύ(λ(ρονσσ , έ•^3'χόε όη φρονίω τερικαλλίχ νψν, 
avd'p^ir-jou τευ^χί χρψττιρίον, ο'ί τε μοι αΐεΐ 
iu'9'xo αγινησουσι τεληεσσχς έκατόμβας, 

Tjaliv Όσοι ΓΙελοττόννησον τη'ειρχν εχουαι -J, 25ο 

)/ί' Όη;οι EupcOTJjv τε, .κχι αμφιρΰτας κχτχ νησουζ, 



Ασιο! λειμοίν. 'Ομν\ζθΣ' Άιίω i'v λειμ^ν/, αντ) του, Α^ιον. 
yfvix») γά^ ijTtv , ον•Λ Άσίανΰ. αγνοίϊ ya\» ' Ομνίζοε τιην Ασιαν , 
us *α) τν\ν ΕνξωτίΫΐν. Quid ergo aliud , cjiiam, ne Home- 

iiis Aliae rrgionis notitiam haberet, Afiam cjuemdarn heroem 
commenti funl? IUud iiimirum leviter curabant, utrum Homenci 
moris eiiet "Ασ<ον Af</*wvcf dicere , an noinen addere vlri, et ems 
qiiidem igiiotl , cuius illud pialum effet. Homericum eit Άσ/:ο 
tv ?.ίΐμΰνί , ut iv λειμωΜί Σ^αιΐΛα^δ(>ίω , et rerte hlnc Virgilius Aila 
prata dixit. Quid vcro , (res enim ipfa hic locum coniecturae 
facit) fi et ille IUadis ct hlc hymnl locus fiippeditet, quod He- 
rodoto, nefcire fe fatenti, unde Aiiae atque Europae nomina duc- 
ta iint, refpondere ponimus? Namque Afia minor, mater ariium 
et eruditionis , haec qiioque peperiffe nomina videtur. Inilio ia- 
terlores Ailac regiones ignoiae erant. Inde quum ad Cayitnim 
campi innotuiffent, avlum frequontia iniiabilcs, qui campi five 
ab limo , quem uatv Graeci vocant, iive ab folis caloie Alia pra- 
ta apppllati funt, pauUatim hoc nomen ad omnem. interiorem 
Afiam extendi coepit. Et eft Afiae nomen, quocumque flcxu vo- 
rabuli dicatur, proprie adiectivum. Europae nominls non elt 
disfimilis origo. Qui Afiam minorem tenebant Giacci, infulas 
norant, et Graeciae Eiiropacae oram , qnam marc Apgaeiim ni- 



26 Ι. ΕΙΣ Α Π Ο Λ Λ il Ν Α 

χρησομενοι ' τοΤσιν $έ τ iyix) vrjaepTta βονλην 
ΤΓΆσι ■θ'εμιστευοιμί , χρ^ων ένϊ ττίονί νηω. 

'Χ2/ί εΙτΓίον όίε3'ηκε 3'εμείλιθί Φοίβος Αττολλίον, 
2.S5 ευρέα καΙ μοίλχ μχηρχ $ίψεηές ' ή όε Ιόουσχ 
Ύιλφουσσχ %ρα.$ίην έχολωσατο, εΐτέ τε μυ3Όν ' 

Φοίβε α,νχζ ίν,ίερ^ε, εττος τί τοί εν φρεσι 3'ή'7(α' 
ένδΊχί' έττεϊ φρονέεις τευξχι τίεριηχλλέχ νηόν, 
εμμενχι κνΒ'ράττοις χρήστη ρ ΐον, ο" τε τοι χΐεΐ 
26ο ivd'xS' χγινησουσι τεληέσσχς έκχτόμβχς ' 

ukk' iyt τοι έρεα, συ $' ένι ^ρεσΐ βχλλεο σ^σιν ' 
τημχνέει σ χΐεΐ κτυττοζ '/ττττων ωκειχαν, 
αρχόμενοι τ ουρίες έμων ΐερων χττο Tr^ybivv' 
tv3'x τις χν^'ρωττων βουλησετχι εΙςορχχσ•'}χι 
265 χρμχτχ τ εύτΓΟίητχ κχί ωηυττο$ων κτυττον Ιτταν, 
η νηόν τε yJyxv κχΙ κτημχτχ ττολλ ενεοντχ. 



luit. Eam quum ilbl ex adverfo late porrigi vlclei-ent, ab ipfa fpe- 
cie EtijwTTijv appellarunt. Peloponnefus, iit ipfum nomen indicat, 
infulae loco habita, non erat Europae pars. Itaque ut ille "Ασ/ο? 
Af/jnoiv antiquifllmam continet Aiiae notitiam, ila hic hymni locus, 
quae regio primuni Europa dicta fuerit, oitendit: ex quo intel- 
ligitur, perantiquum poetam effe , qui primiis lios verfus compo- 
fuit. lam vero apertum eit, quum omnem terrarum orbem, quem 
quidem Graeci incolerent, his verfibus poeta vellet comprehen- 
dere , quare Europam tantum et Peloponnefum et infulas comme- 
moraverit. Eiiropa enim ea reglo crat, quae a Thracia ad Pelo- 
ponnefum porrecta Graecos tenebat. Inde Peloponnefus et in- 
fulac. Oras Aliae minorls, quas Graecl habitabant, praeteriit, 
quod hae non vocarentur communi nomlne. Aiia enim erat in- 
lerior contlnentis pars, quam non habebanc Graeci, aliive popuH, 
quorum ad Graecos nothia pervenliTpt. 



Ι. ΕΙΣ Α η Ο λ Α Sl Ν Α 27 

αλλ ει i)j Τι irtdOio , 7υ 6h. κρε/σσων κχΊ ccpsijju 

έσσϊ α,ναζ εαέ3'εν, σευ όε σ•3'ενος έστΙ με^ιατον, 

εν Κ^/σα*^ ττοίησοίΐ ύττο τττυχι Τίχρι/ησσοιο. 

evd' oiidr ύρμχτχ κχλχ άον^ισετχι, ούτε τοί Γττττ^ν ayo 

ωκυτοάων κτύτος Ιίστχι έυόμητον τερΐ β^μόν. 

αλλχ κχΙ ως ττροςχγοιεν ϊητχιηονι όωρχ 

x-j^pmTtwj κλυτχ φυλχ ' συ όε φρε^χς χμφιγεγη^'ωζ 

$έζχι ίερχ κχλχ ττερίκτιονων χν^'ρούττύον. 

"ϋς είττουσ εκχτου τΐί-χι^ε (Ρρένχς, 6(ppx οΐ χυτ^ zjS 

ΎιΧφούσσ^ κλέος ε'/η εττΐ γ^ονί, μηά' εκχτοίο. 
εν^'εν ίέ τροτέρω εκιες εκχτηβολ Άττολλον.^ 
Ιξες (j' ές Φλεγυων χνόρων ττόλιν νβριστχων, 
ο'ΐ Αιος ουκ α.?^έγοντες έχι %•5Όν< νχιετχχσκον 
έν κχλ^ βησσ^ , Κη(Ρισσίάος έγγΰ•9Ί λίμνης. 28ο 

ενδ'εν κχρτχλίμως ττροςε'βης ττρος $ειρχ$χ '^είίΰν' 



^55- Ή δε ίίουσα ΓοΓίρίι pro jI J* ί$ι6ονσα. Iil infra ν. 34τ. 
fiippcditaliat coclex Mofc. Et magis convcnit iifui epicorum. 
lliad. XXlI. 4"7• TTctiJai Ιδονσα fuiffe puto pro τιαΊό" ύειδοϋσα, 
licet nihil varietatis notatum vldeam. Sed Odyff. VIII. 526. codd. 
"Vindob. ασπαίςοντα Ίδονσα pio αστταίςοντ istSoCaa. Et XVU. 9. 
cod. Harl. με 'ίδν\ται pro μ isiiyjrat. In eodem XXIII. 94. 
iibi eit ΐνωτίίδίωί isiSfc-xtv, fcholiaites allos ϊ^ϊσχεν legcre obfervat. 
Tantummodo Od. XXIV. loi. refuc ms iV/JiVJijv. 

^58• Magis Homeiiciim foret iTtiioii φςο-.ίιιε. Iliad. XXII. 
378- 

ω φίλοι, AjyfiWV yiyyiTO^is *ίδί μίδοντΐί , 
ΐπειδη ro'vc5' ά -joga ^εοί δαμάσαα^αι f Jwxav. 

281• Inepta eil vulgata lectio ^Cm]/. Scilbendum crat &f/wv. 



2δ 1. ΕΙΣ Λ Π Ο Λ Λ SI Ν Α 

ί'ΐίεο ί' fc^ Κρισσην υττο ΥΙαρνησσον Vi^poevrx, 
Kvj/woy ^ξίος Tjk^v^f^v τετρχμμένον, ανταρ V7rr:p3'su 
ττέτρη ίτΐΓλρύμχται, ■κοίλη 6 υχοί^άρομε βησσχ 

^85 τρηχεΤ ' (ivdOi άνχζ τε^ιμήρατο Φοίβος 'AtToAAws/ 
νψ'^ 7Τ0ίησ(χ.σ•3'χι ίχνρατον, elirs τε μυ-^ον' 

Έν-ί'άίίδ 6'ή ψρο'^εω Tav^eiu τΐερίηχΏ.έα, νψν, 
εμμενοΐί α,ν'^ρώττοις χρήστη ρ ιον^ οΐ τε μοι αΐεΐ 
έν^'χ^' χ^ινησουσί τεληεσσχς έκχτόμβχς, 

2•ηο 5/wiV οσοί ΥΙελοττοννησον ττίειρχν εχουσιν, 

Tjo όσοι Κύρωττην τε , κχι άμφιρυτχς κχτχ νήσους, 
χρησόμενοι ' τοΐσιν 6' χρ εγω νημερτεχ βουλην 
'Λχσι 3'εμιστενοιμι, χρεών εν ι iciovi νηί^\ 

'^Xii; είττων 6ίεδ'η7ΐε 3'εμείλιχ Φοίβος Ατολ}χ•:ν, 

2g5 εύρίχ 7ixi μχλχ μχηρχ άιχμτερεζ ' χυτχρ έττ χυτοΐζ 
λχΐ'νον ουό'ον εδ'ηκε Τροφώνιος ηά Ά^χμη^ς, 
υ.'εες 'Kpyivov^ (^ίλοι χδ'χνχτοισι ^'εοΐσιν' 
αμφι 6ε νηον ενχσσχν χ•3'έςφχτχ φνλ χν^'ρωχων 
ξεστοΐσιν λχεσσιν , χοίόιμον εμμενχι χΐεί. 

3θθ xyxov όε κρήνη κχλλίρροος , ev^x 6ρχηχινχν 
γ^τεΐνεν χνχζ Αιος υίος χττο κρχτεροιΌ βιοΤο, 
\_ζχτρε(ρέχ, μεγχλην, τέρχς xypiov, η κχκχ ττολλχ 
χν-^ρωτΐους Ι'ρόεσκεν έτι χ^ονί, ττολλχ μεν αυτούς. 



aga. Vulgo τ -^siv 6" αν. Cotl. Molc. roifftv 6' a(>\ 
295. Cod. Mofc. κβλα 6iv,Mi%is. 

Sog. Cod. Mofc. *;vfx' agot KgoviSvis, i. 'e. ι^νί-Λ αςχ. 
3og. Praeter Anacreontis locum LIU. 34. cum verbis congruir 
riuclar. 01. VU. 67. 



1. ΕΙΣ Α Π υ Α Λ ί1 Ν Α 2g 

τΓολλα ifc" μηλχ τχναντΓοό . ίττ&Ι ττύλε ττημα $x(^Oi-jo-j. 

%χί τΓοτε ά^^'χμει/η ^^pvaod'po'jou ι-τρεφει/ "Ηρης 3θ5 

St-.iyov τ apyxXkov τε Ύυ^χονχ, τημχ βροτοΓσιν, 

ον τΓΟτ cip' 'Ήρη ετίκτε , χολωσχμένη Αά ττχτρί, 

εντ ΰρχ $7] Κρονί67]ς έρικυάίχ Ύεινχτ 'Α3'ψ^ην 

έκ κορυφής ' η S αΐ-^χ •χ^ολωσχτο τΐότνιχ "Ηρη, 

Tjik ηαΐ Ά^ρομένοκτι μετ χ^'χνχτοισιν εειττεν' 3ιθ 

Κεκλυτε μεν ττχ'^τες τε 3'εοΙ ττχσχί τε Skxivxi, 
ως έμ α,ημάζειν χρχεί- :/εφελι^/:'ρετχ Ζευς 
ττρωτος, εττεί μ αλο-χ^ον τοΓησχτο κε$ν εΐάυΤχν ' 
κχί νυν νόσφιν έμεΐο τεηεν ηλχυηωτΐ ιν ' ί^^ψψ, 
7J irxGiV μχχχρεσσι μετχττρίτει Ά'^^χνχτοισιν' 3ι5 

αυτχρ ογ -ηχε^χνος ^έ^ονεν μετχ ΤΓχσι 3'εοΐσιν 
ττχΐς έμοςΉφχιστος, ρικνός ττοόχς, Όν τεκον χυτή. 

♦ ♦ + 

|λ('•\^' χνχ χερσίν έλοί/σχ, κχϊ εμβχλον ευρέι ttoutco' 
χλλά έ ^ηρηος ■δ'υγύτηρ Θετις αργυρόττει^χ 
όέζχτο, κχί μετχ ^σι κχσίγνήτ^σι ν,όμισσεν. Ζζο 

ούς οφελ' χλλο •θ'εοισι %χρίζεσ3'χι μχΗχρείΤσιν, 
σχέτλιε, TtoutXouTjTx, τι νυν εη μησεχι χλλο; 
ττως ετλης οίος τεκε'ειν γλανκωττιά' Ά3'ψψ ; 
ουκ αν έγω τεκάμην ; κχι ση κεκλημενη εμιτης 



ζιΖ- Recte Γιο librl omnes. Ώ^^τον imi μ α'λοχον 7iOi)^73ir» 
quare clicere poeta noii potuerit, fponte iiicelligltur. 

321. Coi!. Mofc. χαζί'σασίίαι. 

522. Cod. JMoi'.•. ri vvv μ>^τίσίαί άλλο; 



3ο Ι. Κ Ι Σ Α 1 [ υ Λ iV 11 Ν Α 

525 ijv άρ εν αΒ'Άνατοισιν, ο'ι ού^χνον αυ^υν t%0u(7/v; 
■ΛΆΪ νυν, ro /γΛρ tyw τεγ/υησομχι, ωζ %& ytV/jTxt 
τΤιΧί'ς έμος, ος :ιε ■θ'εοΐσι μετοητ^έ-ττοι α^ανα,τοισιν, 
ούτε σον (χ.1σ%υνχσ is^tov λέχ^Οζ, ουτ έμον αυτηζ, 
ovSa τοι εις εννην ττωλησομαι, αλλ αττο σεΤο 

33ο τ-ηλο^ έουσχ ^'εοΐσι μετέσσομχι α,3'χνχτοισίν. 

'^Slq εϊτΓουσ, άττο νοσφί d'auv κ/ε χωομενη κηρ. 
οί,υτίκ εττειτ '//paro βοωτης ττότνίαΉρη, 
χειρι κατΰπτρηνεΐ" S' ελκσεν χ3'όνα, και φατο avdOv ' 
Κεκλυτε νυν μοι yaTx κοίΐ ουρανοζ ευρύς υττερ^'εν, 

335 "Τίτηνες τε •3'εθί, το; ΰτο χβ'όνι ναιετχοντες 

Ύύρτΰΐρον άμβ^Ι με^αν , Tuv εξ άνόρες τε 3'εοί τε' 



325• Vulgo jjv ui/ tj. Codd. Parif. et Mofc. ^ f h. Inde 
noviffimus editor feck j^a ζ) iv. Quod propterea ferri non pot- 
eit, quia joe non ponltiir poit vocalem, quae elidi poteit, uiii 
poit orc , quum ςα eit iine ellfione. "Οτί ga ^vi^axovras όί,'ατο. 
Sed qiuim ςά vocalem amittit, or aq' dickur, ut in hoc hymno 
V. loo. Recte ergo u ζ>οι , τύ f α , uc Iliad. II. 36. 58• VI. 3ι4• 
Od. XVIII. 344. Sed male τοΐά §' eft Od. VII. 132. ubl alii, 
iiculi debet, rot' a^\ Sincera vero eit vulgata lectio, >jv e$>'. 
Ήν autem tertia perfona eit. Etiam β. ego , inquit, Mincrvam 
■peperiffeni , inmen ea ttia dicta fjfet filia, Et xfxX>)jM£vof ri\os 
eix filiiis alicuiiis : vide quae dixi ad Pind. Pyth. III. n4• qui- 
bus adde Soph. Electr. 366. 

νΰν <J' ίί,ο'ί Tictrqos 
τιαντων αρίστου τταΓία xfxAijaS^cti , %αλοΰ 
Tyjs lAijrgof. 

526. Cod. Mofc. yiol νΰν /Λίντοι εγωγ^ έχ^ι^σο/Λαι. 

327. Νοη puto ifAos mutandum efle in i /Λθί. Senfus eit, 
nc meus aliquis nnfcatur fdUis. SI dativo uti poeta voluiffet, χα> 
ί/Λο) , credo , dlxliTet• 



Ι. ΕΙΣ Α Π Ο Λ Α il Ν Α δι 

αυτοί νυν μπυ ττχντες ακουσχτε, 7ΐχι ύοτε ττχΐ'ία 

νόσφζ Αιός , μηάέν r< βιην eTiSevta jce/vov' 

αλλ ογε φίρτερος ε'/η , Όσον K^avov ευρυοττχ Σευς. 

'Ώ^ς αρχ φωνησχσ ΐμχσεν χ,δ'όνοί χειρί ττ^χ^είτ^ ' 34ο 

}ΐινη3'η όί κροί γαία (^ερέςβιος ' η 6ε 1$ουσχ 
τέρττετο ον χχτχ <3'νμόν ' οί'ετο yxp τελέεσ-^χι. 
εκ τούτον 6η ετειτχ τελεςφορον εις έ'^ιχυτον 
ούτε 7Γ0Τ εις ευνην Αιος ηλυ^ε μητιόεντοζ, 

ούτε ττοτ ές ^'£κον ττολυ$χί§χλον , ως το ττχρος ττερ 54^ 

χύτω έ(ρε(^ομε'νη τυκινχς (Ρρχζεσηετο βουλχς ' 
αλλ ηγ έν νηοΐσι ττολνλλίστοίσι μένουσχ 
τέρττετο οίς Ιεροΐσι βοωττις ττότνιχ Ή^5/• 



33ο. Vulgo rjjAoS^fv οδσαι. Emendavl acl Orphica ρ. 824. 
Vide Iliad. VIII. 285• XXI- i54. Od. I. 22. V. 55- XI• 438- 

333• Χί'Ρ^ κατατιςιηνεί eit Iliad. XVI. 792. χκςΐ ^aTangtjvec 
iXaaas Od. Xlli. 164• Itaque poeta, ne Homericum hemifli- 
rhium immutaret , malult βί poit fecundum vocabulum ponere, 
qiiod alias cavent antiqui. Vide ad Orph. p. 820. 

335• Conitrnclionis difficultatem bene expedivit Matthiae. La- 
tiiTime patent ia amiquo lermone anacolulha : ad quod geniis 
quaedam pervulgata, de quibus nou folet cogitari, reierenda fuiit, 
ut δί in apodofi. 

337. Cod. Mofc. aJr>iv. AvToi non pottTt ad praccedentia trahi. 

341. Cod. Mofc. η (J^ ίδονσα. Vulgo »7 J' isiSouaa. Vide 
ad V. 255. 

345• Formula, us το Tsaqos rrij , qua faepe utiuir Homerus, 
fola pcr ie poni folet. VIx alibi verbum adlectiiin inveneris, 
quam Od. XIX. 340. xt/ci» J', us το Tsd^os ηεξ dinvovs νΰ%ταε 
Venov. Neque hic fequentem verfum, ii abeffot, qulsquam defi- 
deraret. Conliciat fortalTe aliquis, fcribendum effc, J το naqos 
Ttt^ avTu ίφιξομί'^γι > ^^ ^"^ loquendl ratione vide ad VJgcriiin 
fi. 708. Facilius tamen poetani dedille crediderim, ms το nagos 



32 1. ΕΙΣ Α Π υ Α Λ SI Ν Α 

αλλ' Ότε 07J ρ-ηνεζ τε και Ί]μεραι ίξ&τελευντο, 

ojo β/ψ ττερίτελλομένου ί-τεος, jtxi εττηλυ&ον ώ^ΰΐι, 
7] 6 ετεκ- ούτε •θ'εοΐ'ς εναλ/γκ;ον ούτε βροτοί'σί^, 
6εινον τ ccpyixX^ov τε Ύυφάονχ, ττημχ βροτοΓσίν. 
αύτίκχ τονίε λχβοΰσχ βοωττις ττάτνιχ "Η^//' 
έωκε'^ εττειτχ (ξ>έρουσχ %χκμ πχκόν' η d' VTrtifijiro.J 

355 5/ ηχ%χ τΓολλ ερόεσκε κχτχ κλυτα φύλ' χνδ'ρΜττίϋν ' 
ός TTJy χντίχσειε, (ξ>έρεσκέ μιν χίσιμον 7jy.xp, 
icpiv yi οι Ιον έφηκεν χνχζ έκχερ'^ος Άττόλλων 
κχρτερόν ' η d' οίνι/τ^σιν έρε-χ^^Όμένη "χ^χλειτ^σίν 
ηεΐτο μεγ χσβ'μχίΐιουσχ , κνλιν δομένη κχτχ "χβρον. 

36ο ^ες-τΐεσίη S' ίνοττη ^ένετ χσττετος' ή όε κχ^^ ϋλψ 
ττυχνχ μχλ εν•3'χ κχΐ εν^'χ, ελίσσετο, λεΐττε όε ■θ'νμον 
φοίνον χ-ποττνείαυσ ' ο 0' έχεύξχτο Φοίβος Άττόλλίαν 

'YjVTXvdOY νυν ττόάευ έττΐ γ^^ον] βοίτιχνείρψ 
ονόε σΰγε <^ωουσχ κχκον όηλημχ βροτοΐ'σιν 

5G5 εσσεχι , οΊ yxiTjQ -ττολυφορβου κχρττον εόοντες 
tvd'x6' χ^ίνήσουσί τεληεσσχς έκχτόμβχς * 



Tisg Ζλίνί τίΆζΐζομΐννι Trvmvds φ^αζίστατο βονλάί. Ί1α§ίζίσ^(Χί eit 
οοηΕαΙιιΙαηΐίυιη : lliad. Ι. 407• 557• ^• 889• Od. IV. 738• XX• 33Ί• 

349• Vulgo νόχτεΐ τε τια) ιήμίξαι. Cocl. Mofc. μy|vfs τε vai 
yifA.igtxi εξίτε'λίϋ^το αφ ίηιτελ'λ.ομίνου 'ε'τεθ5 , ut refert Rulinkenius. 
Novinimus edilor γι^,ατα pro ■^fjtigaii ex eo codice aifert, cui 
credi pofiet, fjuouiam a Mitfclierlicbio accuratifllmam iitius co- 
dicis collationem acceperal, niii ipfe fidcra fuam toties fufpectara 
redderet. 

352. Cod. Mofc. Ttyiy.x Άεοι'σιν. 

355• Non. adnoiata cit In novifilma editione lectlo vulgata 



J 



Ι. ΕΙΣ Α Π Ο Λ Λ i2 Ν Α 53 

ονίίί τ/ το ι dOcvxTov ye όυςηλεγβ cvre. Ύνί!Ρί•:ενς 

αρκέσει, οΰτε X.tuuipx $υςϋ:νυαος, άλλχ. σέ y αντοΰ 

ττυσει yxTx μέλχινχ κχι ijXtKTOup '^Ύττερί^ΐ'. 

'Slg (ράτ ειτευχόμε•^οζ' τψ <5ϊ ση070>; οσσ εηχλν^ε^. 370 

την 6 χυτού ηχτέτΐυσ ίερον μένοζ ηελιοιο * 

εζ ού νυν ΥΙυ^^ω κικλησκετχι ' οΊ όε χνχκτχ 

Τίυ^Ίον ΧΎκχλεουσιν έττωνυμον, ουνεκχ κεΐ'δ'ί 
χυτού ττνσε ττελωρ μένος οξέος ηελίοιο. 

\^κχι τοτ χρ ε^νω ι^σιν ένΐ φρεσ; Φοΐ]3ος Άτόλλων, Ζ']^ 

ουνεκχ μιν κρήνη κχλλίρροος έζχττχφησεν ' 
βη ό' έτΓΪ Ύίλφούσσ^ κεχολωμένος, αη^α ά' Ί'κχνεν' 
στη όε μχλ' άγχ' χυτής, κχί μιν τρος μΰ^ον ^ειτεν' 
Ύίλφουσσ , ουκ «ρ έμελλες έμον νοον έ^χτάφουσχ 
"χβρον 'έχουσ έρχτον ττρορέειν κχλλίρροον υόωρ. ^8θ 

έν^Ίχόε όη κχΙ έμον κλέος εσσετχι , ούόε σον οΊ'ης. 

Ή, κχί ετΓΐ ρίον ώσεν χνχξ έκχεργος Άνόλλων 
τετρχί'^ς τροχο^σιν, χττέκρυ-^εν 6ε ρέεδ'ρχ, 
κχί βωμον τοιήσχτ έν χλσεϊ ίενδρηεντι 



356. Cod. Mofc. os rwy'. 

373. Vulgo ΐίΰ^ιον -χαΧίουσίν• Scrlpfi άγναΧίουσίν , quo verbo 
faepius utitur Apollonius Rhodius. Rulinkenio hic verrus cura 
praecedente et fequente pueriles et paene barbari videbantur, cu- 
ius iudicium fequuti funt alil. Probanda erant haec viio doctU- 
fimo , qui interdum nimio tenebatur itudio elegantiae. Niii fal- 
lor, anfam dedit huic fubtilitati Valckenarius ad Phoen. 27, Sed 
quum aliorum poetarum bene multi locl hos verfus tuentur, tiim 
ex Homericis carminibus Od. XIX. 407• ^t^qq- ^-'1 bymn. Ven. 
199. feq. 

374. Cod. MoCc- TTtAay. 

c; 



34 Ι. κ 1 Σ ΑΠΟΛΛΩΝΑ 

385 ά'γ%; μάλοί κρήνης %οίλλι§ροου ' ti/d'x 6 uuxKTt 
τΓχντες έττίκλησιν Ύιλφουσσίω ενχετόωντχι, 
ουνεκα ΎίλΟ/οΰσ(/ης /ερης ^σχννε ρεεό'ρχ.'] 



ogo• Hic locus in amlquis edJ. ile leghur: 

01 ^εζαηενσονται ΐΙυ^οΊ ivi ηΐτζν\ίασν,• 
TctuT α5>α οςμαίνων ένον\<ί έτίϊ o\vom novTu 
vija ^ον,ν' έν ti' uvSqss έσαν rtoXtis τε itcxl ίσ^λο) 
K.(,'ijTis ano Κνοοσσο J M/vojiOu , o'i ja r ava^Tt 
ίεζα τε ρίξουσι ya) αγγίλ?•.ου(ίι ^ί/Λίσταε 
Φοίβου Απόλλωνος χζυααόςου , οττι χεν ε\7ΐν^ > 
%ζείων i% 6u<^)iy\s γυα'λων υηο Ilajivijfforo. 

Cpnfentlunt codcl. ίη ςίξουσί , r|iiod virl docii ίη ςίξουαι murarunt. 
Parifini tres etiam άγγεΧίουαι praebent. Ιη cod. Mofc. ad hunc 
verfum, o) ^εςα,ηεΰσονταί , ut in noviffima editlone refert Mattliiae, 
vel, iit idem in animadveriionibus ait, ad fequentem adnotavit 
librarius Χείττει βτίχοι s7s. Ordinem verriium perturbatiim eiTe 
nemo non videt. Sed quis auiit ciicere verfum non modo opti- 
mum atquc eleganti£Qnium, 

KgijTis άτιό Κνοίσσον ΜίνωΥον, οΊ' ςά τ' avaxr/ , 
fed ctiam plajie neceflariiini ? Ridiculum enim fuiffet, fi poeta, 
quod nihil ad rem facil, Pylum petiiiTe nautas iftos , addidiflet; 
omilirfet autem, quod iii primis dicendum erat, non illos ano 
δζνοί ij από Tsirgvis , led Cretenfes fiiiffe. Quis porro o'< τε ζΧ 
ΤΓίύσοντίί/ fcrlbendum putabit, quum iieque ο'ί τε ga Graecum iit, 
neque hoc quldem loco ο'ι τε. Semper os yde τε dicitur : apud 
Hoincrum quidem his locis : lliad. III. 6o. IV. 483. V. 137. 
IX. 504. XUI. 63. 796. XV. 411. 63r. XVI. 590. XVII. 134. 549. 
674. XVIII. 319• XIX• 3i. XXI. 283. 494. XXII. 23. XXIII. 517. 
XXIV. 415. Odyff. IX. 187. XI. 413. XU. 39. XV. 310. XXU. 
403. Sic etiam ίπι) ag τε , οτε Ttig τε , τον μίν τε , et quae 
fiiiit huius generis alia ; iiumquam ίηεΐ τε ςα , ότε τε πε^ , τόν 
τε μίν. Deinde os τε , quod iam ad Orpliei Liihica ν. 299. te- 
[igi, co ab os differt, quod rei iam definitae aliud quid addit, 
qiiod quideni etiam falvo fenfu abeiTe pofTu, quum os etiam ren^ 
iuctrtam dcfiniat. Mv>iao,vtaf< oCo^ λά^ωμΆΐ Άπόλλ^νο! εχάτοίο. 



Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΩΝΑ 55 

Κλ; τότε όη κχτχ 3'νμον ί^^ράζετο Φοΐβος Άττόλλων, 
ουςτινχς αν3'ξ)ΜΤΓους c^yiovoii; elQxyxyoiTo, 
οΊ ^ερχΊΓεύσοντχί YlvdOT εν ι ττετρτ]έ(τσ^, ogo 



όν τε θί wi χατα δω/χα Aios Τζομίουσιν Ιό\τα '■ ΐ- e. ii clare fen- 
fiim volumu8 cxjnimere , dicam eiim , (jui eft j4pollo , ct qucirt 
mctuunt dii. Non poterat dicere , μννιαομοκ, ov τε &foi τζομίον 
α<ν , ut in clefinitlone. Alia iignificatio vocaLulorum or τε , quae 
jpfa e primo illo fignificatu repeti debet, liacc eft, ηηΐοηηηαβ^ 
vel quisqtiis , vel qni forie, Et hac potefiate etiam in definitlo- 
nibus, fi res palitur , dicl potcft. Hinc quidam epicOruin loci, 
qui alias obfcuri forent , expediri poffunt, ut ille : 

y<yycJaxwv οτ άναλχ/ί t>jv 9•£θί , oiii ^εάων 
Tcxoiv , α'ί τ av<ifwv τιολεμ,ον οιατα yiOi^Oi\iov7tv. 
Bene noiant haec veteres grammatlci. Iliad. VII. 452. 

ToC d' iniXvjaovTat , ο τ iyij) inal Q>o73os Άττόλλων 
^ίςω Λαομίόοντί ηολίσσαμεν α^λί^σαντε. 
Ariitaichus το έγΜ , alii το ό' iyM legebant. Od. XXI. λ^.\. 

ίτιΐίΊη ηολυ φί^τεξόν ίστιν 
τε^νάμεν , r, ^wovrai• άμo:.qτεh ■, ου &' ivfx' αΐεϊ 
ίν^Λδ" ομιλίυμεν , ηοτιδεγμενο* ίιματιχ TTjvra. 
Noii dubito fcribendum eiTe ov tvfx* αιεί. Necjiie adducor nt 
fanam lectionem e[[e credam Iliad. XV. 150. 

ovx άίεΐ! , ά τε φ*ισί &f α Χΐυ*ύλε\ιο$ ' Vigyj. 
Quem verfum non puto a grammaticis fine nota dlmiffum effe. 
Sed redeo ad hymnum. Et res ipTa, et codicum lectiones non 
finunt nos dubitare , quin, qiiae vulgo poit 0'/ ^a τ αναχτί legun- 
tur, ftatim poft Ώυ^οΊ iu ηετςγίίασγ a poeta pofita fuerint. Qiiod 
in cod. Mofcov. adnotatum eft, verfiim umim excidiffe , veriim 
eft, fed Ifta adnotatlo ad alium lorum fpectat, qiiam ad queni 
in eo codice adfcripta perhibeiiir. Excidit enira manifefio veifus 
poft haec, oi qa τ avanTt , qui quidem fortaffi.', quod vcl Ugd 
in principio vel ΏυΆοΊ dv) τιετςνιέασ^ι , vel etiam utrumqiie habe- 
ret , perturbationi locum fecir. Haec igitiir me moverunt, ut ver- 
fu9 in eum ordinem redigerem , quem iain olini alibi iadica- 

veram. 

C 2 



36 1. ΕΙΣ Α η Ο Λ Λ ϋ Ν Α 

ispx rs (ιίξουσι και uyykXtovci 3'έμιστας 
Φοίβου ' Ατολλωνοζ χ,ρυσχόρου , οτη ηεν ε/'ττ^ 
χρειών ίΚ 6α(Ρνης yvxkcav υτο ΥΙχρνησσοΐΌ. 
τχυτ ocpu ορμαίνων ίνοησ έττΐ ο'/νοτη ττόντω 
3q5 νηα ^οψ ' έν ά' άνδρες εσαν ττολέες τε κχι έσ^'λοί, 
Κρητες άτΐο Κνύσσου Μινω'ί'ου , οΊ poc τ οίναητί 

■¥■ * * 

οΊ μεν εττΐ irprj^iv ηιχ,ϊ -χ^ριημχτΰί νφ' μελχίντ} 
ές Τίύλον ■ημχ3'όεντΰί ΤΙνληγενεας τ α,ν^ρώτΐΌυζ 
ετλεον ' κύτχρ ο τοΐσι συνηντετο Φοίβος Άττόλλίύν ' 

400 iv τόντω ά' έτΓορουσε όεμας 6ελ(ρΐνι έοικίαζ 
νψ' dOT^, κχΐ κεϊ'το ττέλωρ με•γχ τε $εινόν τε. 
των 6 ουτις κχτχ ^'υμον έτείΡρχσχτ, ovi' ένοησεν, 

* * * 

TTxvTod' ανχσσε/χσκε, η'νχσσε 6ε νηΐ'χ Sovpx. 
ο'ί ά χκεων ένΐ νψ' κχ^είχτο ^ειμχίνοντεζ ' 

/\0j οϋ'ί' Oi'y οτλ' ελυον κοίλψ χνα νηχ μέλχινχν, 
ούά' ελυον λχΐ^ος νηος κυχνοτρωροιο, 
χλλ ως 'τχ ττρωτιστχ κχτεστήσχντο βοευσιν» 



4θ2. Etld. vett. Των d' osTis otara ^υμον έτίΐφζάσαατο voyjaai- 
Cod. Mofc. ovTis et ίπεφςάυατο. Emendavit verfiim Matihiae. 
Sed quae fequuntur, β ciiin eodem τιάντα 6' ΰναασίίαακΕ legatur, 
quae mutatio etiam r /ναοσε τε fcribi poitularet, non potuerunt tam 
iiude dlci. Librorum lectiones, qtioriim in vulgatis navro^', in 
tribus Parif. τιοίντοα efi, aliquid excidiiTe arguunt. Quare lacunae 
iignum appofui. 

408• Vide ad Orph. p. 757. 



Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΩΝΑ Ζη 

ώζ έ'ττλεοι/ ' Hpxiruoi; oa 'Νότος 7ΐχτό•πΊσ•3'εν sTraiysv 

νηχ dOTjv ' τρωτον άβ ττχρημεφοντο Μοίλειχν, 

τΓχρ dfc• Αχκω^ίάχ yxi'xv, Έλος τ, έ'φαλον τττολίε^'ρον, 4•^^ 

Ιζον , κχί χΜρον τερ-^ιμβρότου 'Υίελίοιο^ 

Τχίνχρον, k'vd'x τε μηλχ βχδ'ΰτριχχ βόσκετχι χΐεΐ 

Ηέλ/ο/ο ΰνχκτος, έχει ό' έτητερττέχ χχρον. 

οΊ μίν ocp ivd' ε^'ελον vrjx σχεΐν, 7]ά χττοβχντεζ 

α^ρχσσχσ^'αι μέ^χ '5'χυμχ, ν,χΐ ο(ρ3'χλμοΐσιν 1$έσ3'χι^ • /^xS 

sl μενεει νηος '^λχΦυρης όχττεόοισί τίέλιαρον, 

η εις οι6μ χλιον ττολϋί'χδ'υον χύτις ορουσει. 

αλλ' ον τΓηόχλίΟίσιΐ' ε'τε/^ετο νηυς ενεργής, 

άλλχ ττχρεκ Υίελοτό'^νησον τΐίειρχν εχουσχ 

Tji' όάόν' TTvoiTJ Jfi χ•^χξ έηχεργος Άτόλλκν 4^ο 

ρ•ηϊάίως 'id'vv ' η όε ττρησσουσχ κελευ-^ον 

Άρψψ ΐκχνε, κχΐ Αργυψι-ην έρχτεινψ, 

κχΐ Θρνον, ΑλφείοΐΌ ττορον , κχι έ'νκτιτον AiTtVf 

Kxi Τίΰλον ημχβ'όεντχ , ΥΙυληγενεχς τ χνΒ'ρούττους. 

βη όε ττχρχ Κρουνούς, κχΐ Χ.χλκίάχ, κχι ττχρχ Αυμην, 4^^ 

ι^6ε Ίΐχρ Ηλ/ία ciiucv, ό-^"; κρχτέουσιν ΈττείοΛ 



424. Edd. vett. TtoKvyivias- Epici veteres valJe deleclaban- 
tur defcribendis itincrlbus. Qiii quum de locis narrabant, qiios 
ipfi vidiffent, non potcrani in ordine itineris peccare. Oiiid 
aiitem, fi quam regionem non niii ex aliorum narrationibus, aut 
ex fulo Homero cognitam habebant? Qiiid porro, ii non de 
iis locis, qnos qnis ordine adiiffet, fcd de bis, quos in mariliiTio iti- 
nere e longinquo confpexiflet , exponebant? Λη tum qiioqiic cx- 
igemus, ne qnid praeter ordinem commcmoretiii"? Abiit. 



38 Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΩΝΑ 

ευτε Φερχς iitsBoikXev , ύγχλλομίνη Αιος οίιρω, 

UUI σφ(ν ύττίκ νεφεων Ίθ'ακ;/-; τ όρος αΐτύ ττέφαντο, 

AovX/xiOU τε•, Έάμη τε, Hoci νληεασχ ZxHVudOQ. 

4-Ό αλλ οτε 07] TisXoTtovvjjcov ττχρενίσσετο ττχσοιν, 
%Χ( 6η ετ( Κρίσσης κχτ&α^χίνετο κόλττος α,-ττείρων, 
οςτε SiSK Τίελοττόννησον -ττιειραν έεργει, 
ήλ'3' άνεμος Ζι-^νρος μέ^ίχ,ς, χί^'ριος , έτι Αιος α/σης, 
λκβρος, ετΐαί^ίζων εζ χΐ-'^ερος, όφρχ Τιχχιττχ 

43vJ νηυς κνυσειε d'dovffx δ'χλάσσης ccXavpou υάίύρ. 
Dcypoppoi ίη εττειτα ττρος ηΜ τ TJdXiov τε 
εττΧεον' ηγεμόνευε ί' ΰίνχζ Αιος υΐος ΆττόΧΧων' 



427. Quaeri poteft, cur poeta mutaverit ordincm verfiium, 
qui apud Homeium Od. XV. 295. ita leguntur: 

βάν 6^ nctgd Kgouvovs xot) XacXxi^ac naXXigti^gov' 
όυσίτο τ yitXtos, αχιάωντό τε naaat αγυιαί' 
vi di Φεζίχ5 ίτΐίβαλλεν έττΐίγομίνν) i^tos ovgv, 
>jtii 7!ag^ ' Ηλιόα otav, i^t ytgocTtovatv Επί/ο/. 
Prirnum lioriim veifuum, qui non eit iu editis, fervavit Strabo 
VIII. p. 350. (559.) et X. 447. (687.) ubi Χαλκ/ία ηετςιίεσσαν legi- 
t ir. Noii piito aliam mutati ordinig cauffam fuliTe, quam quod 
oratio commodius procedoret, ii ti6i πα/ "Ηλίόίχ itatim cum 
Tiagd Kgovvovs , *a) Χαλχ/ία , %a) Tiugd Αΰμ*]ν conlungeretur. Pro 
dsgas apud Straboiiem eit φεάι, et ita quosdam apud Hoinerum 
legiffe traditum videmus in fcholio, quod Porfonus edidit. Cae- 
terum Wolfius et Ilgenius edidrrunt, ευ δι Φεςαί ίηίβαλλεν. 
Ed. Flor. ευ τί. A]dd. et reliquae είτε- quae genuina lectio eft. 
Saepius enlm Homerus είτι fine copula ponit, ut Iliad. XII. 
373. Od. Xlir. 93. XXII. 182. XXIV. 146. Vltimum horum lo- 
corUiii, quod noftro iiinillimus eft, adfcripii: 

ίύ^' yf φαςοί εδειζεν, v^yivasa. /Asyav ίστόν, 

ηλΰνασ', ν'ίλ/^ ^αλίγχιον >ίέ τιΧνινν^ ' 

χα) τότε όν) 2 'Oiya^ns καχοί τιο^ετι ι^γαγε ίαΐμαν. 



1. L• L 2. Α 11 υ Λ Λ Ji JN Α Sg 

ίζον i έζ Κρίσσ7]ν sjjiatsXov, αατελόεσσοίν, 

ές λψέν ' 7] 6 ΰίμχ^Όΐς έχρίμ.•^χτο ττοντοτόροζ νηυς. 

'ivd'' έκ νηος ορονσεν άνχξ έκχεργος Άττολλων, ^^ο 

«στε'ρί εϊίιο μένος μέσω ημχη' του ό' χττο ττολλχϊ 

axivd'xpi$BQ 7Γώ;τω ντο, σέλχι; ά' εΙς ουρχνον /κει/* 

tv «ί xSvTOu κχτί'άυσε $ιχ τριτόόων ίριτίμων. 

'dvd^ αρ ογε φλογχ όχΐ'ε, -ττί^χυσκόμενοζ τα α κηλχ' 

τχσχν 6ε Κρίσσην κχτε-χ^εν σέλχς' χι ό' ολόλυξχν 44^5 

Κρισσχίϋύν χλοχ^οι , κχλλίζίΰνοί τε •δ'όγχτρες, 

Φοίβου υτο ριττης ' μέ^χ yxp 6έθζ εΤλεν εκχστον. 

6vd'B'j ά χύτ έτι νηχ, νοημ ως, άλτο τέτεσ•3'χι. 



43ι. Ργο inf) (ledi ΐπι , aJverbialiter de fuperficie dictum, 
ut ίη illo , μάχνι (J' snt ηαίνα (paotv&>j , Iliad. XVII. 650. Diiplex 
praepoiitio, iii lliad. IV. 330. 

πα^» 6i Κί<ρβλλιίνων άμφΊ στ/χίί ουν, αλαπαίναί 
iffraffjv. 
437. Ιη Florentina eft v\ys^ovtvB•. et iic etiam in Aldd. non 

439. Cod. Mofc. is λιμίνοΐ ό' άμά^οισι•/. Pro α/^ί^ο^σ/ν motri 
iauiTa αμά^ο,ί frripfi. 

444. Edd. vett. φλόγα όαΐ' ίηιφαυα%όμ.ενθί : quod ηιοινο , ne 
(jiils εκ noviiTimi editoris nota colligat, φλόγα plene frriptum et 
(ίαίί ilne aiigmento in folis codd. eiTe. 

446. Codd. et edd. vett. Κζίσσαγΰν , quod nemo noii videt 
in Kf/iffa/wy, foimam Stephano Byzantlno memoratam , mutaii- 
dum efle. Et Ita Cafaubonus atque Holfteniiis , nifi quod male 
pnucta diaerefeos appoluerunt. Bernardi coniecluram Kgiσ7aιγί- 
jiJv quum metro repugnare monuiflet Ilgenius, (lepugnat: ea eiiam 
dialecto epicorum) non debebat recipi, praeferiim cxcmplo ni- 
mata , quo rermaretiir, 

οφ<>' Ήξατίλϊ^ο! ®K/3otyfViOi *λίοι uvi, 

447• Ρ•"θ ίΓλίν fjiotarov Cod. Mofc. ί^βαιλ' ί^άατιο. 



4ο 1. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΛΝΑ 

uvk^i aiSousvoi; οίίζηω re upoctepw rf=f 
45ο νρω3'ηβ^, χα/τ^ς ειλνμενος εύρέχς ωμούς ' 

κοίί σφεαίι; (Ρωνησας εττεχ τττερόεντχ τΓροςηυ^α.' 

£1 ζεΐνοί, τίνες όστε; τΐο^εν 7τλεϊ'&' vypx κέλευ^'χ; 

7J τι κατΰί τρηξιν; η μΰί•^ί$ίως αλοίλησβ'ε, 

ο!» τε λ7]ϊστηρες, ύττειρ άλα, τοί τ οίλοωντχι 
455 "^Ι/νχας τΤΆρΆ'έμενοι, κακόν άλλο^χτΓοΐσι (γέροντες ; 

τ/φθ" οίιτως ήσ3Όν τετιηοτες , οϋό έττΐ yc/Joiv 

έκβητ , ούίε καθ"' οττλχ μέλαινης νψς ε^'εσ^'ε ; 

αυτή μέν γε 6ίκη τΐέλει άντρων αλίρησταων, 

o-ttcot αν έκ ττόντοιο ίγοτΙ χ^ΌνΙ νψ' μελαίν^ 
46ο {■λ•3'ίϋσίν καματω αόόηζότες' αντίκα Μ σ(ξ>εας 

σίτοίο γλνκεροιΌ ττερί β/ρένας 'ίμερος αίρει. 

'^Shς (ράτο ' καί σ^ίν ^'άρσος ένΐ 'στη^'εσσιν ε-^ηκεν. 

τον και αμειβόμενος Κρητων άγος αντίον ήυόχ' 
^&iv', ετΐει ου μεν yap τι κατα-^νητοΐσιν εοικας, 



459• CocK Mofc. ίπΊ χ^ονί. 

464• Έ-ηύ oC μίν yiq τι dictum negligcnter, ut ίη fermone 
commiml. Noitri quoque vul^o , denn weil. 

466. Acme vitlit Mattliiae, ^ioi ds τοι ολβία όοίεν non fatis 
hcne convenirc iis, quae praecedunt. Qnare verfum huiusmodi 
putat excidiffe ; 

ιλ*ι^'' sl 6ύ Tis ί'σ») «araJvjjrJv ctv^fwiTwv. 
Eam fufpicionem etiam ob alias et graviores cauffas proL•andam 
duxi, primum, quod, quuin deus eiTei ApoUo, vix ita loqiientem 
Cretenfium ducem introducturus fuiffet poeta, ac fi is non crede- 
ret deum effe; deinde, qiiod miracula, quae ApoUo ediderat, 
etiam cogebant Cretenfem de deo cogitare, 

475. Si poeta, utMattbiae coniicit, ^sh\ ϊητοι fcripfilTet, non tous 
«J' αηαΐΛεφόΐΛενο!, fed τον d' άηαμαβόμΐ^οί videtur dicturus fuiffe. 



1. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΩΝΑ /μ 

ου όί'μχζ, ovSti φνη^, αλλ ά^'χνάτοισι δ'εοΓσιν, 4^5 

* ♦ ♦ 

ούλ^ τε jixi μι-γχ χχφε ' θ'εο/ 6έ το( ολβιχ ίοΤεν. 

κχί μοί τουτ χηο^ευσον έτητυμον , όφρ' ευ ε'/όω, 

Τί'ς όημος; τις γχί'χ; τίνες βροτοι έγγεγχχσιν^ 

χλλ^ γχρ φρονίοντες έττετλεομεν μεγχ λχΐ'τμχ, 

ες Ώνλον έκ Κρήτης, ενβ'εν γένος ευχόμε3'' εϊνχι' 4?^ 

νυν 6 ωόε ξυν νη}' κχτηλδΌμεν ούτι έκόντες, 

νόστου /εμενοι, άλλην οάόν, οίλλχ ηέλευδ'χ. 

χλλχ τις xd'xvxTav δευρ ήγχγεν ουπ έ^'ελοντχς. 

Τους 6' άτχμείβόμενος τροςεφη έκοίεργος Άττόλλϋον' 
Έεΐνοί, τοϊ Κνωσσον τΐολυ$εν§ρ:.ον αμΟ^ινέμεα^ε 47^ 

το TtpCv , χτχρ νυν ουκ έ'•9"' ύττότροττοι αύτις εσεσ•3'ε 

'ές τε τολιν έρχτην κχΐ ^ύμχτχ κχλχ εκχστος, 

ες τε φιλχς α,λόχους ' α'λλ' εν3'χ$ε ττίονχ νψν 

εζετ εμον, ττολλοΐ'σί τετιμε'νοι ΰν^'ρΜττοισίν. 



478• 479• Elegaiitiffimos verfus damnare, quod mox ν. 482• 
483. paene eadera dicantur, is clemiim rerte audebit, fjui, iinde 
venerint iiti verfus, demonftrare pofilt. Quid vero, ii id , quod 
offeniionem facit, leviilima mutatione tolli poteft? Scribendum 
enim τετιμίνοι pro vulgato τεημένον. Nam non modo plus mo- 
menti hoc habere debiiit apud Cretenfes illos , fi ipii, (juam fi 
templum Apollinis in honore apud homines fore diceietur, fed 
coniinnatur ea emcndatio etiam v. 520. 

α<ψοί (J' 'ί-Λοντο 
Tlagvviaijov «α) xdgov trri^gaTov , ενΆ ag ιμελλον 
οίχι^σειν τιολΧοΊσι ΤίΤΐμέΊ/Οΐ av^gttinotaiv. 
AccRdit, quod τ(τιμίνο$ apiid Homeium fomper de liominlbus 
dicliur: lliad. XX. 426. XXIV. 533• Od. VUl. 472. XIII. 28. 
hyran. Ven. 206. 



42 Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛ>Ω,ΝΑ 

4So εΙμΙ $' syM Αιος υιός, Άττόλλων 6' εύχομχι είναι' 
υμεχς <5' ijyxyov έν-^χ^ υτΐ-ρ μεγχ λχΐτμχ ^^χλχσσηζ) 
ούτι jiXHx (Ppovkcau, αλλ' έν^χ§ε νίονχ νψν 
'έξετ έμόι/, ττολλοΐΊ; μχλχ τίμιον χν^'^ωττοίσιν^ 
βουλχς τ χ3'χνχτων είόησετε' των ΐότητι 

485 xhl τιμήσεσ'^ε όιχμ-ττερες τιμχτχ ττχντχ. 

αλλ' αγ£^', ως χν iyco ε'ίτίω, τεί'^εσδ'ε τχχιστχ' 
ίστίχ με.ν ττρωτον κχ3'ετον , λΰσχντε βοείχς, 
νηχ ί' εττειτχ μέλχινχν έτ ηττειρου ερνσχσβ'ε^ 
εκ ίέ κτημχ•^' ελεσβ'ε ηχΐ εντεχ νηός έί'σης, 

4qO κα; βίϋμον τΐοιησχτ έττΐ p^]yμTvι ^'χλχστης' 

ττυρ ί' έτηηχίοντες, ετΐΐ τ χλ^ιτχ λευκχ •θ'νοντες, 
ευχεσδ'χι ίη εττειτχ ττχριστχμενοι ττερι βαμον. 
ως μεν iycij το ττρωτον έν ηεροειάέι ττοντφ 



48G. Pro vulgato jyoJv ίί'πω eckl. rett. ΐγω ΐίπω. 

488• Vulgo ν>5α ί' ίηιιτα ^ον\ν έηΐ y\nugov. Ob infolentrm 
hlatum ex Iliad. I. 485• μίλαιναν reponendum vidit Matthiae. 
Sic ego quoque emendaveram , et, niii fallor, ad Orphica, quam- 
quam locum invenire nunc non poiui. 

4g6. Rulinkenii fuafu e rod. Mofc. edebatur, avrd^ ο βοιμο: 
avros Δίλφ/ν/05 ital i7to<]jios aaasrat αϊεί. Eit ea leclio fcioli li- 
brarii iuventum. Nalti quis ita loquatur, 6 βωμοί ί^εΧφίνιοε sirvi- 
ΤΛΐ ciiEi? et quis Δίλφ/νίΟί et έηόφιο5 , res disiimillimas tam- 
quam liiniles coniungat? Profecto infani oratio haec eilet: ara 
haec De/phinia ct clara erit. Vulgo avros δίΧ<ζαιοί. Vnus cod. 
Parif. 6i'K(fiios. Inde proxime ad litterarum ductus fcribendum 
puto αύτί% α?' άφνειόί 'Aipvfios Ilgenio quoque in menlcm ve- 
nerat. Δίλφίνιοί , etiam quod ad menfuram ryllabarum attiner, 
vix excufari poteft. Ibi tauiuin tali liceniiae venia eit, quum ali- 



J. Ε. ί Σ Α ΓΙ Ο Λ Λ Λ Ν Α /β 

είόομενος SaX^rji ^Όης έτι νηος ορου<τχ, 

Wi; έμοί ενχεσ•3Ό(ΐ Αελφινίω' χύτΰίρ 6 βωαοζ ^g5 

«ντος $έλ(Ρειος κχϊ έττό-^ιοι; ί'σσετχί αΐεί. 

άειτνησχί τ ΰρ εττειτχ -dOy ττχρχ νψ μελχίν^^ 

κχι σττεΐσχι μχκχρεσσι '^εοΤς^ ο'ι Όλυμττον έχουσιν. 

χυτχρ έτΓψ σίτοιο μελίφρονος εξ ερον ■ησ•3'ε, 

ίρχεσ^'χί 3" χμ έμοί, ν.χΐ Ιηττχιηο)/ χεί^ειν, 5θΟ 

ειςοκε χωρο•^ ί'κ)]σ•3Όν, '/■/ εζετε ττίονχ νψν. 

Sti έ'φΛ'3" * ο'ί ά χρχ του μχλχ μεν ηλυον Tja εη'^Όντο. 
ίστί'χ μ^ν -τρωτοί/ κχ^'εσχν, λυσχν ό'ε βοει'χς, 
ίστον 6 {'στοόοκ^ ττελχσχν ττροτόνοίσ-ιν ύφε'ντες. 
εκ 08 κχι χυτοί βχΐνον ετΐΐ ρηγμρ^ι ^χλχσσης, 5θ5 

εκ d χλοζ ηΊΐείρον$ε 3'οην χνχ νη ερυσχντο 
ν^οΰ ετι "^χμχ^Οίζ, τχρχ ό ερμχτχ μχκρχ τχνυσαχν * 



ter vcrljum ηοη poteit metro aptari. Αυτοί propterea ineptura 
efi, quod iiihil opponi poteit. 

/J05. Cod. Mofc. βίίααν. 

507. Ώαξά δ' ίςματα vulgo. Cod. Mofc. nsg) i' ί'ςγματΛ, 
Mallliiae νπο δ' ί^ι/Λατα ιεροΓυιΕ ex Iliad. Ι. 486. Ilectc fOrtaffe: 
fetl poteit etiam waja, quofl lilc eit, indicio effe, in Iliadis qiio- 
que verfu ila nonnullos legiffe. Ita αγαλλο[Λίν*ι ν. /^2j. ex alia 
lectlone, quam quae nunc eft Od. XV. 296. diictum puto. Et 
quantum quidem iiitelligo , etiam nagd dicl potuit. Videntur 
enim trabes vcl lapides ab lUraque parte jiavibiis fiippofiti fuiffe, 
iit naves fola carlna, non latere , arcnam contiiigerct. Heiiodus 
O. et D. 624. 

ν>Ϊ£χ J' ^tt' ιηηείςου ί^ύσα*, πυκασαι τε λίΆοίσιν 
TiuvroSfv , 6φ^ Vaxccff' ανέμων ^hos υγ^^ν Ofvrwv. 
111ο ττα'ντοϊίν niagis fortafle jrr?/, quam -παςά , tiimari videatur. 
Veninuamen verbuni τανυσσαν requliit praepoiiiionem r.aqa. 



44 Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛϋΝΑ 

και βωμοίΐ ττοίησαν άτι ρηγμΤνι •3'χλχσσης, 

ττΰξ) <5' έτΓίκχίοντϋς, kict τ άλφίτα λευκοί ■3'νοντες, 
5ιο ευχον^'', ω•; εηελευε , -π χριστά μεν οι ττερί βωμον. 

ίόρττον εττει^' ε'ίλοντο dO^ ττχρχ VTjf μελχίνί^, 

κχι σιτεΐσχν μχκχρεσσι •δ'εοι'ς, οι Όλυμτον εχουσιν. 

χύτχρ έττει ττόσιο; κχι έίητυος εξ ερον εντο, 

βχν ρ' Ίμεν' ήρχε 6' χρχ σφιν χνχξ Αιος υίοζ Άττολλωι/, 
5ΐ5 φόρμιγγ έν χείρεσσιν έχων, dyxTOV Kid'xpi^ooVi 

κχλχ %χί ιι-^ί βιβχι; ' ο'ι 6ε ρησσοντες ετΓοντο 

Κρητες ττρος YLud'ii, κχι Ιητχι:^ον' χείρον, 

οίοι τε Κρητων ττχιηονες , οισί τε Μονσχ 

έν στη^'εσσιν ε^'ηκε •3'εχ μελί^ηρυν χοι6ην. 
520 ΰίκμψοι Ss λόφον ττροζέβχν τ(οσίν, χϊ-^χ ό Ί'κοντο 

ΥΙχρν'ήσσον κχι χοορον έττηρχτον , εν3' χρ εμελλον 

οιζ'ησειν τΐολλοΐσι τετιμένοι χν^ρο^τΐοιαιν. 



5 1 ο. Co(], Mofc. et edd. vett. πα^α βαμό -j• De -codd. Parl- 
finis nilill adnotatum. Recte Woliliis et llgcnius yrfj) dedenint 
e V. 492. Vide Iliad. I. 443. Od. XIII. 187. Eodera modo, 
fed futili ratione motus, correxerat Erneitius. 

515. Vulgo άγατον νι^αςί^ων. Cod. Mofc. igarov xi^agi^uv. 
Pariflni tres χςυσί^ν %ί^αρί^ων. Athenaeus I. ρ. 22. C. et Euftath. 
p. ιβο2, 25. %a$>/fv %ί^άζΐζί. JVoviliimus editor varias lectiones 
ita indicavit, iit , cjui Atlienaeum acque Euitatliliim non infpiciat, 
apud hos c|uoque %iiagi^a)V fcriptum credere debeat. 

521. 522. Recte Pierfonus, ErnefliLis, Ugenius , '/μέλλον et 
Τΐτιμίνοι ■, ipfo narrationis ordine ita poftulante. \ ulgo εμελλεν 
et TSTiuhos. Cod. Moic. et Parif. B. ητιμνιμίνο!• Quae fequun- 



Ι. ΕΙΣ ΑΠΟΛΛΛΝΑ 45 

otT^e d' άγων αύτοΰ $χττε$ον και triovci νηον. 
των 6' ωρινετο 3'υμος ένΐ στηδ'εσσι (piXoiaiv * 
τον κχι κνειρόμενος Κρητων οίγος χντίον ηυ6χ' 525 

'iT, αν' έτειίη τηλε (ρίλων κχΐ ττχτρίίος α'/ης 
ηγχγες ' ούτω τΐοΐ) τω σω djiiXov ετλετο '3'υμω ' 
ττως jicil νυν βίόμεσδ'χ', τό σε ΰ^ρχζεσ^χί ύνωγμεν. 
ούτε τρνγηφόρος rjL• y ένηρχτος , οΰτ ευλει'μων, 
ω^τ ΆΤΓΟ τ ευ ζωειν Ηχι χμ χν•9'ρωτοισιν οττηίεΤν. • 55θ 
Ύους ά' έτιμειάησχς ττροςεφη Αιος υίος Άττολλων" 
^■ητΓίοι κν^'ρωτΓΟί, όυςτλη μονές, οΊ μελεόωνχς 
βοόλεσ3'\ κργχλεους τε τόνους ηχι στείνεχ 3'υμω' 
ρψ'όιον 'έτος υμμ έρεω, %χι έττΐ φρεσι •δ'ησω' 
όε^ιτερ^ μοίλ' εκχστος έχων έν χειρι μχχχιρχν 535 

αΟ^χζειν χΐεϊ μ,ηλχ' τχ ί x<pdOvx ττχντχ τχρέστχί^ 
οσσχ έμοί κ xyxyuai τΐεριηλυτχ φνλ' χν^ρω-κων' 
νηον όε 7Τρο(ρνλχχ•3'ε, 6ε6εχ3'ε άε (ξ>υλ χν^'ρωττίαν. 



tur, ηοη potiilffe ab antiquo poeta, nlfi nomine Apolllnls addito, 
tlici, clarum eSx. Quare lacunae iigmim pofui. 

526. Libri : J oiv' i7iti6v\. "Veieor ut άνα , rex , non magis 
ultima elifa dicatur, quam avot^furge, quod teligi ad Orph. p. 
724. Quare ω ά'να , ίΐ ijj fcrlbendum puto. E< δνι , qunndoqiii- 
dem. lliad. XVI. 66. XXIII. 558• Permutari sl et iytu docuit 
vSturzius \n Lex. Xenopli, in v. f< n. ^. et 7. p. 29. a. 

529. \ iilgo ουτΒ τςυγνιφόςοί ϊ^δε y inviqairos- Qiiae neque 
rxplicaii poffunt, iieqii& ita, ut factum , emendari. Non magna 
niutationc fcribondum puto ttst ςάχιί. yldiacet iugum monUs 
PairifiJJl , riec /Ίιι^ιιιη rieque heriarum ferax. 



46 Ι. κ Ι Σ Α Π Ο Λ Λ ίΐ Ν Α 

ivd'xi) α,γειρομίι/ων κχτ ίμ-ην i -^ΰΐ' <γε μύλιστχ, 
3']θ 5/fc τι τψσίον ίτΓΟζ 'έσσετχι, ;;& τι βργον, 

Ιβρίζ ^ > '^ δ'^μις έστι αχτχ^'νητω^ ΰ!.ν!^ρχτ:ο^ν. 
* ♦ ♦ 

άλλο/ trsid' υμΐυ σημίχ,ντορες άνίρες εσο^τχι, 

των ντΐ avxyHxi•^ άεάμησεσδ' ημχτχ ττάντΆ. 

ε'ίρητχί τοι ττοίντα' συ ds φρεσι σ^σι (ρΰλα^χι. 
545 Κα/ συ μεν ούτω χοιΤρε, Αιος κχί Αητους υιέ' 

αϋτΰίρ έγω κκι σεΤο κχι άλλης μ,νησομ' uoi§rJQ, 



539• Viilgo y,a\ ίμτ^ν Ι^νν τε μάλιστα- Ιη eamdem ego incidi 
emendationem, in quam Matlluae , fed aliter liaec vciba expli- 
canda piito. Pertlnent enim ad άγειξοίΛίνων. Sitscipite eos, qiii 
huc venient mcoriun conjlliorum caujfa, fi qiiid criminis , quod 
expiari dchcat , coinmijjfuin Jit. Non enim optlmum vej-fum, 
qui praecedit, ea cauffa, quod facillimo librariorum enore in 
codd. Mofc. et Pariiinis omiffus eit, damnari velim. 

54i. lani olim indicavi lacunam liic effe. Nec putabam de 
luic re dubitari poffe. Exridic conditio , qua minabatur Apollo 
malum Creteniibns : ηίβ, feceriiis, ηιιοά iujji, duros naiK^fcejnini 
doininos. 



4^ 



II. 
ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν. 

hjpuTJy υμνεί Μοΰσχ , Αιος κχΐ Μαιοί^ος υίόν, 

Κυλλήνης μείεοντχ xoci Άρκαίί'ης τολνμηλου^ 

άγγελον uSa.vxTcav έριουνιον, ον τεκέ ΜλΓλ, 

νόμψη έϋτλόκαμος, Αιοζ έν Φιλότ7]η ^«γεΓσα, 

αΐίοί'η' μχκχρων 6ε d'euv ν^λεϋχ^^ ομι,λον^ 5 

ccvrpov έσίν Svvouax ττχλίσκιον, ενδ'χ Κρον/ων 

νύμφ^ εϋττλοκχμω μισ^ίσκετο νύκτας αμολάω, 

οφρχ κχτχ 'γλυκύς υττνος εχοι λευκωλενον ' ΐίρην, 

λη3'ων xd^xvxTOug τε •9'εονς 3'νητονς τ ΰν^'ρωτΓονς, 

αλλ' οτε 6η μεγχλοίο Αιος νόος έξετελεηΌ, jo 



6, Vulgo «vr^Ov ΐσω vaiovast. Qiiae lectio orfa vldetur e bre- 
viore liymno , in qiio cR αντζω ναΐΐτάουσα. Scripfi βύνονΰα. Οά\ΐί. 
Xlll. 366. Jis (inouact ^sa δννε^/ cntos νιΐςοίΐδί$. Ad conftructio- 
ni.m proxime accedunt v. 237• li"i"S liymni, σπα^/βν" ΐσω ■λατί- 
6vjt , et Odyff. XI. 57^• iti^rqoy fVw Svvovrss. 

8. Cod. Parii". JJ. ίχει , uiidc έχίν fcribendum videri poiHt. 
Optativum non licet hic de repeilto concubiLu intelligere, ut in 
minore h}iTino , in quo eit ΐυη χατα yXv^vs invos ίχο<. Neque 
oipf α eit quoties. Oratione obliqua ufum efle poptam , et fenlum 
clTe, cum nympha concubuit , donec Iiino dormirct , alibi dixi. 
Eft cui liaec neque Graeca^ nec Latina efle videantur. 



48 ί L ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 

rij $' ri^Tj 6έκχτος μείς ου ράνω ίστηρίΗΤΟ, 
[βς τε φόί?:ς ciyu.ytv, κρι'σημχ τε epyx TttvHTO.'} 
Kocl τοτ έγεινατο ττα/ΐία ττολυτροτον, αίμυλομηττιν, 
\λψστηρ\ έλχτηρχ βοών, ηγητορ' ονείρων,'] 

1 5 νυκτός οττωττητηρχ, ττυλη^όκον , Ός τχ% εμελλεν 
αίμφχνεειν κλυτχ εργχ μετ χ^'χνχτοισι ^'εοΐσιν. 
[τίψος yeyovMQi μέσφ τιμχτι έyHi^^xpιζεv, 
έσττέριος βοΰς κλε•ν^εν έκηβόλου Άττόλλωνος, 
τετροίάι τ§ τ'ροτερ^, ry μιν τεκέ τοτνιχ Μχϊ'χ.'] 

20 ος κχΐ έτΐει$η μητρός χττ χ^χνχτϋον ■θ'ορε yυ/ΰύv, 
ούκέτι STjpov εκείτο μένίαν ιερω ενϊ λίκνω ' 
αλλ' oy ύνχ'ί'ξχς ζ7]τει βόχς Αττολλωνος, 
ουάον ύτερβχίνων ύ^Ρηρεφέος χντροιο. 
[εν3'χ χέλυν εύριαν έκτησχτο μυρίον ολβον'~\ 

25 ['Ef,tt^a τοι "ττράτιστχ χέλυν τεκτηνχτ χοΜν''] 
η ρχ οι χντεβόλψεν έτ χυλεί^σι ^ύρι^σιν, 
βοσκομένη τΐροττχροι^'ε όομίϋν ερί'δ'ηλεχ -ττοίην. 



II. Menfis dicitur οΰζανω eaTyigixiat , quocl clariifiiTia muiuli 
lumina labentem caelo annum ducunt. Sic Aratus in piincipio 
carminis lovem dicit arandi, ferendi, aliorumque opeiiun figiia 
coelo itatuiffe : 

avTos yaq τά$ΐ ayuar^ i'v oCjctMM ίστνίζΐζεν , 

aarga dia^ngivas- 

3i. xoqOiTVTH Mattliiae pro viilgato χο$ΌίΓΐί»£. 

38. Vulgo τότε αν. JMofc. roV αύ. 

/\\. Vidgatum (xvanyiX^aas Rulinkenius in άvoιμy!λωσ(XS mularl 
volebat, vereor ne noii fatis commode. Neque vero fenfum loci 
effe putem, qiitim tejludinem iii dorjum, coniecijjcl. (^uod poera 



\ 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 49 

σχνλχ νοσίν βχΐί/ουσιχ. Αιος ό ^ριουνιος νιος 
α.δ'ρητας ίγέλχσσε, ν,χ ι αντίκα μυ^Όν ϋειττεν' 

Σιύμβολον )]ΐίη μοι μεγ' ονήσιμον ' ούτι ονοτάζω. "So 

χχΐρε (ζ>νην έξίοεσσα, χοροίτυττε, όχιτος έτχίρη, 
αστχσ/η -π-ροψανείσχ. ΐΐοΒ'εν το$ε κχλον X'd'vpux, 
αΐόλον όστρχκον, έσσι, χέλυς Όρεσι ζωουσχ ; 
αλλ ο'ίσού σ εΙς όωμα λχβων ' όφελος τι μοι ^ffff^, 
Qvi' ατοτιμησω' συ ίε με ττρύτιστον ονήσεις. ' ■^^ 

\_οίκοι βέλτερον εϊνχι , έττει βλαβερον το d'tjpj,j(piy *] 
Tj yap έττηλυσί'ης ττολνττημονος εσσεαι εχμα 
ζώουσ ' ψ 6ε •Β'άν^^ς, τότε κεν μοίλχ καλόν αείάοις. 

' ίλς χρ εψη' και χερσίν αμ άμίξΌτέρτ^ΰΐν α,είρχς, 
α•ψ εϊσω κίε δωμχ , (^ερων έρατεινον αβ'υρμχ. 4® 

tyd'' ΰίναττηλησας γλυίρανω ττολιοΐΌ σίδηρου 
αΪΜν εξετόρησεν ορεσκωοιο χελύνης. 
ως 6 οτΓΟτ ωκυ νόημα 6ια στερνοιο ττερησει 
ανερος, Όν τε <3'αμείχι έταστρω^ωσι μΑριμνχι, 
\u3(; (} ' ότ€ aiV7id'uaiV χτΐ ό(ξι3'αλμων άμαρυ•γχί,'\ 4j 



fi (licere voluiffet, acldidlffet accufativum. Nec tanti erat, lefiudi- 
nem, quae non magna fuerit neccfle εβ, revolutam dercribere. 
Praeterea teitudo etiam in inferiori parte oflibus munila eft, 
(iternum vocant naturae icrutatores) ut ne revoluia quidem 
itaiim fui copiam faciat excavatiiro. Mea fententia requiritur 
parlicipium , qiiod, ut verbum, ad αΐωνα referatur. Vldendum 
ne poela dederit avamX^aas , coujiipaiis : quamquam liuius cotn- 
ροΩά nullum cxeniplum liabeo. 

45. Vulgo αί OTf. Parlf. tres as ort• Cur ω'ί d' ors correxe- 
rim, ex iis, quae in praefatione dixi, intelligetur. Wakeileldiiis 
I ad Mofclium II. 107. fcribendurn putabat /j u>s οτε. 

1) 



5ο II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 

ως κμ εττος τε και spyov έμηόετο ηυάιμος Έρμης, 
ττηξε ί' oip εν μέτροισι ταμων όόνΆκχ,ς Ηχλοίμύΐο, 
ττειρηνοίζ έίοι yuTx KtdOppivoio χελϋΰνης. 
Άμψί 6ε δέρμα τχννσσε βοος τίρκτίάεσσιν ε^σιν, 

5ο και ττηχεις tvdd'7]K , εττι όε ^vyov ηρχρεν άμ^οΐν' 
έττοί 6ε συμ(ρώνους oiujv έτανύσσχτο χορόοίς. 
κΰτΰΐρ εττει6η τενξε φέρων ερχτεινον οί^'υρμχ, 
ττλήκτρω έτΐειρητιζε ηάτχ μέρος ' η d' νττο χειρός 
σμερ$χλέον κονχβησε' ^εος 6' ντο καλοί/ χειόεν, 

55 έ^ αΰτοσχεάιτις "ϊτειρωμενος, ηΟτε κονροι 
■ηβητχι ^xXtr^tJi ττχρχιβόλχ κερτομέουσιν, 
αμψί ΑίΧ Kpovi^Tjv κχΐ Μα/αία κχ?ιληΓέάίλον, 
ως Τΰίρος ωρίζεσκον ετχιρείι^ (Ριλότητι, 
7JV τ χυτοΰ γενεην ονομχιιλυτον έ^ονομχζων, 

6θ χμφητολονς τ έ-γί'ρχιρε, κχϊ αγλχχ άωμχτχ νυμψης, 
κχι τριττο^χς κχτχ οίκον, ετηετχνούς τε λε'βητχς. 



5ι. Antigonus Caiyflius cap. VII. '/Λον ίέ «cei το ηΐζϊ τά ty- 
rtgoc Twv τΐζοβατων ' τα μίν γαζ των *giwv έστ)ν άφωνα , tu όί 
των Άηλειων {Ιφωνα,' ο'^ιν ■λοϊ τον TtoitjTi^v ίιπολάβοί Tis ilgyjKivai, 
τιολνπζάγμονα ηανταχον ita) 7ΐεζ:ττόν ο\ιτα , 

ίτιτα όί ΆνιΆντίζων οι'ων ύτανύταοίτο xogoas• 

52. Libri τενξΐ φίςων. Scribendum videri τενξ' εν^ων , ad 
Vigerum ρ. 758• dixi• Multos liuius generis errores peperit re- 
centior pronunclatio. Sic εύφήι3ων pro ίφνιβων eft apud Pollucem 
X. 164• Sic ττΆνεύ^ου pro τιανεφ^ου habet cod. A^iteb. in Hefiodi 
Scuto Herc. 208. Caeteium conrirmare videtur emendationem 110- 
firam ApoUodorus III. 10, 2. ■xa) ιςγασάμενο! λΰζαν ευςε xai 
nXijxTgov. 

60. Primus Ilgenius αμφιηόλουί τ ίγε^αΐζε pro άμφιηόλου! 
Tt y/fa<fi. Ed, Flor, τϊ cum accentu. 



?l 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 5ι 

κχί τχ μίν ονν ηβιίε, Tcc 6e φρεσίν α-λλα. μζνοίνα, 

κχΐ την μίν κχτε^'ηκε (ρίρων ίερω ενί }.ίκνω, 

(popuiyyx Ύλχψυρην' ο S άρχ ηρειων ερχτίζϋον 

άλτο κχτχ σκοτίην εϋωάεος εκ. μεγχροιο, C3 

ορμχίνχν 6ολον χίττυν ένΐ β^ρεσίν, οίχ re (^ωτες 

(pTjXijTXi όίέτΓονσι μελχινης νυκτός έν wpr>. 

ϋελιος μεν ε$υνε κχτχ •χ^-'^ονοζ ωκεχνόνόε 
αυτοΐσίν d' ί'ττττοισι κχΐ χρμχσιν * χυτχρ up Ε^ρμ^ζ 
ΐΐιερί'ης χφάίχνε d'bxv Όρεχ σκιόεντχ, 7° 

εν'')'χ '^εων μχκχρων βόες χμβροτα χύλιν εχεσκον, 
βοσκομενχι λειμωνχς χκηρχσίους ερχτεινους. 
των τότε Μχίχ<ίος υίος, έυσκοτος Άργειί^όντης, 
ττεντηκοντ χγίλης χτετχμνετο βονς εριμυκους. 
'7τλχνο6ίχ,ς 6 ηλχυνε $ίχ "^χμχ^^ω^εχ %ίίϋρον, 
ίχνι χτοστρέ-^^χς' δολίης 6' ου λψ3'ετο τεχνι^ς' 
\_χντίχ ττοιησχς, όττλχς τχς ■προσδ'εν ότησ^'εν, 



65• Tres codtl. Parif. cJjro pro αλτο. 

6g. Viilgo α^Γβι,' α$>' Έ(>μη5 , five , ut u\ eclcl. veit. fcribitur, 

α^τάς (ί$> Έζμίίί, nili quocl Aldina tertia ag omittit. Barneiius 

αΰτάζ ογ' 'EgfAyjS , ut αύτάζ Όγ' viqois Iliar]. XI. 483• Xill. 164. 

riare])at mihi alir|iiaiulo fciiptura, quae Ilgenio memorante apud 

Natalem Comitcm eit ,- αύτάζ ο 'EqfAvis : vide exempla hiatus iii 

liac formiila ad Orpli. p. 726. 758• 742. Vulgatam tamcn lectio- 

ncm tuentur alia exempla, ut αύτάζ aga Ztus Iliad. II. 103. et 

T^ i* tt/ "Agi^s \ • 363. et tm μίν uq άςτιάζονη ibidem v. 556. 

I 76. Vulgo <'χν»ί. llgenius et cum eo Matihiae Vxve'. Ίχνία» 

j eft Od. XVII. 317. Alibi iemper apud Homerum Ίχνια , praeter 

I Odyff. XIX. 43G. fed ibi pro ίχννι ^ζΐυνωντεί legendum vR <χν<* 

igfvvwvnts, tiim e codd. tum ex Illad. XVIII. 521. ubi tft «χν/ 

igf.vjwv. Itacjue bic cjuocjue r/,vt' άτιοστ^ίφαί f lipfi. 

D a 



75 



5a II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 

τχζ <5' οτη&εν ■7Γρόσ<3'εν , κχτχ $ εμτχλιν χυτός εβαινεν. 
σχνίχλχ i χυτίη ερι^Ι/εν έτνϊ '\^χμχ3Όΐζ αλ/^σ;ν.] 

8() χφρχστ rja χνοητχ άίετλεκ,ε •9'χυμχτχ tpyxy 
αυμμΙ<ίη(αν μυρίηχζ κχΐ μυρσινοει^έχς Όζους, 
των τότε συυύησχς νεο•3"ηλιΙος χγκχλον ύλης, 
«σφχλεύΰς υττο ττοσσίν εόησχτο σχνίχλχ κουφχ 
αυτοΤσιν ττετχλοισι, [τα κυόιμος Άργειφοντης 

85 εστχιτε. Υ1ίεριη3'εν,'\ οάοιτορίη'^ χλεεινων, 

[ofa τ έχειγόμενος, $ολιχην οόον χύτοττρεττη; wi.J 
τον 6ε ydpiav ένοησε , δέμων χν^Όυσχν xXutju, 
ίεμενον τΓε6ίον$ε d/ Όγχηστον λεχετο/ην. 
τον ττρότερος τ^ροςέψη Μχίης ερικυΰεος υιός' 

ΛΟ '*Ω, yepov, Ός τε φυτχ σκχτττεις εττικχμττυλος ώμους, 

ή ΊΤολυοινησεις, εύτ χν τχόε τΓχντχ (ptpi^aiv. 

* * * 

κα/ re Ιίων, μη ιάοον είνχι, nxt κω(ρος, χηουσας. 



yg. Fortaffe poeta dedlt μίτα 6^ Ϋμπαλιν. 

82. Η. Stepbanus quum etiam ayxaXoV fciibi, ultima accentu 
notata, obfervat, fpectavit rcripturam άγχαλον , quam hic habent 
edd. Flor. Aldd. Ceph. Caeterum cod. Mofc. νεο^»]λΐαν α/χαλαι- 

9*1"• 

83• Άσ'Ραλίω5 fcripfi pro vulgato άβΧαβίΐΛ5. 

85- Verba 6dot7iogli]v d.Xssivu)v fic intelligo , ut Mercinlus ca-• 
viffe dicatui , ne pedibus iit viator iiigrederetur, et ita veitigia 
pedum relinqueret. 

86. Vulgo avTonqsTtyts ωί, Codd. Molc. et Parif. tres αΰτο- 
rgoniiaas. Inde fcribendum puto dvrtTogyitsMv. Termlnatioaes as 
et ων permutatae etiani v. iig. Siiidas : atTffogy^iffv , tls το εναν- 
τίον νι'λ'^ε τίτζύσ•λί))ν, όίί7ΐίί;αζε• τοζΜ γά^, το TgvTiM. \ iJe intcrpp. 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 53 

κχί σιγχν, Ότε μη τι ηατχβλκττττ^ το σον αυτού. 

Ύοσσον ^χζ, συνίσευε βοών ί'φθ'/,αα κάρηνχ. 
τΓολλα ό ορη σκιόεντχ κα,ι αϋλωνχς κελχάεινονς 90 

και ττεόί (χ.ν•9'εμοεντκ όιηλχσε κΰ^ιμος Έρμης, 
ορφνχ/η 6 έττ/κονρος έττχυετο ίχιμονιη ννζ, 
ij ττλεί'ων, τχχχ ό ορ3'ρος ε-^ί'^νετο ^ημιοερ-^ός' 
7} όε νέον σηοτΓί'ψ ττροςεβησχτο όΐχ Έεληνη^ 
ΤΙχλλχντος ■3'υγχτηρ, ΜεγχμηίεΜχο χνχκτος. , "^'^ 

τημος ετΓ Αλφειον ττοτχμον Αιος χλκιμο•; νιος 
Φοίβου Αττόλλίϋνος βους ηλχσεν ευρυμετωτους. 
[Λκμητες ό Ι'κχνον ες χυλιον ύ-^ιμέλχ3'ρον9 
χχί ληνούς icpoirxpoi&av οίρητρεττεος λειμώνας, 
^vd'' έττει ευ βοτχνης έτεφόρβει βους έριμύκους,'] ϊΟΛ 

xxi τχς μεν συνέλχσσεν ες χΰλιον Χ'^ρο ϊοΰσχς, 
λϋύτον έρετττομενχς ηό' έρσηεντχ κότειρον' 
συν ί' έφόρει ξύλχ ττολλχ , ττυρος 6' έχεμχί&το τίχνι^. 



ad Hefych. ν. dvTfTOgyijs. Ιπ Orpli. Arg. 140. ubi άντεπό^νισε 
legebatur, coild. praebent, 

Ι^ίκλοί αύ Φιιλάχου διον ytMOS α\/Τετοζΐήαεν , 
fjiiod ηοη debcbam mutare. Videntiir enim recentiores eo verbo 
fic uii eiTe, ut de vla , quemadraodum Lalini peiictrare, dicerent. 

go. Cod. Mofc. ίπι-καμτιϋλα. ξΰλΛ. Mox poft v. 91. lacu- 
nam eiTe vidit Matthiae. 

99. Edd. Flor. Aldd. Ceph. a%07iiy,. 

108. Vulgo rsxtviv. Cod. Mofc. rJvjf. Kecepi emendatio- 
ncm llgenii. qua iimplicior redditiir oratio , et convenientior 
epico rarniiiii. 'Έπιμαΐίσ^αι cum genitivo Iliad. X. 4°'• ^"• ^' 
3-14• ^il• 220. Aral. Phaen. 137. 



54 Ι Ι. Ε Ι Σ Ε ρ Μ Η Ν 

Su(pv7jg ayXxov Όζον έλοΰν trbXs-\J/s σι^ηρο!, 
ι ΙΟ άρμενον έν ■ίτχλαμ'^' οίμννντο 6a θερμός άϋχμ/η. 
[Ερ,α^ί roi ΊΤρωησ-^ΰΐ ττυρψχ ττνρ τ aVtiwxey,] 
•ffoXKa ds nxynxvK κΰλοί αατου^χίω ένι βοδ'ρω 
. ουλΰί λαβιαν έ7Τΐ•3'ηκεν έτηετχνύ ' λύ,μττετο όε φλοξ 
τηλοσε φνσα,ν ίεΤσα τυρός μ^-γα. ^οαομένοιο. 
ιι5 οΰ^ΐρχ 6ε ττυρ άν έκαιε βίη κλντου 'ΐί(Ραιστοιο, 
τόφροί 6' έριβρνχους ελίκα,ς βονς εΐλκε 3'νρχζε 
6οιά; άγ%/ τυρός' όύνχ,μις ίί? οι ετλετο τολλη. 
αμφοτερΰΐς 6' έτι vuTci χχμαι βχλε φυσιούσχς, 
{iyyiXivciQ d έκνλινίε, ί/ αΐωνχς τε τορησας] 
Ι20 epyM 6* έργον οτχζε, τχμίΛν κρεα τίονχ ij/.wi^. 
WTrra ί' α.μφ οβελοΐσι τετχρμενχ ^ονρχτέοισιν, 



' log. Cod. Mofc. ί'ν/αλλα si$^gw. 

iig. Cod. Mofc. ε^-χξίναΐ. 

125• Edd. vett. us ίτι νϋν τύμετ' ασσα ηολυχζόνιοι ηεφύασι• 
Cod. Mofc. oJy sre νυν τά μίτααα. 1η lioc loco iiiii ea quoqiic, 
(|iiae fana vldentiir effe, corruplells vltiata funt, liic effe fenfus 
debet: ^ucnindmocluin niuic qiioque, muho pqft, irndiintiir, qiine 
natura ad dhnunntaieni facta Junt. In eam fcntentiam olini 
iic emendandura piitavi : as 'ίτι vwv Tceyti&', ασσα πολνχςόνια ηε- 
φνΛσιν, δηςόν ti>i fACTa ταύτα xai ααζίτον. Neque nunc meliorem 
viam video. In τάμετ latere τάνυται argult verfus, qui praecc- 
dit. Nec mirum fi r pro J fcribebatur, quum ασσα etiam leni 
fpiritu notari foleret. Productam iiliimam vocalem iu τίολυχ^όνια 
tuentur exempla, quae attuli ad Orph. p. yoi. feq. Quod ad 
fenfum attinet, οσσα non iic intelligo, ut βίςματα cogitentur, ftd 
generatim, quidcjiiid dc pellihus diuturniiin rji. Indicat enim 
poeta, ut puto , pelles cxtendi refectis mollioribiis partibus, quae 
. lacile rancidae fiunt. Confuevifle autcm antiqiios pelles exieii- 
dcre, ut arefcerent, et iic ad futuros ufus fcrvari jioffent, ex ipfo 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 5S 

σΛ,ρκχζ ομον κχι vutcc γερχσμιχ, και μίλχν οαμχ 
ί^χαέ'νον εν χολα'ίδσσί * τα ί' αυτού κ&ΐτ έτι χωρης. 
ρινου; 6 έζετχνυσσε κχταστυφελω έτι τέτρ^^ 
ως 'έτι νυν τάμετ χσσχ τολυχρόνιοι τεφόχίτιν, ϊ2•5 

όηρον 6η μετχ τχυτχ κχΐ ύκριτον. χύτάρ βτειτχ 
Έ,ρμης χχρμόφρων είρύσσχτο τίονχ kpyx 
λε/ω έτι τλχτχμωνι , κχι εσχισε όϋϋεκχ μοίρχζ 
κληροτχλεΐί;' τέλεον 6ε Ύερχς τροςέ3"ηκεν εκχΰττ^. 
£vd'' όσιης κρεχων ηρχσσχτο κνάιμος Έρμης' ι3θ 

ο6μ•η yxp μιν ετειρε κχΐ x-Jx-jxrov τερ έοντχ 
η6εϊ'' ' αλλ' οϋ6' ϋΐς οΐ έτεί^ετο 3'υμος άγηνωρ, 
κχί τε μχλ ΐμείροντι, τερχν ιερής κχτχ 6ειρης ' 
άλλοι τχ μεν κχτέ•3'ηκεν ές αΰλιον ύ-\Ι/ιμέλχ3'ρον,' 



Homero οο§ποΓ(1ΐιΐ)•, π1)ΐ is modum dufciiliit, rjiio pelles aiofa- 
ctae clepfebantur. Lociis eft lliad. X\'I1. 389. 

wi ό or αν^ΐζ Tavi>oio βοο5 μεγάλοιο βοεί>]ν 
XaoiSiv OMij raM-jiiv, μι^ύουσαν άλοιφ•/• ' 
βεζ^μΐνοι δ uga τοίγί oiasTa-jTss ηχννονσιν 
nvx\(j7 , αφαζ όί Tt ιχμάί ί'β*;, όνι/€ΐ όί r αλοίφιί, 
ηολλωα ίλχοΜτων, τάνυται 6ί τε TrJya όιατίζό. 
Ajjjov ί>} μίτά ταϋτα να) aycginov, ut Virgilius Georg. III. /^■]6. 
juinc e/uo(jue poji tamo. 

i32. Cod. Mofc. outJ' u)s intT!i'aiTo. 

133. CoJd. Parif. et edd. vett. 7cigy,M\ Mofc. τΐίζΐίν. Quocl 
inde ffcenint, πεζ-ιϊν', i. e. ncgyivat , ncc lignificadone , ncc icri- 
ptura, nec metii lege recte fe habet. Apud Homerum, fi recte 
oljfervavi, a^ infinitivorum , fi fyllaba, quae eft ante ultimam, in 
aiii elt, quater tantum eliiiim repeiitur : lliad. XVHI. 294. XIX. 
136. XX. 422. 469. ubi liaec funt, dgfa^', λελάΆίσ^\ στςωφαα^', 
λίσεσσ^'. Quintiim extmplum, τυμβοχογΐΊ lliad. XXI. 525. gram- 
niatlcorum malae reduliuci debetur. Nullum horiim rcclc cum 



5G 11. ΕΙΣ ΕΡΜΗΝ 

1 35 ^>ΐμον HXi Hpkx τΓολλοί' μετηορχ 6 a.iyf/ χνάειρεν, 
ση αχ νέης φοορηι; ' έ'ττζ όε ξυλχ καγκχν οίγείρα.ς , 
ονλόττοά', ούλοκΰρψΆ ττυρος κχτεόχμνχτ α,ϋτμψ 
ανταρ ίτίεί τοι τταντχ κοίτοί χρέος ηνυσε όχίμίαν, 
σΰν^αλχ μεν ττροέηκεν ίζ Αλφε/Οί/ βχ•9'υ6ινην, 

Ι /{.Ο clvd -ρχκίην ί' έμάρχνε, κονιν ά (χ.μά.3'υνε μέλαινοίν 
τΐχννύχιος' κοίλον 6ε φοως έιτ^λαμττε σελήνης. 
Κνλληνης S' οίϊψ' αύτις κφίκετο 6iOc κάρηνχ 
ορβ'ριος, ού6έ τι ο/ όολιχης ο6ον ΰίντεβόλησεν 
ούτε '^εων μοίκοίρων , ούτε 3'νητων ccvd^pavav ' 

145 [_ovSii ηύνες λελύκοντο' Αιος ό' έριοΰνιος Έρμης 
ίοχμϋύβ'είς με^αροιο άίχ κληί'•9'ρον ε$υνεν, 
avpy OTujpiyy ένχλίγκιος , ηυτ ομίχλη. ] 
Ι^νσας ό' άντρου έξίκετο τΐίονχ νηόν, 



ηεζνιν comparabis. Scrlbendum cum Baineiio et Erneftio Tts^civ, 
quod actlva vi eft Iliad. XXI. 454• Obtinuit , ut ex imo verbo 
duo fierent, ηεςάω, unde ηεζόων, ττεςόωσι , futuro ηεζησω, intrans- 
itivum , et πεξάοι, futuro ηε^άσο) mediam brevem habente, acti- 
vum. Infinitivus dignofci nequit, fed a poiteriore verbo ηεςάων, 
πεςάουσί dictum puto. Apud Apoll. Rhod. II. 606. lege πεξί^σγ. 

i36. Hic verfus non legitur in cod. Mofc. Vulgo σ^Α*α vijjy 
φαίνΐ^ΐ. Έ,ί^μαι non poteit pio ανάματα dici. Alia ratio efi exem- 
plorum, quae Ruhnkenlus attullt ad hymn. Cer. 12. Itaqiie in- 
torpunxi pofi ανάειζεν, et (pcovjji mntavi in (ptof^i•. Slmile vocabu- 
lum , φύρ?! , infra v. 385• cum φ^νιη permutatum. Senfus eit : 
il/a fiiblata alte in loculis repnfuit, ut ejfent moniinenLiiin piic- 
rilis furti. Similis translatio in initio \ε%υΊθί$, 

7ΐαζΆενίί(αί τ αταλαί, νεοπεν^ία. ΆνίΛον εχουσαι. 
Pro dfigtxs fcripii άγείζαε cum Ilgenio. 

140. Credas fcribendum eSe ίμάςνινε, Pcrmutantur enlm 
hae formae faepius: vide Fifcber. ad Wcll. II. p. 57^• Obltac 



υ. ΕΙΣ Ε 1ΜΙ Η Ν 5/ 

ijKU τΓοσΙν τροβιβίΰν ' ου yxp κτνττίΐ/, ίοςττερ ετ ουάει. 
έσσνμενίο; 6' άρχ λίκνον έχωχετο κυόιμοι; Έρμης, ι5θ 

laTixpyaycv αμφ' ωμοις είλυμίνος, ηϋτε τέκνον 
νηττιον, ίν 'πχλάμτ^σι ττερ ιγ^υσι λαΐ^^ος χ3'ΰρω^ 
κεΐτο, •χ^έλυν ερχτην έττ αριστερχ χειρός etpyxv.'] 
μητίρχ ά ουκ χρ ελη^'ε •3'εχν 3'εος, είττε τε μυ^Όν ' 

Ύίττε συ τΓΟίκίλομητχ; 7Γθ3'ει/ τόίβ νυ:ιτος έν ωρ'^ 1 55 

ερχγ, ανχίάειην έτηειμένε ; νυν σε μχλ οίω 
V "^^Χ χμηχχνχ $εσμχ ττερί 'π'λευρ^σίν ί-'χοντχ 
A7jTO'i'oe:o ύτΓΟ χερσί ό/ έκ ττρο^'υροιο ττερησειν, 
7} σε λχβίντχ μετχζυ κχτ αγιεχ (Ρηλητβόσειν. 
ερρε τχλαν' μεyάλψ σε ττχτηρ έφΰτευσε μεριμνχν ι6θ 

^'νητοΐς χν^'ρωχοίσι κχΐ χ^'χνχτοισι ^εοΤσιν. 

Ύην ό Ε,ρμης μυ•3Όίσιν χμ.είβετο κερίχλεοισιν ' 



tamcn άνξν\ζάνγ Iliad. XXI. 347• "^^ vide fcliol. Townl. ap. 
Heyn. 

141• Cod. Mofc. πίχννΰχιον et τιατίΧοιμηΐ. 

ι43• Vulgo ουόέ Tis oi. Aliter lumc correxi et commoiliiis, 
qiiarn ad Orphica. HyiTin. Ven. 34• 

tJv d' άλλων oL• Tttg Ti τιεψυγι^ίνον Ϋστ A^foi/rjjv, 
οντΐ &ίίΛΐν /uaxa$>c<)V, oi/rs ^vyjruv αν^ζωπων. 

l52. Ώις ιγννσι, quod m ed. Flor. effe dicit noviffimus edi- 
tor, eit in Aldd. Ceph. Editio Florentina habet nsg' Ιγνΰσί. Cod. 
Mofc. 7ΐεζΐγνύ7ί. Scribendum piito , iv τιαλάμτ^σί TKxgoiyvvs λαΐ- 
φοε, ά^ιίξΌον, per liifuin lodicem manibus paullinn apcricns. Έν 
■ΠΛλάμγ^ί praepofitione abuiidantc, ut Od. XIX. 577. XXI. η5• 
Verbo τιαςοίγειν ufiis Ariltopbaiies in Pace v. 3o. 

157. Pro vulgato y\ ζάχ u\ cod. Mofc. clt δύεαχ. Credas 
ortum e S)s τόσ. 

i58. Vulgo Aijroiiou. 

i5g. Pro vulgato Aa/iJvra cod. ΜοΓο. φίςοντα, Scn[\un cITe 



5S Ι Ι. Ε Ι Σ Ε Ρ Μ Η Ν 

Μητερ ϊίμτ] , τι y.s ταύτα ^εί/σκεαι, -ηντε τεκνον 
νηττιον, ος μαλα, τταυρα μετά φρεσίν αίσυλχ οϊόεν, 
1 65 ταρβαλεον, κχΐ μητρός ύττχιάε/όοικεν έν/ττας ; 
αυταρ έγω τέχνη; ετιβησοιιαι, ητίζ αρίστη, 
βουλευϋ:ν, έμε καΙ σε όιχμ.τερεζ ' ουοε 3'εοϊ'σίν 
νόΰί' μετ α,3'ανατοι.σίΜ αόχρητοι κχΐ άττνστοί 
αύτου τγάε μένοντες ανεξομε^' , ως συ κελεύεις. 
170 βέλτερον ηματα ττάντχ μετ Χ'3'ανχτοίς οχρίζειν, 
τλοΰσιον, αψνειον, ττολυληΙΌν, η κχτχ όωμχ 
χντρω εν ηεροεντι ^αασσεμεν' χμ<^1 -Ji τιμής 
καγω της οσίης έτιβησομχι, ήςττερ'^, Ατολλων. 
ει 6έ κε μη όίϋ^σι τΐχτηρ έμός, ήτοι εγί•:γε 
ί^5 ττειρησο:' όννχμαι φηλητέίΰν ορχχμος είνχι. 
εΐ όε μ' ερευνήσει Αητους έρικυάε'ος νιος, 
άλλο τι Οί κχι μεΤ'^ον οί'ομχι αντιβολ'/ισειν. 
εϊμι yxp ες ΐΐυ'3'ωνχ, μεγχν όομον αντίΤορησί•:ν, 
εν^'εν άλις τριττοόχς ττερικχλλεας ηίε λι-'βητχς 



puto : ylpnUhii, ηιηηη to nrripiirrit, in mrdiis ttliiis hacrens (ili- 
qiiid aiifcres. "Ayxfa tiiim prinio iigiiificatu ulnas difi arbltror; 
inde deinum ad caviraiem quamcumque tiansfL-rri. Confirmatiir 
haec coniectma exemplo cognatorum vocabiilorum. Sic novTtat 
άγ-χάλαί apiid Aefcliylnm Clioejih. 585. Sic apiid Oppianum 
H.il. II. 173. oftiea dicuntur αγ^οίν^^σιν ίφ)ίμενα τιετζαίγίσίν. ScLo- 
liailes ibi : ^otXoryiJi, τ<^^οπί•/.ωί. 

164. Cod. Mofr. ηολλά et αζμενοι liabet. 

i66. 167. Non poteft dici βονλευιιν τινά. Quare Interpunxl 
Γιο, ut βονλενων per fe dicaiiir, accufativi aiilcm cum έ7ίΐβν;<ίθ(Λαί 
coiiriruaniiir. Id activa poieftate dictmn e£i, ut άνΆβ^σάΐΛενοι 
Oilyfr. XV. 474. 



ItjO 



II. ΕΙΣ Ε Ρ J\I Η Ν ^9 

ττορ^ησίύ, κχί χρνσόν, άλις τ αϊ^ω^α σί'όηρον, ΐ8θ 

και τολλην έσδ'ητχ' σι), (3' o-\p6xi, α'ήι' £d'tkxi<T&ci. 
SL; ύ'ί μίν ρ ίττέεσσι ττρος ΰλλ-/ι?.ους ύγόρενον, 

νιος τ αΐγιόχοιο Αιος κχι itorvix V^xTx. 

Ηα?<; ί Tjpiyiv&ix φοω^ ^'νητοΐσι (ptpouffx 

ωρνυτ ccr ωκεχνοιΌ βχ3'υρροου' χΰτχρ Άτο'λλων ι85 

Ογχηστοί/ά αφίκχνε kiwu, τολνηρχτον ] χλσοι; 
xyyou ερισφχρχγον 'γχιηόχου' 'ivdix yipoyrx 
κνίοάχλον εύρε, όύμοντχ ττχρε^ όάου ερκος χλωης]' 
τον -πρότερος νροςέ^η Αητονς',ερικυάεος υιός. 

'fl ytpov, Όγχήστοιο βχτοίρόττε τοίηεντος, 
βους Χ7Γ0 ΤΙιερίης όιζή μένος έν'3'χό /άίχνω, 
τΓΛο'ί; '3'ηλείχς , ττχΊχς κερχεσσιν έλικτχς, 
έζ χγύ.ης ' 6 άε τχυρος έβόσκετο μουνος :1τ άλλίον, 
κυχνεος ' χχροττοι ok κΰνες κχτόττισδ'εν ετοντο 
τέσσχρες, ηύ'τε φύοτες, ομ,οφρονες' ο'ι μεν ελει!ζ3'εν, 
ο" τε κυνες, ο τε τχυρος ' ό όη ττε'ρι ^'χυμχ τέτυκτχι ' 



ι68• Perlnepte viilgo απαστοι. ΓαηΓ. Α. C. απλιστοι. Iiaquc 
ϊηνστοι fcrijiii, ignoii/cs. 

ι83• Cod. Mofc. μγιτ*]ζ pro Μαία. 

ι88• Vulgo xvwiaXov. Ifl quiim ollm in τξόχμοιλ.ον muian- 
clum cenfuiiTcm, displicere coepit ea emendatio, qtiod longius a 
vulgata fcriptura recedit. Itacjue iicfcio an multo lenius νωχαλον 
rcribi poffic. Hefychlus νοχαλοί, ζά^υΐΛ05 , χαΰνοί. Non erat 
idonea cauffa, rjuare id critici iii νωχιλι^ί mutarent, qiium 
idem HcTycliius et.iam vorbum νωχαλίζΐί habeat. Apud ciimdcin 
νωχαλοί reflitueiulum puto pro νοοσ/χολοΓ, qiiod inteipixtalur 

ΐΓ)6. Ncfcio undc iit y.iya &αΰ/*α, quod Wolfius, llgeniiis, 



Go 11. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 

rui ό' ββαν, -ηελίΟίΟ νέον κοίτχάυομένοιο, 
έκ μαλακού λειμωνος, ατο yXvxepoiO νομοΐο. 
ταύτα μοι είττε γεραιε τταλαιγενες , ε'/ττου ότωττας 

200 uvtpx ταΐ'ςά έτι βουσΐ 6ιαχρ•ησσοντα κέλευ^Όν. 

Τον 6 ο <γέρων μυ3Όΐσιν αμειβόμενος τροςέειττεν ' 
'Λ φίλος, οιργαλέον μεν, Όσ οφ&χλμοΐ'σιν 'βοιτο, 
ΊΤαντα λέγειν ' τολλοί yap oSov τρησσουσιν oarrai ' 
των ο'ί μεν κακχ ττολλα μεμαότες , οΊ ίέ μάκ έσ•3'λχ, 

ao5 (Ροιτωσιν ' χαλετον is ^αημεναί έστιν εκαστον ' 
αυταρ εγίΰ ττροτταν ήμαρ ες ηελιον καταουντοί 
εσκαττον -ττερί yovvov αλωτίς οίνοττέάοίο ' 
'jcafL• ό εάοξχ, φε'ριστε, σαφές d' ουκ o7L• , νοησχι, 
οςτις ο ιτχΐς αμχ βουσίν έϋκρχίρι^σιν ότηίει , 

2ΙΟ νηττίος, είχε 6ε ράβάον, έτΐιστροφχίψ S' έβά^ιζεν. 
{εξοττίσω ί' χνέερ^ε, κάρη ό' έχον αντίον αύτιχ!.'] 

Φη ρ ο yipivv ' ό όε 3'ασσον οόον κίε Φοίβος Αττολλαν ' 
οιωνό ν ά ένοει ταννσιτττερον, αϋτίκχ d έ'γνω 
(Ρηλητην γεγαώτα Αιος trxTSx Ί^ρονίοονος. 

2,1 5 έσσνμένως ά' ψξεν οίναξ Αιος νιος Άτόλλων 



Mattliiae dederunt, Erneitius autem falfo dixit effe in edd. vett. 
qiiae omnes habent Tiig) ^αιΰμα , quod eit etiam in cod. Mofc. 
Matthiae quuni in animadvcrjQonibus miratus effct, quod eam 
lectionem mutaffot Wolfius , in novifiima tamen editione ^tye 
^αΰμα recepit, ne adnotata quidem altera lectione. 

202. Cod. Mofc. ίδοιμι. 

205- Cod. Mofc. Ttqyisaovaiv. 

211. \^ulgo «xfv. lani alibi indicavi, fcribendum elTe ίχον, 
quod ad boves referatur. 

212. Pro φοΊβοί 'Αηόλ?Μν cod. Mofc. μϋ^ον ά•/.ούσαε. 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 6ι , 

έι; ΐΐΰλον ^yoiStrjv, ίκ^η μένος είλίτΓ0§χς βον;, 
ττορφνρί^ veiptky κεκαλυμμένος ενρέχς ωμούς ' 
Ίχνιχ τ είςενοησεν πκηβολος, είττέ τε μυ^Όν ' 

'XL τΓοττοι, >/ μέγίχ, 'β'χνμχ τοό οφ'Β'χλμοΐ'σιν ορωμκί' 
Ίχνιχ μεν rxL• γ' εστ/ βοών opdOnpxipxoiv, 22θ 

χλλχ ΊΓχλίν τετρχτΓΤΧι ες χσψοάελον λειμωνχ ' 
βημχτχ ό' oiir χνίρος τχόε γίγνεται, οϋτε γυνχικός^ 
ούτε λύκων ττολιων, ουτ άρκτων, ούτε λεόντων' 
ου$έ τι κεντχυρου λχσιχνχενος έστΙν ομοΐχ, 
Όςτις τοΐχ τέλωρχ βφχ ττοσϊ κχρτχλίμοισιν, 335 

χΐνχ μεν εν^'εν όάοιΌ, τχ 6' χινοτερ ίν^'εν ο$οΐο. 

'Ιΐς είτΐων, ηΐ'ξεν χνχζ Αιος νιος Αττολλων ' 
Κυλλήνης ό α(!^ήιχνεν ορός ζχτχείμενον νλ^, 
ττετρης ες κευ-^μωνχ βχ3'ύσκιον, εν•3'χ τε νυμ^η 
χμβροσίη έλόχευσε Αίος ττχί'άχ Κρονίωνος. 23ο 

οίμή ό ίμεροεσσχ όί' ουρεος r.yxd'bOio 
KihvxTO, Ίΐολλχ όε μηλχ τχνχυττο^χ βοσκετο τοιην ' 
tv-Jx τότε σττεΰ^ων κχτεβήσχτο λχΐ'νον ονόον 
κντρον ες ■ηερόεν εκχτ7]βύλος χύτος Άττόλλων. 



224• Quacumque forma Centaurum fuiffe pocta creflideiit, 
non iUe umquam in taurum mutari poterit. Nam illa lectio, 
ονόί τι xfv ταύςου λασιαΰχεί/οί ίΧηομ,αι eivote (poitrema duo verba 
cod. Mofc. pro ^^riv 6i*o7a praebet) ut de ienfu taceam, qui fri- 
gidilJfimiis eii, vel propter ordinem, quo coUocata funt verba 
ούόί τί xfv, reiici debebit. Alia graviora taceo. Qui aliquo certe 
modo iiUm lectionem defendere vellet, %h ad tlvcti reierre de• 
Ix-ret. 

253• 234. "EvSa τότε quam offenilonem habeat, non vidco. 
Scd auTus noii videtui a poeta rciiiitiim efle. Quamquam quis 



62 11. ΕΙΣ Ε Ρ ]\Ι Η Ν 

235 τ^'^ <ί' '<-''»" ^1^2/ ένόηαε Αιος 7ΐχΙ '^Ιΰίΐύ^ος υιό;, 
^ίΰομενον ττερί βουσίν ί%•)]βόλον Άτόλλωνχ., 
CTTCipyav 'έσω κατίόυνε '^ηεντ , J/uVe ιτολλψ^ 
ΊΓ^έμνων 0ίν3'ρχηίην ουλή σττοόος άμ(!/ί%αλΰττει' 
ως Ερμης έκαεργον 1$ων αλεεινε, ε ccvtou 

a4o [tV ό ολίγω συνέλοισσε κιχρη χείρας τε ττόόχς τε, 
φ// ρχ νεολλουτος, ττροΗχλεΰμενος 7]όνμον ύττνον, 
έγρησσων ίτεόν γε * χελνν ί' ντο μχσχχλτ} εΓ%£ν.] 
JVM 6' ονά' ηγνοιησε Αιος %χι Αητονς νιος 
ννμφην τ ονρε/ην ττερίκχλλεχ^ κχΐ (^ikou viou, 

'2^5 τα/Β'' ολίγον, όολί^ς είλυμένον εντροττή^σίν. 

'jCXTtTTjvxQ (5 χρχ τΓχντχ, μνχον μεγχλοιο οομ,οίο, 
τρεις αόντους χνε'ίργε, λχβων κληϊόχ φχεινην, 
νέκτχρος έμ-πλείους, ηό' χμβροσίης έρχτεινης. 



propter vocabiilum , qnod corruptum εΓΓο poteit, tliios vrrfns 
damnet, qui eo in loco tantum abefi ut vaciii ilnt , iit vix abelfc 
queant? Emenclalioncm a coclicibus exfpectandam piito. Lenini- 
ma foret, li άγνόε reponerctur, ut Pindarus Pyth. IX. U2. Ari- 
itaeiim dicit άγνον 'Απόλλωνα vocari. Sed quis fpondeat, non 
foipfiffe poetam ί-λατνιβόλοί άςγυςότοξοε, quod adnotatione Άτίόλ- 
λων in νηΓυιτι illata facile potuit a librariis, quum emendare ver- 
fum vellenl, corrumpi? 

238• Vulj!;o 'jKv\s σηηίόί. Cod. Mofc. oXovTsoSos. Fai^lUimnm 
crat corrigcre ονλ>] anooos, i. e. mollis. Comparatio diicta cx ] 

Od. V. 488• ft-qq• 

239. Vulgo : uif 'Εζμ}}$ ίκύεργον Iomv d\hivsv ίαντόν. ^ ide 
praefaiionem. 

2./^ί. Vulgo (J^; ςα. Audacius, licet opiime ad ΓοηΓιιηι, Ό~λ 
corrigunt. At ^ ga liic iion liabet lociim. Puto mc veiuni efJii 
affcqiuuiim ψη ήα fcribendo. De illo φ>^ , quod Zenodotiis ia 



11. ΕΙΣ Ε Γ Μ Η Ν 63 

ΤΓολλος 6ε χρυσό; τε %αΙ ccpyvpoi tytiov εκίΐτο, 

ττολλχ άε φοινπιόεντα και άργυί^χ εΐμΆΤχ ννμί^ης, 2.5ο 

Οίχ d^wu μοίκχρων ίεροί όομοι ίντος Ιίχουσιν. 

tvd' έττεϊ έξερεεινε μυχουι; με^οίλοίΟ όομοιο 

Αητο'ί'όης, μύ^οιαί TpoQ/jvox κνόιμο^ Ejpu7j-j ' 

'XI τταΓ, ός εν λίκνω Ηχτάκειαι, μψυε μοι βοΰζ 
-5'χσσον ' έττεί τάχα νωΐ ίιοισόμε^' ου ηατά πόσμον. 355 

ρί-φού yccp σε λχβων ες Ύχρτα,ρον ηεροεντχ, 
ες ζόφον αινόμορον κχΐ άμήχχνον ' ού$έ σε μ'ητηρ 
ες φχος, ουόε ττχτηρ χνχλυσετχι , αλλ ντο yx/^ 
έρρησεις, ολί^οισιν εν χνόρχσιν j^ysuovsyt-jy. 

Ύον S Ερμ-7ις μ.υ3Όΐσιν χμείβετο ζερίχλεοισιν' a6o 

Κητοί^η, τίνχ τούτον άττψεχ μυ^Όν εειττες; 
■η βους αγρχνλους 6ιζν μένος kV'3 'άό' ίκχνεις ; 



nonnullos Homeri locos infcreljat, vldc fcliol. Ven. et ITfyuIiim 
acl Illad. XIV". /|gg. 500. 

242. Vulgo : aYgvis. fivtrfov rs χίλυν ΰπο μασχάλι^ είχε. Noii 
puto emendationem, quam feci, ui atidaccm Γυριχ•1ΐ(;ηίιιπι iri. 

248. Edcl. vett. iy( nXsiqvs. Inde i»Tc?atovs eclitiini. Rccte 
Ilgenius ^μπλείουε. 

252. Compara OcUTf. IV. 337. XVII. 228. 

259• Vulgo ολίγοισιν iv dv6gu<nv ιηγεμονινων. Cod. Mofr. 
ολίγοισι μιτ' ά'^όςάσιν ηγεμονεύων. Acute fiirpicatur Martliiae, 
τίγεμονενων ex ι^τιεζοηεΰων effe corniptiim. Coitra recte I. H. 
Voffius in Orph. Arg. 58. ι!ιγεμ6νιυεν pro ^πεζόηενεν reponendiim 
cenfebat. At ηοΓίΓΟ quidem in loco incerta mancbit ifu con- 
iectura, donec conftiteiit, quid in coirupto όλίγοισί latcat. Ccn^ 
non male legeretur, doXiotstv iv dvogaeiy ηγεμονεύων. 

α62. Vulgo ita) βοΖ5. Non debebat IMaltliiae, quod olim. 
coniecerat, jj βοϋε, revocare. \ulgiita enlm prorfus epico fer- 
ΐϊΐοηί repusnat. 



64 11. Κ 1 Σ ΕΡΜΗ Ν 

ουκ '/όον, ου τΓυ-^'όμψ, ουκ άλλου μυ^Όν oiuovcx' 
ουκ CX.V μψυσαιμ , ουκ α.ν μψυτρον αροίμην ' 

265 \_oi/Ti βοών έλατηρι, κροίταιω φωτΐ, εοιηα.'] 

ουκ ίμον ^yov τούτο' ττοίρος όί μοι αλλχ μ^μηλίν' 
υττνος εμοί^ε μεμηλε, και ημέτερης γάλα. μητρός, 
στΓχργχνχ τ ΰμψ' ώμοισιν εχειρ, κχΐ d -ερμ,χ λοετρύ. 
μη τις τούτο TVudOiTO, τΐό^εν τόίε νεϊκος έτΰχβ'η ' 

ZJO ηχί κεν 6η μέγχ 3'χυμχ μετ κδ'χνά.τοισι yt''JOiTO, 
ητχΐ^χ νέον γεγαίϋτα 6ίχ ττροδ'ΰροιο ττερησχι 
βουσΐ μετ χΎρχνλθί<η' το 6' ατρεττέας οΐγορεύεις. 
[χδ'ες γενόμην χττχλοι 6ε ττόίες, τρηχεΤχ 6' υττο χ^ων. 
ει 6 έδ'ελεις, τΓχτρος κε^χλην, με^χ.ν ορκον, ομονμχι' 

αηΒ μη μεν εγω μητ χυτός υτίαχομχι χίτιος εϊνχι, 
μήτε τίν χλλον οττωττχ βοών κλοττον νμετερύων, 
αΐτινες αϊ βοές είσί' το 6ε κλέος οίον χκοΰω7[ 



265• Vulgo οίτΐ. 

279• ^ i'lgo οψςνσί §<7ΐτάξισκΐν, Sciipil όφ^ΰί , contracle, ut 
lliad. XVL 74ο. 

ago. Vulgo αλίον us μν^ον cexoJwv. Cod. Parif. Λ. us re 
μνΆον. Co(l(L B. C. ωί τον μυ^ον. Deleto ws , quod interprotis 
eft, αλίον τον μυ^ον recepi. Habiiit poeta in mente Iliad. V". 
715. yi ς αλιον rdv μν^ον υπίστ/ιμεν Μα/ΐλαω, 

283- Vulgo evrirojOyvra. 

288• Vulgo αντιίσεΐί. Rccte cod. ΜοΓο. cevrtjaiiy. Ad indi- 
catlvum futuri defendendum parum coniert lliad. XV. 213. feqq. 
aUiv τΐίφίδι^σεται , ούδ' ί^ελνισει. Sic aVxf ν vel fVxiv cliam alibi 
conitruitux, ut XVU. 558• Od. XVII. 79. Ambiguos eiiim locos 
praetereo, ut Hlad. II. 258• Od. V. 417. aliosque. Paullo me- 
Hus ' 'ret lliad. XX. 535- οτε xfv σνμβλήσεοΐί, et Od. XVI. 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 65 

Λ? α^ άψη, κχι τυκνον νττο βλεΦχρων κμχρνσσΰύί/ 
ο^ρυς ρ(ΤΓτΰ(^βσκεν, όρωμενος (ivd'x κκΐ ty&x, 
μχκρ' χττοσνρίζων, χλιον τον μνδΌν ακούαα/. ^S'^ 

TOi/ ό χτΓχλον Ύελΰίσχς 7rpogt(p7j έκοίεργος Άτόλλων' 

'St ττεχον, ■ηττεροττευτοί, όολοφραίες, ή σε μάλ' οΐ'ύύ 
ΊΤολλχκις αντίτορευντχ ό'όμονς ευνχΐΒτάοντας, 
ενννχ^ον ου% ενχ μοΰνον εττ οίίεΐ' φ^τχ κχ3'ίσσχι, 
σκευχζοντχ κχτ οΤκον χτερ ^Ι/όφου, ο/' χγορεύεις. • 2.85 
τΓολλους 6 χγρχυλους χκχχησεις μηλοβοτηρχς 
ονρεοζ εν βησσ^ς, οττότ χν κρειων έρατίζιαν 
αντ5/σ^ί «νελ^σ/ βοών κχϊ ττίΛεσι μήλων. 
αλλ άγε, μ-η ττυμχτόν τε κχϊ υστχτον νττνον Ιχυστ^ζ, 
εκ λίκνου κχτχβχινε , μελχίνης νυκτός ετχΐρε. 290 

τούτο yxp ούν κχϊ εττειτχ μετ χ3'χνχτοίς ytpxQ εζεις, 
άρχος (ξ>7]λητέί•:ν κεκλησεχι τ/μχτχ ττχντχ. 



282• οηπότε yttv ^i^set , vel XXIV. 88• οτε -Λεν ^nivvvvrat ■χα) ίτΐΐν 
τΰνονται. Sed, Π recte Homeri ufiim obfervavi , intereit allquld 
inier oVxfv vel sixtv et i^v , inter ^ηεί ν.ε et ίη-^Μ , inter οτε κεν et 
οτ αν, inter οηότε «fv et όηότ αν. Κέν enim, ut fupra ad hymn. 
Apoll. 5i. obiter indicavl, per fe ponitur, ut rem incertam effe 
fifiniiicet, nec modum verbi conitituit : αν autem fi cum particulls, 
qiias attuli, coniungitiir, non tam ab hls particulis , quam ab ipfo 
illo αν regi videtur verbi modus. Inde harum conftructio parti- 
culaium, quae av adiunctum habent, caret illa liccmia. Neque 
eiiim contrarium probarl poterit huiusmodi exemplo, Od. X. /jio. 

wy 6 OT av ayj>ot;Xo< τιόζΐε! ηεζ) βοϋε αγελαΐΛ^ 
έ'λ^ονσαί is χόπ$>ον, έην\ν βοτάνι^! κο^ίσ^ντα/, 
7ίϋΐ7αι αμα αν,α,ίςουαιν έίΐαντίαι» 

Ίη (|uo leco anacolutbon eft. 

Ε 



ee II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 

'Sl; <χρ' t^yjy ^cii 7rxi'L• λίχβων ψ^ρε Φοίβος Άτόλλοον. 
συν ά' upx β^ρχσαίμϋνοί;, τότε 6η κρχτνς Άργειφόντης 
29^ olif)vov ττροέηκεν, άειρόμενος μετχ χερσίν, 

τλημονχ γχατρος tpidOv , χτχσ^'χλον χγ-γελιωτην, 
έσσνμ,ενίύι; όε μετ χντον έττέτττχρε' τοΐο d' Άττολλαν 
ίτιλυεν, εκ χειρών δε χχμχΐ /Βαλε κυάιμον Ερμην. 
εζετο 6ε τροττάροιδ'ε , κχι έσσνμενός ττερ οόοϊΌ, 
3θθ Έ.ρμην κερτομέων, κχί μίν ττρος μΰ^Όν εειττεν' 
Θΰίρσει στΓχργχνιωτχ, Αιος κχΐ Μ,χιχόος υΙέ* 
εΰρησα κχΐ εττειτχ βοών 'ίβ^^ιμχ κχρψχ 
τούτοις οίωνοΐσι ' συ ό xCd' οόον 7}γεμονευσεις. 

'Λς φάτ'• ό 6' χύτ χνορουσε ^οως Υ\.υλληνιος Ερμης, 
3θ5 σ'π'ουό^ ίων' χμφω 6ε τΐχρ ουχτχ χερσίν έω3'εί 

σττχργχνον, χμψ' ώμοισιν έελμένος, είττε όε μυ^Όν ' 

Π^ με φέρεις , έκχερΎε , '3'εων ζχμενέστχτε τΐχντων ; 
^ με βοών ενε•^ ω6ε "χρλουμενος ορσολοττενεις', 



294• τότε 6η pofi participium, ut s7toc , -κατά. , Ιττί/τα ροηί 
folent. Caeterum editori horum hymnorum verendum eit, ne, ii 
filentio praetereat rem, quae criticorum nafos usque acl obelos 
exercuit, ,ηοη habere nafum videatur. Itaque explicationis 
cauffa liaec attuliffe fatis erit. Mercurius, ut comici loquuntur, 
MaraTrotjJwv 'Λπόλλωνοί, fignificabat parum fe ira Apollinis mo- 
veri. Id recte oImvos dicitur: argiiebat enini obftinatum anl- 
mura, et fiduciam ne metu quidem expugnabilem. Cafu iternuit 
Mercurius. Id quoqiie oluvos eft, confiimans, quod priore figno 
Mercurius indicaverat, nihil ab fe curari Apollinis viudictarn. 
Eo igitur fpectai ApoUinis refponiio. 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Π Ν Gy 

ω τοτοί ε'ί3' ατολοιτο βοών ykvoq. ου γα^ ^ycuya 

νμετί'ρχς ΐ'κλε-^α βόας, ονά' άλλον oroorx, 3ΐ0 

κΐτινές είσι βοές ' το όέ 6η κλέος οίον ακουια. 

6ος όε όίκψ κχΐ 6έξο τχρχ ΖηνΙ Κρονίύονι. 
Αντχρ έττει τχ εκχστχ όιχρρηάην έρέεινον 

Ερμης τ οίοττολος κχι Αητους χγλχος υιός, 
χμψίς ^'υμ'ίν έχοντες, ο μεν νημερτέχ ΦωνεΐΊ/ 3ι5 

ουκ χόίκως έτι βουσϊν έλχζυτο κΰ$ίμον ^Ε,ρμην' 
αυτχρ ο τέχντ^σίν τε κχι χίμνλιοισι λόγοισιν 
7ΐ3'ελεν έζχττχτχν Ιίυλληνίος οίργυρότοζον. 
αυτχρ έττει ττολυμητις έων τολυμηχχνον ευρεν, 
έσσυμενως 6η εττειτχ 6ιχ •\\/χμχ3Όΐο βχ6ιζεν 330 

τροσ^'εν, χτχρ κχτότισδ'ε Αιος κχι Κήτους νιος. 
χιψχ 6 ΐκοντο κχρηνχ ^υιά6εος Οΰλύμτοιο, 
ές τΓχτέρχ Κρονίωνχ, Αιός τερικχλλέχ τεκνχ. 
κεΐ^Ί yxp χμ^οτέροισι 6ίκης κχτέκειτο τχλχντχ. 



3ο3. Cod. Mofc. aCrols pro tovtois• 

306. Vulgo ίλιγμίνο!. Recepi lectionem cod. Mofc. itX^i<- 
vos. Quo expeditior incederet Mercurius, fafcias, quibus humeri 
erant conftricti, furfum verfus aures trudebat. 

313. Vulgo ijffivfv. Codd. Parif. i(>istvov• 

3γ5• 3'6. Libri omnes : 6 y.h νν^μιςτία φωνί;ν oJx aSUus iitl 
βουα'ίν ίλάξυτο ν,ύδιμον Έζμϊ^ν. Intelligi liaec nequeunt, Nec 
φ«ν»ΐ dicta fignificat. Quare φωνΐΊν ΓοηρίΙ. lurc, inquit, ylpollo 
comprehenderat propter boves Mercurium, is iit vera diccret. 

322. Cod. Mofc. αΤψ« ii rig^gov 'tTtovro ^uuiSios Ουλυμποιο. 



68 II. ΕΙΣ ΕΡΜΗΝ 

525 ενμυλίη 6' βχ "Ολυμττον dyccvviipou, ά^ίνχτοι 6ϊ 
ad'^ooi ηγερέ^Όντο ττοτι ντύχας Οϋλΰμτοιο. 
ίίστησχν ά ΕρμτΙς τε και ΰργνρότοζος Άττόλλων 
7Τροσ3'ε Αιος yovy(av ' ο ά χνείρετο (^αί^ιμον νίον 
Ζενς νψιβρεμετης, και μιν τρος μυ^Όν εειτεν' 

33ο Φοίβε, τοβ'εν ταύτψ μενοεικεζ λψ'ό' έλαΰνεις, 

itXii^x νέον ysyawTx, (pvijv κηρυκος k -χ^οντχ•, 
[aitovSxTov τόάΐ χρήμα ^ευον με^"' ομ,ηγνριν ηλ•3'εν.'] 
Ύον ό χύτε τροςέειττεν χνχξ έκοίεργος Άττόλλων' 
'«Ω, ττχτερ, ή τχχχ μυ^Όν χκονσεχι ουκ xXuttxOuOv, 

535 ιίερτομεων, ως οΐος έγω φιλολψος είμι. 

τίχΐ^χ ην ευρον τονάε όιχττρύσιον κερχί'στην 
Ι^νλληνης εν ορεσσι, ττολυν όι'χ χωρον χνύσσχς, 
χέρτομον, οίον έγα?γ£ 3'εϋΰν ουκ οίλλον οττύΰττχ, 



325. Vulgo ίνμυλίνι. Cod. Mofc. fv^tXivj. Lenis mutatio 
foret ΐνμελίι^. Diotloriis Slciilus IV. 84. eo vocabulo muficam 
fignificare videtur, quiim Daplinidem dicit φύσει όιαψόςω 7n>os 
βνμέλείίχν ■χεχοζνιγνιμενον. Idem tameii III. 59• ΐνμίλειαν de luavi- 
tate modulationis intellexit, ita ut dubitari poflit, an in altero 
loco praeferendum lit ίμμίλειαν. Apud Pollucem certe IV. 57. 
ubi is de muiica agit, coniuncta funt μίλοί, έμμελία , ίμμελίήί^ 
έμμεΧε$, εμμελΰίί. Et paene malim etiam in huius hymni verfu 
legi ^μμιλίιι, quod de faltatione et clioreis accipiatur. Plato de 
Legibus VII. p. 816. A. ηολλά μ^ν d^ τοίννν άλλα ^μιΐ/ τΰν Tta- 
λαιΰν ονομάτων ws εν χα) 7(ατά φΰσιν χείμενα, ίεΐ βίανοονμενον 
έηαινείν' τούτων ύέ tv χα) το τιεζ) τάί οζχ-^σεα τάί των εν τίξατ- 
τοντων, όντων όί μετρίων (χυτών Tigos Tas ιηδονάί, us ogiijis αμιχ mu) 
μουνιιιωί ωνόμασεν osTis τιότ *jv * *ai xara Χόγον αύτα'ΐί ^ίμενοί 
Όνομα ξυμηάσαιε, ίμμεΧεΙαί ίπωνόμανε. χα) όύο djj τ«ν όζχνισεων 
των *αλων f <(ί>7 xariiTJ^Varo ' το μίνι τιολιμίχόν , πυ^ςίχ^ιν ' το όέ, 
iiS*lvtxov, έμμίλειαν• 



li. ΕΙΣ EPMHN 69 

ου$' avipuSu, οττοσοι λησί'μβροτοί είσ έττ} yxi^. 

κλέ-φας d' έκ λειμώνας έμχς βους ωχετ έλχύνων ^Ί*^ 

ίστεριος ττχριχ- -d'i'vx τολνφλοίσβοιο <3'χλχσσης^ 

ενβΌ Πύλονί' έλοίων' τχ ά' χρ' '/χνιχ τοΐχ ττέλαρΧ) 

οΐχ τ ayxGaxaS'xi, κχΐ xyxvov όχίμονος εργχ. 

τ^σιν μίν yxp βουσίν ες χσφοίελον λειμώνα 

άντίχ βημχτ εχουσχ κόνις χνέψχινε μελχινχ' θ4^ 

αντος d' ούτος , χΐκ,τος, χμηχχνος , ουτ χρχ 'ττοσσίν, 

ουτ χρχ χερσιν εβχινε 6ιχ ι^χμχ^'ωίεχ χωρον, 

[αλλ' χλλψ τινχ μητιν έχων $ιετριβε κελευ^χ,"] 

τοΐχ ττελο)ρ , ως ε'ί τις ύρχι^σιν ίρυσι βχίνοι. 

οφρχ μεν ούν έάιωκε 6ιχ '^^χμχδ'ωάεχ χωρον, 35ο 

ρεΐχ μχλ' Ίχνιχ 'Κχντχ όιεττρετεν εν κονίψιν* 

αΰτχρ έττει -^χμχ^Όΐο με^χν στίβον έζεττερψεν, 

χίΡρχστος γενετ ώκχ βοών στίβος ηάε κχΐ χντου 



326. Vulgo αψ^ίτοι , quod fic poiitum repiignat ufui epico- 
rum. Veriffima eft Groddcckii emendatio c?^foo<. 

335. Edd. vett. cJi o7os , cjuod recte in us olos mutarunt re- 
cendores. Non argutaiulum in liis , quae iormiih.u funt fermonis 
familiaris. QiiiLiis aliquid vitio vertitur, plerumque allena culpa 
fe excufare iludent. Quare iibi culpam impiitari, non aliis, ae- 
gre ferunt: quotl quid eit aliud, quam fc folos vitiiperarl? 

346• Vulgo avTos <i* ouros otf' ^xroV άμι^χανοί. Parif. B. S 
ifXTOi. Quum Ruhnkenius correxiffet , od* ^ξοχ άμ•^χ•χνο5 , ta. 
emcndatlo ita omnliim alTenfum tulit, ut, quum in verbis outos 
oSf liaererent, non animadverterent vitii fedem. Paene nihll dis- 
criminis eil inter ΔΕΚΤΟΣ et ΑΙΚΤΟΣ : 6 autem, ut faepiffime, 
t:\ interprells adiiotatione irrepiit. HefycbiHS : άϊχτοί, aTt^ostTos. 

549. Cod. Mofc. ^a/vwv. 

352. Cod. Moic, TioXvv στίβον• 



70• II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 

χωρον άνοί κρχτερον ' τον ά\ εί^ρίσατο βροτος α,νηρ 
"S5 ές ΐΐΰλον ίύδ'ύς έλωντα βοών ysuog ενρνμετίΰττων. 
αυτα,ρ έτβίδη τχς μεν εν ησυχίτ^ κχτεερξεν 
πα/ όϊχ τ(ι>ρτχλχμησεν οόοΰ, το μεν ενβ'χ, το ά' tvd'x, 
έν λικνω κχτεκειτο μελχίν^ νυκτΐ εοίκύς, 
αντρω εν ηεροεντι κχτχ ζοψον' ουοε κεν χυτον 
36ο Άίετοζ οξυ λχων έσκέ-^χτο' ττολλχ όε χερσίν 
χυγχ; ωμοργχ<^ε, όολοφροσΰνην χλεγννων. 
χυτός ί χντίκχ μυ3Όν χττηλε'γεως χ^ορευεν' 
ουκ ίοον, ου ττυ^'όμψ , ουκ χλλου μυ^Όν χκουσχψ 
ουόε κε μηνύσχιμ', ουά' χν μψυτρον χροίμψ. 
λ65 ^Ήτοι ΰίρ ως είττων κατ' χρ εζετο Φοίβος 'ΑτΓύλ?ιων' 
Έρμης ό' xCd-' ετέρωδ'εν αμειβόμενος έτος ijuix, 
6ε/ξχτο ό ες Κρον/ωνχ, •9'εων σημχντορχ νχντων ' 



356• Vulgo νατίζεξί. Repofui %ατίίζξΐ, fenfu flagitante, e 
trlbus codtl. Parif. 

357. Vulgo , Siix nv^ μάλ' oi^yjasv. Cod. Mofc. βιά nug na- 
λάμ*}σίν. Inde iam ante Ilgenium ηυςηαλά/ΐΛ?ι•7εν fcribendum in- 
tellexeram , loco etiam ufus Euftathii p. 5i3» 3o• Senfiis eit : 
cjuujii multa Jiic illic in via crllide machinatus ejfet. In ti/cr 
contra grammaticorum praecepta anarirophen admifi. Praepofitio 
quum interpoiito verbo ab nomine disiuncta eit, adveibii vice 
fungltur, cafiim regentrs. Ita analogia poftulat, et inde eiiam 
anaitrophe eit. In hoc genere viva vox , qua vim et fenfum 
veiborum exprimere cogimur, optima magiitra eit. Et confir- 
mant poetae ipii , quos quis iion prae grammaticis audlat? lade 
lioc. 

Λα ;i*fv αστι/ιίοί v\'K^s φαεινί^ί οβζΐμον εγχο!• 

At non curant accentum poetae. Nempe quum menfuram fe- 
qimntiir. Sed ban': ubi negligunt, foli accenttit obtemperant. 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν ηχ 

Zfiv τατερ, ήτοι έγω τοι αλη^'Βίψ κατκλεζοΰ ' 
νημερτης τε γχρ ειμί, κχΐ ουκ οΤόχ "^ευίεσ^Όΐι, 
ηϊΛεν ες ημετέρου ίιζημενος εΙλίτΓ0$χς βουζ Zjo 

σήμερον, ηελίοιο νέον ένιτελλομενοίΟ, 
ουάε ^'εων μχκχρων άγε μχρτνρχς, ον6ε Ηχτοτττχζ ' 
μηνύειν d' έκέλενεν ανχγκχίης ύττο τολλης, 
ττολλχ 6ε μ! "ηττείλησε βχλεΐν ες τχρτχρον ευρυν, 
ουνεχ' ο μεν τέρεν χν^Ός έχει φιλοκνίέος ηβψ* Zj^ 

uvTup iyia χ^Ίζος γενομην, τχ άε τ ο1$ε κχι ΰίυτος, ' 
οϋτι βοών έλχτηρι, κρχτχιω φωτι, έοικως. 
νε/3'εο, κχΐ γχρ έμεΪ9 Ίτχτηρ φίλος εύχεχι είνχι, 
[ως ουκ ο'/κχ$' ελχσσχ βόχς, ως όλβιος ε'ίην, 
ούά' ύτερ ονόον εβψ ' το ίε τ χτρεκεως χγορευω. 38θ 

ϋελιον 6ε μχλ χΐ6εομχι κχι 6χίμονχς χλλους. 



ηοη ei quidem ubique, qul communiter ufurpatur, fed qucm 
quoque in loco vis et conformatio orationis conititult. 

361. Vulgo ΰ,[Λάι^ταξε. Emendavit Ilgenius. 

365. Non dixit poeta y^roi oy Jjs ΐΐπων, quia additurus erat 
nomen Apollinis. Neque omnino, etiam fi abelTet nomen, niuta- 
tione opus foret. Od. XVI. 2i3. 

wi (χςα <f/Mvyiaas ■χάτ uj»' i^sro. 

368• Vulgo iyu σοι. At epici rol dicunt, iibl fine vi eit 
pronomen. Itaqiie correxi: vide Odyff. VU. 297. XI. 505. XVI. 
226. XVU. 108. ΧΧΠ. 420. 

376. Matthiae τάδε οίδε edidit, iic effe dicens in Flor. Ceph. 
et rell. Sed codd. Parif. Mofc. et Ald. habere τάδε τ οΊδε. At 
in Florentina eil τάδε τ οϊδε. In Ald. II. et III. τά δί τ οΊδε. 
Ιη Ceph. τά δί οΙδε, quod inde in vulgatas editiones venit. Non 
idonea cauiTa eft, quare ab aniiquiore leclione recedamus, modo 
recte fcribatur, τά δε τ οΙδε. 

38ο• A^ulgo τάδε ό\ Epicorum ufus ppftulabat το δί τ. 



72 II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 

κα/ σέ ψιλω, ν,χΐ τούτον οττίζομαίΐ' o7ad'x xxt αυτός,'] 
ως ουκ αίτίός εΙμΓ μέγχν ό εηάχίομκι Όρκον' 
cv μχ ταί' ud'xvxTav εΰκοσμητχ ττροδ'ύρχιχ. 

3S5 'ί«'' '^ου syco τούτω τίσω ττοτε νηλεχ (ξιώρψ, 

τιχι κρχτερω ττερ έοντι ' συ d ότλοτεροισιν ύρηγε, 
'Xii; (pxT έτιλλίζων Κνλλ3/ν<05 ^ApyειΦόvτηςy 
ν,χι το στταίργχνον εΐχεν έττ ωλενο^, ούά' χττεβχλλεν. 
Ζει)? όε μεγ' έζε^&λχσσεν, 1$ων κακομηίεχ ττχϊ'άχ, 

3gO ευ %χΙ έτηστχμενως αρνεύμενον αμφι βόεσσιν. 

άμβ^οτερου•; S εκελευσεν ομοφρονχ ■9'vuou εχοντχς 
ζητίΰειν, ^Ερμψ^ ίέ όίχκτορον :^γεμονεΰειν, 
[κχι ίεΐζχι τον χόορον εττ χβλχβί'^σι νόοιο, 
οτΓτ^ (5' αύτ άττέκρυ-^ε βοών ΊΦ3Ίμχ κχρψχ.'] 

3g5 νευαεν 6ε Kpov/OTji;, έττεττει'δ'ετο <}' χγλχός 'Κρμης ' 



383• Cod. Mofc. ίτΐίδίύομαι. Vulgatum ίηιδαίομαι quomodo 
defendi poffit, non video. Non inejjta eft Barnefii coniectiira, 
^τίίόωσομαι. Vide interpretes ad Hefych. ^ηιδύ/Λε^α, et Heynium 
ad Iliad. XXII. 254. 

385• Vulgo )(a/ TTor' ^yw τοΰτω τ/σω Ttort νηλεα ^wv^v. Cod. 
JMofc. χα/ TioT ίγω τοντψ τίΐΜ 7ΐοτ\ vyiXia ψύ^νιν, ut Rulinkenius 
refert, vel φως^^ν, ut Matthiae dicit. Φαί^ιι^ν recepi. Deiiide le- 
ηίΙΠηια mutatione xa/ τιου fciipfi. 

398- Exhibui cum Ilgenio lectionem codd. Parif. E. C. et 
Mofc. Vulgo jj/*aJo£vra d' ίτί. 

4oo. Edd. vett. \fx ού δνι τα χζν^ματ ατάλλετο. Ιη Aldinis 
etlam interpungitur, -^χ, ου 6νι. Cod. Mofc. Οχου όε τά χςτ^ματα 
ητάλλετο. Codd. Parif. γχ' (Β. κχ') ου cJji τά χςνιματ αητάλ- 
λετο. Ad Orpheum ρ. 781• correxi ζχί ζιά οΊ τά χζΐίματ'. Inter- 
pres ga per δη explicuerat: vide Hefychium in ςά , ibiqiie notam. 
Idem Hefychius : na/ §cx, «a) δν/. 

4oi. Cod. Mofc. xiwv is λάίνον αντξον, Mox vulgo tis (fus. 



11. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 7^ 

()ψ$ίως yxp €τει3'ε Αιοι; νοοι; ιχίγιοχοιο. 

TCO 6 άαφα? αττενίοντε, Αιος τΓερικ/χ,λλεχ τεκνχ, 

ες Τίυλον ημχδΌεντχ ετ Αλί^ειοΰ ττορον ί^ον, 

αγρούς ό έζι'κοντο και αϋλίον νψιμελα^'ρον, 

τ^χί ρά. οί τ« χρημχτ ατχλλετο νυκτός εν ωρ•/^. 4^0 

6vd' Κρμης μεν ειτειτχ κιων ττοίρ» λχΊ'νον άντρον, 

ες φά,ος έξηλχυνε βοών ΊφδΊμχ κχρψχ' 

h.rjToi'S7jQ 6' χτΓχτερδ'εν ιόων ένόησε βοείχς 

ττετρ^ έττ' ηλίβοίτω, τχχ,χ ό' ε'ίρετο κΰ$ιμον Έρμ,ψν ' 

ΥΙυΰς έόννω άολομητχ Svco βοε ίειροτομησχί, ^θ5 

ώ$ε νεογνος έων ηχΐ νηττιος ; χνταρ εγωγε 
^χμβχίνω κχτοτΐίσ^'ε το σον κράτος ' ονόε τι σε] χρη 
μακρόν χέξεσδ'χι, Κυλλτινιε, Μχιοί$ος ,υίε. 

'Χλί χρ' ίίφη, και χερσι τερίστρεφε κχρτερχ ίεσμα 



4ο3. 4ο4• Cod. Mofc. άηάνευ^ίν et γαίγ in »;λ//3ατω , ut 
Ruhnkenius refert; ut Matthiae autem, γαίν^ xai Ϋ^λιβάτω. Dp- 
inde pro vulgato jlfgfro idem codex £<^εγο. 
4o6. Cod. Alofc. νεογ]/οίων• 

/^o^J. Edd. vetr. ^αυμαίνω. Steplianus δειμαίνο» correxlt. At 
rcribendum erat Άαμβαίνω. Id verbum , cjuod non eit in lexlcls, 
fervavit in liymno Venerls v. 84• unus codd. Parifieniiura , qui 
ίάμβαινεν pro vulgato ^αυμαινεν praebet. 

409 — 4'3• Iji 6'ld. vett. haec ita leguntur : 

us a^' i'f»i, χα) χερα'ί ηεζίστξεφε %αζτεςά όενμά 
αγ\ιοϋ• ταίό' υηό no<s<}). %ατά χ^ονο! αιφιχ φΰοντο 
αΰτοίίν ίμβολάδ*ιν ίατζαμμεναι άλλι^λ^ισι 
ξίΪΛ τε χο) ηάασγ^σιν i-n άγςΛυλγαι βόεσσιν 
Έ,^μεο» βουΧν^σι κλεφίφςονοί• 
Αγνού eil ex emendatione Mariini pt cod. Mofc. deinde αμβολά- 
δν\Μ ex eodem codice , et, fi novifiirao editori lides eii , e codd. 
Parif. A. C. Nam' lluluiki.-nius codd. raiiiinos, i. e. B. C. 



74 II. ΕΙΣ Ε Ρ ΛΙ Η Ν 

4ιθ ocyvov' ταΐ 6 ύττο τοσσί κατά χιόνος αϊ-^κ (ρύονΤ9 
αΰτόδ'εν, αμβολα,ίην icTTpxuuevxt αλληλ^σιν, 
ρειχ τε καΐ ίτάσ^σιν εττ aypxvXoiai βόεσσιν, 
Ερμεω βουλ^σιν κλε-^/φρονος' αύτχρ Άττόλλων 
^χυμχσεν ΰ•3'ρησχς. τότε 6η κρχτνς 'Αργειίρόντηζ 

4^5 χωρον υτοβληάην εσκεψατο, τΰκν α,μκρύσσων^ 
έγκρΰ-^χι μεμχώς' Κήτους 6' έρικυάεος υϊόν 
ρεΐχ μχλ έτΐρτιϋνεν έκηβολον, ως έ'^'ελ χυτός, 
71x1 κρχτερόν ττερ έοντχ ' λχβων S έττ χριστερχ χειρός 

» » ♦ 

Ίτληκτρω εττειρητιζε κχτχ μέρος ' η $ ντο χειρός 



ίμβολάόνιν cum edd. habere dicit. Άγραΰλοισί ego fciipfi, qitod 
ita alibi conitanter legitur. Alia multa tentarunt critici, maxime, 
ut par erat, illo veifu, ^είΌί.τί χα; naaiflaiv i-n άγςα^λν\σί βόεσσιν, 
offenli. Eum Martlnus poft v. 415. Ilgenius poit v. 409. coUo- 
carunt, uterque οΓοί τε fcribens. Deinde Martini coniectura λυον- 
To pro φνοντο plerorumque airenfum tulit. Qui hunc locum non 
aliena auctoritate praepeditus confideraverit, ei duo maxime dis- 
pliceant neceffe eit: τα/, quod non patet quo rcrerendum fit, 
et illa, ςίΐά τε κα) ττα'ίνισ/ν in' αγζαύλοίσί βόε7σ<ν. Neque enim 
res disfimillimae , ςεΐα , et ηάσγ,σίν έτύ βόεισιν per particulas rJ 
«α) coniungi poffunt. Quod ίΊ neceflario vitiiim quaerendum eil 
in verLis qud τε %α.ί, omnis difilcultas toUetur, fi in his verbis 
latere putabimus vocabulum, quod et ad τα) referatur, et cum 
iiniverfa fententla bene conveniat. Et fortaiTe poeta fic fcripfit : 

ταΐ ί' υηο τιοσοϊ χατα χ^ονοί α'ιφα φυοντο 
avro&fv, αμβολάόι^ν ϊατζαμμίναί άλλνιλί^σίν, 
ξί7\ αγνοί, ηάσ^Ασιν ίη άγ^αύΧοισι βόεασιν- 

Senfus loci hic eit : ^pollo bohus iniecit vincula viininea : illa 
autem vimina ita, ut contoria erant, in omnibtis hobus Jiatim 
fab eoriim pedibus Jolo inhaeferujil. 'Pfla fere additur, quuro 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν y5 

σμapL•λ80u κονχβησε ' ^ίλασσε ίέ Φοΐβο;; Άττολλ^ν /^9,ο 

Ύηδ'ησχζ, ίρχτη όε όιχ (Ρρενχς ηλνβ'' ανη 

^εςτεσιης ενοτης, κχί μιν ΐ'λυκνς ίμερος τ^ιρει 

-9'υμω χκουχζοντχ' λυρ^ ό έρχτον κι^'χρίζων 

στη ρ όγε ■θ'χρσησχς έττ ΰριστερκ Μχιχάος νιος 

Φοίβου Άττόλλωνος' τχχχ 6ε λιγεως κιΒ'χρίζΐύν /\9.!j 

γηρυετ οίμβολοίόην, έρχτη όε οι εσττετο C^liv)}, 

Hpxiucav αδ'χνχτους τε ■3'εους κχΐ yxixv έρεμνην^ 

ως τχ ττρωτχ γενοντο, κχι ως λα%ε μοΐρχν εκχστος. 

^ίνημοΰύνψ μεν ττρωτχ •θ'εων έγερχιρεν αοιό'^^ 

μητερχ Μουσχων ' η yxp λάχε Μχίχίος υΐον' /jjj 



quid dii faciunt, ut hic Mercurhis, qui, quum Apollo boves col- 
Ijgaffet, ut eas abduceret, vincula boum radices agere facir , eo- 
que irritum reddit cautum Apollinis confilium. 

/(13. Cod. Mofc. ΈζίΛΐίω, fortaiTe ex Έςμ,ιίω βουλζ. 

414. Ceph. a-ati/KOgfv. 

418• Stoplianus coniecit, Χΰςν\ν (ί* ίπ άζίση^α %ttgos. Cod. 
Mofc. Χαβων tJ' ^71' aj-iffrfjict Xugtjv. Non diibiiavi lacunae iigna 
poncre. Vide praefationi.m. 

422. Hlc verfus e cod. Mofc. additus. In caeteris libris 
deeit. 

425. Libri omnes τάχα Si 'λιγίΐΛΐ ytt^aql^ixiv. Elegans, foil 
fortaiTe non neceffaria eit llgenii coniectura XiytMs ΰτΐαΕίδων, 
qiiam recepit novillimus editor, ne adnotata quidem vulgata 
lectione. 

427. Vereor ne parum praefidii vulgatae lectioni accedat ex 
eo, quod Hefycbius ugahfiv per τιμ,ΐν , ytgaivovst per r//*wa<v ex- 
plicat. Equidem poeiam χλί/ων rcripfifle puto. 

430. Fruftra explicare ftudent iilud λάχε• Scribcndum piito 
iai, dociiit. 



76 11. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 

τους ok κοίΤιχ ττρεσβιν τε κχι ωζ γεγαα(Τ/ν εκχστος, 
ά^χνκτονς sysputps ^'εους Αιος ocykxog νιος, 
νκντ ένεττων κατά κόσμον , έττωλενιον κι3'κρί<^ϋ:ν. 
τον 6' ερος εν στΐ]3'εσσιν οίμηχχνος α'/νντο •9'νμον^ 

435 «α/ μιν (^ωνηαχς εττεοί τττερόεντχ νροςηυ^χ ' 

Βουψονε, μ7]χχνιόΰτχ, -ττονευμενε, $χιτος ετχΐρε^ 
ττεντ'ηηαντχ βοών χντχξκχ. τχυτχ μέμηλχς. 
ιησυχίίΰς κχι εττειτχ ίιχκρινεεσ^χι οίω. 
νυν ό χγε μύι roL• είττε ττολντροτΐε Μχιχίος νιε, 

44^ ^ σο/ <γ εκ γενετής τχά χμ εσττετο •θ'χνμχτχ εργκ, 
"ηε τις χΒ'χνχτων, ηε 3'νητΰΰν xvd'pcv7tujv 
άωρον xyxuov εόωκε, κχι εφρχσε ^'εςττιν χοι6ην. 
^'χνμχσίΐ]ν yxp τηνόε νεηί^χτον Όσσχν κκουω, 
7JV ον τΓύΰΤΟΤε (Ρ'ήμι ^χημενχί ούτε τίν χν^ρων 

445 ούτε τίν χδ'χνχτκν , οΊ Όλύμηχ όιάμχτ εχουσιν, 
voa(pi σί.δ'εν, (Ρηλητχ, Αιος κχι Μχιχόος νιε. 



43ΐ• Cod. Mofc. γιγάϋίσιν απαντεί. 

44«• Vulgo i% yfvfjji. Rectc r.od. Mofc. uiltatam in liac 
re formulam ϊ^ YsvsTyjs praebuit: vide Illacl. XXIV. 535• Od. 

xvm. 6. 

45'• Cod. Mofc. τγ,σί %oqos μίλου^ι 'nou uyXaos vjavos dot- 
(iifs. Non dixerim ciim Iliihnkenio iii ep. crit. p. 28• malam 
effe lectionem νμνο: aotSyis, quae petita lit ex Od. VIII. 429. 

453• Ed. Flor. et aliae αλλ' ot-Vw r/ μοι ώδΐ μιτά φζ(β\ν wJf 
μελησίν• Aldinae et Ceph. αλλ' οντίω τί uot wJ>j μετά φςεα'ϊν 
ωόε μίλνίυεν. Cod. Mofc. ά'λλο μίλ^σεν praebuit. Sed ex vul- 
gata fciiptura intelllgitur, alios, ut in cod. Mofc. eil, alios au- 
tem, αλλ' οίττοο τ/ μοί άλλο μετά φ(>ε7)ν ώδε μίλ*;σεν , legiffe. 
Caeterum huic veiliii e Groddecka fearcutia llgenius feqtientem 
praepoluit, feafu quidem commodo, fed praeter necerfitatem. 



f 



II. ΕΙΣ ΕΡΜΗΝ 77 

[τίΊ; τέχνη; τίζ μουσχ αμ-ηχχνί-ύύ^ μελεόωνων, 

τι'ς τρφος ; οιτρεκείύς γχρ acux τρίχ τταντχ τταρεστιν, 

εύφροσΰνψ, ηχΐ ί'ρωτχ, %χϊ ηάυμον invjov έλεσ^κι.^ 

%χΙ yxp έγω Μούσ^σιν Όλνμτιύόεσσιν οχηόός, 4^^ 

τίίσί χοροί τε μελουσι τίχι xyXxoi; οΐμος ΰοιίης^ 

κχί μολχη τε3'χλυΐχ, κχι ΐμεροεις βρομάς αυλών' 

αλλ' ουττω τ/ μθ( ώόε μετχ (^ρεσίν χλλο μελησεν, 

οΐχ νέων d'xXi'ii]Q έ-^ίε^ια, tpyix, ττελοντχι. 

\_'3'χυμχζω, Αιος υΙε, τχ$\ ως έρχτον ηι^'χρίζεις!] 4^^ 

νυν 6 έττεί ούν, ολί-^ος ττερ εάν, κλυτχ μηάεχ ο7$χς, 

ΐζε τΐετΐον, κχι μυδΌν έττχι'νει τρεσβυτέροισιν' 

νυν yxp τοι κλέος εστχι έν ud^uvxroici ^'εοΐσιν^ 

αοί τ αυτω κχΐ μητρί' το ά χτρεκεως αγορεύω* 

νχΐ μχ τόόε κρχνεινον άηόντίον, ή μεν εγώ σε, 4^θ 

κυ^ρον έν χ-Β'χνχτοίσι κχι ολβιον "ηγεμονεύσω, 

όώσω τ χγλχχ 6ωρχ, κχι ες τέλος ουκ αττχτησω. 



456• Cod. Mofc. ohiat. 

457• •^58• iiiJS vfifiis cum Ilgcnio acltlidi e cod. ΜοΓο. ϊη 
quo quidem ^vfAov eii pro μ,Ο^ον. Omifli iunt in caeteris liljiis, 
errore ex repetita particula vCv orlo. 

459• Edd. vett. σο/ τ atlr^ ■κα} /i*Jirf) rcS' άτξΐτύωί άγοςεν- 
cu). Η. Stepli. edidit σο) eJ' otJrw. Sed in jo/ τ αυτΰ codices 
Parifinos Mofcovienii confentire et Ruhnkenius difeite dicit, et 
in animadverfionibus Mattliiae, qui quidem in novinima editiono 
codicem Moic. ao) d' ai)ry habere et μν[Τζί' roJ' άτζΐκίωί άγο- 
ςενζω tlifiinguere fcribit, quae diitinctio non codicis illius oit, 
fcd Ruhnkenii, vera illa quidem, fed iic, Π το ό' erjfxiW ΰγο- 
5>iJw fcribatur. 

461. Non video quem fenfum praebcat >7yf|noyf Jjw. ΓοΠαίΤο 
fcribendum utiv όνι^σω. Quae rutim leqiuiului, jcai is rtAos oC* 



78 II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 

Τον d' Έρμης μυ^οισιν άμ&ίβετο κερ6χλέοισιν^ 
Κίρΐϋτα,ς μ έκαεργε ττερι^ρχόες' αϋταρ ayu σοι 

465 Tf%vJ/i ημέτερης έττιβημενχι ούτι με'^χίρϋΐ. 
σήμερον εΙ$ησεις ' ε•9'ελω όε τα ητηος είναι 
βουλ^ παΐ μΰ^οισι ' συ 6ε (ξ>ρεσΙ τΐάντ ευ οϊίχς. 
■ττρύύτος yocp Αιος νιε μετ α-^χνοίτοισι '^α,άσσειςψ 
ηϋς τε κρχτερος τε ' φίλεΤ όε σε μητιετχ Ζευς 

^ΊΟ έχ χχσης οσίης, εττορεν 6ε τοι χγλχχ aujpx, 

ΗΧί τιμοίς ' σε όε ψχσι όχημενχι εκ Αιος ομφης 
μχντείχς, έκχεργε, Αιος ττχρχ, •3'ες(ρχτχ ιτχντχ' 
\κχ\ νυν χυτός iyca ττχΐό χφνειον όεάχηκχ.Ί 
σοι &' χΰτχγρετον έστι όχημενχί, Όττι μενοινχς. 

4'/5 αλλ' έττει ουν τοι •δ'υμος έη3'ΰεί κί•3'χρι<^ειν, 
μελττεο κχΐ κί3' χρίζε, κχί χγλχί'χς χλεγυνε, 
όεγμενος έζ έμε^'εν' συ άε μοι, φίλε, κυδος οττχζε. 



α7ίατ>ίσο> , fic intellige , nec , ηιιοά ad ejfectioncm promijforuni 
altinet, te fallam. 

471. Vulgo «αϊ riy,as σε ye φασ) δαί^μιναι. Elegans eit Pier- 
foni coniectura, wcti φνιμαε. Sed quiim σΙ J^ iit in cod. Mofc. 
hoc praeferendum iuclicavi cum noviflimo editore, iublata copula 
poit μα\τίία5. Eft autem iii edd. vett. μα^τείαε τ ε%άιςγι, per r. 

473. Codd. tres Parif. et Mofc. ίγωγε pro ίγύ. Nefcio 
tjuae criticae artis regula verfum , de cuius feiifu non conitet, 
damnare iubeat. Scribendum videtur : 

%a) vJv avTUS έγοί σε τκχνομφαΐον βείαιγκα• 
Vide praefatloiiem. 

479. ^Εηιαταμίννιν e Barneili coniectuia recepi , ρΓ3β6υηΐϊ])ΐΐ5 
allis. Vulgo ^7:i7Ta^tva)Sy noii adnoiatum in noviifima editione. 

480. Non debebat μίν in μ)ν mutari. Hoc dicit: tyxijXoi 
^Ttv ενφζοσύνην φέζε4ν is δαϊται 5(ai ts χοςόν χα) is χΰμον. 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 79 

\_εύμόλιτει μετχ χερσίν έχων λιγύψωνον έτΛίρην, 

χκλχ κχί ευ κχτχ ηόσμον έιηστχμ^νην χ<γορενείν. 

ευκηλος μεν Ί-τείτχ ψερειν ες άχϊ'τχ 3'χλειχν, ASo 

Hut χορον ίμερόεντχ, Ηχι ές φιλοκυόεχ κωμον, 

ενψροσύνην νυκτός τε κχι ημχτος. οςτις χρ ccvttjv 

τεχν^ κχϊ σοφ/^ $ε$χ7]μενος έζερεείν^, 

(ξ>3'εγγομενη ττχντοΐχ νόω χχρίεντχ ίιόχσκει, 

ρεΤχ σννηδ'ει'^σιν χ^'υρομενη μαλχκγσίν, . ^35 

έρ^χσίψ (^εΰ^ουσχ όυ-ηττχδΌν ' ος όέ κεν uvttjv 

νη'ί'ς έύύν το ττρωτον ετίι^χφελως έρεείνη, 

μχ-ψ χυτως κεν εττειτχ μετηορχ τε ^^ρυλλίζοι. 

σοι 6 χϋτχγρετον έστι όχημενχι, οττι μενοινχς. 

ηχί τοι έγω όωσω τχυτην, Αιος xyXxk κούρε."] /|οθ 

•ημεΤς ά' χύτ ορεος τε κχϊ ιτητοβοτου τεόιοιο 

βουσι νόμους έκχεργε νομεύσομεν χ-^ρχΰλοισιν. 



48 1 • Cod. Mofc. edd. Flor. Ald. Ccpli. φίλο%υδί(χ. Vulgo 
φίλοτο^όία. Codd. Parif. B. C. φίλομίίδίαι, quod non immerito 
Ruhnkenius probare veretur ob feciindae fyllabae correptionem : 
de tjua tacuere, qiii eam lectionem defendunt, Matthiae, et Hein- 
richius ad Hefiodi Scut. H. p. 194. 

485• Elegans elt Ruhnkenii coniectura in ep. crlt. II. p. 213. 
avvf4'sly]aiv ά^υζομ,ίννι μα'λ.α•>ίγσιν, ad c|uain confirmandam llgenius 
aptiflime atiulit Od. XXI. 429. 

aJray ir.tira ■ΛοίΙ aXXus ίφιάασΐϊοίΐ 
μοληγι χα) φοςμιγγι • τα yiq τ ανα^>ίματα δαιτόε. 

Νοη obrtare huic coniecturae dubitationem Hemrterhufii de no- 
inine σννεφία apiid Hefychium quivis intelligat. Non auilm tanien 
fjuulquam mutare, praeiertim iri hoc poeta. 



8ο II. ΕΙΣ ΕΡΜΗΝ 

ev^sy άλις τεξονσι βοές Tavpotct μιγεΐσχι 
μι'γίην 3'ηλείας τε κχί άρσενχς ' ούδε τί σε χρη 

,-|g5 }ΐερίχλεοι> ττερ έοντχ ττερι^χμενως κεχoλύύσ^^xί. 

'il^ εΐιτων ωρεξ'' ο 6' έίεξχτο Φοίβος Άττόλλουν' 
Ερμ^ ά έγγυχλίξεν ^χειν μχατι^χ φαε/ν;/ν, 
βονκολίχς τ εττετελλεν ' εάεκτο άε Μχιχάος νιος 
'γηδ'ησχς' χί3'χριν όε λχβων έττ χριστερχ χειρός 

5θθ Κήτους χ'^λχος νιος, χνχζ έκχεργος Αττολλων, 

ττληκτρω έτειρτιτιζε κχτχ μέρος ' ή 6 ντο νερ3'εν 
ιμεροεν κονχβησε' ^εος ί' ίητο κχλον χειόεν. 

'E>vd'x βοχς μεν εχειτχ ττοτΐ ζχ3'εον λειμωνχ 
έτρχττετην' χντοι 6ε, Αιος ττερικκλλεχ τεκνχ, 

5θ5 '^'^o^fot ΊΤρος ΌλυμτΓον xyxvvi(pov ερρύσχντο, 
τερτόμενοι φόρμιγγΓ χχρη ά' χρχ μητιετχ Ζευς' 



497• "ΚχΕ/ν Mattliiae. Vulgo Εχ«ν. 

499• Hic verfus omiffus eit in cotl. Mofc. 

501. 502• \ulgo ίη ί' ΐιηο ιαχλον ίμερόεν •Αθνάβνιαΐ' ^tos ί* 
ΰτίο μίΧοί αεισε. Cod. Mofc. >| 6' νπο νες^εν σμεςδαλίον κονα/?»;- 
σε •■ reliqua, ut vulgo. Κόλον pro μίλο$ debetur Larnello , ιίειδεν 
llgenio e ν. 5^. 

5o3. Pro vulgato tv&a βόΐί cod. Mofc. χα/ jot βόαε. Idem 
mox 6ςαπετνιν. 

5o-j. Non obfervatum in noviflima editlone, vulgaram lectio- 
nem eiie, ^a) το μϊν 'E$>jw>iy. Erneltii mala correctio eit Kcti ό 
/itiv Έ$>^)7ί. Cod. Mofc. ν,αϊ τα μίν Έςμνιε• Ridinkenium quo- 
que miieiis, «ot/ τ 6 μίν, et fic qiiidem, fcribentem. Non hic 
locum habet χα/ τε. Nifi, ut noviffimus editor , κα/ q 6 μεν fcri- 
bere voluit, quod tamquam geniiinuin recipiendum duxi. 

5o8. Libri omnes, βιαμπεςεί, wi tTt yia) vvv , qua fentcntia 
nibil poteit cogitari fiigidius. Homcricum fulffet βιαμπεςεί ΐίμα- 
ru πάντα, ut lliad. XVI. 499. Od. IV. 209. Sed iion minus et 



I 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 8ι 

ααφω d' ές (ΡιλότητΆ aw^yxys ' κχί ρ ο μεν Ερμης 
Αητο'ί'ίην έφ/λησε άιαμττερες έζεη κείνου, 
[σημοί τ, έτεί κιδ'χρην μεν έκηβολω iyyuxkt^ev 
ί'μερτην άείχως, ο ό' έ-χωλένιον κι3'άρι<^εν' "^^^ 

αΰτος ό' xvd'' ετερης σοφί'ης έκμχσσχτο rt-x^vTiv' 
avpiyyav ένοχην 'ττοιησχτο TrjXod' χκουστην."] 
κχΐ τότε Αητο'ίάης Ερμην ττρος μυ^Όν εειττεν * 
Αείίιχ, Μχίχόοζ νιε, $;χΗΤορε, -ποικίλο μητχ, 
μ-η μοι αμχ κλέ-^τ^ς κί3'χριν κχΐ κχμττϋλχ τόζχ. Βίο 

τιμήν yxp ττχρ Ζηνος έχεις , έττχμοίβιχ 'ipyoi 
^■ησειν χν^ράτΐοισι κχτχ χ^'όνχ -ττονλνβότειρχν. 
αλλ' ε'ι μοι τλχίης γε 3'εων μεγχν ΌρΑον όμόσσχίί 
η κεφχλ^ νεύσχς, η έττΐ 'Στυyoς οβοιμον υ$ωρ, 
τΓχντ XV έμω •Ο'νμω κεχχρισμενα κχι φίλχ ερ$ειν, »•>20 



rei, et epicae dictioni convenlt, quod repofui, (ξίτι κίΐνου. Vfus 
eft hac formula Apollonius Rhodius II. 782. IV. 43o. Ita Home- 
rus Iliad. IX. 106. i^trt του. Et, qiii locus maioiis etiam mo- 
menti eit, Odyff. VIII. 245. βιαμτιεζίΐ ίξίτι -ηατίΐων. 

509. Codd. Parif. edd. vett. (jtjjwos τ έηεί. roftea οκματ 
edi coeptnm. Vide praefationem. 

510. Hic verfus omiiTus in cod. Mofc. Caeterum recte edd. 
vett. poit oeoaus interpungum, nec poteit coiiitriii , oeoaus ο 3i. 
Ki^ct^tv hic et v. 5i5. pro veteri lectione xiiajjjv dederunt Uge- 
nius et Matthiae. 

515. Cod. Mofc. α/Λα κλίψ^ΐί ^l^a^iv pro vulgato ανα%λίφ>^5 

5 1 6. Pro μίγαν cod. Mofc. a manu recentiore xotra, quod 
non latere fertur in erafo μίγαν. 

5ig. ΈπΊ quomodo defendi pofllt, non vldeo. Scribenduin 
puto, yj^ Έ,τυγο! οβ(>ιμον uiwj. 

520. Libri omnes "^oots. Nilill bac feutentia inveniri pottft 



82 II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 

Κα; τότε Μχιοίίος υίος ύττοσχόμενος κχτένενίϊεν 
μη ττοτ άττοηλε'^είν, Όσ έκηβόλος ίητεχτιστχι, 
μη8έ -ποτ έμτίελοίσειν ττυκινω όομω' αυταρ Αττολλύύν 
ATjTOiarjQ έτενευσεν έτ οΐρ-^μω %χΙ β^ιλότητι 

02,0 μη rivot, Ι^ίλτερον οίλλον εν χδ'ΰΐνάτοισίν εσεσ^χι» 
μήτε 'Β'εον, !>.'>Ίτ άνάρχ, Αιοζ yovov' tu όε τελειον 
συμβολον CidxvxTUV -ττοίησομχι, >/d' χμχ ττχντω^ 
τΓιστον έμω 3'υμω uxl τίμιον ' αυτχρ εττειτχ, 
όλβου Ηχι ττλούτου $ωσω ττερικχλλεχ ρχβάον, 

53ο χρυσείην, τριττετηλον, χκηριον, η σε ψνλχζεί^ 

τίκντχζ έτηκρχί'νονσχ •Β'εουι; έττεοον τε %χΙ spycav, 
Τΰύν xyxd'MV , Όσχ (Ρημ( ίχημενχί έ% ί\ίο; ομί^ης. 
μχντείην όε (ρεριστε , Αιοτρεφες, ην έρεείνεΐζ, 
ούτε σε ^'έςφχτον έστι όχημενχι, ούτε ti'j άλλον 

535 ^'fxvxTiav ' το yxp οϊ$ε Αιός νόος ' αύτχρ tyays 
τΓίσΤϋΰ^'εΙς κχτ&νευσχ , nxi ωμοσχ κχρτερον ορκον, 



frigidlus. Qiiare certa emendatione infinitivum repofiii. Frau- 
dem fecerat librariis particula f ΐ , de qua vlde ad h. Apoll. 5i. 
Verba iV μοι Γλα /jji γε /Λί/αν o^y^ov ο/ΑΟσσο< iine apodon etiam 
in h. Apoll. 79. leguntur. 

526. Vulgo iyi di , quod iii ty J| mutavi. Σνμβολον hic eit 
pacCum. 

531. Iji ed. Flor. fic interpungltur : jraivrai ^:τ/χ$>α/νο^σα ii- 
ovs , inioiv τε χα) f^jywv rwv άγα'^Μν οσ» φν\ΐΛΊ oayiy,£van ίχ AioV 
όμφίίί. Patet locum corruptum effe. Corrigendura puto : 

Tfixvras iTCfxgoci-^ova οΊμοιίί ίηίων τε «a) Ϋογων, 
rwv aya^wv, οσα φ/ι^ύ όίοίμεναι /κ ^tos ομφίίΐ. 

Nomen ^sos interdum magnas turbas excitaffe, exquifitls exemplis 
dociiit R. Porfonus ad Euiip. Phoen. 5. 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 85 

μη τινχ νοσ(Ριν έμεΐΌ ^εων οίίειγει/ετχων 

άλλον γ ε'/σεσ3'ΰίΐ Ζ,ηνος ττυκινόφρονχ βουλην. 

και συ, κχσίγνητε χρυσόρρχη, μη με κέλευε 

^εςφχτχ Τίφχΰσκειν , οσχ μηόετχι ενρυόττχ Ζευς. 54«> 

7* xvd'pcaxif}v 6' όίλλον δηλησομχι , χλλον ονησω, 

ΊΤολλχ ΊΤεριτροττέύΰν χμεΎχρτων (ξ>υ)ΐ χν3'ρωττων. 

%χί κεν έμης ομ(ξ)ης χτονησετχι, οζτις «ν ελβ':^ 

<Ρίαν^ κχί ττερΰγεσσι τεληεντων οιωνών' 

ούτος έμης ομφης χνονησετχι, οΰά' χ-τχτησω. 54^ 

ος όε κε μχ-ψιλόγοίσι ττιβ'ησχς οίωνοΐσιν 

μχντείψ ε^&λτ^σι ιτχρεκ νόον έζερεείνειν 

ημετερην, νοεειν άβ β'εων ττλεον χΐεν εόντων^ 

φημ, αλιην ο$ον είσιν, άγω ίε κε όωρχ άεχοιμην. "f 

χλλο ό'ε τοί έρεω, Μχίης έρικυάεος υιέ, 55θ 

[κχΐ Αίος χΐγιοχοιο, ^'εων εριουνιε όχΐ'μον''] 

Θριχί γχρ τίνες είσί, κχσί-^νητχι γεγχυΐ'χι. 



533• Pro δίοτζίΡ^ ίη cod. Mofc. eit Λα/^ττί^ϊί. Delnde edd. 
Flor. Aldd. Cepli. jjv ίξΐίίνγΐ! , quod noa erat praetereundum. 
Poflit enim aliquis inde coUigere, fcribendum είΓβ y\v ig£fiv*\St 
.quod nihil tale dixerit Mercurius. 

543• Κα/ xfv fcripil pro vulgato χα) μίν. Cod. Mofc. xai 
ju>}. Idem pro osrts av ίλ^>ι habet ουό' απατήσω, per enoreni 
e V. 545. 

544• Cod. Mofc. φωννϊι r ι^6ί τιοτ^ΐι. 

55 1 • Verfus valde inficetus. 

552. Vulgo Mo?je/. Cod. Mofc. σεμναΐ. Minim vero de Par- 
cis haec narrari. Veiiorem viam monitrat Apollodorus III. lo, 
2. Έρμΐ^ί δί σύζίγγα ηάλιν ττνιξάμ,ενοε ΐσν^ίζΐν. Άτιόλλων 6ί ■χα) 
ravTtjv βουλόμΐνοί ΧαβεΙφ , τι]ν xyt^aijv ^άβόον ϋίόον , ?iv ixanTyjTa 

F 2 



84 Ι ί. κ ί Σ Ε ρ Μ Η Ν 

τρεΤς, ηατοί de κρχτος ττεττχλΰίΎμενχί ύλίριτιχ. λευηχ' 
* -f -^ 

eiiS οΐκίχ νχιετχουσιν νττο τττυχ} ΐϊαρνησσοΤο, 

μχντείης ά-πχνευ'^ε όιάχσκχλοι, ψ•^ εττι βουσ^ 
•τΐχΐζ ετ mv μελετησχ ' τΐχτηρ d' έμος ουκ χλεγιζεν. 
έντευ•3'εν όη εττειτχ τΐοτωμε -jxi χλλοτ έττ άλλ^, 
κηρίχ βοσκοντχι, κχί τε κρχ/^ουσίν ίίκχστχ. 

jGo χι ό οτβ μεν '%ιωσιν εάη^νΐ'χι μέλι χλωρόν, 
"ΤΤροψρονεως έ•9'ελον<τιν αλ7]3'εή]ΐ' χγορευειν' 
ην ί χττονοσ(ξ>ισ3'£σι ^^εων 'ηάει'χν έίχόην, 
ττειρχντχί άη ετειτχ irxpk^ οόον η^εμονευειν. 
τχς τοι 'έττειτχ όίόωμι' συ ά χτρεν,εωζ έρεείναν 

565 σ'/ν χυτού φρενχ τερττε, κχΐ , ει βροτον xvipx ^χψ^ζ' 
'ττολλχκι σης ομΰ^ηι; χττονησετχι, χ'/κε τύχι^σιν. 



βυυΆο'λων ' 6 όΐ χα< ταύτι^ν λαβίϊν άντΊ τΐ^ε σΰζίγγοε v]^fXs , χα< 
ry\v μ,α•^Τί-»ην ΐπΐλ^ΰν ' καί oovs, δίοάσ^κεταί ryjv SiU των ψλίφων μαν- 
Ttyii^v. Hiiic lcvi mutatione pio MOIPAI rcftituenclum ©PIAl. 
Zenobius proverb. cent. V. 75. Φιλόχοζοε φνισίν, οτι viiu(f,cii xar- 
ίΓχον τον Παζ'νοσσον, τζοφοϊ Άηόλ'Αωνοί, Tgiis, •καΧονμε\αι ®giai, 
α(ρ' ών αϊ μα\Τί-χα) φηψοί ^gtai ναλοννται. Etymol. Μ. ρ. 455> 34• 
©jicr/, αϊ μαντικά} φ>ίφοι, olovt) rgiai Tivls ουααι' na) yag al Tgs7s 
νυμφαι, ai ζίνγατίςεε τον i^ios , svgyfxvtat Tgs7s φνιφου! μ'Λντι%35, 
τιαζΐσχον τ•^ Ά^ψα , ijTts έγ%α'λουμίννι ws αλλότζίον ηςΰγμα μετ- 
ίΟυσα (τούτο yag του Άττολλοονοί έστιν) ε^ςίφεν αυτάε i<V το λε- 
γομενον Qqiaaiov τιεόίον. HriVchius : ^giai , α'ι ττζΜται μάντιΐί , -λλΙ 
νΰμφαι. χα) α'ι μαντί'κΆ'ί ^yj\poi. ScliolIaTtes ad illiid Callimachi 
ile Apolline in liymno elus Λ'. 45. 

■λ,ΐίνου tJI '^giau %oil μάντιεε, 
μοιντι•»α.1 φ^ίψοί είσιν αί ^giai. λίγετΛί όί aCrus εύ^ησ^αι Cno nvMV 



II. ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 85 

τχΰτ β'χε Μκιχ^ος vit-, κκι Άγρχύλους «λ/κας βους. 

ΐτΊΤους τ αμφιτόλευε κχι ημιονους τχλχεργονς' 

[κχί χαροττοίσι λέουσι κχΐ xpyioSovai σνεσσιν, 

Ηχι ηυσΐ κχΐ μηλοισιν, Όσχ τρέψει ευρεΐχ γβ'^αν^ Syo 

ΤΓχσι ό' έττΐ ττροβχτοισιν χνχσσειν κύάιμον '^Έ^ρμ^ν' 

οΊον ό' εις Ί\ί'$ψ τετελεσμενον άγγελον είνχί, 

Ός τ χάοτος ττερ έων, όωσει γερχς ουκ. έλχχκττον.Ι^ 

Ούτω Μχίΰίόος υίον χνχζ έφ/λησεν Άχόλλοοι/ 
ττχντοί^ (Ρίλύτητι ' χχριν 6' έττεδ'ηκε Kpovtcov. f)'j5 

[_τΓχσι ά ογε ^νητοΐσι κχΐ χδ'χνχτοισιν ομιλεΤ. 
ΊΤχΰρχ μεν ουν ονίνησι, το ά' ύκριτον ητεροττευει 
ννητχ Si ορψνχίψ ψυλχ ^'νητίαν χν3'ρωττίαν. 

Υνχϊ συ μεν ουτια χχΐρε, Διός κχι Μα/αίο^ νιε ' 
αυτχρ tyw κχι σειΌ κχι χλλης μνησομ χοι^ης^ 58θ 



Τζίων νυμφΰν• διά τοντο ycai ^ςια) ωνο,Μασί>)σο£ν, οΊονίΙ rgict!, Cla- 
rum ex his eft, ApoUotlorum (S)§ia) in hoc liymno legilTe. Itaque 
tot tantisque aucloiiljus obtempprandum duxi. 

554• Non poiTunt haec commode coniungi , nard oi ytgaros 
ηιτιαλαγμίναι αλφιτα Xtv%a , οίν,ία ναιιτάονσιν. Quare lacunae 
iigna ajipoiui. 

557. Scripfi άΧίγίξεν pro vulgato άλ^γυνιν. Codd. tres Parif. 
αλίγεινεν. Sic v. 361. αλεγύνων, αλίί/νων, άλεγί^ων permutata. 

561. Έ^ίλονσιν eit emendatio Barneiii. Edd. vctt. i^iXuarj, 
quod adnotare neglexit novilllmus editor. 

565. Vulgo ία£<ν. Cod. Mofc. ά'νί?' αόεινιε, lineola fiib di- 
phtliongo fcripta, et fupra addlto >j. Scribendum erat oay,y,s. Cac- 
teriini nefcio unde in novillima cditione iit σ>ίν τ avroC. 



8β 



III. 
ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ 

iVloy(7« μα bvvers bpya '!Τολυχβΰσου'':'λ(Ρξ)θ$ίτης, 
}ίν7Γριάος, ητε ^'εοΐσιν εττι yXvKvv Ι'μερον ώρσεν, 
KOii τ έ^μοίσσατο φυλά %χτ(χ.3'νητί>:ν αν&ρωττωνί 
οίνους τε ^ιϊττετεχς, ηχΪ 3-ηρί» ττύντα, 
5 ί}μεν 7 ητειρος τολλα τρέφει, ηά' Όσχ τόντοζ' 
iroiaiv 6 εργχ μεμηλεν έϋ στεφάνου Κ.νδ'ερε/ης. 
τρισσχ; 6 ου όύνχτχι 'τίεχι3'εΐν φρενας^ ουά' αττχτησχι' 
ν,ουρψ τ a/y/o%Oio Δ/ος yXxvnuinnii' Ά3''ηνην' 
ου yup οι ύάεν epya -κολυχρύσου Άφροάιτης, 
ΙΟ αλλ' κρχ ο! ττολεμοί τε xSov %χϊ ερηον Άρηος, 
υσμΐνχί τε, μαχχι τε, κ&Ι uyXxx tpy «λεγυνε/ν. 
[νρωτη τεΗΤονχς άνίρχς έιΐί%3Ό]/ίθΐς έίίίχξεν 
ττοίητχι σχτίνχζ τε %χΙ αρμχτα -πΌυΐίλχ χ,χλκκ.] 



6. Vide ad ν. 86• 

g. Vulgo ου yag οΐ ευαίεν. Vide ad Orph. ρ. 780. 

13. Jnfolens eit et valde frigidum, qiiod vtdgo legitur, rt- 
•ATOvas anJpai intx^oviovs» Quare 4'π:χϊον<Ό<ί fcripli, quod eft cum 
ηοινισοιι conitniendiim. 

i/,. Male vulgo »jJi τε. 

iS• Cod. Mofc. 7iov'/.ix^vcai 6i τόξα, χα) oti^s^i ^y{ga.s dvai' 



II Ι. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ Sj 

η 6ε τε ναρβ'ενίκΰίς χττχλοχροχς εν μεγχροισιν 

αγλχχ εργ έά/άχ^εν, έττΐ φρεσι ■9'εΐ'σ» έκχστ^. γ 5 

ουόε 7Γ0Τ Αρτεμιί» χρνσηλαίκχτον πελκάεινην 

όύμνατχί εν (Ρίλότηη φιλομμειάης 'Α(Ρρο$ίτη. 

Kxi γχρ τ^ χάε τόξχ, ν,χϊ ονρεσι ^'ηρχς ένχίρειν^ 

(Ρορμιγγες τε , χοροί τε, άιχτρΰσίοι τ oXoXvyxi, 

αλσεχ τε σκιόεντχ, όικχίων τε χτόλις χνάρόον. 20 

ουάε μεν χΐ^οίη κούρ^ όί$εν tpy ΆψροόίΤης 

Ιστί^, 7JV ττροϋτην τέκετο Κρόνος χγκυλομητης, 

[^χύτις ό' όττλοτχτην, βουλ^ Αιος χΐγιόχοιο,'] 

ΊΓΟτνιχν, ην έμνωντο ΤΙοσειόχων κχί Άττολλοίν, 

η όε μχλ ουκ ε'9'ελεν, χλλχ στερεάς χττεειττεν, 25 

ωμοσε Sk μεγχν ορκον, ο όη τετελεσμένος εστίν, 

οί•ψχμενη κεί^χλης τχτρος Αιος χίγιόχοιο, 

ττχρ^'ενος εσσεσ^'χι ττχντ ημχτχ, ί/όί 3'εαίαν. 

τ^ όε ττχτηρ ά^κεν κχλον γερχς χντί ^χμοιο, 

%χΙ τε μεσφ οίκω ν.χτ χρ εζετο, ττΐχρ έλουσχ. ^ο 

•κχσιν 8' εν νηοΐσι 3'εων τιμχοχός έστιν, 

χχι Ttxpx "ΤΓχσι βροτοΐσι 3'εων ττρεσβειρχ τετυκτχι. 

TXMV ού SvvxTxi χεττι-^εΐν ψρενχς, ούό' χτΐχτησχί' 



i>f7-j , ut Rubnkenlus et in Animadverfionlbus Mattlilae referunt. 
Sed hic in noviffima editione ηοΧΰχςυσα ex eo codicc affert. 

25. Puto poetam fcripfiiTe έ^ίΧ{<7%. 

2C). Vulgo τί? <ίέ 7Γατ>7^ TLtiis δΰτιε καλόν γίξαί- 'Emendavit 
llgeniiis. Vide ad Orph. Arg. 497. 

32. Ed. Flor. τΐζίιβίΐςοί. Ald. II. Ceph. ττζίεβΒία- Ald. III. 
ngisfiiac. Non adnotavit baec niipenimus editor. 



8S III. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ 

rwi/ d' κλλαν ov Tcip Ti ττεφυγμενον εστ Άφροίίτην, 
35 ούτε •θ'εωιι μκκχρων, ούτε θνητών άν-^ρωττων ' 
κχί τε νχρεκ Ζ^νος νοον ήγαγε τερτηκερχννον, 
Ός τε μέγιστος τ εστί, μεγίστης τ εμμορε τιμής' 
κ«/ τε του, ευτ έ^'ελ•^, τνκινοίς φρενχς έζατηχ,φουσχ, 
ρηϊό'ίω: αυι^εμιξε v.xTx-Jv7]TiJ7i γυνχίζίΐΐ, 
4^ Hpj/i έκλελχ^Όυσχ, Ηχσιγυήτης χ,λόχου τε, 
7} μεγχ εΐάος χρίστη έν Χ'3'χ'^χτ^σι 3'ε^σιν ' 
xv$i'ffT7jv ό χρχ μιν τοκετό Κρόνος χγκνλομηττις, 
(^yjTrjp τε 'Ρείη' Ζευς d' χφ^'ΐτχ μηόεχ εΐόυος 
Άίίοίψ χλογ^ον ττοιησχτο ηε$ν εΐ^ΐχν. 
45 Τ^ 6ά Άχι χύτ:] Ζευς γλυκυν ΐμερον εμβχλε ^υμω, 
ccvopi KXTxd'U7]Tcv μιχ^'ήμενχι, ο(ξ>ρχ τχχιστχ 



38• Ργο vulgato svrs ^ί'λιι recepi lectionem codicis Mofco- 
vienfis ilr έ^έλν\. Recte tueretur hic optativum Matthiae, fi fo- 
lum de re praeterita, neque etiam de praefeiite et futura, fermo 
effet. 

Si• Ύί%ον recte e cod. Mofc. receptum. Non adnotavit Mat- 
thlae viilgo r/iifv legi. 

52. Σ-^νίμιξε ex emendatlone Schaeferl, (vide Matthlae prae- 
fat. p. VII.) pro vulgato ανίμ.ιξ(. 

53• Veriiimile eit, poetam dedlffe Άγχίβΐω agct o7 γλνχυν 
ί'μΐζον ΐμβαλί. Nam quum res ante imiverfe indicata enucleatius 
defcribitiir, a^a , Jcilicet,' Γιηβ copula fubiici folet. lliad. IV. 397. 
rracvray Υττιφν' , ί'να d' oiov 'ttt οΊ%6νδε vtsa^at. 
Ma/ov aga Tigoiyjxf. 
VIU. δί'.ο. 

Τϋσσα μ^Jy|γ■J vfoov yi6^ Ζά,/^οιο ςοάιύν , 
Ύζνων %tti6vTit)v , ηνζά φαίνίτο Ίλίό^ι τΐζό. 
χί'Κι αζ' ί'ν ηεβίίΑ) πνι^'ά ^αίίτο. 
Odyff. VL• 25 1. 



n^. 



III. ΕΙΣ Α Φ Ρ Ο Δ Ι Τ Η Ν ί^;, 

μηό αυτή βροτ^ηζ ivyiji; cirospyutv/j εΊ'η, 

πα/ τΓΟτ έττευζχμενη εϊττ^ μετχ ττχσι •3'εοΐσιν^ 

■η$υ '^εΚοΐ7]σχσχ, ^ίλομμει^ης 'Αφροδίτη, 

ύ*ς ρχ ^'εούς συνεμιξε κχτχβ'νητ^σι yviixi^b, •-''^ 

Ηχί τε Ηχτχ3'νητους νίειΊ; τεκον Χ'3'χνχτοισίν, 

ως τε ■3'εχς συνεμιζε κχτχδ'νητοΙΊ; α.ν^'ρο^χοίζ. 

Αρχίσει•: ό χρχ οί yXvv.vj ϊμερον εμβχλε -Juuci.'', 
ος τοτ εν χκροχολο:ς Όρεσιν χολυττιάχκου Ίόη; 
βουκολεεσκεν βονς , άεμχς Χ'3'χνχτοισιν έοιζΜζ. 
τον 6η εττειτχ ίάονσχ φιλομμειάης ^ΑψροόίΓη 
7]ρχσχτ , εκνχγλΜς 6ε κχτχ φρενχς "μέρος είλεν. 
ές Κυττρον 6 έλ^ουσχ, 3'υϋο6εχ νηον εάννεν, 
ες YIx(pov, tvd'x τε οί τέμενος βωμός τε •δ'υω^ης ' 



ttvrag Να^σ^κβα λίνχωλΐΜο$ αλλ ivoyiisv. 
^Ίματ aga τιτύξασοι τί^ει καλ^ί in OTiilivins» 

Sic ctlam qa Odyff. IV. βοΖ. 

ίϊ μνι ΰηεςφίαλον tnos ΐΐιβΛλΐ, να) μίγ otci^^yi. 

φϊί § di^ityiTi &f Jv φυγίεί)/ μίγα ΧαιτμΛ ^cxXa'jaiJS• 

5g. Vulgo Vvici 3i oi. Nemlnem latet έν^α Si effe i/ji , iit 
Iliad. XVUI. 497. Od. VIII. gg. £v^a τε autem u/h , ut Odyff. 
XI. 474. XIII. 107. XXIV. 14. Quare etfi O.lyff. VIII. 363. 
unde hic hymni verfiis elt, pariter i'vda δι legilur , tamen ct In 
hymno tv&a τε fcripQ, et eodem modo in Odyffea fcribeiuliim 
puto. Adhibendus eft in hoc gonere arblter fenfiis, non quod 
res demoniirari nequeat , fed quod non pofiit nlCi comparailone 
omnium ilmilium formularum ])robari. At quis fustineat tantam 
locorum multitiulinem adfcribere? "ϋν^α rt pro fvja <ίέ legi vcllin 
etiam Iliad. VIII. 48. XIII. 21. XIV. 215. XXII. 147. 0(•Γβικ11 
potcit fkJa J^ Iliad. VI. 245. 249. quamquam ne hic quldem alte- 
rum fperncndum tflet. 



go III. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΙΙΝ 

6ο ένθ"' ^'ν' ειζελ^Όνσχ, 3'ό^χς έπ'βδ'ηκε φαεινχς' 
£vS'x <ifc' μιν Χάριτες λουσχν κχί χρΐσχν έλχ/γ 
οΐμβρότω, οΐχ •θ'εονς έτΐενηνο^'εν χίεν έοντχς. 
1_χμβροσίω, έάχνψ, το ρχ οι τε^'υ^'ψενον >/εν.] 
εσσχμενη 6 ευ ττχντχ τΐερί χροΊ' ε'/μχτχ κχλχ» 

65 Χρνο!ψ κοσμηβ'εϊ'σχ, φιλομμειόης Αφροί/τ;/ 
σεΰχτ έττΐ Ύροίψ, ττρολητουσ εΰωόεχ Κνττρον, 
ί/•^; μετχ ι/εψεεσΰΊ dOcvg 'π'ρτ/^σσουσχ κελευδΌν. 
'ί$ην ί' ΪΗχνεν ττολυτΐί^χηχ^ μητερχ ^"ηρΜν ' 
βη ί' ϊ•9'ύς στχ3'μοΐο 6/ οίιρεος' ο'ϊ ίέ μετ αυτήν 

70 σχί'νοι^τες τολιοί τε λύκοι, χχροτοί τε λέοντες, 
άρητοί, ττχρ^χλιες τε •3όχ(, ττροκχόων ακορητοι, 
ψ'σχν' 7] S' όροωσχ μετχ ΰΡρεσΙ τερττετο κ/υμον, 
κχΐ τοις εν στη^'εσσ'ΐ βχλ ίμερον' οΊ 6 χμχ ττχντεζ 



66. Cod. Mofc. Rulinkenio telte, <Tiuar' έπ'ί Tgolyis ngo'\inou<j 
ενίιίόεα Κΰτΐζον. Mattliiae iu eo codlce pro Κότίζυν dicit κητιον fiTe. 

67. Cod. Mofc. μετά νίφισι ςίμφοί. 

ηξ). Legebatur ivgs στα^μοΊσι et ν. yg. ο δΐ στα^μοΐσ/. Vtro- 
tfue loco praepoiitionem addidi, ut lolet Homerus. 

84. Recppi Άάμβίχίνεν e cod. Parif. A. pro vulgato ^αύμοί^εν- 
vide ad h. Merc. 407. 

86. Vulgo τιίη'λον μίν γάζ εατο. Edd. vett. εατο. Codd. Pa- 
rlf. B. C. ειστο, ut Barneiius correxerat. Idque recepi , fi nnn 
ut vetuftloris poetae , certe ut interpolatoris fciipturam. Semel 
fakem ad hos hymnos litteram Aeolicam paucis attingam, eui 
nuper exftltit , qui vel lege civill poenam itatuendam cenferet iis, 
qui digamma Aeolicum in poeta lonico ferendum arbitrarentpr. 
Iniqua fortuna quum nobis inviderit epicum carmen de antiqiiif- 
ilniis , quod nuUis effet mutationlbus fui disfimile redditum, num- 
qiiam penltus expliciri illius litterae ratio poterit. Quamquam 
fi modefie cauteque veitigia, quae invenlri ροίΓιηΐΓ, perfeqiians. 



II Γ. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ gi 

συ•^$υο κοιμησχντο κχτχ σκοεντΰο; εναύλουζ. 

wjTTj 6 ές κλισ/χς βνχοιήτους ΰφι'κχιιεν. y5 

τον ό tvp έν στχ-^μοΐσί λβλειμμενον οΊον «V οίλλων 

Α-γχίσψ τιρωχ, d'eMV χτο κχλλος εχ^οντχ. 

οΐ ά χμχ βονσΐν ετΓοντο νομούς κχτχ ττοιηεντχζ 

τχντες' ο ό έι/ στχ'^μοΐσι λελειμμενος ο7ος άττ' «AAwy, 

τηολεΐτ 'εν3'χ κχΐ evSx , όιχτρύσιον κι^'χρίζων. 8θ 

στη ά χυτού νροττχροί^'ε Αιος •θ'νγχτηρ Άφροοί'τη, 

7Τχρ•3'ενω χόμητ^ με'/ε^'ος κχι ε7άος ομο/η, 

μη μιν τχρβησειεν εν οφδ'χλμοΐσι νοησχς. 

Αγχισης ά' opo^jv έ(Ρρχζετο ^ΊΆμβχινεν τε 

εΐάος τε μεγε-^Ίίς τε κχΐ ε'ίμχτχ. σι^χλόεντχ. ο/τ 

ττεττλον μεν yxp εεστο ψχείνοτερον ττνρος χυγης^ 

είχε 6 έττιγνχμττχς ελικχς, κχλυκι'.ζ τε ψχεινχι;' 



alifjiia tamcn ex partc haec res expedietiir. Ac digamma, f|uofl, 
fi figiiiam litterae fpectes , Aeolicum, ii ufiim atque originem, 
Doriciim vel magis Pelasgicum dici rlebet, qiium in aliis vcrbis, 
tura in his duobus , de quibus nimc dicam, videtur ab antiquis 
epicis fervatum fuiiTe, in tu induo, et Ιί^γον, unde Germanicum 
%verk. Atque in verbo ew et inde derivatis digamma pronunciari 
apud Homerum plerique loci patiuntur, aliqui fuadent, perpauci 
proliibent. Hos tantum, qui prohibent, coinmemorabo : 
λβί'νον ί'σσο χιτώνα, χαχων ίνίχ', οσσα εοςγαε. 
ομΐςόαλίω , τον 'ΐίστο nig) xgou 
αυτά^ inti ζ ίσσαντο Ttsgl χζοί νωξοτια χαλχο'ν. 
ivSa μίν ίτιτάετεί μίνον 'εμηεόον , ε'ϊματα, 6 αΐεΐ. 
τψ ουτ iaiyJToi δενι^σιαιι ούτε τευ α'λ,Χου• 
%αίεο <ϊ' εν τ ίσ^τί ^εων χα) άΧείφοίη ηολλ^. 
Jliad. ΠΙ. 57• ΧΠ• 464• XIV. 383• ( Od. XXIV. 466. 499• ) Od. 
VII. aSg. XIV. 510. XXIV. 67. Sciens non retuli huc Iliad. X. 
33. όαφοινον ίί'σσατο, Od. XIV. 529. χλαϊναν είσσατο, VI. S3. 



ga III. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ 

'όρμοι ί' (χμΰ/ ccrxXy όειρ^ ττερικχλλεες ήσαν, 
ηοίλοί, χρϋσειοι, τταμττοίκίλοι, ως όε σελήνη, 



φίςον 6' iff^ijra. Itaque anliquus fciiptor hvmni in Venerem fa- 
cilc vuleatur 'ίστο , non 'ig(jTO, dediffe , praererlim quum dubitari 
poffit, an ctiam Iliarl. XII. 464* f<iTo fuerit. Sed obitant alil 
verfus in hoc hyinno , iit ftatim is, qui praecedit. In eo Mat- 
thiae putat antiquitus fuifle , 

fiiios ya) μίγε^ο$ yiai fj^ara ^ίγαλόιντα. 
Neque lianc fufpicionem recte impugiiaiet, qui ab ufitata for- 
mula ίΤίόί τε (Λίγε^ήί τε ηοπ iuiffe recedendum contenderet, quac 
etfi lliad. II. 58- Od. VI. 152. XI. 336. XVIII, 248. XXIV. 
373. legitur , cxitat lamen etiam ε'ιόο$ ital μεγε^ο! 0(1. XXIV. 
252. Sed Γι femel displiceret %<xl aiite ε'ΐματα, corjepium, etiam 
V. 233• eiusdein liymni tale quid coniiciendimi eial, 

σ/τω r αμβζοσί'ίΑ) , itai είματα ταχλά oiSoZact. 
Vt veniam ad vocabulum Ιί^γον, \. 6. Ifgitiir naatv J' i?y2£ μί- 
μν\Λεν. Id quidem, etiam ii digamma ftTveliir, lecte fe habere 
puto. Sic Iliad. IV. 470. ^71* αΰτΰ J' εςγον ϊτνχ^^ι , XVII. 279. 
et Od. XI. 549. TTtgt S' iqya. riruxro. Non poteft ferrl digamma 
apiul Homernm, primo , ubi diphtliongus ante hoc vocabulum 
corriphiir, lliad. I. 395. VI. 289. IX. 228- XI. 703. XXIV. 35/|. 
Odyff. XI. 473. XIV. 228. 344. XVII. 313. deinde, ubi fyllalia 
brevis praecedit In litterain confonantem terminata, et correpta, 
Iliad. II, 751. IX. 374. XXII, 450. Od, XXII, 422. denique 
propter quasdam elifiones , Π recte iudico , Iliad. XXIU. 671. it 
TTctvrfffa' ε'ι^γοισι , Od. XXII. 422. ras μίν τ' ίςγοί διόάξαμεν ^g- 
γά^εσ^αι. Confulto prnelerii Iliad. XII. 412, Od. XXIV. 277. ubi 
vel ilne codicum et grammaticoruni aucioritate Si τε et άμΰμονιχ 
legi debere aptTium cit. Sed ne qiiis tot loris moveatur, ut 
abfiiiffe digamnia ab lioc vocabulo credat, ex magna caeterorum 
locorum multitudiiie, m qiiibus omnibus potidt adiungi, illos 
proferam, qui adiectum fiiilfe fuadeant. Horum quoque claffes 
quaedam lunt; et piima quidem liiatum habeiis in brevi fyllaba 
lalem , qui aegre admittitur. Eiusmodi ΓιιηΙ ante nomen sgyov 
pornum rt', Iliad. IX, 443. XVI. 392. XVII. 5/19- XVIII. 469. 
6i, Iliad. II. 137. VII. 465. XIX. 242. Od. VI. 254 XXU. 479. 
XXIII. 161. rJJi, lliad. IX. 527. X. 39. 303. Od. XIV. 66. 



III. ΕΙΣ Α Φ Ρ Ο Δ Ι Τ Η Ν φ 

στη^'εσιν αμψ' άτχλοΐσιν έλοίμχετο, davua ΐ6ίσ'3'χι. go 

Άγχισην ά' ί'ρος εΤλεν, ^τος όε μιν ά:>τίον ^jvL•' 



XVI. 207. ΧνίΠ. 220. racTf Iliad. Ι. 252. III. 321• IV. ι4• VI. 
348• VIII. 9• XI• 838. XIV. 3. 6ι. XX. ιι6. Odyff. II. 280. III. 
56. XVI. 373• XVII. 78• 274• XXII• 49• XXIV. 454• i^' > ϋ'^'•• 
III. 422. IV. 1 75• 258. XXIII• 53• Otl. II. 252. VIII. 245• XIV. 
65. 195• XVI. iir. ι44• XVIII. 287• "ττο , Hiacl. XVIII. 4-"• 
τιαζά, 0(1. XXI. 239. 385• οΰ%ύτι, Iliad. IV. 539• 'να Odyff. 
VIII. 307• ''<^« 1\\άΑ. XVII. ΐ79• Od. XXII. 233• β>/3αλλω>ί^α, 
τίΐίζνΐιαΙίΛΐ^α.-, lliad. II. 436. Od. XVIII. 568. inuJToga Od. XXI. 
26. Aliiid geiius eft , quum praecedit productio diphthongi in 
cacfura , raro hlatiim facientis : talia funt xa/, φ^άσομα», rtXiaat, 
^>fva<, Iliad. XIII. 452. XV. 234. Od. II. 272. XXIV. 75. 
Porro praegrefla prodiictio brevis fyllabae iu confonantem exeun- 
tis : igis ΐζγοίο Od. XVUI. 365• ^t χςνσον ΐΐςγάξίτο (lege ϊςγά- 
ζΐτο) Od. III. 435. Denique praegreffa productio longae vocalis 
extra caefuram : πολλά J* ΰ•π αύτοΖ Ιίζγα , Hlad. V. 9-• ι^'λλ' 
inu ουν όη (ςγαι > Od. XVII. 226. XVIII. 361• ^^ ^^^ omnibus 
exemplis hoc in primis memorabile eil, lliad. XIII. 43α. 

«οίλλίϊ xai ί\>γοί<7ΐν 13έ φί>εσίν. 
Quis credat poetam, niii ob digamma, ilc maluiffe dicere, quam, 

χαλλί <■ Γ* ΐςγοίαίν τε ϊβί ψςεσίν ? 
Quod fupra dicebam, niii interpolati cffent hymnl Homerici, for- 
tafle ex iis digamma aliquid praelidii habiturum effe , confirmari 
videtur antiquiHimo et omnium minime conupto Veneris hymno, 
qui iji hoc geuere multo caeteris purior eit. Ac fublatis vitiis v. 
148. 182. 195. 204. hi tantum loci fuperfunt, de quibus dubitari 
poffit, ii vera fiint, quae de littera Aeolica disputari folent : v, 
44• 54• 85• 86. 134• 170. 233. 257. Nam v. i36. et 279. inter- 
polatoris effe equidem exirtimo. Plures lunt in reliquis hymnis 
loci, qui in hanc disceptationem veniant: h. Apoll. 8• ['5• 22] φ. 
[59] 7'• [78] »02. io6. 163. 177. 181. 275. 276., 286. 385• 296. 
437. 447. 535. h. Merc. 46. 92. 120. 154. 179. 180. 182. 190. 
224. 339- [266J 306. [343] 376. 428. 464. 466. [472] 500. 522. 
535• 574• Ii• Ccr. 6. 35• 66. 75. 117. ii8. 140. 144. 195• 199• 
[202] 206. 2i3. 227. 246. 315. 333. 388. 430. 438. 444. 458• 492• 
Nimieros verfuum rccentiorum uncis jnclufi. 



94 III. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ 

ΧχΤρε α,ν^Μσ , -ήτις μαηκρων τοΐίε 6iiu,uccd'' ίζάνεΐζ, 
Αρτεμίζ, η Κητώ, ψ χρυσύη Αφροδίτη, 
[^ Θέμις ηϋγενης, ψ γλιχυκω-της 'Ad -ηνη,'] 
g5 7J ΊΓου τις Καρίτων όενρ' ηλνδ'ες, α'/ τε δ'εοΤσιν 
'ττασιν εταιρίςουσι, Ηχι α^ιίνχτοι καλεοντοίΐ, 
7J τις νυμί^ιχων, α'ι'τ κλσεχ ηχλχ νεμοντχι, 
[^ vva(piiuii, oit καλόν όρος τοίε ναιετοίονσιν,'] 
και ττηγχς ττοτχμων κχι τίσεα ττοιηεντα. 
100 σοι ^ έγω έν σκοττιγ, ττερι^χινομενω ivi χοΰρω, 
βωμον τΓΟίησω, ρεξω όε τοι ιερά. κχλχ 
ωρ^^σιν Ίΐχΰΐί^ΰΐ ' συ ά ευφρονχ 3'υμον εχουσχ 
6ός με μετχ Ύρίνεσσιν χριτρεττε εμμενχι χνίρχ, 
Ίΐοίει ό' έζοττίσια '^χλερον ηονον, χντχρ εμ χύτον 
ιθ5 ^yjpov έυ ιζωειν κχι opxu φάος ηελίοιο, 
ολβιον εν λχοΐ'ς κχι γήρχος ουόον ΙκεσΒ'χι. 

Τον 6 ημείβετ εττειτχ Αιος d'vyxri]p Αφροδίτη ' 
'AyxisTj, κυλιστέ χχμχιγενεων χνδ'ρωτων, 
ουτις τοι •3'εος εΙμι ' τί μ χ•3'χνχτ"ί^σιν έί'σκεις ; 
1 1 ο χλλχ κχτχδ'νηττ/ τε, γυνή Se με ηείνχχο μητηρ. 
Ότρενς ά' εστί ττχτηρ ονομχκλυτος , ε'Ιττου χκουεις, 
ος ττχσης Φρνγ/ης εύτειχητοιο χνχσσει. 



ιο3• Displicet avij α : neque eit iii liis : 

Ζίί τ αλλοί τε dio) δότε δη %α) τόνόε yfvtCf^ut, 
τιαΐό' ίμόν, US ■xu) εγιά ττις, αίζίΤίςεπία Ύζ^εσδίν. 
Scnpfiffe puto poetam αζΐπςετιέ' ε'μι^.ΐναι αΐεΐ. 
ΪΙ1. Ed. Ceph. Orgtvs tVr}. 
113. Λ ulgo νμίτί^ν\ν τίΛί r^iAirtgy,v. Emcndavit Wolfius. 



III. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ gS 

γλωσσαν d' νμετερη'^ τε και "ημ,ετέρψ (ύ oTL•. 

Ύρωχς yxp μεγοίρω με τροφός τρε<^εν' ή όί ίιχττρο 

σμιηρ'ην τταΐί' «.τίτχλλε^ φ/λης irocpx μητρός έλοΰσχ. ιι5 

[ως $ ήτοι Ύλωσσκν γε κχΐ υμετερην ευ οΐάχ.^ 

νυν άέ μ' ανήρταζεν χρυσόρρχτις Άργειφόντης 

in χορού Αρτεμιόος χρνσηλχκχτου κελχόεινης' 

νολλχΐ ίέ νυμ(ζ>χι κχΐ τΓχρ3'ενοι χλφεσ/βοίχί 

"ίΐχίζομεν, χμφί 6' όμιλος χιτείριτος έστεφχνωτο' ' ΐ3ο 

ivd^v μ ηρτχζεν χρυσόρρχττις Άργειφόντης, 

τΓολλχ $ ετΓ 7]yxye'j epyx HXTxd''J7]TMV χ•^3'ρωττ(ΰν, 

ττολλην ά χκληρόν τε ηχΐ χητιτον, ήν όιχ ^'ηρε'ς 

ίvμoψxyoί (ponwai κχτχ σκιοεντχς ενχΰΧους' 

oudg ττο^Ιν ■ψχΰειν έάόκουν φυσι^όου χϊης' 1 25 

Αγχίσεΐϋ όέ με φχσκε ττχρχι λίχεσιν κχλέεσ&χι 
χονριόί'ην χλοχον, σοϊ ά xyXxx τέκνχ τεκεΐσ^'χι, 
αυτχρ έτειίη 6εΐξε κχϊ εψρχσεν, ήτοι oy χυτις 
οί-^χνχτων μετχ φυλ' χττέβη κρχτύς Άpyεtφόuτ7}ς' 
α,υτχρ άγω σ ικομην , κρχτερη όέ μοι εττλετ x:/xyH7j. 1 3ο 

χλλχ σε 'ττρος Τ^ψος yoυyχζoμxι ^Ss τοκήων 
εσβ'λων ' οϋ μεν yxp κε κχκοι τοΐόν$ε τέκοιεν * 
κ^μήτην μ' «yaywV κχι χττειρήτψ φιλότητος 



ιι4• Tjwai, Erneitii coniecturam, llquido legi in cod. Mofc. 
teAatur Matthiae. Nihil monuit Ruhnkenius. Viilgo Tguos. 

ii6. Vulgo (is Sy\ Tot γλωσαάν τε nai, Vlde ad v. aaG. 

125. Male cod. Mofc. φαυσειν. 

ι32• Edd. vett. oC γά^ τοι χαχοΛ Vulgo ου γάζ τοί γε «α- 
χοΛ Parif. tres, oJ yaj τε χοχοΛ Cod. JMoic. ου μίν yaq χε χα- 



g6 111. Κ 1 Σ Α Φ Ρ ϋ Δ Ι Τ Η Ν 

ΊΤατρί τε σω όεΐξον και μητερι wtiv ειίυή^, 
ι35 σοΤς τε ηασι-γνητοις, οι το ι ομό3'εν γέγα^σ/ν * 
[ου σ(Ριν αεικελίη νυος εσσομχι, αλλ £/κ^Γ«.] 
ε'Ι τοι ΰίείκελί'η '^wrj εσσομαι, ηε ηχΐ ουκι. 
•ΐΐέμ'^Άΐ ό ύγγελον ωκχ μετά. Opvyug α,ίολοτύι/λονς, 
είτνεΐν τΐοίτρί τ έμω κ«/ μ7]τερι κη^ομέν)^ -περ' 
\^ο οΊ όε κε τοι χρυσόν τε ύλις, έσ^^ητx d"' v(pxvTrjv 
ττεμ'^ουσιι/ ' συ όε ττολλα ncni κγλχχ όεχ-^χί cctcoivch. 
ταυτχ 6ε χοιησχς, όαίνυ γχμον ίμεροεντχ, 
τίμιον χν3'ρΰύτΓ0ίσι κχΐ χ^χνχτοισι ^εοΊσιν. 

'il^ εΙτΓουσχ ■3'εά, 'γλυκυν ιμερον έ'μβχλε 3'υμω, 
ι4^ Ά^χίσψ d' ερος εΐλεν, εττος τ εΰ^χτ, εκ τ ονόμχζεν' 
Ε/ μεν ^'νψή τ έσσί, γυνή άέ σε γείνχτο μητηρ. 



ν,οί, quod receju, ut proxime accedens ad 0<1. IV. 64- iTssi ου 
«ε χακο) τοιούε^ε τέν,υιεν. Nec tamen inprobaiem ού μίν yag τε. 
Certe ηοη erat corrigendum οΰ γά^ τοί ■ns. 

ι35. Cod. Mofc. δυΐΜ τε ■λαδιγ^νιτω. 

ΐ56. iZj. Vulgo : οΰ αψιν άεί•λί'λίν\ mvos εσσομαι , οίλλ* ειχν7αί 
εΊ τι dieittXiyi γυνγι εσσομ(Χί, νιΐ κα) ούν,ί. Godd. Parif. ires imum 
verfum pro his duobus liabent, ου σφιν αειαελίνι ywvjj Υσαομαι , ti^ 
%α} ού%ί. Hinc Ruhnkenius , probaiitibiis aliis, poetam fcripfiffe 
putabat : 

f< σ<Ρ<ν αίΐ%ε'λ.Ίνί wos s':jeo^ae, r,i κα) ου*ί. 
At horum codiciim lectio, quae aperte ex aberratione oculorum ad 
vocfc η άΐΐ%ελίν\ in altero verfu nata eit, confirniat vulgatam fcii- 
pturam. 

li^o. Edd. vett. et codd. Pailf. B. C. ol 6t τε χςυσόν %ε\) 
aXis. Parif. Α. ού6ΐ τε. Vulgo οΊ δί τε μίν χζυσόν ■χεν aXis. Cod. 
JMofc. οΊ δί κε χζυαόν τε aAis. Emendavit verfum Matlhiae. 

ι48• Vulgo ά^ανάτοίο δ' ί%νιτι. Repofui aiuic[uiorem leclio- 
nem e veitigiis codlcis Mofc. iu qno eit ά^α•ιΐΛΤου ο" εηατί. 



III. ΕΙΣ Α Φ Ρ Ο Δ Ι Τ Η Ν 97 

Ότρεύζ ά' έστι ττοίτηρ όνομχκλυτός, ως Άγορενεις, 

uid'avxTOv όβ βκητι όιακτορου ivdOii ίκιχνεις 

'KputuJ, έμη ό ΰλοχος κεκλησεχί ημκτχ -ττύντα ' 

ουτις εττειτχ ■3'εω^, ούτε 3'νητων ανέρωτων ΐ5θ 

έιι^Ίχάε με σχησει , ττρίν ay (^ikoTTjri μιγηνχι 

α,ύτίκχ νυν ' ού^' ε'ί κεν έκηι3όλος χΰτος Άττόλλύίν 

τόζου «7Γ χργνρεου νροί'οι βελεχ στονόεντχ. 

βουλοίμψ κεν ετειτχ, yuvxi είκυΐχ d'87Jaiv, 

σης εϋνης έτιβχς, ό'υνχι $όμ.ον "Αϊ^ος είσια. 1^5 

*ΧΙς είτηίύν, λάβε χεΤρχ ' φιλομμειοης ό' Α(Ρρο$ίτ7} 
ερττε μετχστρεψ^'εΐ'σχ, κχτ όμ,μχτχ κχλχ βχλουσχ, 
ές λεχος ευστρωτον , ο^ι ττερ ττχρος εσκεν ύ,νχκτι 
χλχί'ν>]σιν μχλχκ^ς εστρωμένον κύτχρ υττερ^'εν 



ΐϊ8• Quum ad Orpliei Arg. 63i. τό'^ι pro οί< poit vocaleni 
poni dicerem, quod multo magis fieri debet poft brevem fyllabam 
confonante terminatam, quae producenda iit, epicos intelligeljam 
Alexandrinos, et qui horum funt exemplum fequuti. Hi conilan- 
ter ad hiatum vitandum et fyllabam producendam ro^i, ubi hae 
cauffae abfunt, o^< dicunt. Hinc apud ApoUonium Rbodium IV. 
1475. o^t , apud Dionyfium Periegeten autem v. 444. e cod. 
Oxonienli τό^ι fcribendum, Credas Alexandrinos Homeri aucto- 
rltate motos fulffe : fed apud Homerutn nunc quidem nulliim eft 
hulus rei venigium. Et o^t poil longam vocalem vel dipbthon- 
gum eft Iliad. II- 722. 86»• V. 446. VIII. 4gi. X. 199. 568- 
XVIII. 263. 521. XX. 39t. XXIII. 61. XXIV. 615. Odyrf. R^ 
627. XIV. 397. XVII. 169. XIX. 188. polt brevem vocalcm 
Iliad. V. 857. et XXIII. i3,S. quo quidem in loco alia leclio 
biatum tollit; denique poit fyllabam caefurae vi productam ()d. 
VIII. 377. XVI. 47•• His locis motus fiim, ut 0^1 in hymno 
fervarem. Caeterum o^t habent hoc loco edd. Flor. Aldd. Ceph. 
et, ut Matthiae tradit, codd. Parif. tres et Mofc. Dc Pariiieufi- 

G 



φ III. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ 

ι6ϋ «pntwu $έρμχτ εκείτο, βχρυα^^Ό'γ'^ων τε λίοντων, 
τονς χυτός χατέττεψι/εν έν οϋρεσιν ύ'ψηλοΐ'σιν. 
οΐ S' έττεί ούν λέξεων εύχοιητων έττέβησοίν, 
κόσμον μεν οι ττράΙτον αττο χροος είλε φοίεινόν, 
ττόρχχς τε γνα,μττΰίς θ"' 'έλικας κχλυκχς τε κχϊ Όρμους " 

\&S λΰσε όέ οι ζύνην, ιόε εί'μχτχ σιγχλόεντχ 

εκίυε, κχΙ κχτέ3"ηκεν εττϊ >3'ροι/ου xpyvporjXov 
Άγχίσης' Ό ό εττειτχ, •3'εων ιίτητι κχΊ χ'ίσ^, 
ud'xvxTy τίχρέΧ&κτο &εχ βροτός, ου σχΟ^χ εΐίίάς. 



Lus tacet Ruhnkenius, ia Mofc. autem fic fcrlbi refert: is Xt- 
%ov ίνστξίιίτον, ο, τι nsg τιάι^οε fijxEv αύτγι δίνγ,σι μαΧα•κ>•ισιν iurqta• 
[Λενον ' aUTag vnsg^sv έτι τΰν ϋζμ,ατ t%seTo. Neque ο τ< primus 
edidit Barnefius, ut putat Matthiae, fed exliibuit , quod iain ante 
in vulgatis libris editum erat. Idem Matthiae rjuum negaret 
osTis apud antiquos poetas ilmpliciter poni pro pronomine rela- 
tivo, non meminit Iliad. XXIII. 43. Non mullum disiimilia funt 
lliad. XU. 334. Od. I. 403. 

i65. Ήίί' ΐ'ί'ματα, ut Matthiae teitatur, cod. Mofc. Certe ilc 
Barnefius. Vide ad v. 86. 

176. Cod. Mofc. ιοστεφάνον. 

lyj• Matthlae non monito lectore edldit ίξ ΰπνον ό' aviytt- 
f?v, cum Ilgenio. Quod fiictum etiam in hynino ApoUinis v. 497. 
(tn Apoll. Pytli. 318•) Vtroque loco recte viilgo r' erat. Non 
caret diiEcultatibus ufus particulae rt'. Hoc quidem in loco eam 
tiientur iimilia exempla Iliad. I. 362. V. 375. VI• 253. 406. XIV. 
232. XVIII. 423. XIX. 7. XXIV. 127. Odyff. II. 302. IV. 610. 
V. 181. Vin. agf. X. 280. Falleretur, qui in contrariam partem 
afferret Iliad. XIV. 297. XXI. 356. XXIV. 236. Od. III. 374. 
IV. 311. VI. 254. VU. 530. VIII. 193. XIV. 51• XV. 125. XVI. 
417. XVIII. 77. XIX. 90. XXI. 84- 167. 287. XXIU. 96. quorum 
locoium longe alia ratio efi. Nam in illis, quos ante attuli, 
farticiila ri non ad praccedentia, fed ad fequcuiia videtm• pcr- 



111. ΕΙΣ Α Φ Ρ Ο Δ Ι Τ Η Ν <jy 

Ήμος (J' ύϋ-ψ εις uvktv οίτοκλίνουσι νομηες 
βους τε κχι Ί^ιχ μήλα νομών έζ άν^εμοέντων, IJO 

τημος ύρ Άγχίσ^ μεν έττι γλυκυν υττνον εχευεν 
νήόυμον, αύτη όε χρο'ι' εννντο εί'μοίτχ κχλά. 
έσσχμένη ά' ευ ττάντίχ. ττερι χρο'}' όΓχ ^'εάων, 
^στη τταρ κλισίτ^ ' ευτοιητου 6ε μελχ3'ρου 

Ηύρε κάρη' κχλλος 6ε ττχρειχων ατέλχμνεν ^jS 

οίμβροτον, οίον τ εστίν έϋστεφχνου Υ^υ3'ερε!ηΐ;' 
έζ υττνου τ χνέ'^ειρεν^ εττος τ έ'φατ', εν τ ονόμχζεν' 



tinere, ut aperte OdyiT. XI. 246. XV. 529. Sunt enim iftl loci 
omiies ex eo genere , in quo copula recte omittitur. Cuius rei 
quoniam femel mentio facta eit, paucis eam attingere placet. Et 
quaniquam epica poefis abrupiam orationem reformidat, tameii 
tres cauffae fiint, ob quas copula non raro omittitur. Primum 
perturbatus animus perfonae, quam loquentem poeta Introducit, 
ut Iliad. I. 107. 117. 178• 179• XIX• 59• Od. X. 320. Deinde qiium 
aut incipitur nariari de re nova et gravi, ut Odyff. IX; 19. 09. 

ε'ιμ Όδυσίυε Aatgriaot^s. 

ΙΧιό^εν με φίζων άνεμο: Κικονεσσί 7ΐίλα(Τ9εν• 
(vlde etiam XI. 320. 325•) ^ut quum narratio graviter finltur, ut 
Iliad. I. 53'• ^t alibi. Denique quum res ante vel univerft; vcl 
obfcurius indicata explicatur accuratius. Iliad. IV. 396. 

Ύνόευί μίν •xal τοΓσ/ν αειχία τιοτμον ίφϊί*ίν' 
ττανταί ί'τιεφν, ένα ό' οίον Ίε* οι^όνόε νίεσ^αι. 

S\c Ι. ιο5. υ. ι8ο. V. 4• ι69• ΐ99• 587• VI. 1 74• XI• 244. XVI. 
756. XVII. 5'• XIX• ΐ93• XXH• 295• ΧΧΙΠ. 141. 353• 42«• 
XXIV. 178- Otlyfi"• IV. 244. 530. νΠΙ. 567• IX• 5ο8. XI. Ι97• 
Ιη hunc numerum referri debent etiam illi loci, in quibus avr/xe 
orationem nectit, Iliad. I. 539. IV. 5. 105. Odyfl". XVIII. 306. et 
jn quibus aja ; vide fupra ad v. 53. et in quibus εντι ; vide ad 
h. ApoU. 427. Tribus aliis Homeri locis iituia loquendi mcuum 

G 2 



χυο III. ΕΙΣ Α Φ Ρ υ Δ 1 Τ Η Ν 

"Ορσεο Αχρ^νβη' τί νυ νηγρετον υτη/ον ΐχίιει;; 
%χΙ φ^ασα/, ει τοι ομοίη έγων 1ν$Άλλομαι εϊνχι, 
ι8θ οϊ'ην 6η με το τρωτον εν ο(ρ3'χλμοΐσί νοησας. 

'SLg φχ3' ' ο ά έξ υτνοιο μχλ' εμματτεως ύττχΗουσεν. 
κς όε Ί$εν όειρην τε κχι όμματα καλ* 'A(ppoiiT7jQ, 
τχρβηαέν τε ηχΐ οσσε ττχρακλιίον ετραττεν uXXy' 
Οί-ψ ά ΰίύτις %λα/ν^ τ έκχλύψχτο κχλχ ττρόςοΰττχψ 
Ι S5 ^'^f P-i^ λισσομενος εττεχ τττεροεντχ ττροςηυάχ ' 

Αντ/κχ σ ως τχ -ττρούτχ •5'εχ Uov οφθ'ΛλαοΓίΤ/ν, 
εγνύον, ως •3'εος ijad'x' συ $ ου νημερτες εειττες. 
αλλχ σε ττρος Ζιηνος γουνχ^ομχι χΐγιό^οιο, 
μη με ζωντ άμενη^^ον iu χν3'ρωτΐθίσίν εχσ^ς 



reftitui ad Orph. ρ. 779* ■^*^^ ^'"8° ratione illos quoque locos, 
jn quibus τέ eit, interpretandos puto ; quoi um plures etiam apud 
Homerum funt, quam iiipra attuli. Nunc duos tamum adiicere 
vifum eit, quod de hls nemo dubitare poflit. Odyfl". VIII. 123, 

Των δΐ ^isiV ΰχ aqtisTOS syjv KXvrovytcs αμνμων' 
oaaov τ iv νίίω ούζον TnXti ^^μιονο'ιϊν^ 
roffffov υ7ΐί%7!ζο^ίύύν Xaovs Ί-χε^ , ο'ί ό ελίποντο. 
XI. 509- 

ϊ^Τοι οτ ά^φΊ ηόλίν ΎξΟίκν φςΛξοίμε'^^. βουλά$, 
αΐεΐ 7ΐζωτο5 'ίβ<χζε, οια} οΰχ ιήμά(>ΤΛνε μν^ω)ΐ • 
Nfarwj τ αντί^ίοί Λα) ^γω νεί-χεσκομεν ο)ω. 
Hlc quidem alii libri τ ornittunt. 

179. Et' Tot dedi pro viilgato fV τι. 

i8o. Scribendum videtiir, ο'ίνιν ΰ)ί με Ttgurov , οηιΙΓΓο artlculo, 
numerorum cauffa. Vide ad Orph. p. 757. Quamquam iimilis 
correptio, fed in primo pede, eft Odj£f. XVII. 275. 

»}έ αυ TigUTos ίίελ9•ί δόμουε βι/ναίεταονταί. 
vel, ut alii libri, tj σύγε th^^mtos. 



III. ΕΙΣ Α Φ Ρ Ο Δ Ι Τ Η Ν ιοι 

vx/eiu, αλλ tXtatp * ίτει ου βιο3Ίχλμιος α,νηρ ΐ()θ 

Ύί'γνετΰίΐ, ός τε 3'εαΓ'ί εννχ<^ετχί (χ.3'χνχτ'^σιν. 

Ύον ά' ημειβετ εττειτχ Αως 3'νγοίτηρ Ά(ξ>ρ()$ίΤ7]' 
Άγχ,ίση, κΰάιστε κχταδ'νητίϋν civd'purcuv, 
3'χρσει, αηίε η σ^σι μετχ φρεσι 8εί8ι3Ί λίψ. 
ου yxp τοι $εΐος τίχ^έειν κχκον έζ iakd^v γε, i^S 

ov6 xXXcau μχκχρων, έττειη φίλος έσσι '3'εοΐ'σιν. 
σοϊ 6 εστχι φίλος υιός, ός εν Ύρύεσσιν χνχζει, 
κχΐ τταΓίεί ττχί'^εσσι όιχμτερες έκγεγάοντχι * 
τω 08 κχΐ Αίΐ/είχς Όνομ εσσετχι, ουνεκχ μ' χΐνον 
εσχ χχος, ουνεκ χρχ βροτοΰ χνερος ί'μτεσον εΰν^. 2θθ 

χγχί'^'εοι όε μχλιστχ κχτχδΊ/ητΜν χνδ'ρωτηαν 



τ82. Recepi Homericam lectionem us ό^ VJfv ex cdil. Flor. 
Aldd. Ceph. ne memoratam quidem novifllmo editori, pro vid- 
gato us ά' flofv, quod vix uUus epicus diclurus fuiffet. 

187. Cod. Mofc. ssiTcas. 

igi. Recte 9-fais legltur, In folis nominibus ^id et οχτ») 
hanc dativi formam a1> Homero admilTani effe, et corrigi debere 
dtiis Iliad. III. 158• ad Aefchyli Proinetheum oitendam. 

195. Vulgo ου yaq roi τι osos. Cod. Mofc. τί TOt oios. 
Parif. tres ov yaq τ< 6ios. Apud Homerum Hos et cognara, 
nifi quae reduplicationem hal>ent, praecedentem ryllabam produci 
poitulant : hinc legitimum "&$fiti^•. vide ad Orpb. p. 74J5. et 
ibidem p. 704. Quare fcripfi oy yaq τοι 6s~ios. 

aoo. \ulgo, ϊσχτν άχοί, ίνεν,α βροτοΰ dvigos 'ίμτιιαον fi/vvj'. 
Ilgenii emeiidationcm, ίμηεσον tvviii , recepit Mattbiae, Υμπεσον 
vulgo legi oblervans, fed oblitus addere tvvCj, quae omnium eii 
librorum fciiptura. Quantumvls facllis ilt et lenis correctio Ilge- 
nii, non debuit tamen probari, qula fic eplcus poeta, faltem an- 
tiqiius, fcribere non potuit. Proinde certa emendatione repofiti, 
ϊσχ* αχο* , ouvf χ' tija βζοτον avtgos Ϋμτιεσον ivvjji. Ovvtx ajot 



102 Ι Ι Ι. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ 

Uisu «φ υμέτερης γενεης εϊόός τε φνην re. 
ήτοι μεν ξχνβ'ον Τανυμη^εα μητίετχ Χεύς 
ηρττχσεν ον 6ιχ κχλλος^ Ι'ν χ•3'χνχτοισι μετείη, 

2θ5 ΗΧί τε Αιος ηχτχ όωμχ '3'εοΐ'ς έτιοινοχοεύοι, 
<3'χυμχ ι^εΤν, ττχντεσσι τετιμένος χ^χνχτοισιν, 
χρυσέου έκ κρητηρος οίφύσσο:ν νέκτχρ έρυ^ρόν. 
Ύρούχ όε TTtudOQ α,λχστον εχεν φρένχς, ovilt τι ^ίε/, 
οτητη οι φίλον νίον οίνηρτ'χ.σε 3'εςτης χελλχ. 

21 τον 6η εττείτχ γο'ασπε όιχμτερες ημχτχ ττχντχ. 



iaepiffime dicltur, tit Iliad. VII. i4o. IX. 558• XI• 79- XUI• A^^•. ' 
XXIV. 607. Od. VIII. 480. XIII. 265. 309. 

202. Vulgo αΐεί. Diiabus maxime formis hulus adveibii 
utuntur poetae eplci, ahi, quum ultlma producitur, et ideo eliam 
in fine verfus ; et αΐίν , quum ultima corripienda eit. Quare et 
hic et Iliad. I. 620. altv fcribendum. Tertia forma, dsi , rara 
apud Homerum eit, nec frequens apud alios epicos. 

204. Vulgo yignaa' εόν. Cod. Mofc. γΐζτιασ' αΐνόν, manifefia 
corruptione ex νίξτιασεν ον• Hoc praetuli, Obfervaffe enira inihi 
videor, poetas eplcos, ubi opdo ijs data eit, utriim elifa praece- 
dente vocali los, an, non elifa, os dicere velint, certis conditioni- 
bus praeferre breviorem formam etiam cum hiatu. Digamma in 
hac forma fuiiTe non eit dublum. Alteri formae temere obinuli 
nolim. Sine fructu, ut in re immatiira, aliquot paginas cjtalionl- 
bus implerem. Omnis enim iii boc genere disputatio manca eit, 
quae in ilngulis vocabulis veifatur. Ab his initium ducere , non 
in iis finiri poteit. 

205. Germanam huic loco fcripturam reddi iubet Rulinke- 
jfiuis e cod. Mofc. m quo eit ίταοινοχοίύίιν et τετίμίνον, et άφΰσ- 
fffiv. S'i germaim efi, ceite eft interpolatoris. 

212. Vulgo ά<^γ[ηο$<χί cum Aldinis. In codd, Parilinis, Mofc. 
ot ed. piinclpe dgainooas effe, iam Rulinkenius adnotavit. Sic 
eliam ed. Ceph. Noviflimus editor eam lectionem tantum ex 
codd. I\fofc. et Parif. Λ. B. affert, editionum, qiiae ciim his 



II L ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ ιο3 

κα/ μ.ιν Ζενς έλίησε, 8ΐ$ου it ο/ υΐοζ «,ττοινχ^ 

ϊτητονς άρσίττοάχς, τοι τ ά^χνάτους φορέουσιν. 

τονς oi όωρόν εάωκεν εχειν, εΐΐΐέν τε εκχ(ττχ 

{Ζηνος έψημοσΰν^σι όιχκτορος Άργειφόντης,'] 

ως toi χβ'χνχτος κχι οΐγηρχος ημχτχ irxvTx. 2ΐ5 

χυτχρ έττειάη Ζ•ψος όγ 'έκλυεν χγγελιχοΰν, 

ούκέτ ετειτχ γοχσκε, ^εγη^ει 6ε φρενχς έ'νίον, 

γη3'οσυνος i' ϊτητοισιν χελλοττό$εσσιν όχεΐτΌ. 

ως J* κυ Ti-Juvou χρνσόδ'ρονος ηρττχσεν Ήως, 



codd. confentiunt , nuUa meniione facta. Praeterea dubites, an 
codd. B. C. dicere voluerit: his enim, non eo, ;quem littera Α 
notavit, ufus eft Ruhnkenius. 

213. Vulgo cum Aldd. et Ceph. tintv τε tnaara• Ed. Flor. 
εΊηεν τι ί%αστα, fortaiTe per errorem pro fTwEv 6i ε-λοιατα , ut fcri- 
bendum videtur, fi ΐΐηε de Mercurlo intelligitur. 

ai5• Vulgo ctyiijwi ί^ματα πάντα. Cod. Mofc. αγγίζίαί «σα 
3^εο7σιν. Recte Ilgenius ayjijaoj ΐί/χατα. πάντα fcripfit. Contra 
recte fe liabet ay»i$>ais Ίσα ^εοΐσιν. 

2ig. Primus, niii fallor, Wolfius us d* av fcripfit, quem fe- 
quuti funt relicjui. Antea legebauir us i* αδ. Et nuidem us pro 
oiiTtriS acccptum credas ab Aldo et Cephalaeo, qui commate poit 
αυ interpungant, quae interpunctio non eft in ed. Flor. Hanc 
editionem ego fequendam duxi. Nam, ii recte iudico, magis Ho- 
jnerlcum eit hoc loco us quam us. Plane eodem modo yj ο'ί*ι 
frequentaium ab Hefiodo fuit, qiiem feqiiuti funt Hermefianax ia 
Tiobiliffima illa elegia v. i. 86. 89• et Phanocles v. i. ipfo illo 
wf ufus. Neque aliter Homerum dixiffe puto in his, quae quod 
fiiiilllinia funt huic hymni loco, adfcribam, Od. V. 118• 
σχίτλίΟί εστί ^εοί, ζ^λι^μονεε εξοχον άλλων, 
ο'ίτε ΆεαίΒ άγάασ^ε παζ' avSgaatv εννά^εσ^αι 
αμφαδί*ιν, yiris τε φίλον ποιν\αετ axo/r»)v. 
wf (Α,Ιν υτ ilgiaiv, ε'λετο ζ>οόοόα%τν'λ.θ5 Hms, 
τόφζ'χ οΓ ]!ιγάασ^ε ^εο) (,'ίΓα {υίοντεί. 



ιο4 III. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ 

Α20 υμέτερης γενεάς , έτηειΉελον νΛχνχτοΐ'ΐίν. 
βη ό' ϊμεν αΐτψον(ΤΆ πελχινεφ^χ Κρονίοΰνχ, 
cid'avxTOV τ εινχι κχι ζωειν ημχτχ νχντχ' 
τ^ 6ε Ζευ; ίττένευσε ηχι εκρ^ηνεν έελό:•^ρ' 



ίΐ/19 μιν iv Όρτυγίγ xguaoii^ovos "AgTSfAis ύγνη 

Ois !χγανοΐ$ /3ίλίεσσ/ν ίηοιχομίνι^ xutTfTrfipvfv• 

us 6 οηοτ Ιασίωνι έ'ύη'Κον,αμοε A>7W>ir>75>, 

y ^υμ^ ύξασα, μίγνι φιλότνιη χαΐ (ν^γ, 

Vf/« tv) τζιηόλω • ουδέ J>jv )jiv αηυατοΐ 

Xsus, os μιν ^(Οίτίηεφνε βα'λων άζγί^τι %tqOLuv^. 

us 6 αύ vJv μοί άγασΆε &fo< βςοτυν ανδζοι τιοι^ΰναι. 

Hic vulgo ter wV legitur, etfi prlmo loco wV codices qiiidam, ter- 
tio ed. Florentina liabeant. Apud Euftaihium quidem ter ms cGi 
P• "527» 7. 10. i4• qui tamen eadem pagiiia v. 44• ^^^ fcribil: 
TO όέ ws μίν, «aJ ws 6t, \ά) us δ' αϋ, ταυτόν έστι τω wsavTus. 

2-6. Vulgo τον δή τοί Εί'ωί μίν. Δ' >^roe pro J>j το: hic et ν. 
231, et 238. ac fupra v. 116. repofui. Saepinime iic ^roi nunc 
pronomiiji, nunc particulis quibusdam fubiicitur. T))v ijToe Iliad. 
II. 813, IVicawder Tlier. 517. 522. 554, 632, Alexiph. 399. Tyjs 
v\Tot Odyff, XII. 36, Dionyf. Perieg. 28 1• Nicander Ther. 168. 
182. rJv iiTot Iliad. IV. 237. V. 724, ApoUon. Rhod. III. 59. 
239• IV. 33t. Nicander Tlier. 118. 219. 264. 771. Alexiph. 474. 
570, Oppian, Hal. I. 567, IV, 76. ras y\Tot I. 124. Άλλ' ijToi 
tam crebro occurrit, ut non opus ilc locos adiicere, "Ev^' ϊ^τοι 
lliad. XVI, 399. 463. Odyff. IJI. 126. 141. VI. 86. IX. 43. XI 
234. 567. XII, 426. ΧΙλ''. 259- Χλ'Π. 428• Hefiod. Ο. et D. 1G6 
Scut. Herc. 4i3. Apollonius rihod. III. 1203. IV. 688. Oppian 
Hal. III. 637. V. 191, όφ?' ^TOi Iliad. ΧΧΠΙ. 52. OdyiT. 111. 419 
ω'ί *iroi Odyff. V, 24. XVII. 157, XXIV. 479. Duae aliae loquu 
tiones, νυν d' >iro/, Iliad. XIX. 23, 67. et «α) νυν ί\τοι OdyiT. IV 
151. orationem vldentiir interruptam habere, νΰν <}* — ^Vo/ , κα< 
\ΰν — • v[Toi , qiiemadmodum vyv δι fequente γάζ dicitur, tle quo 
Ueindorfius expofuit ad Platon. Chaim. p. 114. et ad Thcactet. 
7). 286. et χα5 νΰν in liymno ApoUinis v. 326'. 

na) vjv — zolycig i^M τεχννίΊομαί. 



Ι Ι Ι. ΕΙΣ Α Φ Ρ Ο Δ Ι Τ Η Ν ιο5 

νητι'η, ovi' έ'^όησε μετχ (^ρεσι TtoTVioi Hsu$ 

7}βψ αΐτησχι, ξυσχι τ άτο yTJpai; ολοιον. ^2>> 

τον S' ήτοι εί'ως μί'^ ίχεν ττολυτιροιτος ηβη, 

Ήοΐ τερχόμενος χρυσοβ'ρόνω ηρι-γενεί^ 



Sed iirot faepiffiinc obfcuratum cit librariorum iiegligontia iii iis 
locis, in quibus όί praeceflir. Rccte lcgitur ot 6' ϊ}τοι Iliad. XII. 

141. XVm. 378• 585. Oppian. Hal. IV. 650. V. 614. toD o' i^roe 
Ulad. VU. 45i. XI. 24. Apollon. Rhod. III. 854- Dlonvf.-Perieg. 
148. 663. Opian. Hal. II. 201. V. 123. i^ ό' ϊ^τοι Dionyf. Perieg. 
1149. Nicander Alex. 337• rijs d' iirot Dionyf. Perieg. 973. Ni- 
cander Ther. 326. toCs 6^ t^roe Oppian. Hal. III. 623. σο) J' i^roi 
Iliad. V. 809• Aliis in locis plurimis librarii Si^ τοι f<ripferunt. 
Sic apud Heliodum O. et D. 333. τΖ Svi τοι, et 385• a] β}^ rot 
legitur. Recte vero priore loco cod. Viteb. tw J' ϊ^τοι , et altero 
a< d' tjrot quaedam ediliones. Eodem modo vitiatus Aratus Pbaen. 
404. ubi cod. Mofc. τοϋ d' tirot. ApoUonio Rhodio II. 132. 
Brunckius pro cu 6y\ rot e qiiatuor codd. reitituit d) d' vjTot. In 
Oppiani Hal. I. 2i3. recte exbibet codex Reg. i. vf d' yirot. Ibi- 
dem 290. et 646. non debebat 0} ci>j τοί edi , quum Rittershuiii 
editio veram lectionem fiippeditaret, Nec dublto, quin eadem 
medicina adhibenda flt multis aliis locis. Coniirtam in his fcri-. 
ptoribiis, quorum mentioncm feci. Igitur apud Heilodum Theog. 

142. fcribe ο'ί <}' νιτοι'- ibidem 873• αί tJ' νιτοι : fic etlam apud 
Aratum Phaen. 23. et ibidcm 477. τω <J' y,Tot. Pono apud Apol- 
loniiim Rbodium IV, 279. o"< ό' ν\τοι : apud Nicandrum Alex. 366. 
τω d' viTot. Ibidem 378• τν\ 6* νιτοι codices praebent pro rw d' 
»j<i»). Ibidem φ'J. fcribe του tJ" ν\τοι. Omnino particulas 6vi rot 
ita fufpectas habeo, ut paruni abiit, quin vibique tollendas putem. 
Apud Homerum in his locis inveniuntur : Iliad. X. 316. XXII. 
12. XXIV. 731. Odyff. XU. 61. XX. 289. 

os 6v\ Toi fitioi• μίν syjv χαχοί, άλλα noSoinyis. 
o< oy) TOi els άστυ άλίν, σν dl όευ^ο λ^ϋίτ^;;?. 
α'ί -Jyj Tot τάχα, νΐήυοΊν οχν\σονται γλαφυςγισιν. 
τιλαγχταί d))' τθ{ τάίγε ^foi ^av.aqts ναΧίοναα• 
os ov) τοι ιιτεατίσσί τίεηοι^ωί τκχτζο! εοιο 
(Λνάσχετ Όόυασηο! όην οίχομενοιο βάμαςτα^ 



ιο6 III. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ 

νχΤε Ttxp StHEOiVOiO foyg έττΐ ττείξίοίσι yoch^. 
αιιτχξ) tTTal τΐρωται ττολιαι κχτέχυντο ί-'-'^βιραι 

iiSo ηοίληζ ε;ί κεφαλής εΰηγενεος τε γβνείου, 

του 6 ήτοι ευνης μΐ-ν οητείχετο ττοτνίχ Ηωι;, 
αύτον ί αύτ ατίτΆλλεν, ένΐ μsyκξ)0ι'σiv ε-χ^ουσχ, 
σίτίΰ τ α-μβροσιγ τε, και εΐ'μχτχ καλοί όιόουσκ. 
αλλ' οτε 6η ττάμττΰίν στνγερον κΰτα γηρχς εττεη/εν, 

a35 οϋάέ τι κινησαι μελεο^ν όύνατ , ούά' ανχεΐ'ρχι, 
ηίε ίε οι κχτα ^υμο^ χριστή Ο^χίνετο βουλή' 
εν 3'χλχμω κχτ^3'ηκε, •3'ΰρχς ά έχεΒ'τ^ηε φχεινκζ' 
του ί' ήτοι β^χνή τρεΐ χσττετον, ούάέ τι κ/κυς 



Nullus eit horum locorum, in quo non 6' t^roi legl pofilr. Γλ 
fic quidam codd. in eo, qiii eft ex ultimo libro Iliadis. Pro os 
6*i Toe qiiidem, quod liabent etiam Apollonius Rhodiiis III. 958. 
IV. 285. Dionyf. rerieg. 222. 978• Nicander Ther. 366. Alex. 
470. fi nusquam os ci' ΐίτοι rcriptiim inveniliir, manifeito id ignor 
rantiae librarlorum imputandum eft, os pro articiilo habentlum. 
In his qiioque locis, quos attuli, legendum puto os ό' virot, piae- 
ter Apollonii III. gSS- ubi os aperte articulus cit. Ibi quidcm 
fcribendum vldetur cis 9' yjToi, queiiiadmodum τον ζ' vjrot cft apiul 
Homerum Iliad. XVIII. 257. Apud eiimdem Apollonium II. 84'• 
■nnl 6vi Tot in «αϊ 6^ ϊ^τοι mutanduin videtnr. Scd IV. fior. roi 
in i)j Tot, ut interdum apiid Homeium quoque, eil til>i. Redeo 
nunc ad 1ΐ}•τηη1 locum, qui huic disputationi anfam dedit. In eo 
0' *;'ro< vel ob uCtatam loquutionem ^ro/ fVwi μίν reponendiim 
erat. Homerus Iliad. XII. 141• oi δ' viTot iluss μίν. Odyfl. III. 
126. f'v&' riTOi f'/wi /Λί'ν. Apollonius II. 132. Oi <$' i^rot τείωί μίν. 
IV. 285• os 6' y\Toi Tiius μίν, ut equldem pro os όιη rot fcribendum 
puto. Scriptor caiminis de lapidibus, quod Orpheo tribuitur, v. 
107. o\ iJ' ί^τοί SMs μίν. Tslus, quod ibi cum Musgravio edldi, 
fervandum videtur propter aetatem fcriptoris, tamqiiam pro f'ta)S 
dictum, vitandi hiatus cauffa , ut apiid ApoUoniniTi. Nam erjis 



Ι ί Ι. ΕΙΣ Α Φ Ρ Ο Δ 1 Τ Η Ν 107 

ί'σ3'\ ο'ί'ή ττχρος εσκεν Hvt γνχμτΤΤοΤσι μέλε<Τ(ην, 

ουκ άν 'iyaye σε τοΤον ίν Ά'^χνχτοισιν ίλοίμψ ζ/\θ 

ά^ίνχτόν τ ε7νχι κχϊ ζωειν ημχτχ ττχντα. 

αλλ' εΐ μίν τοιούτος έων εΐόος τε $έμχς τε 

ζούοΐζ, ημίτερός τε τόσις κεκλημενος elvjQ, 

ουκ αν εττειτχ μ' χχος ττνκινχς (pptuxQ χμφίκαλΰτΐτοι. 

νυν 6ε σε μεν τχχχ yTjpxi; ομοίϊ'ον χμφικχλνφει ο,/Λ 

νηλειές, τό τ εττειτχ τχρίστχτχι χν^'ρωττοισίν, 

ούλόμενον, κχμχτηρον, Ό τε στυ^εουσι ^εοί ττερ. 

χύτχρ έμο] μέγ όνειόος εν χδ'χνχτοισι ^εοΊσιν 

εσσετχι ημχτχ τΓχντχ όιχμτερ&ς εϊνεκχ σεΐΌ, 



in hls locls, qvios attuli, praeter locum hymni in Venerem , caret 
apodoil: vide etiam Iliad. XIII. ι/β. XV. 277. XVII. 727. -jZo. 
Odyfi*. Π. 1/(8. Et oninino sus faepe fic (Ucilur, ut in apodoil 
fit Si, Iliad. I. 193. Odyff. IV. 120. V. 365. et τόφςα ii , lliad. 
X. 507. XI. 411. XV. 539. XVII. 106. OdyiT. V. 424. Rniliis 
recta apodoCs invenitur, ut in hoc liymni loco, et Odvff. XIX. 
530. et, ubi τόφςα. folum fequitur, Iliad. XVIII. 15. XXI. C02. 
Odyir. XU. 307. et, ubi τί/ωί , Odyff. IV. 90. 

231. Vide ad v. 226. 

238• Vulgo, του 6ΐή τοι φωννί jf? ασπιτοΐ. Cod. Parif. Β. του 
d' οντί ψων^ jf?' aoTtf.Tos. Matiliiae ^fH^ effe dicit etiam iu edd. 
Flor. Ald. Cepli. Id fane in Aldinis efi, fed F!or. et Ceph. qu 
habent. Quae lectio quocumqiie modo explicetur, fententiam 
praebet ineptam inepteque expreiTam. Quamobrem recepi emen- 
dationem meam, cuius iam Ilgenius mentionem fecit, rff? ααπε- 
Tov, ductam ex Iliad. XVII. 332. De Jjj rot vide ad v. 226. 

242. Cod. Mofc, ΓοΣΌί, fortaffe e TOtosos iuv , quod Homcri- 
cum eft Illad. III. 46. 

246. Vulgo τό y* fTTf/ra. Dedi τό τ "ηείτα e codd. Parif. 
A. C. quod etiara iine codd. reponcndum erat. 



ιο8 Ι Ι Ι. ΕΙΣ Α Φ Ρ Ο Δ Ι Τ Η Ν 

ΐυο ο'ί TTph εμους οχρονς ηΰίΐ μηηχς, τ^ς ττοτε ττχντκς 
οί'3'χνχτους συνέμιζχ κχτΧ'θ'νητνσι ywxi^iv, 
τχρβεσκον' ττχντχι; yxp έμον άχμνχσκε νόημχ, 
νυν $ί άη ουκέη μοι στομχ "χ^εί'σετχι έζονομηνχι 
τούτο μετ άδ'χνχτοισίν, έττεί μχλχ ττολλον χ«.(τ3'ην, 
2.55 '^χίτλιον, ουκ ονομχστόν, χτεττλχγχβ-ην 6ε νόοιο, 
ΊΓχΐίχ 6 ύτΓΟ ζίάντ^ έΒ'έμην, βροτω εύνη&εΐ'σχ. 
τον μεν, έττην $η ττρωτον '/Sri φχος ηελ/οιο^ 
νύμ(Ρχ( μιν '3'ρε•\Ι/ουσιν ορεσκψοι βχ3'ύκολ'!Τθι„ 
χ'ί το$ε νχιετχουσιν όρος μ^γχ τε ^χ3'εόν τε * 
2.6ο ίχ,'ί ρ ουτε ^'νητοΤς ούτ χβ'χνχτοισιν ετονται ' 
άηρον μεν ζωουσι, κχΐ χμβροτον ειίχρ εάουσιν, 
κχί τε μετ αδ'χνχτοις κχλον χορον έρρωσχντο, 
τ^σι όε Υ,ειλψοΙ κχΐ έυσκοττος Άργειφόντηζ 
μίσγοντ εν (ξ)ιλότητι μνχψ σνείων έροεντοον. 



25ο. Vulgo αΓί. 

253• Vulgo στοναχι^σεται. Mattlilae ατόμα τλ^ίσΐται , invilis 
numerls. Recipiendam duxi coniecturam Martini, στόμα xsiai- 
ται, i• e. os hifcet , quamvis repugnante IluL•nkenio. Nam ilve 
rententiam fpectes , neceiTario hoc tlicl debuit, ilve facilitatem 
emendationis , vix poteft inveniri lenior. Haeferunt grammalicr 
in illo Odyfr. XVm. 17. 

ovSos 6 ajx(poTi^ovs oJf χείσιται, 
Cuius formae cauffa commenti funt verbum xdu), Tutior Euita- 
thii fententia eit p. 1835» '5. videri futurum fmgidare effe χείνε- 
rai. Id futurum quidni, ut χαίνω, utramf|ue habuerit et capiendi 
et hiandi fignificationem? 

256. Cod. Mofr. ^Mvyiv. 

2G0. Vidgo ^vijTois. Wolfiiis fit Ilgenius 5v>jrfi. Id etlam 



111. ΕΙΣ Α Φ Ρ Ο Δ Ι Τ Η Ν log 

7\ι<η ά' ίϋμ η iXxTxi ηί άρνβς νψηιχρηνοι '-^65 

uscXxi, TijXsd'xovaoci, εν ουρεσιν ν•\(/ηλοϊ'σίν. 

[έστχσ ηλίβχτοι ' τεμένη St έ κικλησζουσιν 

ctdOivccTwv ' τχς 6' ούτι βροτοι κείρουσι σιόηρω *] 

αλλ' Ότε κεν όη μοΤρχ 7Γχρεστ7]Κ^ '3'xvxTOiOf 'J-JO 

άζχνετχί μεν τρωτον έχι χ^ΌνΙ StvSpax καλά, 

φλοιός ί* αμφιττεριφ-θ'ΐνύδ'ει, νίττουσι ό' χιτ όζοι, 

των 6έ 3'' ομον "φνχη λε/ττει (pxog ηελίοιο. 

τχΐ μίν έμον ^'ρέ'^ουσι ττχρχ σΦίαιν υίον εχονσχί. 

τον μίν έττην όη ττρωτον eXy τολυηρχτος τ/βη, a.j5 

ύζονσίν τοι 6ευρο ■9'εχι όείξουσι τε txiSx. 

[σο; ά' iyu, όψρχ %ε τχυτχ μετχ (ξίρεσΐ ττχντχ άιέλ3'(ΰ, 

ές τΐέμτΐτον 'έτος χυτις έΧεΰσομχι, υίον χ'γουσχ.'] 

τον μεν έττην ίη τριατον Ίίνς '^χΧος οψδ'χΧμοϊ'σίν, 



Matthiae dcdit e codd. Parif. Α. Ε. Quod poetam dicere cxi- 
ftlmant, nec inortalium feniinarum nec deariim comites cffe 
nymphas, non niodo inutile foiet atque iiieptum additamentum, 
fetl repugnaret eliam iis , quae itatim fequiintur. Mirum eft, 
non animadverfum ei[e notiflimum Graecifmum, qui in omnibus 
verbis eixjcqui llgnificantibus. Senfus eft : ηααβ iieque in τηοηα- 
libus neque in itninortalibus numerancnr. 

263. Vulgo TJ^cr* 6i Σίλ^ινοί rs oicei (vcyionos. Σίίλψοί Parlf. 
A. C. Delevi rf. Ykle ad h. Apoll. 36. 

273. Vulgo τΰν δί χ ομοϋ, quod ηοη erat tam diu ferendum. 

276. Ύ0Ι pro aol dedi e cod. Mofc. 

277. Non adnotavit Mauhiae %i a critlcis additum effe, quod 
uon cU in edd. vulgalis. 



iio. II Ι. ΕΙΣ ΑΦΡ0Δ1ΤΗΝ 

28ο γη•3'7ΐσεις οροων' μχλοι yixp ^ΈΟΒί'ηελος εστχι' 
α^εις ά' αΰτί'κα μιν ττοτΐ "Ιλίον ψεμόεσσχν. 
7JV ob τις εϊρητχί σε κχτχδ'νητων χ'^^'ρωττιαν, 
jjTiQ Τ0( ^ίλον υΐον ύτΓΟ ζωντ^ ^iro μ7]τηο, 
τω άε συ μυ3'εΐσ3'χι μεμνημένοζ, ω^ σε κελεύω' 

385 (Ρχσ<3'χι Τΰΐ νύμφης κχλυν.ωτιάος tHyovov εΐ•^χι, 
χΐ roL• νχιετχουσιν Όρος κχτχειμένον ίιλν,, 
εΐ 6έ κεν έξείττ^ζ κχι έττευξεχι xippoyi •5'υμω, 
έν φιλότητι μι^ψχι έϋστεψχνω Κυδ'ερείχι, 
Ζευς σε χολωσχμενοζ βχλεει "^ολοεντι κερχννω. 

290 είρητχί τοι ττχντχ' συ 6ε ψρεσι σ^σι νοησχς, 

ίσχεο, μ')]6' ονομχίΐιε, ^εων ό έττοττίζεο μηνιν. 

'Λς είίΓονσ ψζε ττρος ουρχνον ηνεμόεντχ. 

^χΤρε ■3'εχ, Κυττροιο έϋκτιμένης μεό'εουσχ ' 

σευ 6' iyia χρζχμενος μετχβησομχι χλλον έζ νμνον. 



28ο. 28ι. Codd. Parif. tres γνι^)^σαί5 et άξαιε. Tum vulgo 
uJr /χα v<v. Hoc quoque prulcm mutari dcbebar. 

383• Vulgo y^Tis σοι, male. 

384• Vulgo τωβε. 

285. Matthiae eineiidationem φύα^αί pro vulgato φασίν recepi. 

291. Nefcio t|iia regiila formatum iit, cjiiod vulgo legiiur 
όνόμψε. 



Ι ν. 

ΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΑΝ 

ίλημητρ' -ηνηομον , σεμνην d'£fiu, οίρχομ' χείίειν, 

αύτην, 7]6k ■δ'υγατρα TxvvaCpvpou, tjv Αϊ$ί•:νευς 

ηρΤΛ^εν, ίίϋκεν όε βχρυητυτΐος ενρυοττχ Τ^ενς, 

νο'σφ/ν Αημητρος χρυσαορου χγλκοηαρτον, 

ΤΓχίζουσαν κονρ^σι συν 'Ώ,κεχνον βχδ'υκόλτοις^ 5 ■ 

άνθ'εα τ χΐνυμένψ, ροόχ %χϊ ηροκον ηό' Ίχ %χλχ, 

λειμίϋν χμ μχλχκον, κχΐ χγχλλίόχς ηά vx%ivdOV, 

ναρΗίσσον 3', ou φί/σε όολον κχλυκωτη$ί novpy 

Τχΐ'χ Δ<05 βονλ^'σι, χχρίζομέντ] ττολνόεκτ^, 

-9'Λνμκστον yxvoMVTx' σίβχι; ob τε ττχσιν ΐόΐ:'σ•3'χί ίο 

ά^ανάτοις τε '^εοΐς 7]$s ^'νητοΐς χν-θ'ρύτΓΟίς' 

του κχΐ χττο ρι\ηζ έκχτον κχρχ έξεττεΦΰκει ' 

κηύάει ό' ^ίμ-^ ττοίς τ ονρχνος ευρύς υΐΓερ3'εν, 

yxTx τε ττχσ έγελχσσε, κχΐ χλμυρον οϊ$μχ ^χλάσσης. 



4• Duo idonei antiquae venuilatis arlbitri, Ruhnk.enlus et 
Wolfius, alter χζνβο'^ζόνου fcribendum cenfuit, alter eam emen- 
dationem recepit. Alii multiplices doctrinae iheiaiiros reclufe- 
fiiiit, ut codicis lectionem xqvaa6(iou defenderent. Equidem ita 
exlfllino, χζυααόζου , niii id libraiiorum enore pro '/,ζυνο'ϋςύ'^ου 
icriptutn ilt> certe non ab antiquo pocta, fed ab ijiteipolalore 
pi'orcttiun effe. 



113 IV. ΕΙΣ ΔΗ Μ Η Τ Ρ Α Ν 

ΙΟ ή (}' οίρΰί 3'αμβ7]σΧ(Τ Μξίέζχτο χερσΙν ύμ οίμψω 
κχλον ΰί&υρμα λχββΐ'ν ' χχνε όε "χβτων avpvxyvix 
NuV/ov χμ ττε^ί'ον, τ^ Όρονσεν χνχξ νολνάι^γμίϋν 
Υτητοις χ3'χνχτοισι, Κρόνου -πολυοανυμος t/og, 
αρτΓχζχς 6 χεκονσχν έττΐ χρυσέοισιν οχοισι^ 

20 ijy ολοφυρομιίνην ' ίχχψε ό' αρ op-^tx (pCfJv^, 
κεκλομένη itxripx Kpovioijv Ιττχτον ηχΐ χριστοί, 
οΰάέ TiQ χ^χνχτύίν^ ούτε ^'νητων χν^ράττο^υ 
ηκουσεί/ ΰ^ωνης , ονά χγλχοκαρτοι έτχΤρχι ' 
εΙ μη ΐίερσχίον 3'υγχτηρ χτχλχ (Ρρονεουσχ 

25 ΰίΐ'ει/ εξ άντρου, Έκχττ] λιτχροκρηάεμνος, 
Ήελιός τε χνχξ, 'Ύττερίονος ciyXxOi; υΐοζ, 
κούρης κεκλομενης -πχτέρχ Κρονιόην' ο όε ν07(^ίν 
ήστο ^'εων χττχνευδ'ε ττολυλλίστω ένΐ vrjM, 
άεγμειιος ίερχ κχλχ τΐχρχ. •d'v7jTuu xud'pcurca-j. 

3ο Trjv 6' χεκχζομένψ ήγεν Αιος εννεσίψιν 
'π'χτροκχσί'γν7]Τος, ττολνσημχντωρ ττολνάεγμων» 
ΐ-πίΓοις χ^'χνχτοισι, Κρονοϋ ττολυχνυμος νιος. 
οφρχ μεν ovu yxTxv τε κχΐ ούρχνον χστεροεντχ 
λευσσε <3'εχ, κχι ττίντον xyxppoov Ιχ3^υοεντχ, 

35 otvyxQ τ τιελίου, 'έτι 6' ηλττετο μητέρχ κε$νψ 
οιΡεσ^'χι κχι φυλχ ■3'εων χΐείγενετχων ' 



22. Legebatiir ονόέ &ν>ίτων avJ^ijJrrwv. 

37• Manifeita laciina, ciiius nullum in cocllce veftiglum eit. 
40. 4•• Legebatur χαίταιε d^lBgoaiais. 

46. Coclex ουτ otMva^» TiS τζ έτι^τνμοΐ άγγελοι ι^λ^εν. Brun- 
ckli einendationem ούτε rts OiwvcTv ot receperunt ctlitores. At 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν ιι3 

τοφρζ οΐ έλττίς έ'θ'ελγε ^έ'γαν νοο'^ α^ννμίνης τερ. 

♦ * * 

η-χ^ησαν d optiav κορυφχι κχ! βένΒ'εχ ττόντον 
ψων^ υτ α.•3'χνχτ^ ' της ό' ίίκλνε ιτότνιχ μητηρ. 
οξυ 6b μιν %ρχ6ίψ αχός ί'λλχβεν, άμ,φι os χχιτ^ς ^Ο 

αμβροσίας κρηδεμνχ $χίζ&το χερσϊ (ξ>ίλ7}(ην' 
κνχνεον όε κχλυμμχ κχτ χμίροτερων βχλετ ωμών, 
σευχτο ά ωςτ οΙωνος έττι τρχί^ερην τε κχί νγρην 
μχιομένη. τ^ $ ουτις έτητυμχ μυ3'ησχσ3'χι 

^•θ'ελεν, ούτε ■3'εων ούτε •θ'νητων χν^'ρωτΐωυ ' 4^ 

οι/'ίε οι οΙωνων riQ έτητυμος άγγελος ήλδ'εν. 
έννημχρ μεν ετειτχ κχτχ χ^Όνα [ττότνιχ Δί^ω] 
στρω^χτ, χΐ3^ομένχς άχ'ί'άχς μετχ χερσίν εχουσχ, 
οϋάέ νοτ χμβροσίης κχΙ νέκτχρος ηίυτότοιο 

τΓχσσχτ χκηχεμένη, ού6ε χροχ βχλλετο λουτροΐς. So 

αλλ' οτε 6η όεκχτη of έτηλυδ'ε φχινολις ηως, 
ηντετό οι 'Κκχτη, σελχς εν χείρεσσιν εχουσχ, 
κχί ρχ οι αγγελίονσχ έτος C^xto φωνησέν τε ' 

ΤΙότνια Αήμητερ, ωρηφορε, χγλχοίωρε. 
Τις ^^εωv ουρχνίων ηε δ'νητων χν^'ρωιτων ^^ 

ηρτχσε Ώ,ερσεφόνην, κχΙ σον (piXov ηηχχε d'vuov', 
φωνής yxp ψιουσ , ατχρ ονκ Ί6ον ο(ρ3'χλμοΤ(Τ(ν, 



cpjte ουόί iriibcnilnm erac. Faciliiis cft cf Γιιαν1ιΐ8 acl auies, 
f[uod ego (1(η1ϊ. 

57- Dubites an pocta ilecleiit tfMvijs yd^ πυ^όμνιν , ut OciyiT. 
X. 147. ί\07(•ήν τε ηυ^οίμνιν. Raro enim γάζ in caefura produci- 
tur, ut lliail. II. Sq. XVII. 403. XIX. 49. Nec placeret ^myis 

II 



ιι4 IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

οςτις ίψ ' σοι 0' ukx Xtyoi νημερτίχ txutx 

Jf- γ * 

*ΧΙς άρ' ε(Ρη Εκάτη' τψ d' ούν. ηαείβετο μυδ'ία 
6θ Ρείης ηίΙκόμου 3'υ^χ.τηρ, αλλ' ωκχ συν χυτ^ 
ψξ , χΙ^Όμένχζ όχί'ίχς μετχ χερσίν εχουσχ. 



yaq g ΐΐκονα. Nam ya$> ςιχ Homerus aut in fine verfiis ponit, iiC 
Illad. XIU. 352. XXI. 468. Od. III. i43. VI. 3>9• aut in medio 
verfu fic, iit, quum ^d non liabet elifam vocalem, brcvis fyllaba 
fequatiir, ut Iliad. I. ii3. 236. V. 5ii. XI. 74. ΧΠΙ. 554• XIV. 
464. XVII. 554. XX. 77. XXI. agg. XXII. 301. ΟΗγΓΓ. IV. ^CG. 
Vin. 44. 81• XV. 16. XVII. 172. XXI. 44. aut, qiium α eUdiliir, 
ut duae fequantur breves fyllabae , ut Iliad. 11. 342. IV . 4''7• 
V. 587- XI• 6go. XVII. 600. ' Sic etiam XIV. 30. novifiima 
Wolfii editlo exhibet, 

τίολλον yaq ζ' ατιάνευ^ε μίχχνι$ ilguaro vyiis, 
iibi gu olim aberat, ut abeft XVII. 403. 

τίοΆλον ya-q απάνεν^ε v£wv μάζνοιντο 9•οαων, 
iibi alii libri addunt. 

58• Codex habet, col J' (av.Qt λίγω \ι^μεςτία τΐίχ^τα.. Fru- 
fira fe torferunt in hoc loco criiici , maxime in eo confenlien- 
tes, pro Jxa fcribendum effe Jva. Aefcliylum quidem pro ιϊνασ- 
Cix dixiffe a'vce| Suidae teitimonio fciraus. Dixit ellam Pin- 
darus Pylb. XII. 6• Sed qiiid liaec ad hymmim poelae epici, 
et antiqiii, in quo etiam contractio wva offeailoiiem L•abilllra 
effet? Ne Tlieocrltus quidem yiorv/ ύ'ναΙ dixit XVIII. 27. ut 
quidam voluerunt. In hymno quidem, etiamn defenderetur Jva, 
alia fupereffet, nec levls diflicultas. Prorfus enim mirum eit , ne 
dicam abfurdum, quod Ceres Hecaten, negantem fe quidquam 
fcire, fequitur, ita ut tomcre et cafu ad Solem pervenianr. Sic 
denium feqiii poleiat Hecatcn, Π haec \\a.rc\. monitraiTet. Itaqiie, 
prout iam olim indicaveram, laciinae iigna pofiii. Vix enim du- 
bitari ροΐεΛ, quiii hoc iere modo poeta fcripfeiit: 

ffo) <}' cJxa λίγοι Μημεςτίοι Tuivra 
Ήί'λίο.ί, os τιαντ έφοξ2 xai jravr' εΤίΛχονει• 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν ιι5 

Ηί-'λιον 6 ί'κοντο, •9'tui/ σηοτον ηόε ηαΐ xi/opwu, 
στχν ό 'ίΧτΓί•:ν 7Γροτκροι3'ε, και ε'ίρίτο άϊ'χ d'acci'jv' 

ϋέλι α'/όεσσχί με •θ'εχς νττερ, ε'Ι ττοτε όη αεν 
7] εττει 7] εργψ zpxinju κχΐ d''Juou 'ίηνχ ' ^^* 

κουρην, τ//> ετεκον, "γλυκερον •θ'χλος , ε'/όεΐ' κυ$ρψ, 



OmiiTae particulae αν exempla aitiili ad livmn. ΛροΙΙ. 59. Vide 
eiustlom hyiniii v. 6/1. 255. 272. 27/j. 

6.'(. Codicis lectionem ai6sssa'i με ^tas vnsg i[iio iiire fic mu- 
taie liceat, α'ίϋεσσ(3ί μ tXtyj^cv τ, alii iudicent. Milii ianum vi- 
dctur ^sas ΰτιες, nifi quod lonice fcribciidiim piito ^iy]s. He- 
fychius, &fay, οφ/ν, ^fwi^iav, όμματα. Obtertainiir eiiini aliqucui 
per ea, quae is potiffima habet. 

66. Levis res eft, non tamcn prorfus negligenda, utnim prae- 
ferri debeat, qiiod iii codice eft, κοΰζ*ιν, r>;v ετιχον , an rectius 
fcribatur noCgt^v, tjv, quod invenitur Iliad. XV'I. 56. XVIII. ^^44. 
Sufpicerls poeticam ibrmam ufurpaii prinio ad vitaiidum liiaium 
et producendam breveni iyllabam, ut in liis Iliad. I. 125. II. 3of). 
άλλα τα μl•J ηολίαιν ες ετίζά'^ομεν, τα δίβασται • 
αμεζδαλίοί, τύν ζ> ' auTos Όλΰμπιοε νι^ε φόωίόε ' 
deinde Ίη initio verfus , cuiusmodi funt του Od. XXI. yg. τω 
Ι. 17- τον Iliad. ]Ι. 742• VU. 469. VIII. 3ο4• 493• Χ• 562• XI• 
20. XVI. 146. Od. Ι. 3ο. των lliad. IX. 498• tovs XVI. 150. 
τιην II. 8ΐ5• ΙΠ. 125- IX. ι88• 45ο• Χ• 266. XI. 625. XIII. 406. 
43ο. XXIII. 142. XXIV. ι65. Odyff. Ι. 43«. IV. 798• VII. 9• 
ΧΙ. 86. 287• XV. 234- XXI. 29. XXII. 445. ΧΧΙ\^ 33ι. t^s 
Iliad. VIII. 391• ras II. 764• 7^6. XXIV. 325. Od. XXII. 500. 
το Od. XXI. 32. Sed mira nunc in liis inconiiauila eit. Sic in 
initlo verlus eft ov Iliad. I. /{θ5. V. 137. XI. 832. di III. i87• 
IV. 378• 534• XII• «97• 199• ΧΠΙ• 84• oCs II. 5i3. III. 128. 235- 
tS XII. 423. XVI. 757. ^ XII. 389- ^v IX. 426. Odyff. II. 31." 
ai Iliad.IX. 504. XU. i33. us VIII. 230. XI. 636. XII. 157. 
XX. 501. Et fic otiam m pronomine demonftiativo , ut οί Uiad. 
II. 525. 788. ΧΧΠ- 12. α'ί II. 599. X^IV. 731. Neque veio de- 
funt exempla poeticae formae in medio verfu praetcr mciri nc- 
ccllitatem poiitae, ut Ahihs, τον Iliad. II. 820. oi/, τα Λί. 245. 

II 2 



iiG IV. ΕΙΣ ΔΗ Μ Η Τ Ρ Α Ν 

της α,6ινην οττ άηονσχ ό'ι Xid'tpog ίκτρυγίτοιο 
ωςτε βκχ,ζομ,ένης, drap ονκ Ί$ον οίρ^Όίλμοΐσιν. 
αλλχ συ yxp 6η τοίσχν έττϊ xd^vix. και KUTtz ττό^τον 

JO αΐ3'έρος εκ όίης κα,τοί^έρηεοίΐ άητίνεσσιν^ 

νημερτέωζ μοι ενιστε, φ/λον τεκος , εϊ ιτου οη•}τας, 
οςτίζ νόσ^ιν έαεΐο λαβών αεκουσχν ανάγκη 
ο'/χεται ηε <ζ^ων, 7] και •d'V7]Ti!)v άν^ρίάτούν. 

'ϋα (ii>dto ' την 6' 'Ύττερίονί^ης "ημείβετο μύδ'ω ' 

7"* 'Ρε/ης τιϋκόμου 3'ϋγχτηρ, Αημητερ ανα,σσα, 
ειίησεις ' ί?/ yup μέ^χ ά,ζομχι TJi έλεχιρω 
αχνυμενην ττερί ττχιόΐ τχνυσψυρω' ου$έ ης άλλος 
αίτιος α,β'χνάτων, εΐ μη νεΙ^εληγερετχ Ζευς, 



μελίκν, Τ^ν XVI. τ/β. τιμών, τυν ibideni 4C0. άμφίφσζίν$ , τον 
ΧΧΙΙΙ. 92• οΊμνίί, Tvis Oclyff. VIII. 74• Π{$>σίίί, τν,ν Χ. ι59- αηΐί- 
λάαΐν, τάί XIII• 126. ούλνιν, τι^ν XIX. 393• XXI. 2ig. ΧΧΙΙΙ. ^J/^. 
ασχαλοων, τιην XIX. 534• 0iwv> τουί XX. 3. ιημετίζΐ^ί, τν\ν ΧΧΙΙΙ. 
226. Eadem forma praelata eit in hoc exemplo, Iliad. XVII. 145. 
λαο"σ<, Tol• Contra interdum communis forma reperitur, ubi me- 
trum poeticam requirebat, ut Iliad. XXIV. 736. 758• 

X«0jW£V0i•, ω 6η που ά'ίί'λφίον txravfv Εχτω^. 

κϊΓσα/, τΖ <χελο5-, ον τ' ά^ν^ότοξοί 'Απόλλων. 
Ιη Odyrr. XVII. 22. quidem, 

αλλ' sgXfii ' ^μ^ <5* αξίί dvyig οόε, όν σι/ itsXtvfir, 
ηοη duLito quin mellor .Gt codicis Harleiani fciiptura τον• Ac- 
curatlores funt in hoc genere recentlores poetae. Hinc illa funt, 
τύ^ί, Totos , τόσοί ■, τοφςα , τίοιε t pro ό^•;, olos , oaos, oipja, iMS, 
iion ufurpata antlquioribus. 

82. Codex γόον, quod mutavi in %6λον, ηοη modo quod Iioc 
«ptius efc, fed etiam quod vcrba ουδέ ri σε xqvj femper apucl 
Homerum pracgreflam orationem repetunt. Illad. XIX. 67. 

νΰν 6 YiTot μίν iyu TtaCoi χόλον, ou6t τί με χςη 

oaxfA/wi cxti) μενεοανίμεν» 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 117 

ο ς μιν εόωκ' Άί'ό^ 'J^ciXspTjv κεκλησβ-χι όΐκοιτιν, 

αυτοκοίσιγνητω' ο ό' νττο ^όφον TJepoevTuc ^^ 

αρτταξχς ίττΓΟίσιν αγεν μεγύλοί Ιχ^ονσαν. 

αλλχ d'sx κκτύττανε μεγχν χόλον ' ouSd τί σε χρη 

μχ^Ι/ χυτως χτληστον εχειν χόλον' ου τοι χεικηί 

γχμβροζ έν χδ'χνχτοις τΓολυσημχντωρ Άΐίϋονεύζ, 

χυτοκχσίγνητος ηχί όμόστορος' αμ(ξ>1 6k τιμήν δ5 

ελλχχεν, ωζ τχ ττρωτχ άιχτριχχ όχσμος έτύχ•3'η' 

τοις μετχ νχιετχει, των Ί-λλχχε κοιρχνος εΤνχι. 

Slg είττων, ίττττοισιν έκεκλετο ' τοΙ d' ύττ ομοκλης 
ρίμ(ξ> εψερον •3Όον χρμχ, τχνντττεροι ό:ςτ οιωνοί. 
την d χχος χΐνοτερον κχϊ κυντερον ϊκετο °'νμον. D^ 



VII. 209. 

o(Pfa/vf/y Μενίλαε 6ίοτςΐφί$' ου^ί τί σε χ?>ί 

ravTtjs άφξοσύννΐ!. 
Vide IX. 492• 6ι3. Χ. 479• XXUI• 478• Οάγίί. Ι. 295• Π. 569. 
IV. 492. Χ• δ8ο. XV. 392. XVm. 17. XIX• ιι8• Ιΐ}"»'• Morc. 
407. 49'• Q"* ^°^^ omnes aperiius tectius repetitlonem conti- 
nent ante dictorum vel cogitatoium. Hinc interdum, omlffa re- 
petitione, iinipliciter dici videmus οΰόί τΐ σε χζΐ^' IHad. Χ\Ι. 
721. XIX. 4ao. XX. 133• OdyiT. XIX. 500. 

83. Codex οΰτοι• Recte Ilgenlus cum Voffio ov rot. Sic ov 
ol dii-xh eft Illad. XV. 496. XIX. 124. Eliam IX. 70. Ipgendum, 
iofAi Toi, ov Tot diiiifs, nou ούτοι. 

87• Codex, ro7y μετίΐ ναίίται των ελλαχε ^oigocvos tlvai. Ego 
in eamdem emendalionem inciderara , quac facta eit et iccepta 
ab Ilgenio, 

Tols μίτα ναΐΐτύει, των ελλαχε %oigoiios fiva/. 
ί. c. o~s μίτο, ναιετάει. De omiffione copulae fatis dictuin ad 1j. 
Ven. 177. Damnavlt verfum Malililae, et lacunae lignum addidit, 
alium meliorem verfum excidiffe ratus. 



ϊΐ8 IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

νοσί^ίσδ'εΐσα d^swv ocyoprjv ucci μχκρον 'Όλυμτον, 

φχετ ετΐ civd'pwiritiv ττόλιχζ ηχΐ ττίονχ epyx, 

εΐάος χμαλόυνουσχ ττολυν %ρόνον ' ονόέ τις ανόρων 
[)5 είςορόων ^ί^νωσν,ε βχ3'υζϋϋνί•:ν τε γυνχικων, 

Ίΐρίν γ ύχε όη ΚελεοιΌ όχίφρονος ΐηετο 6ωμχ, 

οζ τοτ Κλενσΐνος 3'υοεσσηί; κο/ρχνος ηεν. 

εζετο ό' εγγύς όέοιΌ, φ/λον τιτιημέ^}] ήτορ, 
f- * * , 

Tlxpd'eviu; ^ptxri, ο3'εν ΰόρευοντο ττολΐτχι, 
100 έ''^ cji^^» χύτχρ υττερ^'ε τεΦύκεί 3'χμνος έλχ/ης, 

γρηϊ' τΓχλχιγενέΐ ένχλίγκίος, η τε τόηοιο 

gg. Codex Tlag^fVM φ^ίαπ. Wolilus edidit Tzag &f/w φςίατι. 
His verbis Γι ufiis effet poeta, fciipiiiTet ^είω τιάζ φζίαη. Hacc 
enim follemnis pofiiura verborum eft, ubi per meiium licct. Iliad. 

VII. 135. 

Φείαε Ttag τείχεσσιν, 'lagSetvov αμφ) gii^gct. 
Sic %gvsUo εν δαπίδω, χςνα^ω iv άέτιαϊ, dgvuv itn ■χεφαλεων , fX^gys 
{■Λ 'λεφαληί , KaXijs iy, κεφαλ-ηί , κςουνων i -Λ μεγάλων. Quod β 
cjuando aliler verba collocantur, non fit lioc temere : iit lliad. 
IX. 566, 

εξ dgicav ^^rgos νεχολωμενοΐ. 
Nori dixit ^y^rigos εξ dgtMv , fpiod genitlvus μ^τεςοί propais eit 
quarti quimique pedis. Odyff. IV. 627. XVII. 169. 

iv τυ%ΤΜ δατιίδί^, 
fpiod aiit τι;χτω iv δαπίδω lilaLum, aut ruxrw tvi δαπίδω duriorem 
j)roductioiicm habiluium fuiffet. Sed redeo ad codicis lcctioiiem 
ΐlag'jε)ιίω φgίaτi, tjiiae merito fufpecta elt Ilgenio propior οηιϋΓ.πη 
jiailiculam nccga• Qui fulilem effe lianc rationeiii pioiiiinciavit, 
cjuippe intelligi poiTe ^ni, quod faepe omittatur, is vcllem vel 
unum exempliim liuius oiniiTiojiis aiiuliffet: tale autem exempliim 
requiro, quod huic iimile iit. Equidem poetam lic fcrme fcriplliTe 
puto : 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν iig 

tlpyyjTXi, OMpMy τε φιλοστεψχνου Άφροόι'της, 

οίχι τε Tpo(poi είσΐ 3'εμιστοχολων βχσιληων 

τΓΧίόύύν , ΗΧί τχμιχι κχτχ όωμχτχ Ύΐχψντχ. 

την 6ε 'ί'όον ΚελεοιΌ EXe.vriviSxo '^γχτρες, io5 

ερχόμενχι με3'' υ^ωρ εΰηρντον, οφρα φί-ροιεν 
κχλτησι χχλκεί^τι φίλχ τρος άάμχτχ τχτρός, 
[τίσσχρες, ωςτε 3'εχί, κουρηίον αν^Ός εχουσχι^ 
Κχλλιί/κτ] κχΐ Κλειτιόϊκη Αημύ τ έρόεσσχ, 
Κ.χλλι•3Όη d' , η των τρογενεστοίτη ήεν χτχιτεων '^ ι ίο 

ονό tyvctiy ' χαλεττο/ 6ε -θ-εοί ■θ'νητοΐσίν ορχσ^'χι ' 
αγχου 6 ΐστχμενχι εττεκ τττερόεντχ 7Τροςηυ6ίΐΰν ' 
Ύις ; ττοδ'εν έσσι γρηϋ τ'χλχιγενεων :ivS'pi*nri'yy ; 



iCtro 6' ίγγύί oSoto., φίλον τΐτι^,μί^ν] νιτος, 
— — • — i7i\ ^■gy,''''^, /wfXavJifw, 
Tloig^f/iM (f(>iatTt. 
Qiiarc lacunae figna poiui. 

io3. Wolfiiis, Ilgenius, ATatthiae οΓα/ <i>j τροφοί (ΙσΙ- Saltem 
moncndus erat lcctor, in codice effe οΊλϊ τε• Dixi iam alibi lianc 
veiam lectionem eiTe , allatis Iliad, VII. 208. OdylT. XIII. 223. 
XIX. 253. allud autem elTe οΐοα dyj , ut Iliad. XIII. 633. Χ\Π. 
587- XXI. 57- XXIV. 376. Odyff. I. 32. Panlcula τι liic ot in 
jnidtls aliis loquutionlbus fimilem poteftateni liabct, ut αν, fpd 
aliquanto leniorem, quae interdum Latiue pcr Jorte et JovLoffc, 
facpius Germanice per elwa et wolil oxpiiml poteil. 

107. Alatthiae hic ct v. igo. rrpofuit φίλου τιςοί όύματΛ πα- 
Tgos, fjiiod Od\Tf. XIX. 468• legatur, α/φα J' ixovro φίλου vgos 
όυί/Λατα τίΛτζόί• Quis vero dliudicel, iitnim ifto Ο Jyifeae locus 
hos, qui fuiu in liymno, an, <juod piolabiliua eit, hi illum mii- 
tari poitulent? Certe ileri pouiit, ut bymni fcriptor in Odyilca 
Icriptum invcniret φίλα vtgos όύματα ticitoOs. Vide ad liymn. 
ApoU. 507. Et iimiliter Odyff. XVIII. 420. το~ ya? φίλον ixfre 



lao IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

τ/τττε ik νόσψί ττόληος αττεστιχες\ οΰόε όόμοισιν 
ΐι5 TfiXva, svd^x. jLiuxniSQ OLVoi μέ'^χξίΐχ. σκιόεντΆ 

Τηλικχί, W5 σν -ττερ ώίε, κχι οττλοτερχι γεγχχσιν, 
αί κέ σε φίλϋύντχι ημεν εττει, 7]^ε κχι έργω ; 

'Λζ eipav • η d έτεεσσιν χμείβετο ττίτνχ ^εχίαν' 
Ύεκνχ φ;'λ', αΐτινες έστε γυνχικων ^'ηλυτερκκν, 
120 χχίρετ ' tyco ά υμΐν μ.νδ'ησομχι' ούτοι, χεικες 
ύμΐν είρομευ^^σιν άληδ'εχ μυ^'ήσχσ^'χι. 



1 1 5. Vofill emenciallonem ηίλνασαι rocoperunt Wolfius cl 
Ilgenius. Mirerls Rulinkenium, qui qiuim τιίλνασακ magis Home- 
ricum eiTe iudicaret, codicis lectionem ttiXvUs videtur ferendain 
putaffe. Heilodi exeniplo O. et D. 510. non liic effe TiiXvas le- 
gendum eifichur. Ego τκλνα fcripfi, leniore emenddtione, et, ut 
opinor, veriore. Nam, iit δύνασαι et Tiaghraaat dicatur, inde non 
poteit coUigi poetam π/λνασο/ dicturum fuiflie. Videntur enim 
terminationem α fecundae perfonae paflivi verbi praetulifle, fi 
iitraque verbi forma, et οο et α/χα/, in ufu effet. Iliad. XI\'. iqS. 
oos 1/ΰν fAoi (fiiXL.-y\Ta %a\ 'if^igov, ώ τε αυ niy/ras 
ύα/Λνα ddavarovs ιη6ί ^νητονε αν^ςώπουί. 
Ιΐ8. Codex ω! iipai)'. Recte Voffius Us εφαν. Vide Iliad. 
III. i6i. 3o2. 32/,. VII. igi• 206. X. 295. Odyfl". IX. 413. χ. 
422. 475. XVII. 488• XVIII. 74• "6• XXI. 4ο4• 

I20. Codex ονΤί aetv.is. Fonteinius ovrot dtiHes, qiiod rccepi. 
Iliad. II. 36 1. 

οΰτοι άτιόβλνιτον inos ίσσιται, οττι otjv fmu. 
lU. 65. 

ούτοι άηόβΧν\τ έστ) 9'fJv ίγΐκυ6ία ίωςα. 
XIII. 8ιι. 

ovrot τι i*jixyis άόαιίμονΐ5 εΐμίν. 
XVII. 175- 

οΰτοι ΐγων ίςςιγα μαχην. 
122. Rulinkenius emcndabat Δω^/ί-, Fonteinliis Δ>)ω, Brun- 
ckius, quem fequuii funt Wolfius, Ilgeiilus, Matthiae, Δω'ί μ,^ν 
i(*oi y- Eadeni piobabilitate etiam Δωίί vel Δοαί legi poffet. 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν ΐ2ΐ 

^ως έαοί y ονομ, εστί' το yxp 3'ίΤ0 τΓΟτνιοί μητηο, 

νυν Οίύτε Κρητη3'εν έττ ευρίχ vjjtx ^'^λάσσηί; 

ijXvdOv ουκ έ^'έλουσχ, βι'^ ί άέκουσχν ccvxyKy 

άνάρες ληϊστηρες ατηγχγον' οΊ μεν 'έττειτοί I3j 

vj/i' dO^ Θορικό νόε Ηχτεσ^εδΌν, εν3Ό(, ^υνίχ.ΐκεζ 

ηττει'ρου έττεβησαν άολλέες, η^ε κχί αυτοί' 

ί/. 4- * 

άεπτνον έττηρτυνοντο τχρα ττρυμνησιχ νηο^ ' 

123. Codex νυν αυτί. Νοη dcbtiit recipi Ruhnkenii emen- 
datlo \Cv J* avTs. Nam αυτέ pro 6i- poiitum, ut v/ 137. Odyff. 
XXII, 5. jie pliira excmpla congeram, 

ovTos μίν 6y\ ίΐί^λοί aixaros ίν,τετίλιαται ' 
νυν αύτε atior.av άλλον , ον ουπω Tts βαλεν awig, 
ΐ)σο[Λ!Χ{ , Οί ■χε τύχι^μι , τιό^νι $ί μοί εύχοε Αηόλλιαν. 
Τυχωμι hic pro τύχοιμι fci ibendum videlur , pariterque Illad. 
VII. 243. qucm locum fpectavit Eurtathius p. 1279, 48. Sic (κω- 
μι Iliad. IX. 414. 'ίβωμι XVIII. 63. XXII. 45ο. αγάγωμι XXIV. 
717• de quo loco dixi in' libro de emend. rat. Gr. granun. 
p. 263. %τείνΐβ)μι Odyff. XIX. 490. Caeterum non poffum (piiii 
afferam Mitfcherllcliii verba, mox v. 123. ro δί tois• νϋν αυτέ 
interferui , tanicjuam memorabile exemplum Giaori articuli cum 
verbis Latinis conitrudli. Qiiis credat, ro ct το'Ίε verba pfle 
Mitfcherliclili? Optandum efl , iit tandem delinant pLilologi 
Graeco arliculo uti , r|uum Latine fcribunt: fjuod adeo eit bar- 
barum, ut nihil aeque barbariim apucl medii aevi fcriptores in- 
venirl poffit. Defincrent, ii quis Gei nanico vel Anglico vcl 
Gallico articulo fic adhibendo luderet. 

127. Poit hunc verfum lacunae iigna ροΓυί. Νοη enim ita 
lem nariare potuit poeta : ibi mulieres egrejfae fuiit e navi , cC 
ipfi quaquc coeiiam appararnnt: fed ipfos nautas dixiffet naveni 
reliquiffe, anttijuam cibum caperent, ut Odyff. IX. 85• ^- 56. 
XV. 498• Qiiod fi verba v\6'i itoti αύτοΙ neceffario ad praecedcn- 
tia pertinent, aut ζείτινον δ' Ϋΐζτννοντο fcripfcrit poeta iieceife eit, 
aut verrum adiecerit aliuin , qui nuiic abeft. Haec poftrwna ra- 
tio praefereiida eiat. 



123 IV. ΕΙΣ Δ Η Ι\Ι Η Τ Ρ Α Ν 

αλ/.' 8μθί ου 6ορΐΓθΐο μελ/φρονος ηροίτο •3'υμός' 
ι3θ λχδ'ρη ό' ορμ7}3'&ΐσχ ό/ ijreipoto μελχίνης, 

φείγον ύττερψιοίλους σημίαντορχς, ο^ρχ κε μη με 
αττριάτψ ττερκσιχντεζ έμης (χτονχίοίτο τιμής, 
ούτω όεΰρ Ικομψ α,λχλημένη, ου$έ τι olSx, 
iJTig όη yoiT εστί Kcci οΐτινες εγ^ε^Άα,σιν, 
1 35 ί^ίλλ' υμΐν μεν τΐαντεο, Ολύμττιχ §ώμχτ k^χ^ιi•Jτεί; 
όοΤεν κουριόίους auSpocg, κχι τέκνχ τεκέα3'χι, 
ως έβ'ελουσι τοκηες ' εμ αύτ οίκτείρχτε κουρχι 
ττροίΡρονεως, Φίλχ τέκνχ, τέως ττρος ίωμχ^'' ϊκωμχι 



ι37• Codex ^μί ί' αυτ. Rulinkenlus et Wolfius ex optima 
Fontcinii emendatione f^' aCr'• Vide ad v. 123. Codicis ftri- 
ptiiram fervavit Mattliiae, contrahl putans το^ηεί in diias fyllabas, 
ut iii Hefiodi verfu O. et D. 263. 

ταντα φυλιχσσομινοι βασιΧΐ^εε Ι^ύνετΐ μύ^Βε. 
At hlc veifus, β qiiisquam in Hefiodi carminibus , corriiptus efi, 
neqiie in exemplum tralii poteit. Cod. Viteb. cum aliis liljris βα- 
σιλ^ει ιθύνετε Stxas habet. Ne quis autem /5ασ/λ«ί fciibeiulum 
putet e V. 248. 

ώ βασίλΐίί , νμίΐ! ^έ liaraipjaYfff^f χα* αυτοί, 
operae pretium erit nttuliffe eiusdem codicis le(5lioiicin : 

ΰμΐί5 ίέ βαΰίΧΐΐε xaτccφζdί^ε'y^ocί κα) αυτοί, 
quae facit ut fufpicer veram leilioncm effe, 

ίμΐίΐ ό' , Μ βασιληίί , έτιιφξά^εσ^ε χα) αυτοί. 
ι38• Ύέο>5 vitaiidi hiatus caufla pro εωε rccentioiis ufus eft : 
vide ad hymn. Ven. 22G. Adde Apoll. Rhod. IV. 821. 1617. ubi 
Brunckius parum accurate hunc ufum apud quosvls poetas inve- 
niri dicit. Apud Homerum Od. XU. 327. j)ro o/ oi ί'ωί piaetu- 
leiim cum H. Stepliano in Tlief. T. IV. p. 827• F• lecilionem 
oi d' i'i'a>s , quam quiim alii libri habent, tum codex Harleianus. 
140. 144• SI poeta , qui hos verfus fecit, Ί^'γον cum littera 
Aeolica pronunciafftc, facile potuilTet v. I44• »* omittcre, hic 
autem iciibere. 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Λ Ν ΐ23 

xvh^ci; η§ί γυνχίκος^ Υνχ σί^ίσιν ipyx<^ojux( 

-τροίΡρύϋν, οίχ yvi/xiKOQ χύ^ηλπιος tpyx τίτνκτχι. ι4'•^ 

ΗΧί κει/ τχί'άχ vsoyvov έν αγκο/ν^σ/ν εγ^ουσχ 

•,ιχλχ τι^'ψοίμψ, κχΐ ^ΐΛμχτχ τηρησχιμι ' 

κχί κε "Κέ-χ^οζ στορέσκιμι μνχω ^'χλάμων εΰττψιτχν 

ίεστΓοσυνον ' κχί κ epyx όιάχσκτισχιμι γν^χϊ'κχς. 

Φη ρχ 3'εχ' την $' χύτίκ άμείβετο τΐχρδ'ίνος χόμης, 1 4^ 
[Κχλλιόι'κη,'] Κελεοί'ο ■θ'υγχτρων εϊάος χριστή ' 

ΜχΓχ, •9'εϋύΐ/ μεν όωρχ κχΐ χ%νΰμενοί ττερ χyχyκ1^ 
τετλχμεν χν3'ρωτοί ' 6η yxp ττολυ (ptpTtpo/ είσιν. 



Ίνα σφίνίν ί^γα^ωμαι 
•7Tgo(f/qt>iy ^^'yiz γυναι-Λοε d(pyiXt%os , οια τίτυν,ται. ν 

0(1>ΓΓ. XXIV. 122. 

inal ατζίιιίωί καταλίξ^ 
ν\μ(τίςου Savaroio χαχον riXos , οίον ίτΰχ^νι. 
1 48• Codcx hic et iiiFra ν. 217. τίτΧαμεν. Brunckius amla- 
cius corrigebat, ^twv μίν oiliga oosi αχνυμίνοί! Tisg ανάγΐ(•/ΐ rcrXa- 
fAiv αν^ςοίποίί. Non negaveriiu codiris le(5tionein defeatli poffe. 
Et Oclyff. XX. 3ii. in edd. Mor. llom. aliisque et apud Euiia- 
thium p. 1892, 21. legitur, 

αλλ* 'iy.7fy!S τάδε μίν ν,αϊ τίτλαμεν εΪ90ζόί>ΐ)ΐΤίί. 
Εχ eodemque loco videuir τίτλαμεν apud Etymol. Μ. effe ρ. 
ηδ^, 3. Quamquam fimiles locos confideranti Odyff. I. 288. 111- 
209. VI. 190. XIII. 307. XVII. 275. 110Π niodo \n Odyffeae XX. 
311. reole nunc τιτλάμεν legi, fed iic etlam in utroque hymni 
loco fcribendum videbitur. Locoriim, qiios commemoravi , eum, 
qui iimilliraus eft , adfcripli, Od. VI. 188• 

Χεύί ό' aiJTOs νίμει ολβον ^Ολύμπιοι av^gunoictVy 

ia^AoiS yj^i nanoiatv , οπωε i^tAV)Sa , ίχαστω ' 

«α/ 710 σοϊ τάό' εόωιιε , <sl 6ί xqvi τετΧάμεν εμτζν^ε. 

Hoc ipfo loco ufus Ilgenius in hymno τετλάμεν repoluit , is in- 

finltiviis ut eflet impeiativi loco. Qiiod fane verum eft, modo 

110 puiaffei pro imperativo teriiae peribnae poiiium. Dure eiilm 



ϊ24 IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

ravTo. St- roi σΰΐ(ρέως ύττοδ'ησομΰΐί, ηό ο^ομηνα 
ι5() άνέξοί!;, οίσιν Ί-ττεστι μέ^^κ. κρχτος ivd'u§s τιμής, 
όημου τε νρούχουσιν, iSs κρηίεμνχ τοληΟί; 
είρΰχτΰίΐ βουλ^σί ηχϊ ld'8iy^i ίίκτ^σιν, 
■ημεν Ύρηττολεμου ττυκιμη^εος, ή^ε Αίοκλον, 
■η$ε Πολυζείι/ου, %χ1 κχΰμονος Κυμολττοιο, 
1 55 κοίΐ Δολ;%οί/, κοίΐ ττχτρος αγηνορος ημετεροιο. 



ot infolenter fic loqueretur, qui ipfe in his efi, de qiiibus loqui- 
liir. Eit ifte inrinitivus pro imperatlvo primae peifonae ct ia 
hymno et Odvff. XX. 3ii. ut Iliad. XIX. 140. 

βωςα (}' ^yoov Όδε τιάνταΐ'ΤίΛζαβχίΐν. 
i53. Codex 10 [Λεν. Quod movlt Ruliukcniiim , ut deinde yj6i 
iii »5 (Jl mutaret, olxicx vel στέγη intelligens. Miior hanc ellipfin 
fiimmo viro placore potuiffe. Schneiderus ingeniofe verfus in 
liunc ordinem redigebat : 

Των Ttixvrwv άλοχοί «ατα διάματα ηο^σαΐνουσιν, 

ιη μίν Ύζίτττολε/Λου ηυ%ΐ(Λγ\6εο$ , ν\ ϋ ^ιό-λ'λ,ου, 
et rcllqua. Et fic edidit Mattliiae, repofito tamen r^tv , et fer- 
vato jjis. Equidem, praeter ^ί/^εν, nihil niutandum effe putavi, 
quum codicis ledtio commode defendi poffit. Summa eft Home- 
rici fermonis negllgentla in mutanda conftru(5lione, Ac genitivi 
Ύζίητολίμου, Δίόκλον , et reliqui inde orti funt, quod poeta cos 
ad veiba olaiv έττίίί μίγα κζάτοί iv^aSs Τίμϊί$ referebat, tamqnam 
ii dixlffet Jv ^ri ν,ςάτοε ίν^άδε r/jwijy. Odyff. IX. 256. 

ν\μ7ν (ί* αΰτε «ατίχλασί^ φίλον viToq, 

δειαάντων φ^όγγον τε βαζυν , αυτόν τε πελω§ον. 
Illad. VI. 395. 

Άνόςομύχ^ι , ^νγάτνίζ μεγοιΧητοζοε Ήίτ/Μνοί, 

'Hfr/wv, 0S εναιεν ύπο Ϊ1'λ.ά%ω vXyiicay,, 
\(:\ηύ ίι ante dixlffet, >;ν ίγείνατο 'Hfr/wv. II. 229. 

>J 'ίτι τίΟίΙ χςνσοϋ έηιδευεαι , ον ν,ε Tts ο\σει 

Tjoowv Ί7ίτιο6<χμΜν ίζ 1'λ.ίου , vios anotva, 

ον Άεν ι/ω 6)iaas αγάγω , γ\ aXKos Άχα/ων ; 

*jfc γυναϋ-κΛ vejjv , ίνα μίσγεαί iv (f/tXor^rt ; 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Ύ Ρ Α Ν ι^ϊ 

Tύΰ'J τχντων κλοχοι κχτχ όωμχτα χοραχινουσιν^ 

τάιαν οώί αν τίζ σε κατχ 'π'ρωηστον οττωτην, 

εϊάος χημ-ησχσχ, 6όμων χττονοσ^ίσσβίΒν, 

άλλχ σε dt^ovTXi ' 6η yxp <3'εοείκελός ίσσι. 

εΐ 6' έ3'έλείς, έττίμεινον, ίνχ ττρος όχμχτχ τΓχτρος 1 6ο 

ελβ'ωμεν, κχϊ μητρι βχβ'υζωνω Μετχνεί'ρ^ 

ε'ίττωμεν ταίε ττχι/τχ όιχμτερές, α'ί κέ σ uuiay^ 



Χ. 544• 

fin άγε μ ■, <ά τιολναιν Οόνσεν , μίγα v.vdos A.xcttCiv, 
onTfMS TasS' 'tTSTiovs ΆαβΐΤον 'xaraovvTss υμιΧον 
Ύρύων ; *; ris o^ms noqtv ^bos α^τφολησαε ; 
oivJi άτιτίνεσσιν ioiyiOTSs ν,ε'λίοίο• 
Disfcrit quaedam huc pertlnentia Euitathlus p. 236. et 649, 33. 
OjJPiae pretiiiin faceret, qui Homerici fermonis negligentiam di- 
ligentius perferjueretur. \t in rafibus nomlnum, ita etiam iii 
modis vcrborum faepe iibi aliquul indulget. Iliad. 111. jg. 

τω S ίτιετοξαζοντο ΐΛθίςν\ΐίομοΜ•ίΤίί Αχαιοί, 
ΐοΐσίν τε τιτυσΐ(όμενοί, λύεσοί τ ?/?αλλον. 

Odyff. Χ\Ι. 5. 

νοιώσε όε 6iOs Όι^υσσενχ 
caivci-jTas τε ■χύναΐ, πίζΐ τε τιτΰποι νιλ^ε τΐϋόοιϊν. 

XIX. 367- 

οσσα σν τμ dSiotjOS , αζωμενοε ί-ω? 'iyioio 
yri^as τε Χιτιαςόν , ^ξίψαιό τε φαίόιμον υΐόν. 
Vide eilam XXII. 38 — 4θ• Sic faepius veiba, quae praecedeiu»- 
biis adierta fuiit, ciim fequentibus, tamquam ii noa referrenlur 
ad praegrtffa, conitiui videmiis : ut lliad'. XV. 367. 

' «> Λ \ > \ , ' I 

us 01 μίν Ttagu vyjuatv (ζητυοντο μινοντεε> 
αλληλοισΐ τε %εκλόμενοι , χα) πΰσι ΆεοΊδΐν 
χί'ζθί$ ανίίχοντεΐ , μεγάλ" ευχετόωντο εταχίοί 
Vlde fimllcm locum ad h. Merc. 288• 

ifio. Codcx fi όέ ^tAns. Vidc ad Ii. Apoll. 4G. 



126 IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

:^μ£τερόι^ό' iiuxi, ^3/(5 άλλων όωμχτ έρβυ-^^ν. 
ΐηλύγετος άι- ο/ νιος ένι μεγχρω εντηκτω 

ΐ65 o-^iyouoi; τρίβεται, ττολυευχετος, κσττα,σιόζ τε. 
ει τον y έκδ'ρέ'φχιο %χ1 'ί]β'ηί μέτρον ί'κοιτο, 
ρεΐ'ά. ν.έ TiQ σε Ιόουσχ γννχικύϋν ^'■ηλυτερχ.ων 
φίλωσχι ' τοσχ κεν τοι χττο 3'ρετΓτηριχ όοι'η. 

'ϋς εφχ3'' ' 7] ά έττένευσε κχρηχτι' τχΐ όε (^χεινχ 

1'jo ττλησχμενχι 1$χτος (pdpov άγγεχ κυίιχουσχι. 

ρίμ(Ρχ όε ττχτροζ ΐκοντο μέ•^χν ^όμον^ ώκχ όε μητρί 
εννετΓον, ωζ εΐόον τε ηχι εκλνον ' η όε μχλ' ωκχ 
έλβΌυσχζ έκέλενε κχλεΐν εττ χττείρονι μισδ'ω. 
α'Ι ό ωζτ η ελχφοι η ττορτιες ε'ίαρος wpy 

in^ χλλοντ XV λειμωνχ, κορεσσχμενχι (^ρένχ φορβ^, 
ώς χ'ί έτίισχομενχί έχνων τττύχχς ίμεροέντων 
ψζχν κοι'λην κχτ χμχξίτον' χμβ^)! όε χχϊτχι 
wuotQ χισσοντο κροκηιω χνσει ομοιχι. 
τέτμον ό iyyvg οόου κυόρην •3'εον, svd'x ττχρος ττερ 

1 8ο κχλλιτον' χυτχρ εττειτχ (p /λα ττροζ όωμχτχ τΐχτροζ 
ηyευv^^' ' η ά' χρ 07Γΐσ•3'ε, φ/λον τετιημένη ijrop, 



172. Νοη debebat recipi Rulinkeiiii coniciftura oaa εΐόον, 
<juod eplcus poeta di(5lurus fiiiffet οτσα '/ίον. Re(5le vcro codex 
cJi ficJjv. Attiilit nmilia quaedam Mitfclierlichius ad v. 137. Addo 
Odyfl". XVII. 343. 

αζτον τ' ούλον ΐλων τίΐςίν,Λλλίοί tx ■χανίοιο, 
•χα) 7(ςία , ws οΐ χεϊςΐί ίχανόανον αμφιβαλυνη. 
Ι75• Νοη meminl alibi apud Homeiiim in hac locjuiuioiic 
additum (pjsvoe, licet multa apud cum iimilia fiiit. Sed paenc ad 
vcrbum Lucretius I. 260. 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 127 

στεΐχε , κατχκξΐη^ειι πεπαλυαμίνη ' α.μ(!^ι ok -ττίτλος 

κυαίνεος ροίίινοΐσι •3'εας έλελίζ&το ττοσσ^. 

«Γλ^λ ie oifjuxd'' ίκοντο άιοτρεφεος Κελεο'Ό, 

βχν όε όί' αΐ-^οϋσης, h^cc σ^ίσι τΐότνία μ^τ}]ρ 1 85 

TjcTTO ττα,ρχ στχ3'μο^ τέγεος -πυηοί -ποίητοΐο, 

τΓχΓά' ύτΓΟ ηόλχω εγ^ουσα, νέον ^χλος' χι όε ττχξ) αυτήν 

εόρχμον' τ; ό' χ ρ' ίττ ovSou εβη ττοσι, κχί ρχ μελχ'^ρου 

ηύρε κχρη, τλησεν όε d'vpxg σελχος 3'είθΐο. 

την ό χίάΜς τε σε'βχς τε ΐόε χλί^ρον όέος είλεν' ιηο 

εϊ^ε 6ε οι κλισμοΐο κχι ε6ριχχσ3'χι χνω^εν. 

αλλ' CV ϋημητηρ ώρηφορος χγλχοάούρος 

η^ελεν έ$ριχασ<9'χι έτι κλισμοΐο φαε/νου, 

αλλ' χκέουσχ εμιμνε, κχτ Όμμχτχ κχλχ βχλουσχ, 

ττρίν y Ότε άη οι ε^'τικεν Ίχμβη κέόν' ειόυι'χ j„^ 

τηκτον εάος, κχ3'υχερ3'ε 6 εττ χργυψεον βαλε κχχς. 

'ivd'x κχ^'εζομένη ττροκχτέσχετο χερσι κχλΰττρψ' 

όηρον ό xipdOyyog τετιημένη ήστ έττι όί(ξ)ρου» 

ovak τιν οντ 'έτΐεΐ ττροί^τΓτΰσσετο, ούτε τι εργχ, 

αλλ χγέλχστος, χττχστος έόητυος ηόε ττοτητος^ 200 



/linc ηονα proles 
artubus infirmis teneras lafciva per herhas 
ludit, ladle mero Ttienteis percujfa novellas. 
lyg. Codicis le(5lIonem ^ίαν in Jtov mutavi, ut v. i. mclio- 
ribus numeris : vide ad Orph. p. 723. fcfj. Et xyjjjiv &£ov in co- 
dem verfus loco eit v, 292. 
igo. Vide ad v. 107. 

i83. Male fi rvarunc editores hic et v. 279. codicis le(51ioncin 
^iY[s. Sic eliajn coriige ^t^^v apud Nicaiulruzn Thcr. 487• 



128 IV. ΕΙΣ Δ Η ]\Ι Η Τ Ρ Α Ν 

Tj^ro, 7Γ03'ω μινυ^Όνσοί βχ'^υζωνοιο ■d'vyxTpogf 
[rptv y οτε 6η χλεύες μιν Ίχμβη KtSv είόνΐα. 
τολλα τταρχαιιω'ΤΓΤουσ έτρέψχτο, ττοτνιχν, ccyy^v, 
μειόησαι, ysXxaxi τε, κχι ΙΧχον σχεΤιΐ •3'νμον ' 

2θ5 '/ ^'/ Ο'' '**' εττειτχ με3'υστερον ευχ$εν opyxT^,'] 
ry Sk όεττχζ Μ,ετχνειρχ ά/όον μελιηόέος αίνου 
ττλήσχσ ' rj ί χνένενσ ' ου yxp ■δ'εμιτόν ο/ εφχσκεν 
τίνειν oluou έρυ^'ρον * άνωγε ό άρ xKdpi κχΐ υάωρ 
όοννχί μίζχσχν ιΐΐέμεν yXTjxiavi τερείντ^. 

aio η 6ε κυκεω τευξχσχ 3'εχ ττορεν, ως έκίλευεν' 
6εξχμένη 6 οσίης ένεκεν [^τολυττοτνιχ Αηω '] 
τ^σι όε μΰδΌΰν ^]ρχεν έυζωνοζ Μετχνειρχ ' 

^χΓρε yvvxi, εττει ον σε κχκων χττ εολττχ τοκηων 
δμμενχι, οίλλ xyxd'cav' ειτι τοι ττρέτει Όμμχσιν χΐόως 



2.0J. Coclex Άί/Λίτόν τοι. Vide ad Orph. ρ. jgo. 

211. Έηίβ*! alii, recte foriitan, e Vollii emendalione. Codex 
fvsrtsv• Parum feliciter hunc locum tentavit Val. Slotbouwer in 
Aais Soc. TraieA. T. ΠΙ. ρ. 134. 

217. Vide ad v. 148• 

221. Codex tl τόν γε Άζίφοίίο• Reponenda erat ledlio ver- 
fus 166. 

0.7.1. Codex ^ fct «ε tIs σε• lam alio loco monui , reponcn- 
dum effe ζ>βίά %ε ris 9ε e ν. 167. Nec puto hac de re duLitaiu- 
rum effe , qui Homeri ιιΓιΐΓπ refpiciat. 

223. Commendabili conic<5tura Matthiae fcribendum putat 
Scl*}, ut V. 168• quod alumni, non parentes, perfolverint ^^ετιτ^• 
gta. Et paene e Ruhnkenii nota ad v. 168• ^οίη coUigas in co- 
dice effe , ηίβ tacuiilet Mitfcherlichius. Nihil tamen xnutare au- 
/im , quum dubitari neqiieat, quin parentes nutricibus mercedein 
dederint. Et de hoc quidera loco dubitationem eximunt iUa 
V. 172. 



1 V^. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν x^j) 

iicci χχρίζ, i!CQ&i TTkp ra •3'εμίστοτόλων βχσιλ-ηίΰν. 2ΐ5 

άλλα -3'εωίΐ μ&ν όωρχ κχί α%νν,«ενο/ τερ aVayji^ 
τετλχμεν α.νδ'ρίατοι ' ΐ'ττ/ yap ζν^ος οίύχένι κείται. % 

νυν ό ΐτταΐ ΐ',ιεο ίευρο, ττχρε'σσβτχι , Όσσχ τ έμοί TCsp. 
ΤΓΧί'ίχ St μοι τρέφε τονίε, τον o-^iyovov κχΐ αελτΓΤον 
ώττχσχν xd'xvxToi , ττολυχρητος όε μοι έστιν. 22© 

εΐ τον γ έκδ'ρέ'^χιο, κχι 'ήβης μετρον ίκοιτο, 
ρει'χ κε τις σε Μοίΐσχ γυναικών •3'7]λυτερχων 
ζ-ηλωσχι ' τόσα κεν το ι αττο ^ρεκττιριχ $οίην. 
Ύην 6' αύτε τροςέειττεν έϋστέφανος Αημητηρ' 
Κχί συ, yuvaif μαλχ χαίρε, ^εοϊ $έ τοι έσ^'λα ττόροιεν. 22-5 
"jTcuox 6ε τοι ττρόφρων ύττοάεξομαι, ως με κελεύεις, 
^ρέ-^ω ■ Ηου μιν εολττχ κχκοί^ρχόι^σι τι^ηνης. 
ciiT άρ έττηλυσή] όηλησετχι , ού^"' ύτοτχμνόν. 



iX^ovaccs tXfAfjf ναλεΐν in άτιείςονί μισ^ΰ- 
Similiter τζοφεΐα , quo nomine Attice cllcunt Άζΐτιτ^ς/α, (vid. 
Valckenar. ad Eurlp. ΙΊιοεη. /^/^.) diis offerebantm• a paieniibus. 
Euripides Eledlra λ. Gag. 

Π. vyjuipa/i• έτιοζσυν egoTtv , ws Ϋβοξ i/wo/. 

O. τςοφΐϊα TsatOMv, ij πξο μίλλοντοί τόκου ; 
227. Codex Άζίφι»)' Mu μιν. Milfcherlichius, llgeiilus, Mal- 
tliiae, e Voffii conie(5lura, ^gt^u τ. α μα dederunt. Nec ^gi- 
φο) τ ita nude poiitiim in initio veifus placct, ct mlnus etiani 
omilTlo copulae in fec[uentibus verbis. Sufpicabar alicjuando 10- 
tum iUiul ^jitj/w ex adnotatione ortum effe , qua ΰηοΰέξομαι c\• 
plicarelur, et poctam icripiifle : 

ουδί Τί 7ia μιν ίολπα •Λ(χ•Λθ<Ρζαδίν[Ίΐ t/&)i'v>JS"• 
Sed multo lenius emcndari locus potefl: 

nalSot 6i τοι η^όφ^νν νττοδίξομαι , ds με TfiXivits, 

ι 



χ3ο IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

οϊίοι ycip οίντίτομορ utyx φίρτερον νλοτομοιο, 
23ο o7L• 6' έττηλυσιης τίολνζημονος έσ&λον έρυσμόν. 
'i2$ (xpoi φΰΰντισχσχ, ^υοΰίεϊ όέξα,το κόλνω, 
χερσιν τ χδ'ΰίνύτ^σί' γεγί/θ'β/ όε φρένα μ^τηρ. 
ούζ η μεν ΚδλεοΓο ίχί'φρονος αΐγλαον υΐόν, 
ΰί7ΐμο(ρόων3'\ ον 'έτίΗΤεν ένζωνος Μετύνειρ», 
235 βτρεφεν εν μεγχροις ' ό 0' άέζετο ^χίμονι Ισος, 
ουτ ούν σΐτον βόων, ού •3'η(Τχμενος * 

* ' -κ -κ Αημτ^τηρ 

χρίεσκ' αμβροσι^, ωςει •9'εοΰ έκγεΎχωτχ, 
^$ν κχτχττνειονσχ κχι εν κόλτοισιν εχουαχ' 
νυζτχς όε κρντττεσκε ττυρος μένει ^ η'ύτε ίαλοι/, 
34ο λχ^ρχ φίλων yoviojv * τοις άε μεγχ ^'χυμχ τέτυκτο, 
ϋύζ ττρο^'χλης τελέδ'εσκε, δ'εοΐσι όε χντχ έϋοκει. 



Hefiodus Theog. 479• 

rJy μίν οΙ ίόίςατο Γαία TisXugfi, 
Kj>7''^ fv ivgsry] , τζαψίμεν άηταλλίμΐναί τε. 
Δεχίσ&α^ proprie dici de nutricibus, quae pueros niitrienclos fus- 
cipiunt, docuit Abrefchiiis Animadv. ad Aefch. lib. 11. p. 474• 
Ke ferri fortaiTe poterit, iit χαγω , yu%s7vos• Quamquam liic fa- 
tis fuiffet omifla negatione o<a) dicere. Vox ^αχοφ^Λδΐι^ , omiffa 
ab H. Stephano et Dar^. Scotto , occurrit apud Kicandrum Ther. 
348. Komericum eit «axojjaf />;, Iliad. XV. 16. OdyiT. II. 236• 
ΧΠ. 26. 

256. Codex : oJ &)jffa/*fvoi. A>j,m>)V>jj xqlsdii αμβζοσίγ,. Dii- 
ram orationem emollire conatus novifiimus editor, inilgni audacia 
3t ά' yi^ag fcripfit pro ^νιμίήτ*!^. Non fatis eft, fex pedes habeie 
hexametrum. Refle veio Mitfcherlichiiis cenfiiit duos verfus iu 
unum coaluiffe. Simile exemplum praebent codd. rarif. iu hy- 
mno Veneris 136. iS/. Et fortaffe fiierat hic, οΰ Ά^ΐΊαμενοί γάλοι 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν ϊ5ι 

κχΐ ntu μιν ΤΓοίψεν ά^τι^ων τ cc-JUuxtOv re, 

εΐ μη όίρ' α,φρχόί'^σίν έυζωνοζ M.eTcx.u6ipx, 

νΰκτ έτΓίτηρησχσχ, ^'υωίεος έκ 3'χλχμοιο 

σκέ•\Ρχτο ' ίΐύκυσεν όε κχι άμψω ττλ^ζχτο μηρύ, ^4^ 

ίείσχσ ω ττερί ττχιόί, %χϊ χχσ^"η μέ^χ ^υμω' 

χχί ρ ' ολο^υρομένη εττεχ -πτεροέντχ ττροςηυίχ * 

Ύέκνον Αημοφοων, ζείι/η σε ττυρί ένι ττολλω 
ν,ρυτττει, έμοι 6ε yoou κχι κηιίεχ λνγρχ τί^'ησιν. 

^Sig φατ' οόυρομε^η ' της ό' χΊ'ε όΐ'χ •3'εχί^:ν. ujO 

Ty άε χολωσχμένη κχλλιστεφχνος Αημητηρ 
νχίΒχ ^ikav, τον χελτΓΤον ένϊ με^χροίσιν ετικτεν^ 
χείρεσσ χ3'ανχτ7^σιν οίττο εο ^ηηε ττέάονόε, 
έξχνελουσχ ττυρός, •9'νμω κοτέσχσχ μχλ' χΐν^ζ ' 
κχί ρ ΰίμυίΐζ νροςεειττεν έυζωνον Μετχνειρχν' ^οο 



μνίτξόί ι ut faclle liiterarum fimilituclo oculos librarii acl fequen- 
tem verfum abduceret. Propterea lacunae iigna appofui. 

240. Codex SaJ/i*' ίτίτν-Λτο. Repofui , quod niagis Homeri- 
cum eit , ^αΰμα. τίτνατο. Et fic Arirtaiclius lliad. XVIII. 549- 

248• Non tTt verifimile poetam ξίίννι σε ηυζ) iv) τιολλω cum 
prava caelura in quarto pede , et produdlione minime grata dc•' 
diffe. Scripferat ille, ii quid video, 

rixvov A>j/Ao^owv , ?f/vj7 σ *]δ' tv Τίυρ) πολλγ. 
Slc tv 7tv^'i ηολλγ in fine verfus eit Odyff. XII. 237. Pt Tsvt/l 
%oXAm Iliad. XXI. 362. Sic Iv πυρ) v.v\KiM Iliad. X\ ΙΠ. 34G. 
Odyrr. Vm. 455. IX. 328• ct τιυρί χ^ίλεω Illad. VHI. 255. XXU. 
374• Si^. Ac faepe Homcrus ^v -nvqi, numquam Ttvqt i'vt, dicit. 

254. Magls Homerlcum fortaffe effet ν,οτίουαοί, ut Iliad, 
XXIU. 3gi. et apiid Apollon. Piliod. IV. 1672. JNon recordui• 
nunc, uie χοτίσαι invciiirc mcdia corrupta. 

I 2 



i3:s IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

Nj/iie^ ixud'pu7roi και αφρχάμονε^ ουτ ccycndOiO 
C/.ICXV έττερχομενον νρογνωμεναι , ούτε κακοϊΌ. 
κχΐ συ yxp α.φρχά/^σι τε^ς μήκιστον ίζχσδ'ης. 
'/στα? yxp, ^εων Όρκος, άμείλικτον Σ,τυγος υόί•:ρ, 

aGo cidOiVccTOv κ;•'ί/ το; κλ; ΰγηρχον ηματχ -πάντα 

ττα,ΐ^χ C /ίλον ττοίησκ, κχί χψ^ΊΤον ωττχσχ τιμήν' 
νυν ό ουκ Ι'σθ" ωι; κεν •3'χνχτον κχι κτίρχς χλΰξχι ' 
τιμή ά' xipd^Tog xikv έττέσσετχι, ουνεκχ <γουν(αν 
^μετερύΰν κττέβη κχΐ έν αγκοίν^σιν Ίχυσεν. 

265 ύρ^σιν 6' χρχ τον γε, ττεριττλομένυον ένιχυτόύν, 
7ΤχΤ$ες Ελευσίνιων ττολεμον κχϊ (ρυλοττιν χίνην 
χΐεν έν αλληλοισι συνχζουσ ημχτχ τχντχ. 

♦ ♦ ♦ 

εΙμι Sh Α^μητηρ Πμχοχος, η τε μέγιστον 



25G. Si conitaret, quid ΐη hls hymnis antiquum offet, xot) 
ileleri vellem, nnmerorum caufla. Sic in hymno Apollinis v. 532. 
vi^TtiOi av^gunoi , 6υ5τΧν\μονεί , d) μελΐόωναί 
βούλεσΆ' άι^γαλίονί τε Tiovous κα) στείνεχ Άνμΰ• 

zSj. Latuit vitiofa codicis fcriptura ^jOyvJ/^fvoi , donec ab 
novlilzmo editore corrigeretur. 

11&S• Codex Tw γε. Mutavit Fontelnius. 

267. Σϋνβ'Ιουσ' ex Ilgenii emendatione pro codlcis leflione 
σι;ναι;|>ίσουσ'• Quod niinis brevis effet haec belll EleuGnioriini 
commemoratio ; quod ea ordinem rententiarum turbaret; quod 
verfus 268. cominode exciperet verfum 264. fat graves cauflas ef- 
fe iudicavit iioviilimus editor , qiiare verfus 265 — 267. •damnari 
deberent. Ego, prout iam olim iaciendum dixeram, poit v. 267. 
lacunae fignum pofui. Tolliintur enim omnes de hoc loco diibi- 
tationes, fi, quod praecedentia paene efflagitant, allquid cxcidif- 
fe putamus, quo mors Demophoontis pracdiccretur. 



I 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν ι53 

αβ'χνχτοις 3'νητοΐσί τ huxp και γ^Οίρμχ τέτνκΤΛί. 

αλλ χγε μοι νηον τε μέ'^χν και βωμον ύτΐ αΰτία 2Γ]θ 

τενχ,οντων ττα,ς όημος υτχϊ ττολιν αιττύ τε τείχος, 

Υί.οίλλιχόρου ηχδ'ύχερ3'εν, έττΐ ττρονχοντι κολωνω. 

hpyix ά' χντη iycav ύττο^'ησομχι , ως χν εττειτχ 

εύχΎεΰίς ερ$οντες εμον νοον ίλχσκοίσ^'ε. 

'Λς είττουσχ 3'εχ, μί'γε^Ός κχι εϊόος xusiypeVf ZJ^ 

<γηρχς χτ^ωσχμένη, Tttpi τ χμί^ί τε κχλλος οίητο' 
6$μη ό' ίμερόεσσχ ^^ηεντων αττο ττεχλων 
σκίάι/χτο, τηλε άε ψι^γγος χττο χροος ccd'xvxToio 
λχμττε 3'εχς, ζχν^'χΐ 6ε κομχι ηχτενηνο^'εν ωμονς, 
χϋγης 6' έτλησδ'η ττυκίνος άόμος, χστεροττης ως' 28θ 

βη όε άι «κ με^^χρων. της d' χυτί'κχ yovvxT ελυντο, 
6ηρον i' χφ3Όγγος γενετο χρόνον , ούάέ τι τΐχι^ος 



269• Codex : a^avaVo/i ^vviTolsi τ oveta^ xai χάζμα τίτυ%ται. 
Receptam effe miror in quasdam cditiones Ruhnkenii conie- 
cturam, ovtta^ κα?/ι*α r ίτνχΆ>ι. Magis iniror, ipfum Ruhn- 
kenium ita corrigere voluiffe. Neque vero ovta^ aut ovta^ fcri- 
bl poteft. Non dubitavi ovce^ reponere. Quod ad hymnum 
Mercurii v. 159. de vocabulis ayxos-, αγκάλνι , ayxo/vjj dixi, 
quadrat etiam in οναζ» et ονειαζ. Vtrumque proprie fignifica- 
bat utllitatem, commodum, emolumentum. Vtrumque deinde 
de Γοπιηϊο didlum eit, frequentiua clvaj, rarius ovstag. Suldas: 
ovEtag , όνείξον. 

ά μίγα BamatJao σοφοΰ Tisglnviov ovsiotg• 
Qui verfus elt epigrammatia inter incertorum poetarum lnfus 565. 
Slc etiam Callimachus ufurpavit ovsiag epigr. 27. (52. Ernoft. ) 

275. Re<5le codex μίγε^ο! ota) είδοε , non ^iyt^as τε χα) f<- 
60S, ut ex Ruhnkenii fententla edldit Woliius. 
279. Male legebatur ^siji. Vide ad v. 183. 



ι34 IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

μνησχτο rjjXvytfoio α,ττο 8oitiSov άνελέσ^αι. 

του 6ε κχσ/γνητχι φωνψ έςάκου^χν έλεεινην' 
285 καί S' ύρ' «ν εΰστρίάτων λεχέων ^'όρον' η μεν εττειτχ 

τΐΰίΐ^ civoi χερσίν έλονσα, έω έyκΰcr^'ετo κολτω * 

>} 6' άρχ ττυρ άνέηχι ' η (5' εσσυτο ττόσσ χιτχλοΤ<τιν, 

μτιτέρ κνχστησονσχ •9'νω6εοι; L• d'&Kxuoio, 

αγρομενχι ίιί μιν χμ^ις έλονεον χσττχίροντχ» 
ZQO ο-μφχγχττχι^όμεναι * του 6' ου μειλισσετο 3'υμος ' 

χειροτερχι yxp 6η μιν έχον τροφοί ηάε Tid'ijuxi. 
Αι μεν τΓχννυχιχι κυόρην ^^εον ίλχσκοντο» 

ίε/μχτί τΓχλλόμενχι ' ύμχ ά' Tjoi (^χίνομέν^φιν 

εΰρυβί^ Κελεω νημερτε'χ μυ^'ήσχντο, 
2g5 ως έ-ττετελλε 3'εχ, κχλλιστέφχνος Αημητηρ. 

ccvTxp ογ εΙς αγορην τίχλεσχς ττολυττειρονχ λχον, 

TJvuoy ^ϋκόμω Αημητερι ττ/ονχ ννον 



284• Servavl ledHonem codicis. Editores Rulinkenio iiibente 
repofuerunt iXfiVjjv : qui quem locum affert grammatici MS. Saii- 
germaneniis, eum cenfor Hecubae Porfonianae in Monthlj Re• 
Tiefv 1799. menfe lanuario p. 82. ex apographo fuo , quod olim 
fuerat in libraria Coisliniana, ita fupplet : iXetvov , αντί του, ίλε- 
fivov. Έυπολίί Α'ίζίν' Πλάτων ίέ Ώ.ολΐτι•χ^ ■χατά iXsi^moi τον 
ίλεινον Tf Jfixfv. Noii vldetur Rulinkenii coniedturam in dubita- 
tionem vocare R. Poifonus in praefatione ad Euripidis Hecubam, 
ubi ίλεινο! Atticum eiTe oflendit. Equidem non memini me apud 
epicos poetas iXtivos invenire, qui vereor ne ab hac forma pror- 
fus abstinuerint. Hic quldem etiam numeri verfus displicent. 
Quare fufpicor poetam dedilTe : 

τον oi 5caff/yv>jr)) φων^ν ίίάηυυα Aff<v>fv. 
Τ na Jororum. Pliiralis, qiii feqiiitiir, tantuni abeil, ut oifenfioDi 
iit, lU magis augeat liuius defcilpllonis virlutes. 



IV. ΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΑΝ ι35 

TTOirjffxt, Hccl βίομον έττΐ 'π'ροϋχονη πολώνω. 

οΊ ifc μάΐ! οίΐ•^' sTridOVTO κχι Ίίκλυον χύίήσχντος^ 

τευχον ό', ως έτίτελλ' ' 6 ά' cct^aro omuouoq α'/σ^. 3ο»ο 

ccvTxp έττεϊ τέλεσαν, κχι ερωησχν ν,χμχτοιο^ 

βχν f Ίμεν οίκαί' εκχστος ' α,τχρ ^χν3"η Ατιμητηρ 

evd'x κχ^'εζομέντ] μχκχρων άττο νο'σφ^ν άττχντων, 

μίμνε τνο^'ω μινΰ^ονσχ βχ3'υζωνθίθ 3'υγχτρός. 

αΐνότχτον 6' ένιχυτον έχΐ χ^ονχ ττουλυβότειρχν 3oj 

"ΤΓοίησ ανβ'ρωττοις ν,χΐ ηΰντχτον, ούάε τι yxta 

σττί'ρμ άνίει ' κρντττεν γχρ ένστεψχνοζ Αημητηρ. 

νολλχ όε χχμττνλ' οίροτρχ μχτην βόες είλκον χρονρχις' 

τολλον άε κρΐ λευκον έτωσιον εμτεσε ηχίτ^. 

ν,χί νυ κε ττχμτχν όλεσσε ^ένος μερόττων χν-^ρωτίων 3ιο 

λιμού υτΓ χργχλέης, γερχων τ έρικυ^έχ τιμήν 

κχι '%σιων ημερσεν 'Ολΰμτηχ άωμχτ εχοντχς, 



296. Vocabulum τιολυτίΐίζων νΐχ allbi inveneiis, quam apud 
Orpbeum Arg. 33. 

312. Codex θυσιών. Quod vocabulum il quis rervantlum pu- 
tablt , vereor ne non fcribi debeat ^υσιίων. Hunc enim lonicum 
genitivum vlx puto aliter ufurpari potuifle, quam iibi ante ίων 
aut longa vocalis, aut confonans effet. Ita ct vox ipfa in pro- 
nunciando exigit, et analogia ροΓίιιΙαΐ: vide quae dlxi de emen- 
danda rat. Gr. gramm. p. 35- Itaque praetulerim χλ<3•/ων Hiad. 
XXIII. H2. Sed ^vaia quidem, quod etiam v. 368- legitur , ne- 
que Homericum vocabulum eit, neque omnino fiequentatiun cpi- 
cis. Occurrit in Litbicis Orpheo tribui Γοΐίΰβ τ. loo. Propterea 
nefcio an hic ^viuv, v. 368• autem ^υίευαι fcribenduin fit. He- 
rychius : dviuv , (ita recile corrigunt) ^vstwv. Idem : ^uisaat, 



ι36 IV. ΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΑΝ 

εΐ μη Ζιενς ενοησεν, εω τ έφρχσσχτο ^υμω. 

"Ιριν 6η ττρωτον χρνσότττερον ωρσε ποίλεσσαι 
3ι5 Δ^/,α^^ν^' ηίκομον , ττολυηροίτον εΤίος 'έγρυσΜ. 

ως εφα.^' η 6ε ΧψΙ κελχινεφεϊ' Κρονιωνι 

ηΐεί^'ετο, ηχΐ μεσση'^υ όιέίρχμεν ώκχ ■ποίεσαιν. 

ίκετο όε τττολίεΒ'ρον Έλευσΐνος 3'υοεσσης, 

εύρεν 6 εν νηω Αημητερχ ■κυχνοττεττλον, 
320 κχί μιν φωνησχσ εττεχ τττεροεντχ τροςηνδχ ' 

Αημητερ, κχλεει σε icuTTJp Χεύζ xipd^TX εΐόως 

έλ&εμενχ( μετχ φυλχ •3'εων χίειγενετχων. 

αλλ id^, μηά' άτελεστον εμον εττος εκ Αιος εστια. 

'Slg (pxTO λισσομενη' ryj ά' ουκ, έτνεττεί^'ετο •3'νμο;. 
Zzj χυχίκ εττειτκ -3'εονς μχκχρχς Ζευς αΐεν έόντχς 

■πχντχς έτη,τΓροίχλλεν ' οϊμοιβηόΐς 6ε κιόντες 



3ί4• Magis Homerlcum foret, 'Igiv μϊν ηζωτον. 

3ΐ7• Ilgenio fcribendum vldebatur το (Λίσ*ιγύ ex hymno Apol- 
linis V. log. idque receplt Mattliiae. Servanda vero codicis le- 
ctio. Μεσσι^γν adverbium eit, quo inprimis Apollonius Rhodius 
qiuim aliter, neque uno modo, tum plane fic, ut noiter, utitur : 
m. 930. 

ταων Tis μΐΐβνιγν! ανα τιτεςαί νιννι^ααχ, 
νφοϋ in α^ζεμόνων "Hjjji τήνίτιαπε βονλάε. 

IV. 1232. 

χα) τότ αναςηάγίγΐ)! ολοιη Bogiao Άύελλοι 

μεσσνιγυί ττελαγόίδε ΛφυσΤίχον ίννεα navas 

vv%ras 6μω$ nai τόσσα φε^' ΐ^ματα. 
3ΐ9• ^νςε i' iv vjju! codex. 
021. Iluhnkenius legendum putat, 

ί^νιμνίτεζ , χαλίει Ζεύί αψ^ιτα μν\δεα. ειδοίΐ. 
quod Iliad. XXIV. 88• Icgatur, 

OS90 ®tTtj jtaAtfi Zεvs up^iToe μνι^εα tiJwV, 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν τΖη 

κίκλησκον, κχί itoWoe. $ih-j ττερικαλλι-'χ όωρα, 

Τιμχς •9' , ας κεν ελοιτο μετ οίδ'χνύτοίσι ■9'βοΐ'σιν' 

αλλ ουτις τΐεϊ'σχι όννχτο φρενας η6ε νόημχ 

^νμω χωομένης ' στερεω>; ό' ηνχίΐιετο μν3Όυς. 53(> 

ον μεν yocp ττοτ εφχσκε β'υωόεος Ούλΰμ-πΌΐο 

ττρίν y έτηβησεσ•3'Χ(, ^ τί'ρΊν y^Q Kxpiro-j α,νησείΐ/, 

ττρίν Uoi ο(^3'χλμοΐσίν έην ευωτη^χ κοΰρψ. 

χντχρ έχει Toy χκουσε βχρύκτυτος ενρνοττχ Ζευς, 

εις έρεβος χέμ-^εν χρυσόρρχτην Άργειφόντην, 535 

ο(Ρρ Αί'όην μχλχκοΐσι τχρχιφχμενος έττεεσσιν, 

ciyyrjv Ιϊερσεφόνειχν άττο (^όφου ηερόεντος 

ες (ρ«ος i^xyxyoi μετχ άχίμονχς, οφρχ ε μ'^Τ-ηρ 

οφ^'χλμοΊσιν ΐόονσχ μετχλληξειε χόλοιο. 

Ερμης ά' ουκ χτί-^^ησειι, χφχρ ό' νττο κεΰ3'εχ yxίrjς Ζ\θ 



et quod ZfOi αφ'^ιτα ^y\ita. ί1δ<Λ$ occurrat in hymno Ven. 45. et 
apiid Hefiodum Theog. 545. 561. Non aufim Ruhnkenii conie- 
cturam recipcre, 2)raefertim quum hymni fcriptor id, quod in co- 
dice eit , legere potuerit in loco Iliadis. Vide ad v. 107. 

324. Codex T>j5 6' ου% ίπεπεί^ετο Άυμόί. Ilepofui rij J'. 
Vide Odyff. X. 406. 466. 475. 55o. ΧΠ. 28. 334. XIX. 148. 
XXIV. 137. 

325- Codex auns ε'ηειτα μάχαςα! Άεον^ aiiv tovras• Homeri 
ufus pofiulabat aJr/x' ίπείΤΆ: vlde ad byran. Ven. 177. Reliqua 
emendarunt Warfenberghius et Fonteinius. 

328• Nimium patienter tulerunt editorps codicis lectionem, 
τιμάί &* , as κ' t^iXoiTo μετ dia^ /ύτοίσιν ελεσ^αι. Emendavi ver- 
fum e V. 444• prout iam alibi faciendum dixeram. 

33 1. Codex ηοτε ψά^χε. 

332. Codex τίζά γ' ίηφι^σεν^', ου τΐζίν. Recepi emendatlo- 
nem Yoflii. 



ι38 IV. ΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΑΝ 

έσσυμίνωζ κχτόρουσε, Xntojv είος Ούλυμττοιο. 
ΤΒΤμε όε τον ys άνχκτχ άομοΰν εντοσ^Έν έόντχ, 
ημενον eu λεχεεσσί συν cclSoiy -ττχρχκοίτι, 
ττόλλ' ίχ.εη(χ.ζομεν^ μητρός -ηο^ύί' ηά' ετ* άτλητίιύν 

345 εργοις 'JsKV μακάρων μητ/σετο βονλ^' 

«,γχ^ου 6 ιστάμενος ιτροςεφη κρατύς Άργειψόντης ' 

Α'ίίη κυκνο•)(^οιΐτα> κατΆφ^Ίμενοισιν αι/ασσίον, 
Ζευς με TtoiTTjp ^νωγεν αγχνην ΤΙερσεφόνειχν 
έξχγαγεη/ έρεβευςψι μετά σφεχς, oQpx ε μητηρ 

35ο 6^3'Άλμοΐσιν 1$ονσχ χόλου κχΐ μψιος αινης 

ά^'χνχτοις τΐχΰσειεν' έττεϊ μί'^χ μη$ετχι ερ^ον, 



344• ^45• Vt in loco corruptlflimo , fervavi fcripturam codi- 
cis. MyjriiTsro is liabet, non, ut operarum errore in ηοτΙΓΠιηα 
editioue traditur, ΐΛν\τίξΐτο. MyirisTo βουλι^ν legendum vidit 
Ruhnkenius. Nec dubitari poteit quin »j(f ' in tj ί' mutandum, 
idque de Cerere intelligendum fit. Praetereo criticorum conie(5lu- 
ras, quae ita abhorreut ab epicorum ufu, ut fponte concidanr. 
Mihi ad Orph. p. 757. fcribendum videbatur, 

igyotijtv /(Α0!χαζ>ων 6Xov\v μνιτίετο βουΧνιν, 
Hefycliius, αλαατα, ατλνιτα. Sic potuit certe fcrlbere pocta. 

547. Male legebauir "A/Jij, quod non eit epicorum. Ά'/ί>) in 
primo pede , ut Bopt ;j5• χα) Ζίφνζο$ , vta μίν μοι -κατίαξε. 
348• Codex Ζει;'ί• σί, Emendavit Wyttenbacbius. 
351• Re<5le quidem fe habet τιαΰαειεν- Hefiodus iii Scuio, 
qiiem iam Matthiae attulit, v. 449. ηαϋε μάχνι$. Homerus OdyiT. 
IV. 659. 

μννιστΐίςεΐ S^ αμυία ^a^taav , ■xal ηαΰααν οε'ίλω». 
Poffis tamen fufpicari λιίξειεν a poeta fcriptum effe, quum r. 409. 
paene iisdem verbis dicat: 

Ινα μ* όφΆαλμοισιν ISovsa 
λ)ί|α« αθανάτοίσ* χόλου χα) μ^νιοε alvijf. 



t 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν iZg 

(pd'i<TCii φυλ άμΒνψα χχμαιγενείϋν ανθ'^αιττων, 

σνερμ ντΓΟ -γης κρυτΐτουσχ, ζα.τχφ^'ίνιι^Όυσχ it ημκς 

xd'xvUTwv' η ό' ΛΪνον έχε/ χόλον , οΰόε •^'εοΐ'σιν 

μίσγετχι, αλλ' οίττχνευ3'ε •3'υωόεος ενόοδ'ι νψυ 355 

ήστχί, 'ΚλευσΆ/ος xpxvdcov "κχολίε^ρον εχουσχ. 

^Slg φαίτο ' μει$ησειι 6ε χνχζ ivepitiu ΑΊ'6ΰύ!/ενς 
οφρύσιν, οϋ'ί' χνίβ'ησε Διός βχσιληος έφετμ^ς. 
έσσνμενως 6' έκελευσε όχίφρονι ΐϊερσεφονεί^' 

"Ερχεο ΤΊερσεφόνη τίχρχ μητερχ κυχνόττετλον^ 36θ 

^τιον εν στηβ'εσσι νόον ηχϊ ^'υμον ίχοι/σα, 
μη^ε τι ίυς3'νμχινε λίψ ττερι,ϋοσίον ίλλων. 



36ι- Servarunt editores codicis ΙεΛίοηβιη j^rnov εν στη^εασι 
fxivos χβ< &i/|Uov 'ίχοντα. At ηοη aptum hlc fxivos. Librarii non 
raro , quae faepius apiicl Homerum legiffent , memoriter alienis 
locis fcripferunt. Hic iis in niente fuerat verfus Homeri, 

«i (ίτιοίν , wT-giii)£ ^ivos %a1 Άυμ•ον titaarot/, 
ex Iliad. V. 470. 792. VI. 72. XI. 291. XIII. i55. XV. 5oo. 667. 
XVI. 275. Oflyff. VIII. 15. Et faeplus ^fvos et ^νμοί coniunfta 
reperiuntur, ul Iliad. VIII. 358- ΧΧΠ• 346- XXIV. 198. Odyff. 
XI. 561. Nusquam tamen fic , ut hic. Quare non dubia emen- 
datione repofui νόον %a) Άυμ,όν. Iliad. IV. 309•" 

τόνάε νόον %<χί ^υμον i)i1 στ>ίίΪ£σσ<ν Vxovtss• 

XIII. 732• 

αλλΜ β' εν σΓ)}ϊίσσ< riist νόον tvjooTia Xtvs 

ίσίλόν. 
Odyfl". Χ. 529. 

σο) α Tis iv ffrnSfffffiv ά•»ν\λ}\τοε v6os εστίν. 
XX. 365• 

είσί μοι όφ^οίλμοί τε «ai ουατα καΙ πόδα a,vt^«, 

xai voos iv ffrjjifffff/ τετνγμίνοί ούδίν afixjjy. 
362. Parum caute aKXtas e Wyttenbachii conie(£lura, probata 
Rulinkeuio et ΜίίΓοΙιοΓίίΛΐο, in noviffima editione receptuni. 



ι4ο IV. κ Ι Σ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

ci> τοί εν oid'avixrci'Ti'j κεικης εσ(Τθμ ciHoiTTjgy 
avrcxxaiyvTjTOQ ττχτρος Αιος' tvd'a ό' εουσχ 

365 δεστΓοσεις 'τταντων, οττοσοί ζάει τε και ερττει, 
τιμχς όε σχησ^σδ'χ μετ ccdOcvocTOiari με^ίατοίζ. 
rwv (ί α^ιηψχντίΛν τίσις ίσσετκι ημχτχ τΐάντιχ, 
οι %εν μη ^υσίψι τεον μένος ίλχσκΰΰντχι, 
ενχγεως ερ$οντες, ένχίσιμχ όωρχ τελευντες. 

Ζηο ^SLg φχτο' γη3'ψεν Sk -ττερίφρων ΤΙερσεφόνειχ* 

κχρττχλίμως ί' ανόρουσ ντο χ^οίρμχτος' αύτχρ ογ' χυττ^ 
ροιης κόκκον εάωκε φχγεΤν μελιη$έχ Xxd'prjf 



Poteit quldeni ntqmstov άλλων proprle intelligl apud Apollonium 
Rhodium I. 466. et Pindarum Ifthm. V. 3. Sed tales formulae 
cxplendi verfus cauffa ufurpantur, neglefla propiia fignificatione. 
Sic proprie diftum %'ξοχο! άλλων invenitur Iliad. IX. 627. 637. 
XIII. 499. XVII. 358• Odyff. IV. 171. VI. 158• at abundat άλλων 
lliad. VI. 194. 

xai μ,ίν ο'ι ΑΰκίΟί τίμενοί τάμον Ιξοχον άλλων. 
XX. ι84• 

i] νν τί Toe Tguss τεμενοί τάμον ε'ξοχον άλλων. 
De qua re ne quis dubitet, ceitiora aiferam exempla : OdyiT. 
XIX. 347. 

Eyju/3er>ji δ' ονομ' έσχε * τίεν ύέ μιν εξοχον άλλων 

ών ετάζίαν Oovscus. 

V. 105. 

φ*!7ί Toe a-jSqct τΐΆζε'ίναί οϊ^νζίατίχτον άλλων 
των ανδςων , οι άστυ Tisqt ΓίζίάμΟίΟ μάχοντσ. 

Sic μάλλον in formula nyjgoii μάλλον proprie accipi poteit Odyff. 

IX. 480• XI. 207. XVII. 458. hymn. ΛροΙΙ. 138- abundat autem 

Illad. IX. 300. XXI. i36. Odyff. V. 284. XV. 369. XVIU. 586. 

XXII. 224. 

364. Godex ^ν&άιί' iotjaae. Emendavit Rubnkenius. 

365. Codex όίατιόσεΐί. Ruhnkenium , δεσπόξγχ fcrlbentein. 



IV. ΕΙΣ ΔΗ Μ ΗΤ Ρ ΑΝ ι ίι 

αιιΟ^ί k νωμησχζ, Γ>:ί μη μίνοι ημχτχ ττχντχ 

ciud^ Tccx.^ ciloo/i^ άιιμητερι κυχνοτίχλω. 

'/ττττους dfc- τΓροτχροΐ'3'εν υττο χρυσέοισιν οχεςφιν ^''>7^ 

ί'ντνεν d-JxvxTOVi; τΓολυσημχντο-'ρ Αΐ^ωνευς. 

■)] ό' οχίων έττφη, ττχρχ όί κρχτνς Άργειφοντης 

Tjvix ΗΧί μχ,στιγχ A^,3wv μετχ %sp<jl ^ίλ^ΰπν, 

σευε Si έκ μ-εγχρων ' τω S ουκ ακούτε ττετέσ^'ψ. 

ρίμΟ^χ 08 μχκρχ κελενδ'χ όίψ^νσχν ' ονόβ ^'χλχσσχ _ 38θ 

ovd' νόωρ ττοτχμ.ων, ουτ άγκεχ τίοιηεντχ 

ΐτΓτΐϋύν χ^χνχτχν , ουτ ΰίίριες, ί-σχεδΌν οομη•ί/, 



ηηοΛ receperiint editores , gloffani emenclafre puto. Ncc potiiit 
ad nomen PiOleipiriae otrynotvct poela alludere. 

366. Non intellexcnint editores, cur Rulinkcnius , f|uamvis 
infeliciter, corrigendurn putaret, αμψ) <5έ τιμάε εχ>ισ&0£. Si gc- 
miina eit codicis fcripuira, τιμάι δί σχι^σνισ&α, exempluiii lialjo- 
fiius fuluri οοηΙιιηΛΙνϊ , conira grammaticorum fenlentiani. 5ed 
veri ilniile eit poetam dediiTe, ημάι <f' aliv ΐ'χν;σί}α. 

568• Vide ad v. 312. 

369. Legebatur TsXotJvrss. 

371. AJrJj' e \ oilii emondatlone pro auTus. 

372. In codice nulla eit interpuii(5lio in fine veifus. Ad piac- 
cedentia pertiiiere λαί^'*; iolligas e v. 4••• 

373. Codex άμφΐ ί, ac β άμ^ί ποη effet piaepofitio, fed a<I- 
verLiuin. Inteipretes haec ita acceperunt , ut Π fcriptum eflei 
άμφΊ ε νο>μν\ΰα5 : fed (jiias tcntarunt explicationes , eae tales funt, 
ut fic quidem nilill non pollu cxplicari. Scnbendiini puto άμφ^ί 
vwju>](raf , Jcoijlin irihucns. 

38i. JJene veiiatus in Graecis llttcrls iuvenis , Chrirtian. Fii- 
der. Graeff, vocnbula av>jj, " Aqy\s , υδωζ , et iimdia, apud Ho- 
merum in primo , qiiarto, fexto pede primam fyllabam longain 
habere , aliis in fcdibiis corripcre obfervavit. Malim ita liauc rc- 
gulain conflitul, produci primam fyllabam iii arfi, coiripl in 



ι42 IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

αλλ υτερ avTxcav βχ^'υν Tjtpa τέμνον Ιόντες. 
στήσε ά' άγων, ο3ί μίμνεν έϋστέ^ανοζ Αημητηρ, 
όο5 νηοΐο ττροττάροιδ'ε •Ο'υωόεος' -η όε Ιάονσχ 
ηί'ξ ) ψτε μχινχς ορός κχτχ όχσκίον υλ^. 
Τίερσεφόνη d' έτέρω ^< ^< * 

μητρός έης κχτ * * -κ 

χλτο 3'εειν -κ * • * * 



390 r^ ik 



thefi. Atque dvyjg quidem apud nuUum poetam epicum , fi bene 
memini, priorem fyllabam in theii produftam habet. "Τόωζ pri- 
ma longa in arfi fecundi pedis eit apud Apollonium IV. 601. 

ονόε Tis vSotg ν,ύιιο 6ιά ητεζά xoiipa ray/vauas ' 
in theii in his , IV. 289. 

iv^a όιχϊί το μίν έ'νϊα μιτ Ίο\/ίγιν αλα βάλλίί 

Ty\-S* iSia^, το ί' οττ/σ^ε βα^υν διά χόλτιον 'ίν\σιν 

(τχι^όμενοί ηόντου Ύ ζιναιιςίον ιΐεαΜεχοντα. 
Sed valde hic fufpeilum habeo vocabulum τ^,δε, qiiod mutandum 
puto in τνιλου. In hymni verfu fcribendum videtur ουτ ag' ΰόωζ. 
Sic particulam aga faepius poetae, ut primam in υδω^ corripere 
porfent, addidere: ut Iliad. XVIU. 347. Odyff. Vin. 436. 

£v i* ag' υδωζ εχεαν. 
Apollonlus III. 225. 

*! αζ υύ(ι>2 τΐζοςεενχί• 
387. Veri iimile efi, poetam dediffe, 

ΤΙεςσεφόνίΐ δ ' ετ^ζω^εν , άφ' α^ματοί αΐξασα, 
vel , ut Ilgenio vifum eit, 

Τίεξσεφόν}] δ' ετεξω^εν, αφ' αςμ 'iTtnovs Tt ΧιηοΖσα. 
Ιη duobus vernbus, qui proxime fequuntur, operam perdat, qiii 
vel fententiam poetae fe conieftura aiTequuturum fperet. 
391. Scripnffe videtur poeta, 

αμφοτεζ^ισι ίέ τγ^σιν νφ' 'ϊμεζΟ! wgro yooto. 
Odyfl•. XVI. 213. 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν ϊ/β 



Tsxvou , μή pcc Τ( μ * * 

βρώμης ' έζοίύί -χ * ♦ 

cci; μαν yap κε νι-ουσ * * ogj 

κχί τΐχρ έμοί κχι χχτρι πελχινε^εΊ' Κρον/ωνι 
νκιετύοις ττάντεσσι τετιμενη κ^'ανχτοισίν. 
βί ό' ετχσω, ττχλιν αύτίζ Ιουσ, ύτο κεΰ'^εσι γχίηζ 
οικήσεις ouptMu τριτχτψ μοΐρχν εις iuixvTov, 



Τ*ιλεμαχο5 ίέ 
α/Λφίχυ^ε)! nari^f* io^Xov ό'}ύζετο , δά*ςνα Χΐ'ίβο)ν. 
άμφοτίςοίΤί ίέ τοϊσ/ν v<p' Ί'μίξΟ! agro γόοιο• 
Ι'ΌιίαΓΓβ ex eodcm loco dufta erant, quae v. 390. perlerunt. 

393. Codex μτ^ ζ>' άτιμ — 

39Φ \"crifimile eft, fuilTe liic , ^lavJa , μγ) %iv^ , 'ίνα ΐίόομίν 
αμφ<α. Hiad. Ι. 363. et XVI. ig. 

ίξαύόα , μνί ■χεΰϋε νο'ω , Ίνα ε^δομιν αμφω. 
XVIII. 74• ϊζανόα , μιη xfySf. 

395• Codex , w£ μίν yag κε Μίουα — Iluhiikenii coniediirani 
rffe, ωί μΙν yaq χ* άνίοΰσ', ηοη Voliil, cui eam Mitfcheilirhius 
et Matlhiae tribuunt, ex ipfius Rulinktnil veibis colligas. Vereor 
iie poeta aliter fcripferit. Nec dediffe eum puto , ut Ilgenlo vi- 
fum eit, ws μίν yey jt' ανιασ ίχ Tagragoii ^sgocvTos. Sic enim 
duplex χα/, quod fecjultur, ηηιιιη tutn iigniiicaret, quod non eit 
epici fermonis. Quare verbum optativi niodi cxcldiffe credo. 

397. Codcx ναΐίτάειε• 

5g8• Codex εΐ 6i πτααα. ηάλιν Ιοί^σ υηο *εύ^εσι yaiyjs. Έι ί' 
εηάσια Wyttenbachii conieiflura eit, qua adiiiiffa verfum ita emeii- 
davit Ruhnkenliis, uti cum aliis in textu oxbibui. 

399. Codex ο1•Λνισειε ogtuv ΤζΙτατνιν μ ab aiitiqua manu. Ac- 
ceiitum in Tglrotryiv rorrexit fecunda manus, et ita verfum iin- 
pltvit otgav ils ivtavro-j• Ruhukenlus conigit ugMV, quod iidcliler 



ι44 IV. ΕΙΣ ΔΗ Μ Η Τ Ρ Α Ν 

Αοο τ«ί (3έ ^vM τΓχρ έμοί τε noct άλλοις ΰδ'χνΰτύίσιν. 
οτητοτε ό α.ν3'εσι yxi ευοοόεσιν εΐχρινο^σιν 
'η'χν'τοάοίΤΓΟΪ'ς «9"«λλε/, τοτ οίττο ζόφου ηερόεντος 
α,υτις ά,νει με^^οί ^χυμχ ^εοΤς δ'νητοΤς τ ίΧ)^'3'ρωτοις. 

* ♦ ♦ 

ηχί Τί'νι σ ε^χτΐχτησε όολω :ιρχτερος Ylo}.υδkyμϋι}]/. 



fervarunt editores omnes , quamvis codcx ugiiav fcribendum effe 
monftraret. Eideni Rulinkenio placet Fonteinii fupplementum, 
τςιτάτ^ν μοΐζαν Tta^ ά'λοίτν\ , in quo mihi f|uidem displicent nu- 
merl. Ilgenius τξίτάτνιν μεν 9ω Tiacg ά-κοΙτ•/\ fupplevit. Matthiae 
Mitfcherlichii coniedluram recepit τζίτΆΤον μ,ίςοί els hiaurov , ut 
ras Jl δόω ad μοίςας referatur, quod lateat in vocabulo μίςο$. 
Si id, quod iimjjlicltate maxlme eii commendabile , praeferendum 
eit, fcriptum fuiffe credas, 

olyii^asiS iugiiav τζιτάτνιν μέγαν sis iviavrov. 
SIc faepius τιλείφόρον sls ivtavrov. Librarii recentioris fupple- 
menta maximam pariem du<5la funt e veteris fcripturae veitigiis. 
Et quam facile ci videri potcrat μο'ίξαν latere in evanefcente fcri- 
ptura verbi μίγαν. 

4oi. Recentioris librarii funt δί^ιν i^agtvo7ae. Mitfcherlichio 
tefie vetuftioris fcripturae veftigia, quamvls obfcuriflima, aliain 
liic olim lertionem obtinuiffe produnt. Eana nefcio an eleganti 
conieitura affequutus iit Fonteinius, fVatjoi wjjj. De re ipfa vide 
ad Orph. bymn. XXIX. (28) 13. 

/|03. Codex dvs7. Emendavit Wyttenbachius. 
40^. Codex jta/ Ttv ίξα7ΐάτνι<ιε. Κα) rtvt σ' emendatlo elt 
Ruhnkenii, qui iinum alterumve verfum , ad quem %λ\ referrcliir, 
cxcidiffe putat. Eum fequutus novifliinus editor lacunae flgna 
pofuit; reite, nifi verfum ita conilituiffet : 

«α/ T/vct ^' ύξαηάτν\σε cioAy %ζα.τΐζο$ ΤΙοΧυδεγμων. 
qnorum verborum hunc effe vult fenfiim : et vcro iinuin et alte' 
riiin iam decepit Pltito. At non modo haec fententia valde fri- 
get, fed fcriptura etiam ifta , quam iii tcxLum recipere non diibi- 
tavit, iriplici laboiat vitio , primo , quod τινά s fcrlpiit, non r<»' 



1 



i 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν φ 

Την ό' αυ Περσεφόνη ττερικχλλης ccvTtou ηυ$»' 4^5 

Το/γαρ iyio τοι, μί}τερ, Ιερω νημερτεχ 'τύντκ.] 
εύτε μοί i}Xd'' Έρμΐ}/; εριουνιος άγγελος ωκύι; 
ΊΤχα τΓχτέρος Κρονίίχο κχι χλλων ovpxviuucuUf 
ηγε Ss μ' έζ έρεβευς, ΐνχ μ οφ^'χλμοΐσιιι ϊόουσα 
ληζχις χ^χνχτοισι χόλου κχί μψιοζ χΐνης' ^to 



αζ' , (vlde ad liymn. Apoll. 325.) altero, quod non hoc ordine, 
%ai ga r/v* , tertio, quotl hic non «α/ ρα, fed xa< τι dicendum 
erat. Proferpinae refponiio v. 4'4 — 4'^• docet hoc fere modo 
poetam fcripfilTe : 

λίξον ό\ οττηωί ιήλΆΐί νηο ζόφον »;i$>JevTa, 
χα) Ttvt σ ίξαπάτνισε δόλο; χ^ατεζοε ΣΙολυόεγμαιν. 
4ο6. Male legebatur τοίγαζ ϊγύ σοι- Ibidem Ruhnkenius et 
Mitfcherlichius ediderunt dgu , ut ita m codice efle videatur. 
Noviflimus editor exhibuit dgto) , non monito le(5tore. Neque ^jij 
Hompricum eit, neque ^^ΐίω bifyllabum. 

407. Rubnkenius exbibuit tCru μοι 'Έ.ξμ,ΐ^ί igtovvtos . ita ut i 
μοί Έζμίίί tgt fupplementum ilt recentioris librarii. Mitrdierli•» 
chius dedit {ντε μοι ^Xd' Έζμϊίΐ igtovvtos, ut recentiora haec tan- 
tum fint t 1*01 et εςι• Nam 'Ep/wjjs• a recentiore quidem manu in 
fuperiori charta fcriptum eiTe, fed etiam ab antiqua manu in in- 
feriori charta poiitum inveniri dicit. ^Ηλϊ', de quo tacet Mit- 
fcherlichius , ab eo inventum eiie fub charta fuperindudla fcribit 
Matthiae. 

409. Ruhnkenius banc exliibuit codicis rcripturam, ίλ^ειν έξ 
ίζίβευί ΰμ όφ^αλμοΐσιν Ιόουσα , ut antiqua fint i\ — ί'| — o- 
φΆαλμοισίν looC — Mitfcherlichius affirmat antiqua eiTe haec : — . 
ίξ — μ όφΆαλΐΛ0Ϊ7ΐν lioxj — , recentiora autem Α^ϊΓν — igefisvs 
ά — σα, et librarlum de veritate fupplementi fui dubitani.em iu- 
pra ίΧ^εϊν adicripiiiTe νιγ'. Illud ;fy', quod, viro quodam %gtTi' 
%ίήτάτ(^ fuadente, infandum placuliim peperit, veram le(5lioaem 
inonftrare poterat, 

>ΐγε δε μ' ίξ igifitvSf <να μ ΰφ^Άλμοΐσιν ϋαΰσ* 
'λ)^ζα(! aSavaVoiai χόλου ncxl μ>^νίθί aiyijs, 

Κ 



ιφ IV' Ε Ι - Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

αυτΰίρ iyo^v κνόρουσ ντο χάρματος' ανταρ ο λχβ'ρη 
ίμβιχλε μοί ροιης κοκκον, μελιηάε έίϋϋόην, 
οικούσαν ίέ βί'^ με τροςψχ'γκχσε ττχσα,σ^'χι. 
ως 6ε μ' άναρττ&ζχς Κρονίίεω ττυκινψ άιχ μητιν 

/ι 5 ωχ,ετο, ττχτρος έμοΐΌ, (ρερων υττο κευ^'εχ γα/^?» 
έ^ερεω, κχΐ τχντα ίίίζομχι, ως ίρεείνεις. 
■ημείς μ^ν μάλχ τΐοίσχι «ν ιμερτον λειμωνκ, 
ΚευκΙτΐτΐη, Φχινω τε, κκΐ Ήλεκτρη, κχι 'Idvd^jf 
[jiic/ Μελίτη, Ίάχη τε, 'Ροίε/α τε, Καλλιρόη τε,"] 

420 Μηλόβοσίς τε , Τύχη τε, κχϊ 'ΙΙκνρόη κχλυκωττις» 
Χρυση'ί'ς τ, Ίχνειροί τ, Άκχστη τ, Άόμήτη τε, 
κχϊ 'PodoTJ/, Πλουταί τε, και ίμερόεσσχ Καλν-ψα», 
κχί Έτύζ, Ονρχνίη τε, ΐχλχξχΰρη τ έρχτεινη, 



Εύτβ faepius in apodofi hahet 6ί: vlde Iliad. XII. 37•^. XXIII. 
62. Odyff. XVII. 359. XX. 56. 73. Ita non opiis erat cum Ruhn- 
kenio v. 4"• αντάξ in εΊ^ας mutare. 

413. Merito miratur Mitfcherlichius, dodliillmos Batavos hunc 
verfum, ut genuinum, emendare conatos eiTe. Sententia tameu 
tam apta eil, ut vix putem dubitari poffe , qiiin bic verfiis non 
fitSus fit ab aliquo fcriba, fed natus ex interpretationibus. Sufpi- 
ceris hoc fere modo poetam ΓοΓΪρΠΠβ : 

τιόλλ' af«agO/*£v>iv ίέ /S/jj ττζοντζίφε ηάσασ^αι. 
Certe αικζχζομίνψ per αχονσαν , τΐζοτζίπιιν per avayxas'f/v ex- 
plicant grainmatici. 

420. Μ^,λύβοσίί Tt e Paufania IV. 30. Codex M>iXo/Sorii Tf. 

4ai. Xgvcyiis. Hinc corrigendus Hefiodus Theog. 559. apiid 
quem Kgtvt*!, V^gtoivis , Kgyicvjti , Κζναψί legitur. 

425. Non diffitendum eit , elegantiores futuros fuiHe nume- 
ros , ii legeretur, 

τιαίξομεν y yjd' igoe\T iSgiTtTOfXiv αν^εα. χεζίίν. 
fi tamen forma 6g{nrtiv , de qua dixit Matthiae in animadverfio- 
nibus p. 412. et Scbaeferu» ad Long. p. 354- ufnm poeiam efle 
putabiinus. 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α χΝ x/q 

[ΓίΛλλΛί τ ί'γ^δααχ?/, κα; ' λρτεμίζ ΙοχεαίξίΛ,"] 

•rcxi^ou.kV, ηά α,ν^εχ 6^ίΧθμεν χε/^εσσ tposvrx, 4^5 

μιγίχ κροΗΟν τ χγχνον ν,χΐ xyxXki$xQ 7]6 vxxivdOu, 

κχΐ ροίεχς κχλυκχς, κχι λείριχ, '9'χνμχ ΐόεσ^χι, 

νάρκισσόν &', όν ε^υσ ωςττερ κροηον εύρεΐχ χ^ων. 

ccvTxp έγύύ ίρετΓομψ ττερί χχρμχη ' yxTx ά' ενερ3'εν 

χ,ίίύρησεν' τ^ ί' kK-Jop όίνχξ κρχτερος ΐίολυίεγμΰΰν, 4^ο 

βη όε φ^ρων ντο yxTxv εν χρμχσι χρυσε/οιαιν 

Ίτόλλ' χεκχζομενψ' εβόησχ ό' αρ ορ^ΐίχ, φων^. 

τχυτχ τοί χχνυμενη τερ χλη^'εχ ιτχντ αγορεύω. 

'Stg τότε μεν ττροττχν ήμχρ ομοφρονχ d'vuoy εχονσχι, 
ητολλχ μχλ' χλληλων κρχίίην κχΐ 3'υμον ίχινον /^55 

κμφχγχτΓχ^όμενχι ' χχεων d' χττεττχνετο •θ'υμός. 



426. Κζό-κον τ άγανον Voflii correc5llo eit pro coclicis ledio- 
lie Kfoxoivra γανόν. 

428• Codicis leoHonem usns^ xjoxov valde frlgere iam vklit 
Ruhnkenius. Sponte cadunt virorum doftorum coniefturae. Mi- 
hi fcribendum videtur, 

νάζ^ίσσόν 5*, ov ίφνα wsTssg :<oviv tv^sia χ&ω'ν. 
Verba πεζ) χάςματι, quae rtatim fequuntur, tale quid de narcilfo 
praedicatum effe arguunt, quo Proferpina valde gaudere potiierit. 
Videtur autem copia narcifli fuifle , qua illa maxime laelaretui . 
Similiter lliad. IX. 385• 

ouJ' fV μοί τόσα 6oiy\ , οσα φάμοί^όί τε %ovtt τε. 

429« Codex: αύτάζ έγι^ όςεηομίνγι ntqi χάςμαΤί. ο/α<β ί' ivtg- 
$t' Δςεηόμν}ν eir.endatio eil Ruhnkenii, qiii quidem in verbis 
ηεζϊ χάςματί vitium haerere putat. Hoc quidem fatis defcndic 
Ilgenius, qiii quos locos attulic p. 560. iis addi poflunt Aefch. 
Choepli. 33. 543• ct alii. Violentius et repugnante epico fermo- 
ne noviiTimus editor dedit, αύτά^ ί^ίΤίτομίν^ι ηί'^'ί χάυμοίχ* y*i' 

Κ 2 



Ι /jS IV. ΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΑΝ 

ΎηδΌσννκζ 6ε ie^ovro ττοίρ' αλλήλων eii^ov τε. 
[r^iTiV J έγγύ^'εν ήλ&' 'Κκάτη λίταροηρη^εμνοζ' 
'ίτολλχ 6 άρ αμ^χΎχτησε κορην Αημητερος uyvijv' 

44^ ^Ji "^οί^ o^ "^ρόττολος κχ{ οττχων ετλετ χνχστχ.'] 

τ^ζ ίε μέτ ayysXoy ήηε βχρνκτυττος ενρύοττχ Ζεί/<; 
'Pe/j/v ψκομον, Αημητερκ κνχνότετλον 
α,ζέμενχι μετχ φϋλα •3'εϋύν, υττέίεκ,το 6ε ημχς 
ίωσεμεν, άς πεν ελοιτο μετ χ^'χνχτοισι ■9'εοϊ'σιν. 

445 νεΰσε 6ε οι κοΰρψ ετεος τεριτελλομενοιο 

Ttjv rpiTXTTjV μεν μοΐρχν ντο ^όφον ηεροεντχ^ 
τχζ 6ε 6oi'j irxpx μψρΐ nxl άλλοις οΐβ'χνχτοισιν, 
ύς i^xT' Οϋά* «ν/^'ί/σε «S^ea Δ<ος αγγελιχαν. 
έσσνμενιας 6 ψξε ν,χτ Ονλΰμτΐοιο χχρηνούν, 

4^ο βς 6' χρχ 'Pxptov Ίζε, φερεςβίον ούδ'χρ ΰροΰρηζ 

το τρίν, κτχρ τότε y' ουη φερεςβιον, α.λλκ εκηλον 



4;57• Codex : γνι^όσυναι et iSioovro. Emendavlt Ruhnkenius. 

44^. Codex »?v μνιτίζα. Emendavit Fonteinius. 

447. Ad Orphei hymn. XXIX. (ag) 13. exiitimabam verfiim 
Iilc excidifle, idque argui verfu 466. (47') <]"i cum praecedenti- 
bus continuams fuiffet. Nunc aliter iudico , eodem verfu 46^• 
motus, quem , ut deinde dicam, aliter explendum effe puto, at- 
que ha(5lenus faftiim eit. 

448• Ruhnkenlus haud dutie poetam αγγελίγισιν ΓοΓίρίΙίΓβ di- 
cebat. Bene tamen codicis leflionem tuetur Matthiae. Aliter 
malim legi a[*tX>jas. Iliad. XVII. 697. 

αλλ* ουδ' ωί MfvfXaoy ifyi^oauvyjs αμίλΐίβεν. 

450. Codex fiV δ' aga §iov. Cur maluerint editores Ruhnke- 
nii correitionem tls J* αζ 'Ράζίον recipeie, quam is 6' άςαι 'Pa- 
ξΐον fcribere, non imelligo. Caeterum 'Paf<oy line fpaiut afper9 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 



ΐιϋ 



ίστηκει TxuxdpvXXoW ε'κεν•3'β 6' αρχ κρι" λευκον 

μηάεσι άημτ]Τρος κχλλκτψνρου' χυτχρ ετειτζ 

μελλεν κ^χρ τχναοΤσι κομησειν χστΰΐχ^ΰεσσίν^ 

TjpoQ οίεζομενοιο, tsL• ό' άρχ ττίανεζ ογμοι 4>^ 

βρισέμεν χστχγ,υων, τχ ό iu έλλείχνοι'σι όεάεσ^'χι. 

t-yd' έτεβη ιτρωτιστον ατ αΙ•9'ερος ατρυγετοιο, 

αττΤΛσίοος S 'iSou χλληλχς, κεχχρηντο os ^υμω. 

την 6 ώίβ τροςίειττε 'Ρε?/ λιτχροκρηιίεμνοζ ' 

Αευρο τεκοζ, κχλεει σε βχρΰκτυττοζ εόρνονχ Τ,ευ:; 4^θ 

έλ^εμενχι μετχ φΰλχ ^ewy, υττεόεκτο 6ί' ημχς 
ίίασέμενί «ζ κ έ^'ελ'^σ&χ μετ xd'xvxroi7i ^'ρ.οΤσίν^ 
νενσε•6ε coi κονρην ετεος νεριτελλομ&νοιο 
την τρίτχτψ μεν μοΐρχν ντο ζοί^ον ηερόεντχ, 

* * * Χ'δ'χνχτύίσίν. /^,05 

« * σδ'χι, έω ό έττενενσε κχρητι. 



fcrlbendum erat. Scholiailes Venetus et Lipilenfis ad ΙΓΐίκΙ. I. 
56. iiS^y\i yu$> λ^Ιίωί• το g ο^χο/Λίνον όασύνεται , ηλι^ν τον 'Pai^os% 

452• Legebatur ΐί(ΐτ)ίχα. 

/|54• Ruhnkenius maviilt αν^εζίκΐσσιν. Νοη cpus vidtUir, ii 
modo ογμοι de fcgete demeiTa intelligantur, 

4U5, Explendus verfus e v. 447• 

ταί 6i oUm Tcoiqa σοί τΐ xoi άλλου a;>jVuiro/j/v, 
Parum caute hunc verfum delevit iioviffimus editor, qiuiiii re6le 
tolleret qulnque fequeates , (juorura haec fra^icnta in codi- 
ce Tunt : 



— — — " — 010 xaf*jvci)v 

— — — φίζίίβιον ov^ag dgougf^s 

— — y* οϋτι <^ίζί$βιον , άλλα ty>jXov 

— — kxf v3i <5 ' oijot xji — — 



ι5ο IV, Ε Ι Σ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

αλλ Ί^ι τεκνον &μον Η^,ι Tf/vep, μη$6. τι λίην 

αϊ-^χ όε κχρτΓον οίβζε φερεςβιον ά^'^ρώττοισιν. 

47^ 'ϋί εφχτ' ονά' ΰΐ,τΐί^ψεν ένστείζίανος ^ημηττιρ* 
cci-^ui όε κχρτΓον χνηκεν αρονρύων έρφωλαιν. 
τΓχσχ 6ε φνλλοισ/ν τε κχΐ αν3'εσιν ενρεΐ'χ xd'wv 
εβρισ ' η 6h κ(ονσχ ^'εμιστονόλοις βχσιλενσιν 
όεΐξεν, Ύριττολεμω τε ά,ιοηλεΐ τε νλη^ιτι'Τίϋ^ 

47>'> Κνμόλτον τε βή^, Κελεω '^ ηγητορι λχων 

έρησμοσυ^ψ -9" ίερων, κχι εττεφρχόεν opyix ττχσιν, 
[Ύριττολεμω τε, ΥΙοΚυζείνω τ-, έτΐΐ τοις $ε Δ/οκλίΓ] 



Hos verfus una ciim ν. 465. lineis fubJiKtis delendos effe indica» 
vit librarius , re<5le fane, ut e v. 448 — 452• per errorem repetitos, 
modo ne verfum 465. liis addidiiTet. Quem quidem non poterat 
non damnare ob illud fupplementum , quo explevit verfum, (|αΓ 
hos fequitur, 

At ex Iliad. XV. 75. 

us o'i vTticirviv πςωτον , ^μω ί' ίπίνενια %agy\ri, 
colligas poetam fcripfiffe : 

wi Tnt vniijTv] "(κσ^αι , Ιω ί' ίττενεννε 7(αγγιτι. 
Propterea ego quldem iftos quinque verfus , qui ροΠ ν. 465• ^f^' 
gebantur, omiii, verfu 466. autem ea tantura exhibui quae ab an- 
tiqua manu funt. Recentior cnim libraiius addidlt δύο oi nag 

474• Δί"^£ν pro codicis ΙεΛϊοηβ «Τλε e Paufanla II. r4• reftU 
tult Ruhnkenius. Porfoni nota , qua confundi δεϊξαι et λίξα* do- 
cet, meraorata a novinimo editore, non ad v. 532. fed ad 539. 
rhoeniffariim eil. Ex ea permutatione coUigas fortaiTe, είπε ex- 
plicationem cffe vitiofae aliorum codicum lecflionis λίξεν• Proba- 
bilior tamen ca ratio videtur , quam in praofalione attuli. 

476. Codex : χζϊ^σμοσυνην S' Ιεζύίν , ■χα) ετίέφ^αδεν οζγια χβλα. 



IV. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν j/ix 

σεμνά, τοί τ ουττως εστί τταρεζ/μεν, οίιτε ττυ^ίσ^'χι, 

ούτ χχεειν' μεγχ yccp τι ■9'εων άγος ισχάνει oivSrjv. 

[ολβίας, ος τιχ,$' οτωτεν έττιχβΌν/ων oi.v^piaTtiav' 4^^* 

όί ί' οίτεΧτ^ς /ερων, ος τ εμμορος, ονττοθ"' ομοίη\ί 

(χΐσαν ^χει, φ^ίμενός τερ, ύττο ζόφω εόρΒύεντι.^ 

ccvTup έττειίη irxvd' ύτεδ'ηκΆΤΟ ίΓα β'εάαν, 

βύν ρ' ίμεν Ονλνμτόνάε, <3'εων με•^' ομη-γυριν άλλί-.'ν. 

ivdOt Sk νχιετάουσι τταραΐ Αά τερνικερκννω . 4^5 

σεμνχί τ χΙίοΤχί τε. μεγ' Όλβιος, huTiv έ:ίεΆ/αι 

Ίτροφρονεως φίλωντχι έτιχ^Όνίων χν^ρωίΐαν. 

ecT -ψχ TS οι τεμνουσιν έφεστιον ές μεγχ ίωμχ 



Pauranias Π. ι4• δς*ισμοσνν*ιν ieguv, *ai tniipgaisv oqyia TtZatv. In- 
de (ij>jff/uoaJv)jv ifpJv receperunt llgenius et Matthiae. At copulae 
ftdiectio prorfus Homerica eit. Vide quae fupra attuli ad v. 
153. Quare equidem haec tantum e Paufania recepi, quae anti- 
quiorls poetae efle videbantur. 

478- Codex τα γ" oinfos , quod prldem coirigi oportebat. 
Deinde τιαζεξίμίν in τιαςεξί/Λεν mutavl. 

472, Codex ovT dxtstv. Fruftra boc explicare iludeas. 
Valde placet mihi Ilgenii coniectura, οντε χανΐϊν. Ibidem uyoi 
Valkenario debetur pro codicis lectione axos. 

48i. Codex: os S' ατ$λ^5, ΐΐζΰν os τ αμμοζοί• Bis idem, 
neque eleganter, dicitur. Quare fcripfi, os iJ' άτΐ'Κνΐ! Itg^v , os 
τ iju/itojoi. Dispar, inquit , conditio iiutiaiorum eft ct non 
initialorum. Delnde όμοιων receperunt editores e Fonteinii et 
νοΓίΙί emendatione pro codicis lcctione ομοίων. Sic Illad. XV» 
209. iyajMoqov %a). o/JiCj ταηζωμίνον αίσν\. 

488. Legebatur αΤψα Se oi, pro quo dedi αίφά τί οΊ. Pvar- 
rantis eft a1-^a 6i , fed in generali fenleutia οίψα ra dicitur. Sic 
lliad. XIX. 221. Odyff. I. 392. Similiter ού yag τ αίφα Odyff. 
111. 147. Ύί enlm, ut ixYihl dixi, /<?rc fignlficat. Hinc raepirfime 
aiiLiilKiiur, quum quid geueraliin eft et univerfe exprimenduni. 



ι52 Ι V. ΕΙΣ Δ Η Μ Η Τ Ρ Α Ν 

Ώλουτον, ος α.ν3'ρωτΌΐς oi(pevoQ •θ'νητοι'σί όιδωσιν. 

49^ [Αλλ άγ ΈίλενσΤνος ^υοΒσσηζ άημον 'έχουσα^ 
xoii Ylupou ΰμφιρντην. Άντρων» τ ε τετρηεντχ, 
τΓοτνιχ, ayXuoioop , ωρηφόρε, Αηοΐ' οίνχσσχ, 
αυτ7} και κονρη τερικοίλλης Ώερσεφόνειχ, 
τροφρονες άντ φάης βίοτον ^υμ-ηρε" οτταζε. 

4g5 OiVTup έγω κχι ΰεΐο χχΐ οίλλης μνήσομ Άοιόηα.Ί 



Ι 



JJ J 



V. 

ΕΙΣ ΔΙΟΝΤΣΟΝ 

* * ♦ 

ο; μεν yxp Αρχκχνψ σ , ο'ι ά Ixxpco 7}νεαοεσσΊ^, 
φασ, Ο/ ί' £V ΝαΙ'Λ', ΔΓον yavog, eipcc^iuTx, 
ο'ϊ ό'ε σ έπ Αλφείω τοτχμω βχ3'νόινηενη 
κυσσχμενψ Σεμελην τεζεειν Αά τερτηκεραύνί^. 
ύλλοι 6 έν Θηβ:^σιν, ύνχζ, σε λεγουσι ^ενέσ^χι, 
"^Ι/ενόομενοι ' σε 6 έτικτε TtxTTJp ocvSpwu τε θ'εων τε 
Tokkou «V αίνδ'ρωττΰύν, κρΰτττούν λευκύλενον Ήρην. 



V. Ι— 9• Hos novem verfus exHomeri hymnis affert Diodorus 
Siculus III. 65. p. 235. Idem poftremos duos etiam I. 15. p. 
19. IV. 2. p. 248• indidem produxit, quos fcholiaites Apollonii 
ad II. 1215. Herodoro tribuit. Varias lectiones , quas fruitra 
quaeras in noviffima editione, congeillt I!j,enius p. 667. Quum 
Dracaiium oppidum iit Icari infulae, credibile eit Icarum hic non 
infulae, fed oppidi nomen effe, quemadmodum multae infulae 
oppidurn habuere eiusdem nominis. Stephanus quidetn Byzan- 
tinus , qui Icari oppidi mentionem facit, fic loquitur, ut aliam 
urbem intelligere videatur. Sed fortafle huc pertinent Plinii veiba 
IV. 23• Λ Naxo deceni et Jeptem M. pajfuum Icaros , tjuae no- 
rnen mari dedic, tantumdent ipfa in longitudinem patens , cum 
oppidis dnobits, tertio amijfo. Nifi promontoriiim , in quo tu- 
mulus Icari erat, eo nomlne appellaium fuit, appellatione delnde 
ad unlverfara infulam translata. De eo promontorio Paufanias 
IX. II, 3. 



ι54 ν, ΕΙΣ Δ Ι Ο Ν Τ Σ Ο Ν 

εστι ίε τις "Ννση, Ιττχτον όρος, ΰν^Έον υλ^, 
τηλου Φοινίκης, σχεδόν ΑΙγόττοιο ^οχων' 
* * * 

ΐΰ ?£ίί/ 01 ανχστηαονσιν α^αλμοίΧΧ τολλ e.vi νηοΤς. 
ως $8 τχ μεν τρίχ, σοι τύντως τριετηρισιν cthi 
k-j^^puitoi ρέξουσι τεληεσσχς έζχτόμβχς. 

[^ Η, Ηχι χυχνε^σιν ετ οφρύσι νενσε Κρονίων ' 



8. Ιη tribus Diodorl locls ilrrarev ogos legltur, nifi quod III. 
£5. vulgo eft αβατον. Apud fcholiaitcn Apollonii autem ad II. 
1215. eft vTiarov %tgas. Ingeniofa eit Weffelingii coniectura p. 
335. eam lectionem ex ApoUonii verfu, IV. 282. ortam elTe, 

VoTi 6i Tts ποτα,ΐίόί, vnctrov yiigas ωχίανοϊο. 
Quare etiam apud fcholiaiten iitum cum lenilo in \eciX. Lucian. 
p. i84• υτιατον ogos fcribendum cenfet. Idem WelTelingius p. ig. 
ct Cuperus Obff. IV. 7. p. 417• Diodori auctoritate moti, per 
errorem a ΓΛοΠαΓία bos verfus Herodoro trlbui exiftimant : quo- 
rum Cupero pro 'Ηζ>ο(ίωξ'οί fcribendum videtur *0/A>;joi , WeiTe- 
lingius autpm verba fcboliaftae mutila effe et Homeri commemora- 
tionem excidilTe putat. Id qiiidem a WeiTelingio ad liquidum 
perductum effe ait Gioddeckius p. i3. non infpecto , ut opinor, 
fr holiafia , in quo omnia funt integra. Hemfierhufium ad Lucian. 
T. I. p. 229. eo inclinare , ut contra Cuperum verfus iitos He- 
rodori efle credat, non eit obfcurum. Et mihi haec fententia 
veriffima videtur. Quid obftat enim, quin Herodorus Homeri 
veifus in fuum carmen transferre potuerit? Ita nihil mirum, fi 
•ntgas ibi legitur, quippe quod Herodorus, non Homerus» 
fcripferlt. 

10. Ka/ oi. Qiium commode polTIt Semele intelligi, non 
opus eft ut χα/ σο/ legatur, quod exhibuerunt Wolfius et Mat- 
thiae. Sed ita fi cui placeat, faltem xce/ rot fcribere debebit. 

11. Legebatur οίί 6s τά μ^ rgla aoi usque ad ίπΆτόμβαί 
fine interpunctione. Noviilimus editor poft y. 12. lacunae Cgna 
pofuit, parum circumfpecte. Doceri enlm ante debebat, qui 
feiifus effet verfuum 11. et 12. qul, ut \n codice Mofcovlenfi 



ν. ΕΙΣ ΔΙΟΝΤΣΟΝ ι55 

«μβροσιχι 6 ocpx χχΐτ-ίχι έ-τερρωσχντο ύ,νχκτος 

κρχτος χττ ccd'xvxToio' μ^γχν 6' έλέλιξεν "ΟλυαττονΛ 1 5 

Shg είττων, έιτένενσε ηχρηχτι. μητίετχ 7/ενς. 

[Ίλ;/θ"' εΐρχφιωτχ, γννχιμχνες' ο'ι 6έ σ xoiSoi 
(χ.$ομεν αρχόμενοι λι^γοντές τ' ονίε ττ^ εστιν 
σε!" έηλη^'όμενον ιερής μεμνησ^'χι χοίάης.Ί 

Κα/ συ μεν ούτω χχΐρε, ^ιωνυσ είρχίριωτχ, ^ο 

συν μ^τρι Σ,εμίλ^, ψττερ ηχλέουσι Θυύνην. 



fcripti funt, hon poffimt intelligi. Nulla paene mutatio efi, 
quam feci , tollendo accentu in particula wi, et addenda inter- 
punctione. Ita ct ΓβπΓιιβ planus eit, nec quidquam deeiTe appa- 
ret. /'i harc iiiimero tria fimt , inqiiit, fic tibi tertio ηΐίοηιιβ 
anno facra fient. Apertum eit, praegreiTam eife triiim rerum 
commcmorationem , a quibus originem habeant Bacclii triennia. 
Aliam caufram affert Diodorus Siculus III. 64. IV. 3. 

16. 'ETiiviyffi Ruhnkenii emendatio eft pro codicis lectione 
txsXtver. 

17, Codex <'λα&'• 



1 56 



VI. 
ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ 

Α.Ι$θίψ χρυσοστ^φχνϋν καλην Άφροίί'την 
ασομαι, τ; νκσης "Κυιτρον κρηάεμνΰί λίλογχεν 
εϊϋΰίλίηζ, ο3ί μιν Ζεφυρον μένοζ νγρον άέντος 
ψεικεν κατά κυμχ ττολνφλοίσβοιο θαλάσσης 
5 αφρω ένΐ μκλακω ' την άε χρνσάμνυκες 'Slpxi 
°έξχντ' οίσττασιιχς, ττέρι i ' αμβροτχ είματιχ εσσχν, 
ν,ρατί $* έιτ oid'uvxrcx) στε^χνην ευτνκτον td'^Kxv, 
κχλην, χρνσειην' έν 6ε τρητοΐσι λυβοΐσιν 



VI. ΙΟ. Trcs codd. Parif. edd. Flor. Aldd. Ceph. ά^γνφίηι• 
otv. Cod. Mofc. ut Matthiae dicere ^videtur, cum Stephano 
dgYugioiCiiv. 

13• Edd. Flor. Aldd. Ceph. κo<sμl'J^^1v. Mofc. κοσ^>ίσ&>ίν. 
Parlf. tres *οσμΐί7^)ΐν. teph. »οσ/Λ»;&£ν. Barnellus intulit 6xo- 
σμΫΐ^ίν. Praetuli cum novifiimo editore ■χουμΐΐσ'^νιν , ut maiore 
auctoritate firmatum. Sed is rationem addidit non idoneam, quod 
plerumque imperfectum ufurpetur, ubi ότιότι, οφςα, et fimiles 
partlculae, cum optativo rem faepius repetitam indicante iunctae, 
fequantur. Nam quum de re aut breviter abfoluta, aut fieri 
folita fermo efi, aoriito ; quum de re per aliquod tempus durante, 
imperfecto ufus eit. Quare fi xoa/xfijSa/ liic elTet Je ornare, 
dicendum fuiflet %όζμφί-^. Nunc vero , quum fignificare ροίΓΐΓ, 
ornatae erant , recte dicetur -ΛοαμιΙζ^^ν• Caetorum exililet for- 
tafTe allquis, qui poetam duali ufum putet, quod duas lanium 
Horas agnoverit, de quibus eft apud Paufaniam IX. 35. Sed 
rectiiis tali commento carebimue, praefertim iii lioc L•yilm^>, 
qui jioetae eii fat recentis. 



VI. ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΝ ι-ϋ- 

uV'9 'εμ ορειχάλκου, %ρνσοΐο τε τιμ^ηεντοζ' - 

oeipy i' ccu(p' ccTTxXy v.xl στηδ'εσ'ίν α,ργνφίοισιν ι ο 

ορμοισιν χρυσέοισιν εκοσμεον, οίσί τερ αύται 

^Slpxi κοσμείσ^'ην χρυσχμνυηες, οτητότ ίοιεν 

ές χορον Ιμεροεντα ^£coi/ κα; ίωματχ -ττατρος. 

αύτάρ έτειίη Tta-JTX -περί χροΊ' κόσμοι ε^'ηκ^ιν, 

ψ/ον £ί ad'avxTQV(;' οΊ ό ηστΐάζο^/το ιόο^τες, ^ ι. 5 

χερσί τ έόεξιόωντο, ηαΐ ηρησαντο έκαστος 

ehxi κουρι6ίψ ΰλοχον, και ο'ίκα^' α-^εη^αι^ 

εϊόος ^αυμάζοντεζ ιοστεφάνου Κυ-^ερειης. 

Χ-χφ έλικοβλι-φαρε^ γλνκνμείλιχε ' όος $ εν dyiuvi 
νίκψ τω$ε φερεσ -d^xi, εμην 6' εντυνον χοιόην. 2θ 

αύτάρ έ<γω κχΐ σεΐο κχΐ χλληζ μνησομ χοίόης. 



ΐζ. Cofl. Mofc. ■ιη3πάζα)ΐτο iJtjSa;. 

ϊ,ς. Codd. Paiif. iies ίνοτίφάνου. SIc varlatur etiam in niaior. 
Vi-ncris hyuiiio v. iy6. 



i5S 



VII. 
ΕΙΣ ΔΙΟΝΤΣΟΝ 

Λμφι Αίωνυσον, "Σεμέλης εριηυ^έος υίόν^ 
μνησομχι, ως έφοίνη ττχρΰί •9'i'v χλος ατρυγέτοιο, 
ακτ^ έτΐϊ τΓροβλητι^ νεηνί^ dvSpi έοικύς^ 
'ίΐρω3'7}β^ ' κχλχί όε ττερισσείοντο ε^ειρχι, 
Β κνάνεαι, φχροζ ίέ ττερί στιβαροΐς l%£V ωμοις 
■πορφΰρεον, τάχα 6' «,ν^ρες έϋσσέλμου άττο νψς 
λψστΰίΐ TTpoydvovTO ^Όως έττΐ οίνοχα τΐοντον 
Ύυρσψοί' τονς S' ήγε κχκος μόρος' ο'ϊ όε 1$οντεζ 
νενσκν ες αλλήλους y τάχα ό εκδΌρον' αΐ-^χ $ ελοντες, 

ΙΟ elaxv έττι σφετερης νψς κεχαρημένοι ήτορ. 
υίον yoip μιν εφαντο Αιοτρεφειαν βασιληίαν 
εΐνοίί, και $εσμοΐς ^δ'ελον 6&ΐν αρ^αλέοισιν. 
τον d' ουκ Ισχανε $εσμα, λύγοι S' αττο τηλοσε ττι'τΓΤον 
χειρών rj$ii ττοόων' ο 6ε μειάιαων έκα^'ητο 

ι5 ομμασι κυχνεοισι' κυβερνήτης 6ε νοησχς^ 
αύτίκχ οίς έτχροισιν έκέκλετο, φωνησέν τε' 



VII. Ι. Praeter fcriptores, quos Ilgenlus et Matthiae citarunt, 
ApoUodorum UI. 5 , 3. Philoitratum imag. I. ig. Ovidium Metam. 
III. 577. feqq. Hyginum fab. 154. vide etiam Nonnum Dionyf. 
XLV. 105 — 168. p. 1164, 5. 

i3. Legebatur τ*;λϋ<τ' 'snfnrov. 

2/|. Addidi copulam e codd. Parlf. A. C. Vulgo ά^γαλέουί 
ανίμουί. 



VII. ΕΙΣ ΔΙΟΝΤΣΟΝ ι'.) 

δαιμόνιοι τίν» τονίε Seou $εσμ&νε3'^ έλόντει;, 
κχρτερόν^ οϋόε (ξ>έρείν 6υνατχί μιν νηυς ενεργής. 
η yocp Ζενς οίε y εστίν, η ΰργυρότοξος Άττόλλων, 
^k ΥΙοσειίάων' ετεί ού -^νητοΐσι βροτοΐ'σιν αο 

εΐηελος, αλλ» ^'εo7ς, οΊ Ολνμττιχ όωμχτ εχουσίν. 
αλλ' αγετ αυτόν αφωμεν έ-ττ -ηττείροιο μελα^ηζ 
Λντίκχ' μηί έ'ττ/ χεΐρχς Ιχλλετε, μη τι χολω3'εις 
ορσ^ ΰργχλεονς τ χνέμους και λχιλατχ ττολλην. 

Άς φχτο' τον ά' άρχος στυγερω ηνίττχνε μίι^ω' -ιζ 

όίχιμόνι ουρον Όρχ, κμχ $' Ιστίον ελκεο νηός, 
ανμττχν^ οττλχ λχβων ' οίε i χύτ χνίρεσΰΐ μελτισει. 
ίλττομχι, 7} Α'ίγυτΓΤον χ(Ιρίζετχι, η όγε Κύτρον, 
η ές 'Τττερβορέους, η εκχστέρω' ες ίέ τελευτην 
ίκ τοτ έρει χυτού τε (ρίλουζ κχΐ κτημχτχ ττχντχ , 5ο 

ους τε κχαι^νητους ' έχει ημιν εμβχλε 6χίμων. 

SΣς ειττων, Ιστο -j τ ε κχΐ ίστίον ελκετο νψς. 
ίμτίνευσεν ό' χνεμος μίσον ίστίον, αμ^ι S' χρ Όττλϋ 
κχττχννσχν' τχχχ ίέ σ•φ<ν t<S^xi-jaTO ^χυμχτχ ipyx' 
οίνος μεν ιτρωτι.στχ ^Όην χνχ νηχ μελχινχν 35 

TJiuTOTOQ χελχρυζ εϋωίης , ωρνυτο ά ο$μη 
κμβροσίη' νχΰτχς όε Tx(poi λχβε τχντχς Ιόοντχς. 



27• Hemiteiliufii coniectura βαλύν , quam cgrcgiam vocar. 
Rulmkenius, aliis indiget locis , qulLus Hinietur, quam :llo 
Tlieognidis v. C71. 

quod ne afiFerendiiin (juidem erat. Lciie vulgatam tuctur 
llgenius. 



iGo VII. ΕΙΣ Δ Ι Ο Ν Τ Σ Ο Ν 

αύτίκχ S' ατίρότοίτον ναρχ. Ιστίον έ^ετοίνύσβ'η 
οΐμτΐίλοζ 'hd'x %θίΐ bvd^x., κοίτεκρημνωντο 6ε ττολλοί 

4ο βότρνες' uu(p ίστον ίε μέλας ε;7 'σ<τετο κισσός, 
όίνδ'εσι T7]Xs'd'uicau, χαρίεις 6' 'έτη κα^ττος ορωρεΓ 
■ττάντες άε σηαλμοι στεφάνους 'έ%αν' οΊ 6ε Ι6όντες 
μη όηίειν τότ εττειτα κυβερνητψ έκελευον 
7^ τίελααν' ο 6 άρα σφι λέων γένετ tvaod^ νηός, 

/J5 6εινος έτ ακρότατης, μέγα ό' εβραχεν, εν d' αρα μέσστ} 
ΰρκτον έτοίησεν λασιχΰ-χ^ενα, σϊ ματα βαίνων ' 
αν d εστη μεμαυΐα ' λέων 6 έτι σέλματος άκρου 
άεινον νττόίρα Μων. οΊ ό' ές ττρΰμνην έφόβη&εν, 



43. Parir. Α. C. edd. Flor. Ald. C ph. μ^ δ^όαν. Cod. Mofc. 
μγΐ <J' ίΐ'ίί). Stephanus Myio)^i5tjv. Barnefius MyiSsi^yfv. Ruhnkenio 
in mentem venit M>i(i>}v διί. Ovidius et Hyginus gubernatorem 
vocant Acoeten. Nonnus nulla habet nomlna. Et fic etiam hymni 
fcriptor. Qui fi nomen gubernatoris commemorare voluiflet, ibi 
id feciiTet, ubi primam eius mentionem faciebat. Verbum ττί- 
λααν viietur accurativum requirere. Quaie fortaffe iic legen- 
dum eit : 

o< il ioijvTfs, 
vyj ' 7ΐ6ΐή τότ ίτιειτα. *νβεζνν\τνιν έχίλενον 

Levifilmum discrimen efi, ίΐ codlcis MofcovienGs leciionem con- 
iideres , inter ΜΗΔΗΔΗ et ΝΗΑΗΔΗ. Nec tanien diHiteor, non 
efle niihi exemplum in promtu, in c|uo coniunctae iint particulae 
yioyt τότ sniiTa. Homerus certe nusquam iic loqiiitur. Quam- 
quarn non opus exemplo efle videtur, quum hic ί^δη ad τα- 
λάοιν , τότ intira ad έχίλευον pertineat. 

SS• Cod. Mofc. <J/' ί%άτ<Λζ Parif. A. ί<' ixaVwj». Edd. Flor. 
Aldd. Ceph. 6ϊε %άτωζ. Nulla harum edd. τιάτωζ babet, quae 
cuiusdam coniectura eit. Alii legiint τΐζύτωζ. llgeniiis Ji' ΰχτωζ. 
quod noraen dc belli duce ufurpavit Aefchylus Perf. 555. Eum. 



VII. ΕΙΣ ύΙΟΝΤΣΟΝ iGi 

άμ^ϊ HVjSepu^TTjv it, σχοφρουχ 3'υμον i-xfi-jxXf 

£στχν χρ' έκτληγέντες' Ό ά έ^χτα'νης έτορονσχζ 5ο 

ΰρχον eX'" ο'ι Ss ^όρχφ) Hxzou μορον ίξχλϋοντες^ 

"ΤΓχντες όμως ττηίησχν, έττει ΐίάον, εΙς χλχ otxVf 

όελφρ^ες ί* εγ^νοντο' κυβερνητην S' έλε-ήσχ^ 

εσχεΒ'ε, κχί μιν ε•3'ψίε ττχνολβιον, είττέ τε μυ^Όν * 

Θαρσει, όι'ε ίίχτκρ, τω ίμω ηε-χ^χρισμιί^ε '^υμω. r-r 

ειμί 6 έγω Αιο^υσος ερίβρομος, ον Τεκε μ'ητηρ 
ΚχίμηΊ'ς Έεμέλτ}, Αιος εν φιλότητι μιγεΐ'σχ. 

Χα/^ε τε'κος "Σεμέλης ενωττι^ος' ουάε τ^ εστιν 
σειΌ γε λη^'όμενον -γλυκερής κοσμη<τχί άοι$ην. 



396. Nam quis afforac Sept. ad Theb. G5j. (5Gi) ubi "Axrwi> 
nomen proprlum eft ? ΛΙ) L•ymn^ icriptorc άν,τωζ liic poiituni effc 
€0 magis dubito, c|iiocl id iiomen tle «lomino riavis, 11011 tlo 
gubernatore, intelligeinliim iuiiTct. .A.tf]iii, iit hlc rem Jian.ii, 
(liverii funt α^χοί et xy/Jfjyy[r}ji•. 



1 62 



νιιι. 

ΕΙΣ Α Ρ Ε Α 

^Άρες ύττερμενέτΰί, βρισύρμχτε, χρυσεοττηληξ, 
ομβρίμό•3'νμε , φέρχσττι, ττολισσόε, χαλκοκορυστχ, 
ϋχρτερογ^&ιρ, ύμόγητε, δορυσδ'ενές, ερκος Όλΰμττου, 
Ν/κ^ί ευττολέμΟίΟ ττάτερ, συνχρωγε Θεμιστος, 
5 χντφίοισι τνρχννε, άικχίοτχτων χγε φώτων, 
•ηνορέηί; σκητττονχε, ττνρχυγίχ κΰκλον ελίσσων 
χΐ&ερος έτττχτοροις ένΐ τείρεσιν, tv^x σε ττωλοι 
^χφλεγ^ες τριτχτης ύττίρ ΰντνγος χΐίν 'έ'/^υσιν, 
κλνδΊ βροτόον έη'ηουρε, όοτηρ ευ&χρσίο^ '>]β'>1^, 

ΙΟ ττρψ ιιχτχΊτίλβων σελχζ V1pό^^εv ες βιότητχ 
■ημ,ετ^ρψ κχ: κχρτος χρ-ηΐον, ως κε όυνχιμην 
σευεσ•5'χί κχκότητχ ττΊκρην χτι έμοΐο Ηχρηνου, 
nxl -^νχτίζ άτΓχτ-ηλον ύττογνχμ^Ι/χι (^ρεσίν όρμην, 
'^υμοΰ τ χύ μένοζ οξυ κχτισχέμεν , Όζ μ ipbd'y^rj 

1 5 φνλότΓΐάος κρνερης έτηβχινέμεν' χλλχ συ '^χρσοζ 
άοζ, μχκχρ, ειρήνης τε μένει:/ εν χττ'ήμοσι $εσμ.οις, 
ίνςμενίύΰν ττροψυγοντχ μο^Όν κηρχς τε βιχ/χς. 



Λ III. Hymnus , m i.im R,ulmkeniiis momiit, aperte Oiplilcus. 
Quare eiim Orpliiris adiuiiM". 

g. Hic verfus oniiffus tfi. in ed. Crph. 

10. Recte libroiuni lectionem καταστίλβων conlra Hcniiler- 
liuiii coniccturani κατάσηλφον , quam PiulDikeiiius , Wolfuis, 
Ilgcniiis probaiunt, tuctur Matthiae. 

12. Coil. Muic. σ£!/'αι5Λ<, 



IX. κ i Σ Α Ρ Τ Ε Μ Ι Ν ιβΐ 

Ι Χ. 

ΕΙΣ Α Ρ Τ Ε Μ Ι Ν 

Ι\ρτεμιν υμνεί Μονσ«ι κχσιγνήτην tHuroio, 

•ττχρ&ενον ιοχεχιρχν, ομοτρο^ον Άττόλλωνος* 

7} θ"' ί'^ττονς χρσχσχ βχ3'ν<τχοίνθ(θ Μελητος, 

ρ[μ(ρχ όιχ "Σμνρνης τχγχρνσεον χρμχ 6ιχ•/.ει 

ές Κλχρον χμτελόεσσχν, Ο'^ κργυρότο^ος Άτο'λλΛϋ/ 

ήστχι, μιμνχζων βΗχτηβόλον ιοχεχιρχν. 

Κ«/ συ μεν ούτω χχΤρε, ^'εχί ^' χμχ ττασχι , doio^. 
κντχρ έγω σε ττρωτχ κχΐ έίί σεδ'εν χρχομ' χείάειν, 
σέί/ (J έγια αρζχμενος μετ:<βησομχι άλλον ές υμνον. 

Χ. 

ΕΙΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗ Ν 

ΚϋτΓ^ογεν^ Υ^Ό'^ίρειχν χείσομ.χι, η τε βροτοΐσυ 
μείλιχχ ίωρχ oiai-Jciu, t(p ίμ,ερτω 6ε τροςύτηϋ 
αΐεΐ μειόίχει , ζχΐ έ'φ ip^proj φέρει xvdOg. 



IX. 3• Martlnus V. L, Ι. 28. et Holfteiiius ad Stcpli, Βνζ, 
ν. MfA>jroy pio vulgato MfAjiriji rcribunt Μίλ' /iros , quod cum 
allis recepi. Mίλy}τos t;tiam iii tod. ]\Iofc. effe iii ηονίίΠιτια eili- 
tione dicit Matthiae, quamquam nccjue ijife In aniinadverfionlbus, 
ncqiie Ruhnkcnins (juldqiiam ea ile re adiiotanini. Coild, tros 
Parii". lAi7.yiTv\s. 

η. Legebatiir &fOi) d' αμα -πααΆΐ, luV ct hymn. XIV. 6. 

g. Codd. trcs Paiif, et cdd. iyJi σε tsi^Ztu. Cod. ΜοΓ<.•. 

X. Ζ. Cod. ΜοΓγ. lialjct a rcccniioil manu jiove inductum, 
iit ail Matlliiae, ^';>' ίμεςτϋν iiise un^os. 

L 2 



ι64 XI. ΕΙΣ Α Θ Η Ν Α Ν 

Χαί^£ ^Έα "Σχλαμϊ'νος έϋκημενης μεό&ουσχ 
5 ζαι ττάσης Κι/τροϋ* ίοζ d' ίμερόεσσχν οίοι$ην. 

[Χα/]>ε μχκχιρχ, Κν•3'7]ρης ενιιτιμενης με$εου(Τχ^ 
είνχλίηζ τε Υ^ΰιτρου ' 6ος ό ίμερόεσσχν χοιόην.'] 
α,υτκ^ iym ηχΙ σεΙΌ ν,χΐ χλλης μνησομ' χοιάης. 

XI. 
ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΝ 

χϊχλλχά' 'Ad')jvxiT]v ίρυσίτΐτολιν χρχομ χεί^ειν, 
ίεινην, ή συν 'Aprji' μέλει ττολεμψχ ερ^χ, 
•κερ^όμενχι τε '!ΓΟλ7]ες, χϋτη τε, τττολεμοί τε, 
κχί τ έρρύσχτο λχον Ιόντχ τε νισσομενόν τε, 
5 "Κχφε ^'εχ, 6θζ ί' ΰμμι τυχην ευόχιμονιην τε. 

Χ Ι Ι. 
ΕΙΣ ΗΡΑΝ 

ΣΊρην αε/ίίο χρνσό3'ρονον, ψ τεκέ 'Veιη, 
Λ^χνχτψ βχσίλειχν, νττείροχον ε'ίόος εχουσχν^ 
Ζηνος εριγάοΰτοιο κχσιγνητην χλοχον τε, 
χν^ρην, ήν -πάντες μχκχρες κχτχ μχκρον Όλνμτον 
5 χζόμενοι τίονσιν όμως Δ/ί' τερτικερχυνω. 



4• Ιη vulgails librls tantum leguntur ν. 4• 5• 8• 1"' ϊ" <όΗ. 
Parif. Β. Ίη fine fequenus liymnl adiectl funt. Ρίο ν. /j. et 5. 
codcx Mofc. illos exhibet, quos iincis inclufi, fexfum ct fi;- 
ptlmuni, 

XI. 2. God. Mofc. "Λζει, omiffo μίλει. 



XIII. ΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΑΝ iG5 

XIII. 
ΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΑΝ 

ίλημητρ^ ψΗομον, σεμνην ^εον, χρχομ αε/όειν, 
κντην, ΗχΙ xovpTjv, ττερικχλλβχ ΤΙερσεψόνειαν. 

Xxijps d'ex, κχί τηνίε σχω ττόλιν' οίρχε ό* χοί$ης. 

XIV. 
ΕΙΣ ΜΗΤΕΡΑ ΘΕίΙΝ 

ν/ίητερχ μοι τχντων τε ^εων ττχντων τ avd^punrm 
υμνεί, Μοΰσχ λίγείχ, Αιος •θ'νγχτηρ μεγχλοιο ' 
ή χροτΰίλων τυτύνΐιΰν τ Ιχχη, οΰν τε βρόμοι; xokuu 
evxaeu, jfde λύκων κλχγγη, χχροττων τε λεοντών, 
ουρεχ τ ηχηεντχ, ηχϊ ύληεντες 'ένχυλοι. 

Κ«/ συ μεν ούτω χχΤρε, 3'εχί 3"' xuoi irxtrxh «ο/ί?;?. 

Χ V. 
ΕΙΣ ΗΡΑΚΛΕΑ ΑΕΟΝΤΟΘΤΜΟΝ 

Γιρχκλέχ^ Αιος υϊον, χείσομχι, ον μεγ χριστον 
jsivxT έτηχ•3Όνίί•:ν Θ^β^ς ένϊ κχλλιχόροισιν 



XIII. 2. Codd. tres Parif. Q)sζ^Jεφόvΐιa•J. 

3• Σβ« Barneiius ])γο librorum lectione σάον• 

XIV. 2. ©t/yaV»j5>, nominativi forma , fodd. ΓύτΙΓ. et 
edd. vett. 

3. Codd. Parif. ^ KforaAif, rvTiavuv τ Ιαχ^ι , οΰν τε βςόμΟί 
αυλών- Cod. Mofc. edd. Flor. Aldd. Cepli. v< χζοΤΛλωΜ τνμηά- 
νων τ Ιαχ^ (tJvte Τζόμθ5 αΰλων. 1η vulf^arihus odd. umillo τ', 
eil »5 χ^οτάλαιν τνμπάννν <βχ»} σνν τε τζόμοϊ αυλΰί. 

6• Vide ad hymn. IX. j•• 



'ι66 XVI. ΕΙΣ ΑΣΚΛΗΠΙΟΝ 

Αλκμήνη, μιχΒΈΐσα κελαινεφεί' Κροια'ωνί' 

οζ ffplv μ&ν ν,ΟίΤΰί γχΐιχ,ν cid'8g(paTov η^ε ^'ά.λκνσχν 

5 ττλχζόμενος, ναμτ^σιν ύτ Κύρυσ^'^ος ανχητος, 

τολλα μεν αύτος ερίξεν οίτΰ.σ^'αλχ, νολλχ d' χι/ίτλ-ή' 
[οζ ξ» 7}μ^ν χχτχ yxixu χδ'εςφχτον ηάε ^x^xnqy.-j 
-πλχζόμενος 'ττημχίνετ^ χε•3'λενύύν oa ιιρχτκίΐϋς, 
ΤΓολλχ μίν χυτός ερεζεν χτχαδ'χλχ ^ζοχχ ερ-γχ •] 

ΙΟ ι/νν ό' η$η Ηχτχ κχλον ε$ος νιφόεντος Όλΰμτον 
νχί'ει τερττόμενος, κχι έχει καλλισί^υρον Ήβην. 

Χ.χΐ'ρε άνχξ, Αίος υΐί' άίάον ό\(ίρετην τε uxl Όλβον. 

XVI. 
ΕΙΣ ΑΣΚΛΗΠΙΟΝ 

ϊητηρχ νόσων Ά<τκλητιον οίρχομ ΰείόειν, 
υΐον Άττόλλίανο;, τον ί-^είνχχο ^7χ Κορί•:•^ις 
AwtiU} έν ττε$ί'ω, κονρη Φλεγνου βχσιληος , 
χύρμχ μέγ" χνδ'ρύτΓΟίσι , hxhucv '3'ελκτηρ οίννχων. 
ζ Κχί σϋ μεν ουτϋ3 χχΐρε, χνχζ' λίτοαχι όε σ uQi^r. 



XV. 7• Verfus 7• 8• 9• ^"' "°" ^""' ^'^ vulgatis libris, in 
codlce Mofcovlenil fcrlptl fiint pro veriibus 4• 5• 6• fit•• f|uulem, 
ut os ζοι ΥΐΐΛΐΜ ct TiyiaivtT, ut bis tliclt Ruhnkenius, ut Matlliiae 
autem, τινιμαίΜίτ , fiipra metliam fyllabam aJdito jj, tum as^Xsvx-j 
■ngciTOiijis, qiiod jMauliiac emendavlt , It-gaiur. 

12. Aldinarum lectio eit 6i6ous J'• 

XVT. 3. Trps primos huius liymni vciTus affert rclioliaites 
Plndari ad Pytli. III. 14. non ad IV. ii. quem llgenii ciTorem 
noviffiinus edltor, non infpecto fcholiaita, bis fuiim fecit. Codd. 
Parif. tro» Δωτ/νω. Tum vulgo Φ\εγύου > ijuod uon magis pla- 



XVI Γ. ΕΙΣ ΔΙΟΣΚΟΥΡΟΤΣ iGy 

XVII. 
ΕΙΣ ΔΙΟΣΚΟΤΡΟΤΣ 

ί\.ύ(ττορχ κχί ΤΙολυάενκε' αει'σεο Μοΰσχ Xtveix, 
Ύυνίχρίίχζ, ο'ί Ζηνοζ Όλυμτη'ου i^eyd-^ouro' 
τού<; ύίΓΟ Ύηνγέτου κορυφές TtKs ττότνιχ Λ ?/«??/, 
\x3'prj ύτοίμηδ'εΐ'σχ κελχινεφίΐ' Κρονί'ΰύΐ^ι. 

Χ,χιρετε Ύυνίχρί'όχί^ τχγ,εχν έττιβητορες txrxv. 

XVIII. 
ΕΙΣ Ε Ρ Μ Η Ν 

ϊ^ρμην χειλού Υίυλλψ^ιον 'Apyει(pόvτψ, 
Κυλλήνης με$εοντχ κχί Άρκχό/ης τολνμήλοϋ, 
χγγελον χ3'χνχτΰΰν εριοννιον, Όν τάκε Μ«/λ, 

Ατλχντος 'θ'νγχτηρ, Αιος εν ΰ^ιλότηη μιγεΤσχ* 

χΐίοί'η' μχκχροΰν 6ε 3'εων χλεεινεν ομιλον, Ι 

χντρω νχίετχουσχ νχλινκ/'ω' evd -χ Κρονίων 

ννμ(ρ^ έϋττλοκχμω μισγεσκετο νυκτός χμολ-γΜ, 

ευτε κχτχ γλυκύς υττνος εχοι λευκωλενον Ήρην ' 

λχν^χνε d' χ^χ,νχτους τε •θ'εους ^'νητοΰς τ χν3'ρ!>)Χους. 



cet , quam Atiicum Φλίχυα, quod tTt apuJ fchollaften Pind.irl, 
aut Φλί yJfw Barnefii. Prnctulerim Φλεγύο) , ut Bojtw. Λ iile ad 
hymn. Cer. 312. 

XVII. I. Non damnavnrim leclioncm rodil. Mofc. triiim Paiir. 
et edcl. Flor. Aldd. Cepli. άείσεο, <inam iccntiores iu ailSeo 
mutarunt. 

3. Vulgatum Ταϋγίτον Erncflius mutavit in Τί^ϋ/ίτοί/. 

XVIII. /|. Hoc vcrfu finiiur codex Mofcovicnlis. 



ι68 XIX. ΕΙΣ ΠΑΝΑ 

ΙΟ Κα/ συ μεν ούτω XccTps, Αιος κχΐ MxiuSoi νΐέ' 

σεν 6 έγια «ρξχμενο; μετχβησομχι άλλον έ^ νμνον. 
[_Χχφ Ερμη χχριόίίΰτχ, όιοίκτορε , όιίϋτορ aoiuv.'} 

XIX. 
ΕΙΣ ΠΑΝΑ 

Άμ^ί μοι Κρμειχο φίλον youov βννεττε Μ,ουσχ^ 
Οίφτοάψ, SmapajTx, φιλόκροτον ^ ος τ ανχ ττίση 
όενόρήεντ χμνόις φοιτχ χοροήβ'εσι νΰμ^χις, 
α'ί τε κχτ ulyiXiirog ττέτρης στείβουσι κχρψχ, 
5 ϊΐχν χνχΗεπλομενχί, νόμιον ^εόν y χγλχε-^'είρον, 
Άύχμήεν3'', og ττχντχ λόφον νιφόεντχ λέλογχεν, 
ΗχΙ κορνφχς ορέων, κχΐ τετρηεντχ χχρηνχ' 
(^οιτχ 6 evd'x Ηχι έ'ν^Λ 6ix ρίοτΐψ'χ ττνκνχ f 



XIX. 2. ΑΙγιηόό^ν e ν. 57• fcripfi pro αϊγο7ίό<ί>ιν. Π/σ;^ 
Wolfius et cum eo alil in Titjscc mutaruiit, quod mea fememia non 
lecle faclum. Eleganils hic eit, fed recentioris poetae hvmnus. 

6. Etiam Bocclius Slotliomver in tirocinio critico p. 24. ali- 
ψύά contulit, ut aJxjw>j£vra mularetur, (juod non videtur Γοΐΐίίί- 
tandum eiTe. 

7. Tres codd. Parif. κίλίυ^α haljent pro nagyiva. 

12. 'Afy<n3fvra pro αίγίνόεντα debetur Barneiio. 

14. Llbrorum lectio eft τότε 4' iani^os ίκλαγιν ο7ον• IMIrerls 
confenfii placuifle criticis legere is antot ϊ^λασεν olas. Solus no- 
viflimus edltor, licet ipfe quoque eam emendatlonem in textum 
receperit, vulgatam defendi pofle intejlexit, modo ne oisxs tene- 
ret. Equldcm pro τότε mutato accentu , ut res ipfa poitulabat, 
τοτί fcripli , otov autem in olos mutavi. Non repugnant, quae v. 
jg. fcqq. dicunuir. Hoc eaim dicit poeta : circa vcfperam Joliu 



XIX. ΕΙΣ ΠΑΝΑ iug 

»λλοχ& μβν fii'd'potaiy ίφελκόμενος μαλοικοϊσιν, 

όίΚλοτε 6' χυ -κέτ^ψιν έν ^^λφάτοισι όιοιχνεΓ, ι ο 

άποοτχτψ Ηορυφην μηλόσκοττον είςχναβαίνων ' 

-κολλύ,Ηΐ ί' χργινό&ντχ όίεόρχμεν ούρεχ μχκρχ, 

ΊΤολλχΗΐ ό' έν κνημοισι όιηλχσε, ^ηρχζ ένχίρων^ 

οξέχ ίερν,όμενος' τότε ό' εσττεροζ εηλχγεν οίος» 

οίγρης έ^χνκάν, όονχκων υττο μουσχν xd'vp(*ju ι5 

νηόυμον ' ον-Λ crj τόνγε τΓχρχάρχμοι έν μελέεσσιν 

opviQf η τ εχρος ττολυχν^'εοι; έν ττετχλοισίν 

^pijvov έ-ηΊ-πτροχέουσ Ιχχει μελίγηρυν xoiOtjv. 

συν ίί a(piv τότε νύμ^χί όρεστιχόες λΐ'/ΰμολτίύί 

φοίτωσχι 'ττύηχ ττοσσίν έττΐ ηρψτ^ μελχνυ$ρω „Φ 

μέλττοντχι' ν.ορυ^ψ 6ε τεριστίνει ουρεος J/%w* 

ίχίμϋΐν d' h^x nxl εν^χ χορών τότε y έζ μέσον ερττίϋν, 



fijiula canit Ραη, α vcnaiione redux : ibi conveniunt deindc 
ityTnphae. 

15. Libil a.%2y\s• j-mendatio Pierfoni efi. 

ig. Librorum lectio eft έτιητςοχίουσα %tst. Lcniffima qulclem 
llgenii correctio eit iTfmgoxious άχίει , fed iion videtur liic 
aptum verbum ΐϊίο άχίει. Quare Ruhiikenii emendationem, 
intnqoxiova Ιαχΰ, praefcrendam duxi, τεροΠίο lameu Ιάχει , qua 
ionna in praelentl tempore utuntur eplci. 

ig. 2^iv fingularis numeri eit, et ad Panem fpectat. Vide 
ad Orph. p. 792. 797. 

20. Poit hunc verfum Ilgenlus coUocavit v. 25. 26. qui fane 
ciim V. 20. quod ad conftruciionem verborum atiinet, iungendi, 
fed non loco movendi fuiit. Ώύχα e veriffima emendatione Bar- 
nefii pio τιυχνα repofui. 

22. Lcgebalur τότε is , qul hiatiis npud liuiif poetam fcrrl 
non potcrat. 



170 XIX. ΕΙΣ ΠΑΝΑ 

νυκίΊχ τΐΌσ/ν όίίττει ' λχΤφοζ ό έττι νωτχ ^χφοιιιον 
λυγκος έχει, λιγυρ^σιν ιχγχλλόμενος φρι^νχ μολττοίΐζ' 

25 fcV μχλχκόϋ λειμωνι, τοδΊ ΐίρόκοζ ija' vxKiydOQ 
ενω^ζ •β'ΰίλε&ων χχτχμίσγετχι χκριτχ τοι:^. 
νμνευσιν de •δ'εουι; μχ:ιχρχς ηχΙ μχκρον "Ολνμττον ' 
οϊόν '5"' Έρμείην έρίοννιον εζοχον «λλ^ν 
εν^ετΐον, wi ογ αττχσι •θ'εοΐ'ς •3Όος άγγελος έατιν' 

5ο κχί f Όγ' ές Αρκχ$ίην ττολυτβχκχ, μητερχ μ^λύΰν•, 
ίξ.'κετ, ει/3'χ τε οί τε'μενος Κνλλψ/Όν έστ/ν ' 
tV'5' ογε κχί d'sOi; uu, ^ΡχίΡχρότριχχ μηλ' ενόμευεν 
xvSpi irxpx '3'νητω • ^'^χλε γχρ ττό-^Ός νγροζ έττελ-^χν 
ννμΦτιι έϋτλοκχαω Αρΰοτος φιλότητι μιγψχι. 

55 έ'κ (J' ετίλεσσε γχμον ^χλερον' τεηε 6' έν μεγχροισιν 
'ii^ouenj (piXou νΐον, a(pxp τερχτωττον Ι^έσ^'Χί, 
αιγιτοόην, όικε'ρίϋτχ, ττολυκροτον, ηόυγελωτχ ' 
Φεύγε 6' ανχί'ζχσχ, λίττεν ά χρχ ttxiSx, τίβ'ηνη. 
όι-Γσε γαρ, ΰοζ 'ί$εν o-\piu χμε/λιχον, ηϋγένειον. 

/^ο TO-J d' Χίψ Έρμε/κζ εριοννίος ές χέρχ •d')JH6'j 



26. Θαλί^ων codd. Pailfini, qiiibuj ιιΓιιβ efi Ruhnkenius, i. e. 
r>. et C. Mattliiae eam lectionem aflfert e codcl. A. C qiiorum 
])riorem iion viJerat Riilinkenius. Vulgo Καλίων. 

2g. "EvvfTTov non magis liic eit aut efle potefi imperfectum, 
fjiiaHi alibi κ/χεν et Ttgossstnov. 

51. Lcgebatur εν&α tis oi. Vide ad liymn. Ven. 59. Deiiide 
^•tIlgo Κνλλ*ινων iartv. Recepi exqtiifitam lectionem triiim codd. 
Paiir. ΚυΧλν\νίου ijriv. WAe ad Oipli. p. 801. feq. Praeivit 
Ij.uic loquendi rationem Homerus iii .OdylTea, ii bene meniini. 
S\<• ctiam in hynino Cereris v. 37. 



I 



XX. ΕΙΣ Η Φ Α Ι Σ Τ Ο Ν 171 

όίζχμενος' χχΐ'ρεν 6k >οΊ>; ττίριώσιοί όαίμαν. 

ρίμ,α^χ (J' t'i ad'xyultcuV iiipocQ w/f, τΓχΤόχ ν,χλΰ-^χζ 

δβρμχσιν tu ττυΗΐνοΐΰΐν ορεσκωοιο λχγωου ' 

Ίτχρ ae ΖιψΙ ν,Χ'^ίζε ΗχΙ άλλοις adxvxroi^i-Jy 

ίεΐ'ζε os KOvpoy έόν' ττχ^τες ί' χρχ 3'υμον ttepipd^y Η 

x-3'xuxTOi, νεριχλλχ ί' ο Βχπχειος Αιόνυσοζ' 

Υίχνχ 6έ μιν κχλίεσκον. Ότι (ζ>ρένχ Trxcrj ετερ-^εν. 

Κλ/ συ uty ο'υτα χχΐρε, xux^' λι'τομ.χι 6έ σ αο^^^ι^' 
χυτχρ uyM κχι σ&ΐο ηχι χλληι; μ'^ήσομ χοιό^ς. 

Χ Χ. 

ΕΙΣ ΗΦΑΙΣΤΟΝ 

ίχφχίίτοιι κλυτόμητα χε/όεο Μονσχ λίγειχ , 

ϋς μετ Α3'ηνχίης γλχνκίνχιόος χγλχχ tpyx 

άν^'ρώττουζ έ$ί$χ^εν έττι χ^'^Όνός, ο'ι το τχροζ τερ 

όίντροις νχιεταχσηον tV ούρεσιν» ^ϋτε -^ηρες ' 

νυν dt" 61 Ήφχιστον κλυτοτεχνην apyx όχέ^τες, 5 

ρψόίϋίζ ulccux τελες(^ορον εις ενιχυτου 



33• Nolim rollicitari ^αλί. 

36. Friget Rulinkenii conlectura, araij» tc^oltoitio)! ιβίσ^α/. 

58. Martlni emendaiio eit ανα/ίατα , λίπεν ό' pro άνα'Ι'ξαΐ, 
λί/ττεν (3*. 

/\ο. Male mutaiunt vctcrum libroritm lectloiiein 'Eq^ilas ia 
Έζμΐίνΐί,' 

43• Parif. A. r.-^v.WiTi-j. 

48• ΑίτοίΑΛί cx emenJ.aioiic Ι^.ιιπγΙΪϊ. λ nlgo ?.ίσομαι• 



172 XXI. Κ Ι Σ Α Π Ο Λ Λ Λ Ν Α 

ευκηλοι άίοίγουσι•^ ίνΐ σφετβροισί όόμοκτιν. 

Άλλ' ;'λ5/'^' "ti<pxi7Ts ' ίίάου d' ccpsrvv te κχΐ ολβον. 

XX Ι. 
ΕΙΣ ΑΠΟΑΑΛΝΔ 

Φο//3ε, σε μεν ncx.1 κνκνοζ νττο -τττερΰγων λι'γ' αε/ίε/, 

έχθ"^ έτη3'ρωσκϋι}ν τοτχμον ητάροί όινηεντα 
Tlrjueiov' σε ά αοιίος εχαν φό^α/γγα λ/γε/«ν 
ή^εττης ττρωτόν τε κχι υστατον οιίεν χείζει. 
5 Kcii συ μεν ο'υτω γ^αΐρε, kva,^' ΐλαμχι 6έ σ αοιίγ, 

XXII. 
ΕΙΣ ΠΟΣΕΙΔΏΝΑ 

'J\u(pi Τίοσειάά,ίϋίΐχ θ'εοι/ μέγχν <>^ρχομ οίεί$ειν. 
ΎΧίηζ κινητηρχ ν.χΐ xrpvyUTOio 3'χλχσσηζ^ 
ttO-jtiov, Ός d'' Έλικωνχ ηχΐ ευρείχς εχ^ει Αιγχς. 
όί'χ^'3'χ 701 έυνοσί^χιε -^eo; τιμήν έοχσχντο, 
5 Ϊ7ηη•:ν τε ίμτιτηρ εμενχι, σιατνρχ τε νηων. 
^χΓρε ΐίοσειόοίύύν γχιηοχε κυχνοχχΐτχ, 
ν.χΐ μχκχρ, ευμενές ητορ εχαν, ττλύουσιν άρηγε. 



XX. 8• Coild. rarif. Α. C. et cum his edd. Flor. Aldcl. 
SiSou 6' άςετι^ν. Error edillonis Ceph. J/Joy α jfrjfv , quem edl- 
lloni principi tribuk Matthiae, delnde in vulgarcs ilbiOS venit. 

XXII. I. Codd. Parif. A. B. ^euv. Mclius rffet μίγαν Sfoy. 

3. De quorumdam coniertura ΈλΙκην re dlsferit Boccliiis 
Sloiliouwer in tirocinio critico p. g7. 

7. Orpheum audire videaris. 



XXIII. ΕΙΣ ΔΙΑ lyS 

XXIII. 
ΕΙΣ ΔΙΑ 

Αηνχ Seuv Tou άριστον οίε/'σομχι ijik μέγιστοι, 
εΰρύονχ, πρείοντχ, τελεςφόρον, ος τε Θίμιστι 
έγκλιίον έζομέ-^τ^ ττυκινους οχρονς οαρίζει. 
' ίλη^^ svpvoTtx Κρονί6η, κΰόιστε, μέγκττε. 

XXIV. 
ΕΙΣ Ε Σ Τ Ι Α Ν 

ίστ/η, ητε κνοαιτοζ Άττόλλωνος ίκχτοιο 
Tiv'Joi εν 7jyxd'i')] ίερον 6όμον α.μ(ξ>ίττολ&ΰεΐζ, 
aUt σων ττλοκχμων χτι:ολείβετχί vypov ελχιον. 
^ρχεο τονί χνχ οϊηον ϊτ^ρχ,εο •3'νμον εχονσχ 
αύν Δ/<" μητιόεντί, χχρίν ά' χμ' οττχσσον xoi6y. 

Χ Χ ν. 
ΕΙΣ ΜΟΤΣΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΛΩΝΑ 

ΐΛουσχύύν χρχίιύμχι, Άχόλλωνόί; τε , Δ^ό^ τε' 
&κ yxp Μονσύων κχι έκηβόλον ΆττΙλλανοζ 



ΧΧΙλ^ /^. 'Ev>jtO( Barnefii emeiulaiio eit pro ini^xco. 

XXV. 2. Hoc prooemium petitiim eft ex Hellocli Tlieogoiiia 
V. 94 — 97. iibl huliis hymni verfus 2 — 5. totlclem verbis leguntur. 
Verfus 2. et 3. affert ctiam rcholiaftcs rindari ad Pyth. IV. 313. 
integros, ad Nem. III. i. usque ad 'ίασιν. Vtroque loco legitur 
i* yag TOt Μουαάων , ut quaedam Hefiodi ediliones babent. 
Priore loco codex Gottingenlis reotius, ^x yuj> τοι Μονσίων• Cae- 
lerum neutro loco fcholiaftes fcriptorem, ciiiiis hi veifus finr, 
memoravlt. 



174 XXVI. ΕΙΣ ΔΙΟΝΤΣΟΝ 

άνδρες uoiSo/ tacsiv ίττί χ^οΆ ηχΐ ηι3'αριστχί', 
L• ίέ ύίΐοζ βϋίσιλ^ες. ο ά' όλβιος, ouTiux Μουσαι 
5 C^ikoJVTxi ' γ)•.νκερη οι άττο στόμχτος ρέει χνόη. 

^χιρετε τεκνχ Αιος, κχι έμην τιμτισχτ ccoiiijv' 
κύτκρ eyitiv ύμέΰ:ν τε κχι χλλης μνησομ' χοιάης. 

XXVI. 
ΕΙΣ ΔΙΟΝΤΣΟΝ 

ϊ\ισσοκόμην Aiouuffov ερι'βρομον χρχομ' uii^aivs 
Τιψος και Έεμέλης spiuiiStog αγλχον νι'όν, 
Όν τρέχον -ηύηομοι νΰμ(ξ>χι , ττχρχ ττχτροζ χνχΗΤΟζ 
$εξχμενχί ηολττοισι, ««/' ένίυκέως χτιτχλλον, 
5 'Νΰσης έν γνχλοις' ο ά χέξετο ττχτρος εκητι 
όί^τρω εν εν^όει , μετχρ0μιος χ^'χνχτοισιν. 
uvTxp έττειόη τόνόε 3'εχι ττολΰυμνον ίί-^ρε-^χν^ 
6ή τότε φοιτ/ι^εσκε κχ3'' υληεντχς ένχύλονζ, 
Ηίσσω Ηχι ix(pv^ ττεττνκχσμένος' χ'ί ά χμ εττοντο 
ίΟ νύμ^χί' ο 6' έξηγεΐτΌ' βρίμος ά' εχεν οίστετού/ Ιιλψ. 
Κ«< συ μεν οίτω χχΤρε, -ττολνστχφνλ', ώ Αιόννσε' 
6ος d' ιημχί; χχίροντχς ες ωρχς χύτις ΐηεσβ'χι, 
εκ d' α«;3"' Kpxifjv εις τους κολλους ένιχυτοΰς. 



5• Codcl. trc9 Parif. edd. Flor, Alcld, Cepb. φίλωνται, quod 
in vulgaribus edd. ex Heiiodo niale ia φίλΐν^ται mutaLum. 

6. XatgETS Tt'Ava Δ /Ji. Haec «[uoque e TLeogonlae v. 104. 

XX\ J. 7. Homericiim efict τόνγε. 

n. Coriiungebantur vcrba ηολνστάφνλ' w Δίο'ν^σε. Vide ad 
livmn. Apoll. 14. 



χ χ ν Ι 1. κ Ι Σ Α Ρ Τ Ε Μ Ι Ν 175 

Χ Χ V Ι ί. 
ΕΙΣ ΑΡΤΕΜΙΝ 

Α,^τεμιν uaiL• χονστιλάκοιτον κελχόεινψ^, 

αντοκχσιγνητην Ιχρυσχορου Ατόλλωι/ος, 

7J κχτ Ορη σ>ίΐοε•^τχ %χι χκριχζ ψεμο^σσχζ 

ciyjS^ τερττομενη ΐΐχ'ίχρναεχ τοξχ τιτχίνει, 5 

ττέμτΓονσχ στο^όίντχ βέλη' τρομέει όε ηχρψχ 

ύ-^ηλων optwy * ίχχει ό ΐ'ττ/ όχσ'Λίος νλη 

όβα/οι/ νπο κλχγγηζ ^'ηρων ' ΰ^ρίσσει όιί τε yxix, 

'πόντος τ Ιχ-^υοείι; ' η 6 άλκιμον ητορ (ίχουσχ 

"Kxvrri έτιστρεφετχι, ^'ηρχν ολέ-,'.ουσχ '^ενέ3'λην. γ Ο 

αυτχρ £7Γ3/ν τερ(!^3-^ δ'ηροσπότΟ'; ίοχεχιρχ, 

ευ^^ρήν^ 8ε νόον, χχλοίσχσ εύηχμτη'χ τόξχ, 

ίΐρ•χ^ετχι έζ μεγχ 6ωμχ κχσιγ^ήτοιο (pikoio, 

Φοίβου Άττόλλωνοι;, άελφων £<; τγ/ο^λ όημον, 

Μονσέίαν κ«< \xpiT(iuu kxXou χορον ΰρτννε'ονσχ. 1 5 

£vd'x κχτχκρεμχσχσχ ttxXivtoux τόξχ y.xl Ιού.;, 

ψ/ει'τχι, χχρίεντχ ττερϊ χρο^' ηοσμο^ίΐ εχουσχ 

έξχρχουσχ χορούς ' χΊ ά χμβροσήρ οττ Ιει'σχι, 



XXVII. 7• Lpgobatur Ιαχε". Vidc ad liymn. XIX. iS- 

8- Praeter necefliiatem Barnciius dyjgwv hi τόξων , Jiocclnis 

Sloihouwerus \n tiiocinio critico p. 54. in lojAwv, lluliiiktMiius in 

vfi/fJv mutabal, quod recepcrunt cditoics. 

iS- Non iOllicitanJa veibn, ίξάζχουαα xogovs, ob Ineptam 

fubiilitatem Alhtaaci , queni iam Garaubonus notavit. Verba, 

«i 0" αμβζοσίιιν on iu<sat , He qulbus lilcnt interprcies, noii puto 



176 χ χ ν Ι Ι ί. ΕΙΣ Α Θ Η Ν Α Ν 

νμνευσιν A>;tw Ηχλλισφνρο^, ως τέκε ιτχΐζχζ 
2θ ad'xvix.TCr}v βουλ^ τε χχι βρΎμχσίν &ξοχ χριστούς. 
Xiz/^erfi τέ%νχ Αιος κα; Κήτους ηϋκόμοιο. 
κυταρ iyxv υμέων τε κχΐ άλλης μνησομ' χοιίης. 

XXVIII. 
ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΝ 

Ιίχλλοίά^ 'A3'7]vxi7ju, κνίρ-ην ^'εον , οίρχομ Χ8ί$ειν, 
γλαϋκωτ /y, ττολυμητιν^ χμείλιχον ητορ ίχουαχν^ 
ητχρ^ένον αΐ^οίψ, έρυσίτττολιν, χλκηεσσχν, 
Ύρίτογενη, ttju χύτος iysii/xTO μητιετχ Ζευς 
5 σεμνής έκ κε(ξ>χλ•ης, ττολεμψ'χ τευχε' &χουσχν, 

^ρΰσεχ, ττχμύ^χνόίαντχ' σε'βχς ί' εχε ττχντχς ορωντοϋς 
άδ'χνοίτόυς ' η 6ε ττρόσ^'εν άιος χίγιόχοιο 
έσσυμενως ώρουσεν «τ χ3'χνχτοίθ κχρηνου, 
σε/σχσ οξυν χκοντχ ' μέγχς S' έλελίζετ "Ολυμττος 
ΙΟ $εινον ύττο βρίμι^ γλχνκωτιίος' χμ^Ι ό'ε yxi'x 
σμερ6χλέον Ιχχησεν' έκινη3'η ά χρχ -πόντος 
κνμχσι τορφυρεοισί κνκωμενος , εσχετο ό' χλμη 
έξχττίνης' στησεν ά' 'Τττερίονος χγλχ^ς υίος 



a poeta profecta effe, quandoqiiidem neque Istaat cum leni fpi- 
) iiu ferri , neque οψ' ίεΐσαι fcribi poteit. Librarii liic error efle 
vldetur, quum poeta dediffet, oi S' αμβζοτον οασαν ίεΐσα* , quae 
Verba leguntur apud Heilodum iu Theogonia v. 43• 

22. Prlmus nifi fallor Wolfius te addidit. 

XXVUI. 10. Viilgo vV ομβζίμηί. Codd. trcs Parif. Uts* 
νβί'ΊίΛΥΐί. Emendavic liubnkeniiis. 



XXIX. ΕΙΣ Ε Σ Τ Ι Α Ν 177 

ΐ'τητους ωκννοόχς 6ηρον χρονον, εΐςόκε πούρη 

είλετ ατΓ Oi^xvccxifiy ωμούν ^'εοείηελχ τεύχη, ΐ5 

Παλλάς Ά^'ψχίη ' γη3'ησε 6ε μηη'ετχ Ζενς. 

KxJ. συ μεν ούτω χοίΤρε, Αιος τέκος χΐ-^ίόχοιο' 
αντχρ έγοι) ηχΐ σεΐ'ο ηχΙ άλλης μνησομ άοι$ης. 

XXIX. 
ΕΙΣ Ε Σ Τ Ι Α Ν 

Ιστ/η, η τύντων tV άωμχσιν ύ-^ηλοΐσιν 

u&uuxTcau τε ^ewv, χχμχϊ ερχομένων τ χν^ρωτων 

εόρην Ui$iov ί'λχχες, τρεσβη'ί'άχ τιμήν, 

[κάλοι/ εχουσχ γέρχς κχί τιμήν ' ου yxp χτερ αού 

είλχτίνχι •9'νητοισιν, Ίν ου ττρωτ^ιι ττυμχτ^ τε /τ 

Ίστί'τ^ χρχομενος σττέν^ει μελιηίεχ οΐνον.'] 

κχι συ μοι, Αργειφίντχ , Αιοζ κχι Μχιχόος υιέ, 

[άγγδλε των μχκχρων , χρυσό ρρχτι, όωτορ εχων,^ 

νχίετε όωμχτχ κχλχ, φ/λχ φρεσιν χλληλοισιν 

\_ίλχος ων εττχρψιε συν χΐ^οί'^ τε φ/λ^ τ ε jo 

Ίστίΐι} '] χμΟ^ότεροι yxp εττιχ^ονίων χν•'^ρώττων 

εΐόοτες ί'ργμχτχ κχλχ, νόω ^ εστΐεσ•^ε κχι jjBjj. 



XXIX. 3. Cod. Parif. C. cdcl. Flor. Aldd. Cepli. ^'λαχ?. 

/J. Verfus 4. 5. 6. ab alio ιΙιαρΓοιΙο profectos effc ,ιιιίπκκί- 
vertit Ilgeniiis. Vide de hoc hymno pracfationcm. 

g. Martinus hunc verfum coUocavit pofi v. ii. tjiiem iccjuu- 
lus eit Matthiae. Sed iic haeremus in v. 12. 

la. Libri omnes tlSOTts iyy/^aro -λαλά. 

Μ 



lyS XXX. ΕΙΣ ΓΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΠΑΝΤΛΝ 

'ΧαΤρε Κρόνου d'vyuT7jp, συ τε, και χρυσόρρχης Έρμης 
αύτκρ iyuv νμεων τε H(ni άλλης μνησομ αοιόης. 

XXX. 

ΕΙΣ ΓΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΠΑΝΤΧ1Ν 

χ α,ίΊχν τταμμητειρχν αείσομαι ηϋ-^'έμεβ'λον, 
τΐρεσβίΰτην , η φέρβει έττι χ^Όνι Ttcx.vd'\ οττόσ εσΤιν, 
^μεν οσχ %dOVx SiOiV ίττερχεται , η^ οσοί toutov, 
η^' οσοί ττίϋΤΰοντχί, τχάε ψέρβετχι εκ σ£'3"εν όλβου. 
5 έϋ σεο ί' ευνχιίές τε κχι ενκχρτίΌΐ τελέ^Όυσιν, 
Ίτότνιχ' οεΰ 6' εχετχι όοΰνχι βίον ηά' ΰί(ξ>ελέσ3'χι 
^νητοΐς xvSpcaTTOiaiU ' ό 6 όλβιος, Όν κε συ <9'υμ^ 
irpo^pwu τιμήσεις ' τω τ χψ^Όνχ ττχντχ τχρεστιν. 
βρί3'ει μεν σφ/ν χρουρχ (^ερέςβιος, ηόε κχτ χγρους 
ΙΟ κτήνεσιν εύδ'ηνεΓ, οίκος 6 εμίη'μτλχτχι έσ3'λων' 



XXX. Infcjiptlo liuius liymni in edd. Flor. Aldd. eit, £»5 
y>}« μ^ιτίςοί navTUv. Ceph. sls μνιτίςα πάντων. 

Ζ• Έτίερχίται tres codcl. Parif. pro vulgato νπίζχεταί. 

4• Sustuli maiorem dirtinctionem poit ττωτωντα/. Haec Ho- 
merica dicendi ratio eft. Vide ad hymn. Cer. 153. 

g. Codd. Parif. A. C. τω ό\ Melior eit lectio edd. Flor, 
Aldd. Ceph. τω τ. Vide ad hynin. Ger. 488• Poffet lioc in- 
genti locorum copia demonftrari. Deinde ed. Flor. πάντα -nsq 
εστί. Aldd. Cej)li. πάντα ntg iari. 

10. Neque H. Stephanus, ncfjue Arnaldus, neqiie Albcrtius 
ca dicuiit, quae eos dicere ait noviflimus editor. 

14. Ed. Flor. et aliac %ofo7s πεζεσαν^ίσίν. Aldd. Cepli. 
Xogo7s Titg iffav &εσ/ν. Fuerunt iam ante Barneilum , qui πεζίαν- 
ϋίσέν legerent, eamque lectionem etiam Wolfgangus SeL•t'rus com- 
memoravit. Codd. Parif. tres πα?" ενα^^ίυιν. Ilgenius fijrfav- 



I 



XXX i. Κ1Σ ΗΛΙΟΝ 



79 



χυτοί 6' ευνομί'^σι itoXi-j κοίτχ Ηχλλιγυνχίκχ 

HOifXUbOva ' ολβοζ 08 τΓολνς κχΐ τλουτος ο-χη$εΤ, 

ττχΐίεζ d' εύφροσΰ^^ νεο3"ηλέί κυ^ίόωσιν, 

Ίτχρ^ενιγ,χί τε χοροΤς ευχν'^έσιν είφρονι •9'υμω 

τΐΧίζουσχι σκχίρουσι ηχτ χν&εχ μχλ•3'χκχ τΐοίης, 1 5 

ους κε συ τιμήσεις, σεμνή 3'εχ, «φ^Όΐ/ε όχΐμο:/. 

Χ.χί'ρε d't(ii}v μ'ητηρ, άλοχ Ουρχνου χστερόεντος' 
ΊΤρο^ρωυ ό' χντ ωόης βιοτον •θ'νμηρε' οττχζε. 
αυτχρ ϊγω κχϊ σεΐο κχΐ χλλης μνησομ χοιόης. 

XXXI. 
ΕΙΣ ΗΛΙΟΝ 

nkiou υμνεΐν χυτέ Δίος τίκος xp%so Μούσα, 
Καλλίοττ;/ (pxkdOVTx, τον Κυρνί^χεσσχ βοωττις 



Sfjiv, quod quklein alils exeinplis indigel , «juain talibus, φεζίσ• 
aaiiyts, ψί^ίίβίΟί. Tutiilinmm cffe duxi, xogoiS iuavi)ij<y recipere, 
quod eft de locis intelligendum , iii quibus clioreae ducuntiir. 
Tlag illud vel nsg vereor ne ex aliqua iiUerpoJalione remanferit, 
cuius fortaffe illud etiam indicium eCt, quod codd. Paiir. A. B. 
V. i5• παίξουσι, χαί^ου-ίί ^ C. aiitem ττα/ςΌυσ/ν χαίςονσι habent. 
Vulgo ibi παίζουσα/ χαί^ονσι. Recepi cum aliis olegantillimam 
emendationem Ruhnkenii. 

i6. Ruhnkenio hic verfus vehomenter fiigere et foriaffc aliunde 
illatus effe vldetur. Equidem taritiiin abeii ut eum frigere pu- 
tem, ut tale additamentuin maxime Homericum effe aibitrer. 
Quamquam fic quoque non negaveiim ab interpolatore addi po- 
tuiiTe. Cacterum non fpcrnenda cit ηονϋΠιηΐ ediloiis coniectura, 
αφ^ίτε όαϊμον. 

ig. Hiinc vero verfum facilius, qiiam ulium alium iii lioc 
hymno , ix iiitcrpolatione ortum credideriin. 



ι8ο XXXI. ΕΙΣ Η Α Ι Ο Ν 

f^iivxto Τχί'ηζ TTXiSi HUi Ονρχνου κστεροε',ιτ^ς. 
<γημε yxp Ενρυφχεσσαν ΰγακλειτην 'Τττερίίϋν, 
5 αντοκχσιγν'ητ7]ν, η οι τεηε κχλλιμχ Tt-n-jx^ 
'Hw re ρο^όττηχυν , ίϋχλό^ιχμόν τε ϋεληνψ^ 
Ήέλιον τ χκύμχντ , έηείκελον ud'xvxToi(TiVt 
ος ^χί'νει ^νητοΐσι uui χ3'χνχτοισι '3'εθί'σιν^ 
ΐττιτοις έμβεβχΐιύς ' σμερ§νον d' ογε 6έρηετχι οσσοίζ, 
ΙΟ "χ^ρυσέ-ης έκ ηόρν3Ός, λχμτρχι ά χκτί'νες χττ αντου 
αΐ'γληεν στίλβονσι, τΐΛρχ Ηροτχφίύν τε τχρειχΐ 
λχμττρχΐ Χ7Γ0 κρχτοζ χχρ/εν κχτεχονσι χροζωττον 
Τ7;λχυγες ' κχλον όε ττερί χρο'Ι' λχμττεται εσ-^ος, 
"Κειτχ ουρίες, ττνοι^ χνέμων ' υττο ό χρσενες ίτττοι 



ΧΧΧΙ. II. Miror PielToni eonlectiiram, τΐΐζΊ νοοτάφοίοΐ τ 
y^tigat λαμπζοί άηο -AgaTos χαςίεν γ.!χτΐχου<:ι ngosainov , 'niqiiam 
placere potiuiTe, aut alia iii eamdem ('cntenliaia tentari. Vulga- 
tam lectionem fanam effe puto, modo τίοιςεία} non de genis dci, 
fed de alis galeae , quae genas tegnnt , intelligHtur. Id iu equis 
notgyi'iov vocant. YlagiiCii qiiidem ubi hor iiguifiratu occiirranr, 
neiclo : fed tam veri iiniile efl, illas galeae partes ilc dicias 
effe, ut, quiim hoc vocabulum hic ita accipi poffit, temeraiiuiu 
videatur de emendatlone cogitare. 

l/^. Valckenariiis in diatriba de Euripide p. loS• emcndabar, 
Tfiioi^s o^ avtjMcov v7to Άύσσονίΐ Ίπτιοι , qua emendatione cognita lo. 
I-uzacium pro Cno maluiffe πολύ legere fcribit. Nihil imUandinn 
videtur. Eit enim 7ivoty\ ανίμων, ut vidit etlam Mattliiae, rum 
vcrbis Χάμηεται ntqi X?o<' coniiingenduni , iit veltis vento agitata 
circa corpus Iticere dicatur. Cacterum tam manifeitum cft poit 
luinc verfum aliquld excidiffe, ut iiiirum fit lianc lacunam ab 
ncmine eiio animadvorfain. Quis cnim \n animum indutat, iis, 
qiue praegreffa funt^ hacc potuiffe addl : Cno d' ajjfvf 5 'ίηηοί ? 



χ χ χ Ι Ι. ΕΙΣ Σ Ε Λ Η Ν Η Ν ι8ι 

έ'νθ"' «y Qys στησχς χρνσό<^υγον άρμχ κΰΐΐ 'iitirovi; 1 5 

έστέρίος, τέατΓ'ί^σι ί/ ονρχνοΰ ωκεχνονόε. 

ΧαΓρ£ ανχξ, ττρόφρων όί βιον '%μήρ& οτχζβ. 
έζ σέο ά' οίρξχμενος , κλγ(τω μεροτων γένος duapwu 
ημι3'εύΰν} wv epyx ■3'εοι •3'νητοΐσιν ε$ειζχν. 

XXXII. 
ΕΙΣ ΣΕΛΗΝΗΝ 

vlirjvrj^j χειόειν τχνυσιτΓτερον ε'στετε Μονσχι 

■)]$υετΓεις, κουρχι Κρονιάεού ^ιός, ίστορες ωόης' 

ής χτΓΟ χ'/γλη γχΐ'χν ελ'σσετχι ονρχνο^εικτος, 

Ηρχτοζ χττ Χ'3'χνχτοιο ' ττολυς ό' ντο κόσμος ορκρεν 

xfyXTjg λχμττονσης ' στι'λβει 6' χλχμττετος χηρ 5 



ι5. Novinimus edltor librorum leclionem Ivi' ay in ivr^ av 
muuvit, eacjue verba cohaerere vult rum illis, 'imtots i/*/3f/?awi-, 
quod quum per fe fieri non poteft, lum rententia etiam minune 
apta eit, Nam rjuis verba, a^<;tca χα) 'innovs iantgeos ηίμτιν,αι di 
ovgavoO ω^εανόνδε , fic interpretetur, pvr coeltim. vehitur? 

i6. 'EffTTf^ioy Riilinkenii emendatiQ eii pro ^εσηίαιοε. 

XXXII. 3. Manifeito corniptam lectionem niutare nolui, quod 
verba jfs ατιο αΐγλ*ί, fortaffe ab aliqiio interpolatoie in fine praece- 
dentis verfus poiita, hic coUocari potuerunt. Sed eiim poetani, qui 
verfu fecundo 'ί^τοζεί οίδν\$ dedit, vix dubiiari poteil hic fcripiiffe : 
*is OiyXjj 7i?j) yaJOiv ελίσσεται οΰγανοδεί*τοί. 

5. Ed. Flor. στίλβει ό' αλάμπιτοί ut^n- Aldtl. ατίλβν] 6" 
ά'κάμτιετοε ά^ι^. Gepb. στίλβνισ' άκάμηετοε άνίζ. rierfonus coiiii- 
ciebat, στίλβει oi μελάντα,το! α)ί$> ; Rubnkenius, στίλβνί i^ ίτΐι- 
λίχμπεται u>ij. liarnefiiim , στίλβει fs τ άλά/Λτιετοί <iyig fcriben- 
tein , fequutus eft Ilgcnius. Eqnlilem nefclo aa melius conigatiir, 
στίλβει rf' άπολάμ7ΐετο$ aV?• Sacpius άηο pro α privaiivo addi- 
tur adicctlvis : vlde Koeniiiin ad Gieg. Gor. p. 250. 



ι82 χ XX Ι Ι. ΕΙΣ ΣΕΛΗΝΗ Ν 

γ,ρυσίου uro στεφύι/ον άκτΤνει; 6' ίν^ιχονηχ,ι, 
εντ κν ccTT WKSDiyotO λοεσσχαένη Χξιόα κοίλόν, 
είμΰίτχ έσσχμενη τηλΰίυγ&α. , 6ΐχ Σ,ελήνη, 
ζευζχμένη -ττίάλονζ έριαϋχεναζ αΐ^λ-ηεντας, 

^^ έσσυμένιαζ TtpoTtpaa ελάστ^ κχλλίτ^ίχχς ίτΓττους 
έσιτεριη όιχρμηρφς, Ότε τΐλή^'ν με-^χς ογμος, 
λχμττροτχτχί τ αυγχΐ τοτ κεζομένης τελέ'^ιασιν 
ουρχί^ο3'εν ' τέπ,μωρ 6ε βροτοΤς κχι σημχ τετυκτχί. 
T7J ρχ τΓΟΤε Κρονίόηζ εμιγη φίλότητι xxt εύν^' 

ί^ 7] 6' ύττοκνσσχμενη ΐίχνίείην yeiuxTO κονρψ, 
έ-Λττρετΐεζ εΐόος εχουσχν εν α&χνχτοισι '^εοΐσίν. 

X«/]je ανχσσχ, 3'εχ λευκωλενε, OL• Σέλ^/'ν;/, 
ττρόΡρον, έϋτλ^Ηχμος' σεο 6' χρχομενος κλε'χ φύΰΤίϋν 
α,σομχί ■ημι^'έων, wv κλείουσ εργμχτ χοι$οί, 

2θ Ήίουσχων ^εραττοντες, χττο στομχτων έροεντων. 



6. Vulgo a-nTyigts• Barneill correctlo cit , et ante eiim nefclo 
culus , qui eam meo exemplo ed. Ceph. adfcrlpfit , ακτΣνί?. Et 
ilc cod. Parif. B. et in marglre C. 'Axrjjjf^ fufjjectum fuit iam 
H. Stephano in indice Tbeiauri. Aeolenfes «χτίίν dicebant, teite 
Etym, M. p. 605, 55, 

7. Eu 9•' αν vitium eit Aldinarum, quod inde etiam in ed. 
Ceph. venit. Ed. Flor, svr ev. 

II. IlAijJfi vulgo , qiiod in wXvjJji mutavit Mattliiae. 

15, Heynius ad fcholiaftae Pindari verba in argumento tertlo 
Nem. I, iSTi όί y\ Νεμία των '^ζγιίίλΐν r^s χύ<>αΐ μοΊςα , ω•>ομα- 
σμίνη άτια τί',$ Σίλ>ίν>ίί• «α) Δ<ο; , adfciipfit : αη Hynin. Hoincr. 
in Lunam? Sine dubio buiic verfum Ipertavit. llav(Jf/>j illa, 
quaecumque fuerit , Πθ5νί/»ί vldetnr fcrlbenda efle. 

20. Vocabiilum tqotMTitiM non eft in Aldina fecimda. Habent 
Flor. Ald. tertia, el Ceph. Totus vffius omiffus iu cod- Parif. A. 



XXXIII. ΕΙΣ ΔΙΟΣΚΟΤΡΟΤΣ ι83 

XXXIII. 
ΕΙΣ ΔΙΟΣΚΟΤΡΟΤΣ 

*ΐ\μ(Ρ( Αιος κούρους έλικωτίίες εσττετε Μονσχι, 

Ύυνίχρίίχς, Αη^ης κχλλισψνρου οίγλαοί Τέ'κι/α, 

Κχστορόί '3" {'τΓτόάχμον κχι άμωμητον ΥΙολυ^ενκεχ ' 

τους υττο Ύ7}ϋγ4του κορυφή ορεος μεγχλοιο 

μ(χ3•εΐ\τ' έν ψίλότητι κελχινεφεί' Κρον/ωνι 5 

σωτήρας τεκέ -ττχΐ^χς έτη•χ^3Όνίϋύν uyd'p!xnrca'j, 

ωκυττορων τε νεωυ , Ότε τε σνερχωσιν χελλχί 

χειμέριχι κχτ» ττόντον χμείΚιχον' οΊ 6' χτο νηων 

ευχομενθ( κχλέουσί Δ,ιος κούρους μεγοίλοίο 

άρνεσσιν λευκοΐσ^ν, ίττ χκρωτηριχ βχντες ^^ 

ΊΤρυμνης ' τψ $ χνεμος τε μέ'^χς κχι κΰμχ •θ'χλχττης 

'Jtjkxv υτοβρυχί'ην ' οΊ 6' έ^χττίνης έ(!ΐ>χν7]σχν 

ξου'δ'-^σίν τττερόγεσσι ό'ι' χΐ^'έρος χ'ί'ζχντες, 

χυτίκχ 6 κργχλεων χνέμιαν κχτέττχυαχν αίλλχς, 

κύμχτχ ί' έστόρεσχν λευκής χλος έν ττελχγεσσιν 1 5 

νχΰτχίς, σημχτχ κχλχ τλόου σψί'σιν ' οϊ 6ε ιόόντες 

'γη^'ησχν, τχνσχντο 6' οϊζυροΐο ττόνοιο. 



XXXIII. Ι. Νοη eit certe filentlo praetereunda Heiingae et 
Rulink.enii coniectura, 'EXt%uvi5ss• 

4. Edd. vctt. Ύαϋγίτου. 

i3. Edd. vett. Ιου^-^σ/. AHi ^av^vfff/. 

i6. Legebatur ηόνον. Recepi τιλόου , quod reponondiiin vi- 
dit Matthiae. Fortaffe hlc quoque interpolatorls verfus liabemiis. 
Conimode certe hymnus finiretur verlu i5. et magis etiam com- 
mode iungerentur hacc : 



ι84 XXXIII. Κ1Σ ΔΙΟΣΚΟΤΡΟΤΣ 

Χα/^δτε Ύιιν^ρι^χι, ταχέων εττιβητορεζ 'iitifjyj' 
αυτά 3 ίγ2ν υμέων τε Ηχι άλλης μνήσομ αοιόης. 



νανταΐ! , ϋνιματα καλά πλοον σφΊαν' όι Jl ΐόόντεε 

γ)ί^νΐσαν , τιανσαντο ό oi^vgolo ηόνοιο, 
ita ut fufpicer, interpolatorem pro veriibus 13. 14. i5. pofuiffe 
veiTus 16. 17. Vtcumque eit, σφίσιν pro genitivo acripi dcbet. 

19. Tf primus, iiiii fallor, addidit Wolfius. 



fl 



Ι. 
ΠΡΟΣ ΚΤΜΑΙΟΤΣ 

Άΐίει'σβ'ε ξβνιων κεχρημενον TjSe όόμοίο^ 
οί 'TTokiU αίττεινην νύμφης έροίτωτιόος ' Ηρης 
ναίετε, llxiSrjuijQ τοάχ νείχτον υλΙ/ικομοιο, 
άμβρόσιου ττίνοντες νόωρ ζχ,^'εου τίοταμοΐο, 
Έρμου κχλχ ρέοντος, ον αδ^ίνατος τεκετο Ζευς, 

Ι Ι. 
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΤΜΗΝ ΑΝΑΣΤΡΕΦΏΝ 

ΑΓψ« ■jrodei με φεροιεν ες αΐίοίων ττόλιν uySpwv ' 
των yxp κχΐ δ'υμος ττρόφρων κχϊ μητις αρίστη. 

Ι Ι Ι. 
ΕΙΣ Μ Ι Δ Η Ν 

^χλκεη ττχρβ'ένος εΙμί , Μίόεω ί' έττι σημχτι κεΐμχι^ 
ες τ CiV νίωρ τε pai^ , κχι όένίρεχ μχκρχ τεδ'ηλ'ΐα, 



Ι. 5• 1*^ primis folils codicis Homerl, qui eit In bibliotlieca 
PauUina, legunlur epigrammata Homeri, exceptis 11. V. VIII. IX. 
XVII. noitrae . editionis. Hoc quidem loco codex Lipiieniis "Ejjnov 
praebet. 

III. I. Hic verfus abrlt in rod. I-ipf. qiii v.' ΓινυηΗο Jir' 
liabet, prlma liitera , quae initialis efict, iiiinio iVrJpta. Tiim 
idem codex ςί^, et Tf&)jAj) et λάμπ-^ίΐ» 



ι88 IV. ΠΡΟΣ Κ Τ Μ Α Ι Ο Τ Σ 

7]bktoi; τ ανιών λάμΊττ^, λχμτρη τε σελήνη, 
ηοίΐ ττοταμοι ττλη^'ωσιν, άνακλΰζτ^ ίέ •^'οίλΰίσσοί. 
Β αυτού TySs μένουσα τολυκλχυτω έττι τΰμβω, 
dyyt-Xditi ■τΓχρίουσι, Μίόης qti t^Ss TiidOiTTCii. 

ι ν, 

ΠΡΟΣ ΚΤΜΑΙΟΤΣ 

vJ'/iii μ αίσ^ 6ωΗε ττχτηρ Ζευς κΰρμα γενέσ•3'χι, 
νηηον aiSoiTjg έτι γούνχσι μητρός ατοίλλοϋν, 
Tjv τΓΟΓ ΕΊΐυρ^ααχν βουλ^ Αίος χίγιόχοίο 
λχοί Φρίκωνος , μχρ^ων έττιβήτορες ΊτΓΤί•:ν, 
5 όττλότεροι, μχλεροΐο ττυρ^ς κρίνοντες Άρηχ, 
Α(θλί$χ Ίίμυρνην xXiyeiTOvx, -ττοντοτίνχκτον, 
ην τε όϊ' xyXxov είσιν Ιόωρ ίεροΐο Μ.έλητος. 
ϊίν^εν αττορνύμενχ; κουρχι Αιός, xyXxx τέκνχ, 
■ηΒ'ελετψ κλ^σχι όΓχν χ•9'όνχ κχι ττόλιν χνίρων, 
ΙΟ οι 6' χτΐχνψχσ^'ην ιερην οττχ, ψημιν χοιόης, 

αφρχόιτ^' των μεν τε ττχ^'ων ης ^ρχσσετχι χύπς, 
ο σ^ιν ονει§ει^,σιν έμ^ν $ιεμησχτο ττότμον. 



4• Hlc verfus ίη cod, Lipf. omliTus. Mox idem ηολν^λαΰ- 
TOV inl τύμβου άγγΐλύΐ. Inde non male corrigas oiyyiXXw. 

IV. 6. Etiam cod. Lipf. τίοτνιάνα%το)ΐ. Emendavit Pierfonus. 

11. Codex Lipf. άφ^αϋγ, tit Ilgenius corrigcbat pro άφ^Άδίγι^. 

12. lam H. Stephanus in Herodolo edidit, 

os αφιν ovstotiytatv έμον ίκμγισατο ηότμον• 
Ed. Flor, et aliae veteres , οσψιν ovciofjiv ^μον δκμνισοιτσ τιό- 
τμ,ον. Verfum hunc, qui intelligi , ut iii edd. t-ii, ne<juit, iu 
conigendum puto : 



ν. ΑΡΧΗ 1Λ1ΑΔ0Σ ΤΗΣ ΕΛΑΤΤΟΝΟΣ iSg 

κηρχ 3' έ'γω, την μα δ'εος ώτίχσε ^εινομένω 'ττερ, 

τλησομοα ccHpxccvTx φίρων τετληοτι •3'υμω ' 

ονάε Τί μοι φ/λχ yvTx μ&'^ειν ίερχϊ'ς έν χγυιχΐ'ς ΐ5 

Κΰμης όρμχί'^ουσι, μέ^χζ οέ με ^'υμος εττε/γεί 

όημον t'i οϊλλοόχτον Itvxt, ολίγον ττερ έοντχ, 

V. 
ΑΡΧΗ ΙΜΑΔΟΣ ΤΗΣ ΕΛΑΤΤΟΝΟΣ 

ίλιον χειάω κχι AxpixviTjv ευττωλον, 

ή,; TTtpi ΊΓολλχ itx^ov Axyxol ^'ερχττοντεζ Άρηος. 

V Ι. 
ΠΡΟΣ ΘΕΣΤΟΡΙΔΗΝ 

\!)εστορίόη, ^νητοΐσιν xvj:'i(irit:v -πολιΙων ττερ^ 
cvifj χφρχστοτερον ττι-'λετχί νοου αν'^'ρωττοίσιν. 

V Ι τ. 
π ο Σ Ε Ι Δ Λ Ν Ι 

\\}.υ3Ί ΥΙοσει6χί•Γν μεγχϊ.οα^ενί.:, εννοσ^^χιε, 
ενρυχόρου με^έων ηίε ζχ'^εου '^Κλιν.ϋίνος, 



ο σφιν 01/tiSos fsaiiv ίμυ-^ 6ία μ/;7ατο τιότμον- 
Iiitflliget , inquit, Je popularibus Jtiis propLcr nicaiii JOrtciK 
(iciciutnn peperiffe opprobi iiim. Ό pro 'ότι ' 

?^ενσσ(τε γάζ τόγε τιάντεί , ο uot ytgois ί\>χΐται αλλγ• 
Ιη cod. Li]jf. maxima vcifiis jjars , qiiod (liaiL.t delrita eit, logi 
nequit. 

17. Codex Lipf. αλλοδαηων. 

VI. 2. Eiiam cod. Lipf. vJoy. 

\II. I. Eii.nn cod. Lipf. ΐΙοσείδΛΜΤ/. 

2. Cod. I.ipr. >jji «α; ζΰΐ^^ον. 



iQO νίΠ. ΕΙΣ ΠΟΛΙΝ ΕΡΤΘΡΑΙΑΝ 

ίοζ ί' ούρον καλόν και αττημονχ νοστον Ι^έαβ^κ,ι 
νχντ^ς, οΊ νηος τΓομτΓΟί η^ Οίρχ^οι εχσιν ' 
5 6ος 6' ες ΰττωρείψ ύ-ψικρηανοιο Μιμαντος 
uiioiiau μ' έλ3'όντοι βροτων οσίων τε κυρησχι, 
(pwrai τε τισκί'μψ^ ος έμον νοον 7}^Γεpoτεΰσxςf 
(ϋίΰσχτο Ζψ^οί ^kviov, ξενίην τε τράττεζαν. 

VIII. 
ΕΙΣ ΠΟΛΙΝ ΕΡΤΘΡΑΙΑΝ 

llori//i>: γ^, ττύνίωρε, 6ότειρχ μελί'^ρ'^νοζ όλβου, 
ως όίρκ όη τοις μεν ψωτων είοχβΌς έτΰχ'3•ης^ 
τοϊ'σι Sa δΰςβωλος ν,ΆΪ τρηχεΐ'', οίς ε•χολώ•%}ς. 

ι Χ. 
ΠΡΟΣ ΝΑΤΤΑΣ 

ΧΛχυτχί ττοντοτόροί, στυγερή ivaAiyKioi xry, 
τττωκάσιν χΐ^υίψι βίον όΰς^^ηλον έχοντες, 
αΙ$εΪ7^ε ξενίοιο Αιος σέβχς ύ-^ιμέ^οντος ' 
όεινη yxp μετ Όττις ξενίου Αιος, Ός % αλίτητχι. 



^. Ε cod. Lipf. dedi ναντγ,ί pro viilgato vavrais. 

6. Ellam cod. Lipf. όσ /wv τε. 

IX. 4- Ita emendarunt, quod apiul Hcrodotum legltur μί- 
Toms. Dubitari poteit, an hoc fanum fit. Ed. Flor. μίτοπιν 
liabet. Apud Suidam legitur , Ssi^/ii ya$> μιτόπίσ^ιν oTits |£v<'«ii, 
2f m' αλίτ^ται• Hinc coniici poffet fcriljeadum effe. 



χ. ΙΊΡΟΣ ΤΟΤΣ ΑΤΤΟΤΣ iyi 

Χ. 

ΠΡΟΣ ΤΟΤΣ ΑΤΤΟΤΣ 

χ μέχς^ ω ξεΤνοι, ανεμοζ λάβεν κντίος ελ-θ'ων' 
αλλ' 6Τί νυν $έζχΰ3'ε, ηχι 6 ττλοος ύσσετχι ΰμιν. 

Χ τ. 

ΕΙΣ ΠΕΤΚΗΝ 

ΐΛλλη Τις σευ, ττευν.'η , αμεινονοί HapTou ιψιν 
Ί^ηζ εν Ηορυφ^σι τοΧυτΐχϋγρυ ηνεμοίσσης, 
evd'x σ/άηρος ' Αρψζ έτΤίχ^Όνίοισι βροτοΐσιν 
ίσσετχι, εύτ uu μιν Κ,εβρηνίΟί χνό'ρες έχιασιν. 

Χ Ι 1. 
ΠΡΟΣ ΓΛΑΤΚΟΝ ΤΟΝ ΑΙΠΟΛΟΝ 

1 λαΰκε, βοτόον έτηότττχ , εττος τ/ τοι ϊ-ν φρεσι 3'ήσω " 
τρΜΤον μίν ηυσΐ άεΐττ^ον έττ αυλεί^σι ^'ΰρτ^σιν 
οουναι ως yccp χρ.ειναν ο γα^ ■nxi ττρΜΤον κκουεί 
uuapoQ έττερχομύνου, κχι ες ερκεχ '^ηρος ιόντος. 



Χ. ΛρικΙ Heroilotiim haec iic leguntur: Cμas ώ ξίνοι ε'λαβεν 
J avf/Mos dvTios γίν6μενο5' αλλ' trt χαΐ ννν με δίςασ^ε , nal ό 
■τιλοΰε ύμιν ενται. 

XI. r. Cod. Lipf. σου. 

2. Idem coclex omittit "lijjj-, et "habet tv τίολνπτνχου χοζυφγ,σι. 

XII. Ι. Cod. Li|if. Γλανχί Ttiriuiv t~<w'v ro< tnos τί τοι έ•ιΊ 



1 92 ΧΠΙ. ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΕΙΑΝ ΕΝ ΣΑΜΏ,Ι 

XIII. 
nPOS ΤΗΝ ΙΕΡΕΙΑΝ ΕΝ ΣΑΜΛΙ 

ϊ\λυ^ί μοι εΰχομένω κουροτρόφε, 6ος όε yvvxTKX 
τηνάε νέΰίν μϊν ΰίνψα,σ^Άΐ φίλότητχ κχΐ εννήν' 
7J Ο ετητερττέσ^'ω ττολιοηροτιχ,Φοκη γίρονσιν, 
ων ωρη μεν Άττ-ήμβλυνται, -^υμοζ όε μενοινχ. 

XIV. 
ΕΙΣ ΟΙΚΟΝ Τί2Ν ΦΡΑΤΟΡΧΙΝ 

AuSpog μεν στεφίχνος -ττοίΐόες, TTvpyoi όε ■ττόληος^ 
ΙτΓΤΟι S εν ΊΤεόίοο κόσμος, νηες όε ''^χλχσσης, 
χρημχτα ά αϋξει οϊκον, άτχρ yspxpoi βχσιληες 
ημενοι είν ccyop^, κόσμος τ ΰίλλοισιν όρχσδ'χι, 
5 αΙ^Όμένου όε ττυρος <γερίχ.ρ'χτερος οΤκος ιόεσβ'χι. 
ημχτι χειμερι'ω, οττότ κν νίφ^σί Κρο'^ίχν. 

Χ V. 
ΚΑΜΙΝΟΣ Η ΚΕΡΑΙνίΙΣ 

iLt μεν όϋΰσετε μισ3'όν, χείσω ώ κερχμηες' 
όευρ χγ A&TjvxiTj, και ύττειρεχε χεΐρχ κχμίνου^ 
ευ όε 7Τερχν3-βί'εν κότν?.οι κχι ττχντχ κχνχστρχ, 



XIII. ί\. Etiam cod. Lipf. a!j>j• 

XIV. Ι. Cod. Lipl. Ttaloss (!Ti^a\os> 
3. Idem codfx αύξΐΐ οΙ-Λον. 

6. Hic verfus omiffus in cod. I_.ipf. 

XV. I. Propius ad Suidae lectioncm codex Lipf. αονιί>}σω 

2. 2. Idttn iOdcx J;Tf jffXi/s , ct /Λίλον^ίΓεν, al ηά^τα μά'Α Iga- 



XV. ΚΛΜΙλΟΣ Η ΚΕΡΑΜΙΣ αβ 

(Ρξΐυχ'^ψχί τε Ηχλως κχΐ ηαη; wvov upiad^aiy 

τολλχ μίν eiv ccyopy τηαλβυμενχ, ττολλχ ά αγνιχΤς, 5 

τολλ* 6η κερόηνχι, ημΤν <5έ d;/, ώζ σΦιν χίΐσχι. 

ψ d' i-rr οίνχιίειην τρεί^^έντες ι^εϋ$ε χρησβ'ε, 

συγιιχλίω 6η 'έιτείτχ ν,χμίνω 6ηλητηρχς, 

Σ.ΰντριβ' όμως "Σμάρχγον re χχΐ ' Ασβετον J/ie Σχβχκτην 

'SLμό6xμόu θ"', Ός Τ7}6ε τέχν•)^ κχηχ ττολλχ ττορίζοι. ίο 

νέρδ'ε ττυρχί^Όυσχν κχϊ 6ωμχτχ, συν 6ε κχμινος 

τΓχσχ κνκηδ'ει'η, κερχμέοον μέ^χ κωκνσχντϋύν. 

ως 'γνχ3Ός ιτητε/η βρυκει, βρνκοι 6ε κχμινος^ 

νχντ evToaS'' χύτης κερχμηΐ'χ λετττχ ττοιουσχ. 

6εΰρο κχϊ Ήελ/οϋ 3'υ'γχτηρ, ττολυφάζ^μχκε Κίρκη f 1.5 

όίγριχ φχρμχκχ βχλλε , κακόν 6' χυτούς τε κχΐ apyx. 

6bvpo 6ε κχϊ "Κειρων χ^έτω ττολέχς κεντχύρους, 

ο" ■d^' Ήρχκληος χεΐρχς φϋ'γον, οΐ τ XTCoko^jTO ' 



5. 6. Cod. Lipf. πολλά J* iv αγυια'ΐί , et us σψιν voyjaan. 

8. 9. Cod. Lipf. σνγχαλέω et όμόσμαξαγόν τε nal ασβΐστον 
jjtJi y' aVtctxrov. Mox iilem nogl^tt. 

11. Ajjud Herodotum et in cod. Lipf. eit -πείί^ε ntjgaidovaoiv, 
apud Suidam iii edd. Poni et Kufteri σεΐλαι Tsvgai^ovaa•^ , in 
edd. Mediol. et Bafil. στεϊλαί ηυξαί^ονσαν. Hinc fecere nstJ^s 
π•ό</ at^ovaav, vel τΐζίί^ε Tsvq αί^Ό^σαν , qnod noii magnopere pla- 
cet. Ilgenius ntg^t^tv αί^ουσαν , fenfu bono, modo ne audacior 
videretur niut tlo. Equidem nefcio an πυςαί^ονσα focus vel para 
fornacls dicta fuerit. Simillter Ttugat^fta Strabo vocat p. 733. 
(106G. A) locos, in quibus Perfarum magi, cjui nvgaaoi diceban- 
tur , perennem ignern affervabant. 

i4• Cod. Lipf. αυτού. 

ij. Cod. Lipf. ^νγάτΐήζ 7:ολνφά^)μα)(θ(. 

Ν 



194 Χ V Ι. Ε Ι Ρ Ε Σ Ι il Ν Η 

ruieroisv τά,ίε εργχ κχκως, ΐΐίτττοι 6e κχμινος, 
20 α,ύτοι d' οίμωζοντες ορωοίτο spyx ττονηρχ' 
ΎηΒ'ησω d' o.ouiv αυτών κχκοίχίμονχ τέχνψ. 
ος όέ % ύττερκύ^ρ^, "ττυρϊ τούτου ττχν τα ττροςύΰττΌν 
φλεχδ-εί'/], ύς τΰίντες iir/crxiUT κ'ισιμχ ρέζειν, 

XVI. 
Ε Ι ρ Ε Σ Ι ί1 Ν Η 

ΙΛωμχ τίροςετρχ'κομεσ^' χν$ρος μέγχ $ννχμενοΐο, 
ος μεγχ μεν ^ύνχτχι, μεγχ 6ε ττρέττει όλβιος aisi' 
χυτχΐ χνχηλίνεσ^'ε d'vpxi ' τλοντος yup εςεισιν 
itoXkoQy συν ττλοΰτω 6ε κχι εύ(ξ>ροσύνη τεβ'χλυΤχ, 



ig. Cod. Lipf. rvnrsitv et deinde τύητοι. 

22. Apud Herodotum in ed. Flor. eit, ο ί' εχ' vntgitu^ft 
Tttql ταϋτα, in ed. Steph. et aliis , os δί χ' νττερχΰφιι nfg) ταϋτα, 
apud Suidam et in qulbusdam Herodoti edd. os όε χ ΰηίζτίνφίί 
9if?i τοντον. Repofui coniunctivum. Uugi , Barnefii emendaiio- 
nem, iam Wolfius recepit. 

23. Cod. Lipf. ίηίστωνΤ' 

XVI. 3. Clare codex Lipf. exhibet Pierfonl conlecturam aCrai 
pro αυτάς. 

6. Hunc verfum exhibui, «t in cod. Lipf. et apud Herodo- 
tum legitur. Apud Suidam eit, %υζν,0ι1ν\ 6' αΙε\ ν,ατά δό^που 
tgTiio μάζα, ηοη 'i^-*tc, ut Ilgenius fcribit , qui omnino hic in 
variis lectionibus indicandis erravit, ambigua oratione deceptus, 
qua Weffelingius lectiones librorum commemorat. Verfum fepti- 
inum aon habet Herodotus. Fortafle iic legendum eit: 

Tit^fxaitj (J* alil nard ytagSonov (gnso, μάζαν 
'ίμμιν M$><&a(j)v, ενωπίδίχ, αηααμόεαααν. 
ignis mactrain calefaciat , lU Jemper placenta Jiippetat. 

8• Exliibui lectloliero, quae eit apud Herodotum. Cod*x 



XVI. ΕΙΡΕΣΙΛΝΗ igS 

είρηνη τ Oiyx-JT] ' Όσχ i' χγγεχ, μεστχ μ^ν ε'/η, 5 

χνρβχίη S uld κχτχ κχράόττου &proi μοίζχ 

νυν μεν κρι3'χίην ενωτηάχ σησχμ.όεσσχν. 

του ττχίάος ίε yvvrj κχτχ όιφρχόχ βήσετχι νμμιν. 

^μίονοι ά' άξονσι κρχτχ/ττοάες ες τόίε ίί^μχ' 

χύτη 6' ί'στον ύφχίνοι εν ηλεκτρω βεβχυΐχ. ίο 

νευμχί τοι, νευμχι ένιχύσιος, ωςτε •)ζελι6ων 

.εστηκ' εν τρο&ΰροις •\^/ιλη ττόίχζ' χΧλχ Ι^έρ xJy^x 

τε'ρσχι τω Αττολλωνι γνιοίτι^ος. uxi 

εΐ μέν τι βιάσεις ' ει άε μη, ουχ^ έστηζομεν ' 

ου yxp συνοικ^τοντες έν&ΰίά' ηλδΌμεν. 1 5 



Lipf. δί(Ρξάδνιν. Apud Suiclam fic legitur , τον natSos Si γυνι} 
jcarj δίφςοι γαταβί^σιται ύμνεϊν. Hinc viri docti legendum vide- 
runt %ατα. όίφζα^α. Poeta beatae domus moUitiem defcribens ita 
videtur dixiffe: 

του ncttios ii ytivjj xaroe δίφ^αχα βι^σιται ΰηνεΐν. 
Vide Hefychium et eius interpretes in δίφ^οιξ et δζίφακτοί. "Tttvos 
et υμνο5 confundi notum eft. 

10. Etiam cod. Lipf. νφαίνοι Ιστόν. 

11. Cod. Lipf. νχνμαΐ τοι νενμ^χι- 

12. Apud Herodotum haec ita fcripta funt : εαταιπ ίν προ- 
&i/'jO<ff< χα) £ί μίντοι δωτίί!, ΐΐ δέ μη ουχ ίατίήξομεν , ου yctj 
συνοιχ^σοντε ivΆάδ' *Ιλ^ομεν. Sic etiain cod. Lipf. nili quod ft 
μεν Tt et vvvoixiaovTts habet. Apud Suidam autem hoc modo : 
t(7r>)xe Tfgo ^vg*is φιλιη πόδ<χ$ • άλλα ψεζ' αίφα ηί^ιαι τω Άηόλ- 
λ«ν/ γυιατίδοί. xou ei μίν η δύσ»{ί. ti δι μνι• ούχεζν,ξομεν. ου 
γάς συνοίχίίσοντεΐ ^^άδ' ΐ^λ^ομεν. Licebit in tam corrupto loce 
couiecturam experiri. Fortaffe poeta iic fcripfit, 

άλλα φίζ' αίφα, 
κί^ματα δ' ΆηόλλΜνι άγυιάτ^ δοΐ ένεί*Λ5. 
Ν 2 



igS XVII. ΤΟΙΣ ΑΛΙΕΤΣΙ 

XVII. 
ΤΟΙΣ ΑΛΙΕΤΣΙ 

1 οίων γαρ itotxt^iav ίζ χΐμοίτος έκ'γε'γοίχσ^'ε, 
ούτε βκδ'υκληρΰύν, οΟτ άσττβτΰί μηλχ νεμόντων. 



XVIL 1. Sui(iae lectionem ^KyfyaoffJf recepi. Simile elt 
έΗγεγάονται in hymno Veneris v. 198• Apud Herodotum legitur 
έϋγεγάαη. 



I 



INDEX VERBORVM 



Hjmini a quinto numcris Romanis indicantur. 



Ά rorminatio goniiivi ab noml- 

iiibus in t}s XVI. 3. 
β terininatio pluralis pro ara 

Merc. 136. 
α terminatio fec. perf. paflivi 

Cer. ii5. 
αγ%άλ*ι Merc. 159. 
uyxceXov et α/χαλον Merc. 82. 
ΰγχοίν?! Merc. iSg. 
aVoy et axos permut. Cer. 479. 
aYqavXos Merc, 409. 
aov\s Cer. 347. 
dil apud epicos Ven. 202. 
dsicto imperativus XVll. i. 
ά^ζόοί et αφ^ιτο! confufa Merc. 

326. 
ai iufinitivorum quando elida- 

tur Merc. i33• 
AVya promontorium Ap. 35• 
ΑΙγαΊ urbs Ap. 32. 
αΐύ et aliv quando dicant epi- 
ci Ap. 87. Ven. 202. ailv 
exridit Ap. 59. Cer. 366. ob- 
liituratum videtur Ven. io3. 
oVxsv , de fignificatu et conflru- 

ctione Merc. 288• 
οϊχΓΟί Merc. 346. 
ats dativi terminatio Ven. 191. 
A(aayi>j Ap. 35• 
αΤψα ίέ et αΤψα re Cer. 488• 
a>iT>Jj XXXll. 6• 



axroi)^ VU. 55• 

αλεγίζίΐν et 

aAtyJvEiv et 

αλεείνειν confura Merc. 557. 

4λλων cum fuperlativo abundat 

Cer. 362. 
αν omiiTum Ap. 59. Cer. 58• 
dva rex el furge an elidat ulti- 

mam Ap. 526. 
ova terminaiio aoriiti pro jjva 

Merc. 140. 
αναβνισασ^Λί active Merc. i66. 
ava| regina Cer. 58• 
αν>}ί> ' 1"* menfura, Cer. 381. 
ανδζΐ! , terra continens , Ap. 
142. 
ανϊεΓν Αρ. 159. 

av^goinot cum nominlbiis pro- 
priis genlium : Ap. 4^• ^"^ 
vide Ilgenium. Adde Baftium. 
in epiftola critica ad Boiffo- 
nadum p. 15• 
άνητοξειν Meic. 86• 
από pro α privatlvo XXXII• 5• 
άτίολάμτίΐτο! XXXII. 5• 
άηοστζίψειν Epiit. p. 52- 
ag fyllaba gcminata Merc. 69. 
a^ce bis pofiium Merc. 3^5• 

Jci/iceC , Ven. 53• 
"Agtis fjiia ineiifura Ger. 38'• 
dgKjTiCetv Ap. 173. 



igS 



Ι Ν D Ε Χ 



Άσ/α Αρ. 25ο. 
"Λσ 0S λειμων Αρ. 250. 
αυτέ pro 6ί Ccr. 123. 
αντί-κα ordtionem incipiens fine 
copula Ven. 177. Cer. 325. 
confufum cum αύτίί ibidem. 
avTiS cum avrina permutatum 

Cer. 325. 
AvTonavyi Ap. 35- 
αύτω , avrois , omiffo vel addi- 

to συν. Αρ. i4^• 
αψΆιτο! et dit(>oos permutata 

Merc. 326. 
axoyet ayoipermutata. Cer. 479. 

Bsβλyίτae et (Λεμίλνιταί confufa 
Ap, 20• 

Γα^ in caerura productum Cer. 

57, cum int) iunctum ^x nag^ 

αλλ^λου Αρ. 464. 
γάζ ga Cer. 57. 
γί et τέ permutata Αρ. 3. Ven. 

346. Ger. 478. 
γενί^ et 
γενετή confufa Merc. 44"• 

^l Ven, 2i3. poit duo vocabu- 
la Ap. 333. iu apodofi Ap. 
335. Cer. 409. 

<5f/(o timeo et inde derivata loiir 
gam reddunt praecedentem 
brevem vocalem Ven, 195, 

Siof ibidem. 

όεσμά Αρ. I2g. 

δίσηό^ειν non efi veterum epl^ 
corum Cer. 365• 

βίχεσ^αι de nutricibus Cer. 
227. 

Svi et §a perTiiitata Merc. 4^0• 

»!»ΐ agct Ap. 51, 

Sy, Tot Ven. 226. 

Α>7ω Epiit. p. lOI, 

<J/o{ cum anaitroph ; Merr. ^/,^, 



βζίτιτείν Ccr. 4^5• 
ivsi^xi^s Ap. 64• 

ESfXfiv Ap. 48• Etym. M. p. 
3 18, 23. δεΊ δι γινύσχειν , οτι 
α'ίί το τζίσΰλλαβον ευςίσκεται 
Tiajoi Τω ηοΐΐ^τϊ) , ί^ίλω- α/Λε- 
Xft iv τφ , /*>} δι συ Ώΐήλίί- 
S?)it?C ίί^ιζίμ,ίναι , oyjXovoTt 
•ϋ,ζάσεί έγενετο του >} tnul ε 
fis J}. 

fl hortantis Αρ. 5ι• Merc. 520. 
cum iTTfi confufum Αρ. 526. 

fltJfv et ίδεν Ven. 182. 

f Vxfv , de fignlficatu et coxiitru- 
ctione Merc. 2S8• 

εϊμα habuit digamma Ven. 86. 
(p. 92,) 

^x/iyctaj&f, ί•χγεγάονται Epigr. 
XVII. I. 

ί•κ γενετ/ΐί Merc. 440, 

£x>jT/ Ven. i48. 

iXsivos Cer. 284. 

ii*y,t\ttuc Merc. 325. 

iv oniiffum ab librarjls Ven. 
76. ^bundat Merc, 152. 

iv^a cJI et svSot τε Ven. 59. 
XIX. 3i. 

εννυμι habuit digamma Ven. 86. 
(p, 90. feqq.) 

ίξεζέειν , εξίζεείναν Tt Merc. 

252, 

έξίΤί Merc. 5o8. 

εοί Ven, 204• 

έπε) et γαρ pofita ^x πα^αλλ)?- 

Λον Αρ. 464• coafufum cum 

εΐ Αρ. 526. 
ετίίί Kf quid fignificet et quo- 

modo conitruatiir Merc. 288• 
επεσΆαι Ven. 260, 
inyjv, de fignificatu ct conitru- 

ctione Merr. 288. 
^ηφ-^σο/ΛΟΐί acdve Merc. 166. 
£ntoioo7aai o^'j(ov Merc. 583. 



VERBORVM 



199 



tniualfa^oic cuni genitivo Merc. 

108. 
fgyov habuit digamma Ven. gS. 

(p. 92.) Cer. 140. 
^5>fio bifyllabum Cer. 406• 
ί'ςματίχ navium Ap. 507. 
'Έ.ςίΛΐΙα! XIX. /jo. 
i§M Cer. 406. Epiit. p. 108. 
tv et iv Ία. compoiitis Λρ. 36. 
ίνβουί Αρ. 54• 
fVfAtXnac Merc. 325. 
Έ-νζαιτινι Αρ. 25ο. 
fCre fine copula orationem in- 

cipit, Ap. 427. Ven. 177. 

(adde Odyff. ς. 359. χ. 1 82. 

c». 146.) feqiiente όί Cer. 409. 
(u induo babuit digamma Ven. 

86• (p. 90•) 
fw terrainatio genitivi poft vo- 

calem brevem XVI. 3. 
£wv gcnitivi terminatio Cer. 3i2. 
εωί- Πηβ apodoii Ven. 226. fe- 

quente 6i, ibidem. 

Η terminatio pluralls pro fa 

XIX. 2. Epift. p. 57. 
»7 051 Ap. 51, jj pa et fiia con- 

fnla Cer. 322. 
>jyf/»oveiJf<v et ι^πεζοηενειν pcr- 

mutata Merc. z5g. 
t!0>i τότ ίΆίΐτα VII. 43• 
jjifi terminatio pluralis non con- 

traliitur Cer. 137, 
i^v, de fignificatu et conitruclio- 

ne Merc. 488• 
ijvos et ανα ternainatio aorilti 

Merc. 140. 
t\ntgo7tfveiv et *ιγεμο\ΐΰείν per- 

mutata Merc. 259. 
v\s terminatio dativi Ven. 191. 
viTot Ven. 226. v]Toi fiats (re/wi) 

μίν ibldem. 



^α.υμαί\ιείν confiifa Merr. 407. 

&fa Cer. ()4. 

&ec5iv et 5iov conFufa C{!r. i. 

179. af>j Cer. 183. &ia?5Ven. 

191. 
&ί'λΕ/ν an apud epicos , Ap. 48• 

vide etiam in i^iXttv. 
®tf*is Ίχνα /ij Ap. 94. 
&iov et ίϊεβ» confufa Cer. i. 

179• 
^ζεητ)ήζΐα Cer. 223. 
©5><a) Merc. 552. et Mo''igixt 

confufa, ibidein. 
&v/i*oi et i^Z^os confufa Merc. 

457. 
^υΰία Cer. 312. 

Ίάχειν, ϊαχε'ιν XIX. ι8• XXVII. j. 
iJf/v, '/Jiv poit vocalem, Ap. 

2S5• Ven. 182. Cer. 172. 
hUat XXVII. 18. 
'Ίχνούΐή ®ίμ,ίί Αρ. 94• 
'κν>7 , ί'χνία , '/χν/β Merc. 76• 

Κα) — ya) Cer. 395• "Q"» ί?» 
Cer. 404. «α/ τε ibidem. ^al 
νυν yjToe, χα) νυν τοίγα^ Ven. 
226. 

oiaxo^)^a<pi'*j Ccr. 227• 

χαχοφ^αόί}^ Cer. 227• 

«αλίΓσ^α/ τ/νοί Αρ. 3^5• 

%ί, de oollocatione Merc. 224. 
de fignificaLu Αρ. 5i. Merc. 
288• 

«£xA>)jwtvoi Tivoi- Ap. 325• 

nyigo^t /ΐΛΰίλλον Cer. 362. 

ocojij Epiit. p. 108. 

voriacii media Lrevi Cer. 25^. 

Kvvios quo genere Ap. 26. 

Λαγχάνειν Epift. p. 10'^. 

Άαο) , teirci cniitineiis , Ap. 142. 

Λει/χοί Tiortxi^QS Ap, 217, 



!0Ο 



Ι Ν D Ε Χ 



'λοχεΰειν ΕρΙίΙ. ρ. 6it 
Ανγχοί Αρ. 2ΐ7• 

Μάλλον abundat Cer. 562. 
μεμ,ίλ^ΐταί et βίβλγίται confufa 

Αρ. 20. 
μίνοί et ^υμο! luncta Cer. 36 1. 
μευνίγύ Cer. 317• 
μι^Τίζοί in quibus hexametri fe- 

dibus Cer. 99. 
μν longam facit praecedentem 

vocalem brevem Ap. 209. 
Motgai et ®gtcx) et σεμνά) per- 

mutata Merc. 552. 
μϋ^οε et ^υμ05 confufa Merc. 

A57- 

Nioy, per fe et in compofitis, 
quod ad adolcfcentiain per- 
tinet, Merc. 136. 

\ΰν 61 , fequente γάζ Ven. 326. 
vvv J* *;roi ibidem. 

ναιχαλοί Merc. 188• 

"Ογμοί Cer. 454- 
&Ϊ/ Ven. 108• 

ol fequente genitivo XIX. 3r. 
οιμοε et νμνοί confuia Merc. 
^451. 

olos Merc. 335. 
Oias Te , oios tJ*j Cer. 103. 
oyoej utililas Cer. 269. 
ovitctg JomniuTn Cer, 269. 
oTTor' αν et 
orroVf Mfv Merc, 2881 
oj-yjj Epift. p. 105, 
ogos cum genitivo nominis pro- 

prii Ap. 26. 
os fims Ven. 204. 
os qui Ap. 390. os qa τε Αρ. 

390. os τε ibidem. 
οαίνι Epiit. ρ. I02. 
osTis pio os Ven. 153. 
ov iefminatio genitivi prlmae 



decl. ab nominibus in vjs 
XVI. 3. 

oJif t/ σε xj>7 Cer. 82• 
ούνετι aga Ven. 200. 
obrot Cer. 120. 
o^' pro οπα XXVII. ι8• 

Tlai-nciXotts Αρ. 39. 
7IctgίξεσΆa( Αρ. 345- 
7:ct$>f<a) pars galeae XXXI. n. 
7Iagoίγεiv , τιαζΟίγνυειν Merc. 

152• 
TiaJfiv pro ηανεσ^αι Cer. 351. 
ΤΓίλααν VII. 43. 
τιεζ^ίν duplex verbum Merc. 

133• 
rifg) cum dativo prae Cer. 429» 
ηίλναμοίί , TftXvan) Cer. 115• 
πλοίνοίί/α Epiit. p. 52. 
τίλόοί et Tiovoi confufa XXXIII. 

16. 
TfoXvTtfigiav Cer. 296. 
TToXvnOTVios Epiit. p. 102. 
τιολύπνςγοε Αρ. 242• 
Tfovos et πλόοί confufa XXXIII. 

ιϋ. 
π^ζΌίδ'Γί'α Epigr. XV. 11. 
Tivgai^ovsot Epigr. XV. 11. 
ηΰςγοε , inde compoiita apud 
Homerum Ap. 242. 

'Ρλ quando poit brevem voca- 
lem Ap. 325. Cer. 404. cum 
ijj permutatum Merc. 400. 
rcjlicet, Ven. 53. 

^Pagtov -οηπι fpiritu leni Cer. 
450. 

JEOs , ?ί<α, Merc. 409• ?£?» et 17 
^a confufa Cer. 222. 

2ar/v>7 Epift. p. 91. 

σεμνά) et Idoigat permutala 

Merc. 552. 
σο) Merc. 3G8. 



VERBORVM 



201 



ίη^ζίξΐα^αι Merc. 11. 

ffr5>iif ί-σίαι ίίολιν Αρ. ιηΖ- 

αΐίν αύτΖ , ubi alias iimpliciter 

αυτΜ, Αρ. (48- 
a<piv fingularis XIX. 19• 
οφί7ΐν pro genitivo XXXIII. 

1 6. 
<JXVi7V[<s^(x Cer. 366. 

Τέ Αρ. 3go. Ven. 177. 215. 

Cer. i53• 404. 47*^• 488- iX• 

7. curn yi perinutatum Ap. 3• 

Ven. 246. Cer. 478. 
re/wi pro fiwi• Ven. 226. 
TiT/ai V05 Ap. 478• 
r/rXautv et rtr'Kay.fy Cer. 148• 
Wws pro t(ris Cer. 66. 138. 
r>}v , τ^Ϊ5 etc. pro jjv , >ϊί etc. 

Cer. 66. 
r) pro τ)ί Merc. 143. 
ro*< pro Si< Ven. i58• Cer. &Q. 
Tol tibi Merc. 3b8. 
Tolos pro oios Cer. 66. 
τον, τον, etc. pro ov, oJ, etc. 

Cer. 66. 
τΰσο5 pro οσοί Cer. 66. 
το'τί poft participium Merc. 294. 
Toipja pro οί)$>α Cer. 66. 
Tfo^fiot Cer. 223. 
Τνφαων Epiit. 32. 34• 
Ύνφωίΰί Epift. 32. 34. 

Ύ et φ confufa Merc. 5α 
t/iwj> qua menfura Ger. 38 1• 
vios prima brevi Λρ• 4^• vifh 
vii, ibidem. 



vfji,vf7v et V7t)ii7v confufa Epigr. 

XVI. 8. 
νμνο! et oii*os confufa Meic. 

45•. 
vnvttv et νμνίΐν confufa Epigr. 

XVI. 8. 
vnootXKsiat de nutricibiis Cer. 

327. 

φ et V confufa Merc. 52. 

φίςίίβιο5, (pf^£ffjax>ji XXX. 14. 

φγ\ Merc. 241. 

(f/tXoyiv\oyii et • 

<J)i\oyiv6y{i et 

(ζ/ΐλομ,μίΐό^ί coniura Merc. 481. 

φων>; er 

φ(,)5>ιί et 

(poJ^yjj confufa Mercy 136. 385, 

XfiVfroi Ven. 253. 
XfwactofOi Cer. 4. 

i2 genitivi primae declinationls 

pro fw XVI. 3. 
c3 ut conitruatur Ap. 14. 
wjit/ terminatio coniunctivorura 

Cer. 123. 
«y genitivi terminatio Ccr. 312. 
wv, ο^σα apud epicos Ap. 330. 
«να Cer. 58• 
ios et αΐί Ven. 219. Js• το Ttcxgos 

Ttii^ Ap. 345. oJs ubi οσα dici 

poteft Cer. 172. additum ab 

librariis Merc. aSo. 



ao2 



Ι Ν D Ε Χ R Ε R V 



A-Ctivum pro ρ.ιΓΠνο Cer. ζ^ι. 
Apga promontorium Αρ. 35. 
Aegae urbs Αρ. 32. 
Aeiagea Αρ. 35. 
Anacoluthon Meic. 288. Cer. 

153. 476. 
Anapaeftus in prlmo pede be- 

xametri Cer. 347. 
Anaftrophe Merc. 357. 
Apocope Merc. 136. 
Apoitropho non ublque locus 

XVII. 18- 
Afia Ap. 250. 
Afia prata Ap. 25o, 
Aiigmentum Cer. 240. VII. 13. 
Aiiiocane Ap. 35• 

Beffa regio. Reizlus ad hymn. 
ApoU. 280. adfcripferat : Scr. 
BiiffTvi- Iliad. II. 532. Locus 
in Locride Jitus. Str. IX. p. 
293. KaXXiagos ου%ίτι οίχείτα/ ' 
i^yis <ίέ Βίσσα τι πεδίον ' '}ρυ- 
μύδνΐί TOTiOs έατίν. Strabonis 
verba ρ, 426. (652) liaec funt : 
"ΚαλΧΊαςοε μίν ον-χίη ο'ίταΊται' 
f ξ/ϊί (}έ Βηιτσά τι τιεόίον ' 
νχΧουσι ό ovTUis αηο του 
C: /.</,?i/?>jxo'roi T^ τοπω • δςυ- 



μά6ν^5 yiq iflTi. Nec fitus 
locorum, iieque epitheton χβ- 
Xvf patitur in hymno Ίΐχο 
Βίσσα pro nomine proprio 
haberi. 

Cafus mutati Cer. i53. XIX. 3r, 
Cniilus an Homero nota Ap. 4f« 
Coniiinctivi ufiis Ven. 38• Con- 

iunctivus futuri Cer. 366. 
Conitructio perturbata Cer. i53. 

476. Conitructlones duae con- 

iunctae Cer. i53. XXX. 4. 

Vide Iinperfectinn. 
Copulae omiflio Ap. 427• (^'• 

Ind. verborum in εΰτΐ) Ven. 

177. Cer. 87• Epift. p. 54. 
Coria arefacta Merc. 125. 
Correptio longae vocalis in no- 

miiiibiis propriis Ap. 496. 

ante miitam cum liquida Ven. 

180. Cer. 256. 
Crafis xayo) , yioi'xi7vos, ^oC Cer. 

S27. 
Cynthus mons Ap. 26. 

Digamma Ap. 255. Ven. 8^• 
i.-jS- 182. 195. 204. 215. 
Ccr. 140. 



1 :Ν D Ε χ 11 L• 11 ν Μ 



2θ3 



Kiymolofjide aputl poetus Αρ. 

373. 
Europa qiiae regio antujuitus 

dicta Ap. 23υ. 

Forniulae dlcendi: αΰτω et aCv 
aCru Ap. i48• ya$> et tnc) 
pofita ^x τίΛςαλλνιλου Αρ. φ^. 
<ί' »iro< Ven. 226. ooXtyis ου 
Xt^^ero Tf xvjjs- , ooXiyjv i<f(^iaj- 
σατο τίχννιν Epiit. ρ. 53. ίΤ- 
cToi xai jw.^-VfSoi, ilous τε μί- 
γί^όί τε Ven. 36. ρ. 92• ^κ 
γενετνί5 Merc. 44°• ^" πν^»/, 
τιυρ) ενι Cer. 248• ί'τΐίί et ya? 
pofita fx πα5>αλλ>ίλθϋ Αρ. 464• 
*Ιόιη τότ (τΐίίτα \11. 43• >ίτο< 
ί'/ωί /ι*έν Ven. 226. ^aC/xa 
TiTt/xro, SaJjM.' έτίτυ%το Cer. 
240. xa) νίν »jro/, ota) νυν 
Toiyaq Vcn. 226. χαλίΓσ^α/ 
r/voi Ap. 325. -xXios Til^Tcts 
in άν^ζύπουί Αρ. gi- (iidcle 
Odyff. T. 333• ω. 94.) vi7v Ji 
fequente yoi^ Ven. 226. vJv 
<}' f^Toi ibidfni. o7a τίτυτίται, 
οΊον ίτύχ^ν\ CcT. 140. os ζ'ά 
τε Αρ. 39°• ο^^^ *■' ffc Χ?»} 
praecedeniia repetit Cer. {52• 
ffijJ βομόν Aj). 510. στ(>ίφε- 
c^at τιόλίν Αρ. lyS. rvi (J' o-Jx 
ίπε7ΐ(ί3:ετο ^νμϋί Cer. 324. 
φίλα nt>os όΜματα Tiargus 
Cer. 107. wi t(pciv Cer. ng. 
ωί το Tiaqos Titq Ap. 345. 

Geographla HoiTieii ot Hefiodi 
Epift. p. 122. Ap. 250. Gco- 
graphiae iion acciirata ralio 
habita a jjoetis Ap. 424. 

Hefiodi carmiiia interpolata 
Epifi. p. 10. iVqq. 



liiaius XIX. 22. j^ Uj7, ii^ a()ct 
Ap. βι. ante ει», ΰμα, εΐόυε, 
ν^γον Ven. gfi. ante i-x,v\Tt 
\ nn. 143. anle 16ε~ιν Αρ. 255. 
Cer. 172. aiite os fnus Ven, 
204. Hiatus vltandi caufla 
pronomen demonitraiivuiu pio 
rclaiivo, Ven. 226. Hialus 
rariores. Ven. 86. p. n-i. 

Homeri carmina interpolata 
Epiit. p. 7. feqq. Homeri 
vaiiae lectiones in imitatione 
aliorum poetarum, Άρ. βοη. 
Cer. 107. 321. Homrri veiba 
ab librariis male in alios poe- 
tas illata Cer. 36i. 

Hoiae duae \^I. 12. 

Icarus uibs vel promoniorlum 

V. r. 

Iclinaea Themis Ap. 94. 
Imperfectiim, iequente οηότε, 
οφρα, etc. cuni oputivo, 

VI. 12. 

Infinitivus pro imperaiivo pil- 
inae perionae Ccr. 148. 

Αευν,οε ποταμοί Αρ. 217. 
Lyncus Αρ. 217. 

Medium pro activo Merc. i6(j. 
jMeiTapius mons Ap. 223. 

Navium έρματα Αρ. 507. 
Nutiician meiccs Ccr. 223. 

Pandia XXXII. 15. 
Peloponnefus non Europae jiais 

aiuiquitus Ap. 250. 
Piaepoiitio diiplex verbo addita 

Ap. 451. (adde hymn. Cer. 

J96.) Piaepoihlonis collocaiio 

Cer. 99. 
Productio ante Je/w , (Jtcf, et 



2θ4 



INDEX RERVM 



cognata, Ven. 195. ante μν 
Αρ. 209. diphthongi vel lon- 
gae vocalis rarior Ven, gS• 
p. 93. 

Pronomen demonitratlvum pro 
relativo vitandi hiatus cauiTa 

Ven. 226. 

Pronunciatio recentlor Graecae 
Ijnguae peperit errores Merc. 
52. 

Rhapfodorum ars, Epiit. p. 6. 
feqq. 



Sami Tliraciae nomen an Ho- 

mero notum Ap. 41. 
Sonus afperior e repetitione 

eiusdem fyllabae Merc. 69. 

Themis Ichnaea Ap. 94. 
Thriac Merc. 552. 
Trieterica Bacchi V. 10. 

Verfus duo in unum confufi 

Ven. 136. Cer. 236. 
vocalis longa in nominibus 

proprils cjuando correpta Ap. 

496. 



2θ5 



INDEX SCRIPTORVM 



Aefcliylus Αρ. 142. 
Apollodorus ΕρϊΓΐ. ρ. ^ζ. 
Apolloniiis Khodius Αρ. 48• 

Merc. 133. Ven. i5{j. 226. 

fepties. Cer. 38 1. 
Aratus Ven. 226. ter. 
Afclepiddes Ap. 20. 

Dionyfius Periegetes Ven. i58\ 
226. bis. 

Eiymologicum magnumCer. 148• 

Herodorus V. i. 8• 
Hefiodus Op. et D. Ven. 226. 
Cer. 115. 137• bis. 

Tlieog. Ven. 226. bis. 

Cer. 421. XXV. 2. 

Epiit. p. 10. II — 19. 

Scuto Herculis, Merc. 52. 

Hefycliius Merc. 188• bis. Epiit. 

p. 52• 
Homerus Ap. i4• 

lllad. o. Ap. 507. Ven. 202. 
β. Αρ. 25ο. Cer. 57. 

153. 
γ. Ven. 191. Cer. 153. 
i. Ap. 14. Ven. s6• 

p. 92. 
ξ. Ven. 59. bis. Cer. 

153. 
»;. Ap. 3go. Cer. 123. 

Epift. p. 7. 
». Ven. 59. 
t, Cer. 123. 
X. Ven. 86. (p. 91.) 

226. Cer. 153. 
λ. Ερίβ. ρ. 8• 
μ. Ven. 86- (ρ. 92•) ^'9• 



ν. Ven. 59• Epift. ρ. g. 
ξ. Ven. 59• Cer. 57. 

ιι5. Epift. ρ. 9• 
β. Αρ. 59°• Cer. 153. 

Epift. ρ. 9• 
cr. Epiit. ρ. 9• 
J. Αρ. 14- Ven. 86. 
(ρ. 92•) Cer. 67. 
bis. Epiit. ρ, 9• 
β. Αρ. 48. Cer. 125. 

240. 
τ. Cer. 5γ. ι48• 
ν. ΕρίΓι. ρ. 8• 
φ. Αρ. 48• Merc. 133. 

140. Epifl. ρ. 7• 
χ. Αρ. 48• Ι55• Ven. 
59• 226. Cer. 123, 
ψ. Αρ. 36. Cer. 3ΐ2. 
W. Ven. 226. Cer. 135. 
331• 
Odyff. f. Ven. 219. 

^. Ven. 86. (p. 91.) 

ij. Ap. 36. 325. 

&. Ap. 14. 255. Ven. 

59. Epift. p. i6. 
/. Ap. 26. Cer. i53. 
X. Merc. 288• 
λ. Αρ. 48. Ven. 36. 

(ρ. 92.). 

H«. Ven. 226. Cer. 133. 

y. Ap. 26. 

|. Ven. 86. (p. 91.) 

0. Ap. 48- 427. 507. 

7t. Cer. 153. 

g. Ap. 255. Ven. 180. 

Cer, 66. 
σ. Αρ. 14. 2og. 
f. Merc. 76. Cer. 107. 

ia3. 153. 



ao6 



INDEX SGRtPTORVM 



t). Ap. 14. V.en. 226. 

Cer. 148. 
<p. Ap. 390. 
χ. Cer. 123. 153. 
ψ. Αρ. 255.. 
ω. Αρ. 255• Ven. 86 

. (ρ• 92•) 
Batrachoipyomachia Ερίβ. ρ. 

ΙΟ. II. 

Hymnus ApoUinis , ν. ad h. 
Ven. 86. (ρ. 93•) Epift. 
ρ. 2θ — 57• 
ν. 4^• ν. indicem Graecum 

in avigMTfOi• 
ν. 48• ν. indicem Gr. in 

V. 8(. V. indicem rerum in 

formulae dicendi. 
V. 280. V. indicem rerum 

in Bejjfa. 
V. 326. V. ad h. Ven. 226. 
V. 427• V. indicem Gr. in 

tvTt. 
V. 497. V. ad h. Ven. 

177. 
Hymnus Mercurii, v. ad b. Ven 

86. (p. 93•) Epift. ρ 

37 — 89• 
-— Veneris v. ad h. Ven 

86. (p. 93.) Epift. ρ 

89-95• 
— Cereris v. ad h. Ven 
86. (p. 93•) Eplft. ρ 
gS — 112. 



Hymnus V. Epiit. p. 112. feq. 

— X. Epift. p. 114. 

— XV. Epift. p. IC4. 

— XVIII. Epift. p. 37. 

— XXIV. Epift. p. 114. 

— XXV. Epift. p. 18- 

— XXIX. Epirt.lp.114.feqq. 

— XXX. Epiit. p. 117. 

— XXXII Epift. p. 118. 

— XXXIII. Epift. p. 119. 

Lexlcon MS. Sangermanenfe 
Cer. 284• 

Nicander Ven. 226- quinquies. 
Cer. 183. 

Oppiani Halieutlca Ven. 226. 

ter. 
Orphei Argon. Merc. 86• 259. 

Lithlca Ven. 226. 

Paufanias Epiit. p. 97. bis. 109. 
Pindarus Cer. 58. 
Plinius maior V. i. 

Scholiaites Aefcliyli MS. Ap. 142. 
Scholiaites ApoUonii V. 8- 
Sophocles Amigona Ap. 14. 

fragm. Epiit. p. 112. 
Stephaniis Byzantinus Ap. 26. 
Strabo Ap. 41. 

Theocritus Cer. 58. 



L I Ρ S I Α E, 

Ε X Ο Γ F I C I Ν Α F. C. D U R R I I. 



1 






\ 



(iDiversity ofToronto 
Library 






ffii 



i 

Oi 

Ο 

S 
-5! 












4> 



(U 



DO NOT 

REMOVE 

THE 

CARD 

FROM 

THIS 

POCKET 




AcmeLibrary CardPocket 

Under Pat. "Ref. Index PUe" 

Made by LIBRARY BUREAU